Τραυματισμός επιβαινόντων σε τουριστικό σκάφος από έκρηξη κανονιού

Μια απί­στευτη υπόθεση με τραυ­μα­τι­σμό επι­βα­τών σε του­ρι­στικό σκάφος από έκρηξη κανο­νιού απα­σχό­λησε το Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου μετά την υποβολή αγωγής απο­ζη­μί­ω­σης για τον τραυ­μα­τι­σμό και πλα­για­στική αγωγή εξαι­τίας αδρά­νειας των κλη­ρο­νό­μων του υπαί­τιου ασφα­λι­σμέ­νου και δικαιού­χου της αξίωσης.

Το Πρω­το­βάθ­μιο Δικα­στή­ριο εξε­τά­ζο­ντας την σε βάρος της πρώτης και δεύ­τε­ρης των ενα­γο­μέ­νων αγωγή, την έκανε εν μέρει δεκτή ως ουσια­στικά βάσιμη, έκρινε απο­κλει­στικά υπαίτιο για το ατύχημα και τον τραυ­μα­τι­σμό των ανή­λι­κων ενα­γό­ντων και τις λοιπές ζημιές των ενα­γό­ντων τον δικαιο­πά­ροχο των δύο πρώτων ενα­γο­μέ­νων και υπο­χρέ­ωσε αυτές να κατα­βά­λουν αλλη­λέγ­γυα και εις ολό­κλη­ρον η κάθε μία σε ανήλικη τραυ­μα­τία το συνο­λικό ποσό των 10.090 ευρώ, σε ανήλικο το συνο­λικό ποσό των 8.070 ευρώ και στον τρίτο ενά­γο­ντα ατομικά το συνο­λικό ποσό των 2.100 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγή και μέχρι την εξό­φληση.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης όπως περι­γρά­φε­ται στην απόφαση του Μονο­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου έχει ως εξής:

Ο σύζυγος της πρώτης εναγομένης-εφεσίβλητης και πατέρας της δεύ­τε­ρης εναγομένης-εφεσίβλητης, ήταν πλοιο­κτή­της και κυβερ­νή­της ξύλινου σκάφους με έτος ναυ­πή­γη­σης το 1975. Το σκάφος αυτό είχε ασφα­λι­στεί για την αστική ευθύνη έναντι τρίτων στην τρίτη εναγομένη-εφεσίβλητη Ασφα­λι­στική εταιρία.

Με το ως άνω σκάφος πραγ­μα­το­ποιούσε περι­η­γη­τι­κούς πλόες, έναντι αντι­τί­μου, στην ευρύ­τερη περιοχή του λιμένα της Κω, διορ­γα­νώ­νο­ντας ημε­ρή­σιες εκδρο­μές στις νησίδες βόρεια της Κω, με στάσεις για κολύμπι και φαγητό.

Την 6-10-2012 και περί ώρα 10:30-10:45 το σκάφος, ανα­χώ­ρησε από το λιμάνι Μαν­δράκι της Κω με προ­ο­ρι­σμό τις Αλμύρες Καλύ­μνου και την νήσο Ψέριμο.

Σε αυτό επέ­βαι­ναν 28 άτομα, 2 ‘Ελληνες και 26 αλλο­δα­ποί, μεταξύ των οποίων ο τρίτος ενάγων-εκκαλών μαζί με τα ανήλικα τέκνα του.

Το σκάφος, σύμφωνα με τις κατα­θέ­σεις των επι­βα­τών κατέ­πλευσε κατά την ώρα 12:00 στην νησίδα Πλάτη (βόρεια της Κω, μεταξύ Ψερίμου και Καλύ­μνου), όπου έγινε στάση για κολύμπι και φαγητό και περί ώρα 16:00 στην νήσο Ψέριμο, όπου παρέ­μεινε μέχρι την ώρα 17:00. Κατά την επι­στροφή στο λιμάνι Μαν­δράκι της Κω και περί ώρα 17:30 ο κυβερ­νή­της εμφά­νισε στην πλώρη του σκάφους μικρο­γρα­φία αντι­γρά­φου εμπρο­σθο­γε­μούς πυρο­βό­λου όπλου (κανόνι) παλαιάς εποχής, το οποίο είχε καλύψει με κόκκινο πανί ώστε να μην γίνει αντι­λη­πτό από τους επι­βά­τες κατά την επι­βί­βαση και στην διάρ­κεια της περι­ή­γη­σης.

Το κανόνι αυτό απο­τε­λείτο από μια ξύλινη βάση με προ­σαρ­μο­σμένα πάνω σε αυτήν μεταλ­λικά καρφιά, μεταλ­λικά ελά­σματα, μεταλ­λική αλυσίδα μεταλ­λι­κούς κρίκους και σχοινί. Στο κάτω μέρος είχε προ­σαρ­μο­σμέ­νους δύο άξονες και δύο ξύλινες ρόδες έκαστος. Στο πάνω μέρος και κατά μήκος αυτής ήταν στε­ρε­ω­μέ­νος μεταλ­λι­κός σωλήνας ανοι­χτός από τη μία πλευρά, κλει­στός από την άλλη, μήκους περίπου 105 εκα­το­στών, εξω­τε­ρι­κής δια­μέ­τρου περίπου 20 εκα­το­στών και εσω­τε­ρι­κής περίπου 12 εκα­το­στών (κανόνι).

Στη συνέ­χεια άρχισε να το γεμίζει στο μπρο­στινό μέρος (τον πυρο­σω­λήνα) με πλα­στικά αντι­κεί­μενα (ποτήρια) και χαρτιά (χαρ­το­πε­τσέ­τες και σακού­λες) και περίπου 900 γραμ­μά­ρια άκαπνης πυρί­τι­δας (ασθενής εκρη­κτική ύλη, η ανά­φλεξη της οποίας σε συν­θή­κες υψηλού εγκλει­σμού δημιουρ­γεί έκρηξη με ωστικά απο­τε­λέ­σματα), συμπιέ­ζο­ντας το μείγμα πυρίτιδας-υλών με μια ξύλινη ράβδο. Επίσης είχε τοπο­θε­τη­θεί άκαπνη πυρί­τιδα και στην πίσω μικρή τρύπα του κανο­νιού, που επι­κοι­νω­νούσε με το εσω­τε­ρικό αυτού. Μετά την γόμωση του πυρο­βό­λου όπλου, περί ώρα 18:15 και ενώ το σκάφος βρι­σκό­ταν στην περιοχή “Αμμό­γλωσσα”, περίπου 1 ν.μ. από το λιμάνι Μαν­δράκι της Κω, ο κυβερ­νή­της κάλεσε έναν από τους επι­βά­τες, Ολλανδό υπήκοο που είχε την ημέρα εκείνη τα γενέ­θλιά του, να το πυρο­δο­τή­σει ανα­φλέ­γο­ντας την πυρί­τιδα που είχε τοπο­θε­τη­θεί στο ουραίο μέρος του, από όπου η φλόγα μετα­φέρ­θηκε στο κυρίως γέμισμα μέσα στο κανόνι.

Τη στιγμή εκείνη, μέσα σε κλά­σματα δευ­τε­ρο­λέ­πτου από την έναυση της άκαπνης πυρί­τι­δας από την μικρή τρύπα, προ­κλή­θηκε έκρηξη, με απο­τέ­λε­σμα την θραυ­σμα­το­ποί­ηση του μετάλλου-κανονιού και της ξύλινης βάσης, όπου είχε τοπο­θε­τη­θεί.

Από την έκρηξη αυτή τραυ­μα­τί­στηκε θανά­σιμα ο καπε­τά­νιος που βρι­σκό­ταν δίπλα στο κανόνι, ενώ τραυ­μα­τί­στη­καν και έξι συνο­λικά επι­βά­τες, μεταξύ αυτών και τα δύο ως άνω ανήλικα τέκνα του τρίτου ενά­γο­ντος. Απο­κλει­στικά υπαί­τιος για την έκρηξη και τις συνέ­πειες αυτής ήταν ο απο­βιώ­σας καπε­τά­νιος ο οποίος επέ­δειξε αμέλεια, ήτοι έλλειψη της δέουσας επι­μέ­λειας και προ­σο­χής που όφειλε και μπο­ρούσε να κατα­βά­λει ως μέσος συνετός κυβερ­νή­της υπό παρό­μοιες συν­θή­κες. Επίσης, όπως κατα­τέ­θηκε στην προ­α­νά­κριση που διε­νερ­γή­θηκε, κατά την διάρ­κεια της περι­ή­γη­σης είχε κατα­να­λώ­σει αλκοόλ (μπύρες και λικέρ), ενώ είχε κάνει και χρήση παραι­σθη­σιο­γό­νων (κάν­να­βης). Οι ουσίες αυτές δεν του επέ­τρε­παν να έχει αντί­ληψη της συμπε­ρι­φο­ράς του και του κιν­δύ­νου που συνε­πά­γε­ται η χρήση του κανο­νιού και σε κάθε περί­πτωση να μερι­μνή­σει για το γέμισμά του με ασφαλή τρόπο και ποσό­τη­τες χαρτιού και πυρί­τι­δας.