Δένδιας: “Ανύπαρκτα περιθώρια διαλόγου με την Τουρκία όσο μας απειλεί με πόλεμο”

Οι ΗΠΑ ανα­γνω­ρί­ζουν τη “στρα­τη­γική θέση της χώρας μας, καθώς και τον στα­θε­ρο­ποι­η­τικό ρόλο που παί­ζουμε στην ευρύ­τερη περι­φέ­ρεια”, υπο­γραμ­μί­ζει σε συνέ­ντευξή του στην εφη­με­ρίδα “Το Βήμα της Κυρια­κής”, ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Νίκος Δένδιας, ο οποίος μετα­βαί­νει στην Ουά­σινγ­κτον αυτή την εβδο­μάδα, προ­κει­μέ­νου να υπο­γρά­ψει το δεύτερο τρο­πο­ποι­η­τικό πρω­τό­κολλο της συμ­φω­νίας αμοι­βαίας αμυ­ντι­κής συνερ­γα­σίας.

Σημειώ­νει μάλιστα ότι αυτό συμ­βαί­νει σε μια περίοδο που το αμε­ρι­κα­νικό στρα­τη­γικό και στρα­τιω­τικό απο­τύ­πωμα μετα­τρέ­πε­ται και μετα­φέ­ρε­ται. Όπως ανα­φέ­ρει ο κ. Δένδιας, οι ΗΠΑ επεν­δύ­ουν πλέον στην προ­σω­ρινή παρου­σία στο έδαφος άλλων κρατών, όχι σε μόνιμες βάσεις, ενώ παράλ­ληλα απο­στα­σιο­ποιού­νται από την Ευρώπη, και ευρω­παϊ­κές χώρες είναι πλέον δια­τε­θει­μέ­νες να πλη­ρώ­σουν προ­κει­μέ­νου να δια­τη­ρη­θεί η Αμε­ρι­κα­νική παρου­σία στο έδαφός τους.

“Η Ελλάδα απο­τε­λεί την εξαί­ρεση στην τάση αυτή”, τονίζει ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών, ενώ προ­σθέ­τει πως “η στρα­τη­γική σχέση μας με τις ΗΠΑ έχει περάσει πλέον σε άλλο επίπεδο, βρί­σκε­ται στο υψη­λό­τερο σημείο της. Η νέα συμ­φω­νία απο­τε­λεί επι­στέ­γα­σμα της μονα­δι­κής αυτής σχέσης”.

Ο κ. Δένδιας ανα­φέ­ρει ακόμη ότι αυτό που κάνει σημα­ντική την ανα­νέ­ωση της συμ­φω­νίας είναι το γεγονός ότι το περι­βάλ­λον ασφα­λείας στην περιοχή μας έχει αλλάξει άρδην, με την Τουρκία να προ­κα­λεί σχεδόν σε καθη­με­ρινή βάση.

Ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών σημειώ­νει πως η δια­πραγ­μά­τευση με τους Αμε­ρι­κά­νους ήταν δύσκολη, αλλά “στο τέλος, επε­τεύ­χθη ένα απο­τέ­λε­σμα, το οποίο είναι αμοι­βαίως επω­φε­λές για τις δύο πλευρές”.

Ανα­φέ­ρει πως υπήρξαν προ­τά­σεις από την αμε­ρι­κα­νική πλευρά για διά­φο­ρες άλλες τοπο­θε­σίες, οι οποίες δεν εξε­τά­ζο­νται σε αυτή την φάση, όμως “η ίδια η συμ­φω­νία αφήνει ανοιχτό το ενδε­χό­μενο για την προ­σθήκη και άλλων τοπο­θε­σιών στο μέλλον”.

Η συμ­φω­νία με τις ΗΠΑ, όπως έχει δια­μορ­φω­θεί μέχρι στιγμής αφορά τέσ­σε­ρις νέες στρα­τιω­τι­κές τοπο­θε­σίες.

“Οι ΗΠΑ ανα­γνω­ρί­ζουν την στρα­τη­γική θέση της Ελλάδας”

“Η επιλογή αυξάνει το αμε­ρι­κα­νικό στρα­τη­γικό και στρα­τιω­τικό απο­τύ­πωμα στην χώρα μας και έρχεται να συν­δυα­στεί με τις άλλες συμ­φω­νίες που έχουμε επι­τύ­χει την περα­σμένη διετία προ­κει­μέ­νου να θωρα­κί­σουμε την Ελλάδα από κάθε είδους εξω­τε­ρική απειλή”, σημειώ­νει.

Ανα­φε­ρό­με­νος στην επιλογή της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης, ο κ. Δένδιας υπο­γραμ­μί­ζει τη σημασία της επι­λο­γής μιας τοπο­θε­σίας που βρί­σκε­ται κοντά στα χερσαία σύνορα με την Τουρκία, ενώ προ­σθέ­τει πως η Αλε­ξαν­δρού­πολη, με την δημιουρ­γία και πλωτού τερ­μα­τι­κού σταθμού υγρο­ποί­η­σης φυσικού αερίου, μετα­τρέ­πε­ται σε ενερ­γειακό κόμβο για τα Δυτικά Βαλ­κά­νια και για την ευρύ­τερη περιοχή της Κεντρι­κής και Ανα­το­λι­κής Ευρώπης, κάτι που ενδια­φέ­ρει ιδιαί­τερα τις ΗΠΑ, καθώς και την ΕΕ”.

Επίσης, επι­ση­μαί­νει η επιλογή τοπο­θε­σίας έχει να κάνει με την δυνα­τό­τητα ταχείας μετα­φο­ράς και στάθ­μευ­σης αμε­ρι­κα­νι­κών δυνά­μεων στην Βουλ­γα­ρία και στην Ρου­μα­νία, παρα­κάμ­πτο­ντας τα Στενά. “Οι ΗΠΑ ανα­γνω­ρί­ζουν την στρα­τη­γική θέση της Ελλάδας και φαί­νε­ται να έχουν αμφι­βο­λίες ανα­φο­ρικά με την Τουρκία”, τονίζει.

Η άλλη τοπο­θε­σία, στη νησιω­τική Ελλάδα, σημειώ­νει ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών, θα διευ­κο­λύ­νει την ενί­σχυση της παρου­σίας και την ταχεία ανά­πτυξη του Αμε­ρι­κα­νι­κού, καθώς και του ελλη­νι­κού Πολε­μι­κού ναυ­τι­κού στην περιοχή της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου.

Όπως ανα­φέ­ρει, οι τοπο­θε­σίες θα τελούν υπό ελλη­νικό έλεγχο και θα χρη­σι­μο­ποιού­νται τόσο από αμε­ρι­κα­νι­κές, όσο και από ελλη­νι­κές δυνά­μεις. “Άρα οι επεν­δύ­σεις που θα κάνει η Αμε­ρι­κα­νική πλευρά απο­τε­λούν όφελος και για τις δύο χώρες”.

Τονίζει δε πως “η αμε­ρι­κα­νική πλευρά ζήτησε εξαρχής να είναι πεντα­ε­τούς διάρ­κειας, και τούτο προ­κει­μέ­νου να υπάρξει μια προ­ο­πτική στα­θε­ρό­τη­τας και να απε­λευ­θε­ρω­θούν τα κον­δύ­λια από το Κογκρέσο για τον εκσυγ­χρο­νι­σμό των εγκα­τα­στά­σεων” και υπεν­θυ­μί­ζει πως η αρχική συμ­φω­νία του 1990, είχε οκταετή διάρ­κεια και από τότε ανα­νε­ω­νό­ταν ετησίως από όλες τις κυβερ­νή­σεις, χωρίς καμία εξαί­ρεση και χωρίς καμία καθυ­στέ­ρηση.

“Ανύ­παρ­κτα περι­θώ­ρια δια­λό­γου με την Τουρκία όσο απειλεί με πόλεμο”

Ανα­φο­ρικά με το περιε­χό­μενο της επι­στο­λής του Αμε­ρι­κα­νού ΥΠΕΞ που θα “συνο­δεύ­σει το πρω­τό­κολλο και θα απο­τε­λέ­σει ουσια­στικά μονο­μερή πολι­τική δέσμευση των ΗΠΑ”, ο κ, Δένδιας σημειώ­νει πως “ανα­μέ­νε­ται να περιέ­χει του­λά­χι­στον τρία σημεία καθο­ρι­στι­κής σημα­σίας στη βάση πάντα του Διε­θνούς Δικαίου”.

Σημειώ­νει πως το Κογκρέσο βρί­σκε­ται του­λά­χι­στον ένα βήμα μπροστά από την κυβέρ­νηση και υπεν­θυ­μί­ζει το East Med Act του 2019 και το σχέδιο νόμου για την αμυ­ντική συνερ­γα­σία, το οποίο προ­βλέ­πει, μεταξύ άλλων, και την συμ­με­τοχή μας στο πρό­γραμμα των F-35, ενώ έχει ιδιαί­τερα επι­κρι­τική στάση απέ­να­ντι στην Τουρκία. Πιο πρό­σφατο παρά­δειγμα είναι η εισα­γωγή τρο­πο­λο­γίας περί ανά­θε­σης στο State Department σύντα­ξης έκθεσης για τους “Γκρί­ζους Λύκους”, πρόταση που προ­κά­λεσε την έντονη αντί­δραση της Τουρ­κίας.

“Είναι, όμως γεγονός ότι υπη­ρε­σιακά στελέχη των Υπουρ­γείων Εξω­τε­ρι­κών και Άμυνας συνε­χί­ζουν να αντι­με­τω­πί­ζουν την Τουρκία με μία ψυχρο­πο­λε­μική προ­σέγ­γιση, ως αντί­βαρο στην Ρωσία, όπως για παρά­δειγμα στην Συρία και στην Λιβύη”, υπο­γραμ­μί­ζει χαρα­κτη­ρι­στικά.

“Έχουν ως βάση την εικόνα μιας κοσμι­κής και δυτι­κό­στρο­φης χώρας, όπως ήταν πριν δύο δεκα­ε­τίες, χωρίς να λαμ­βά­νουν πλήρως υπόψη τις ριζικές αλλαγές που έχουν επέλθει”.

Ανα­φε­ρό­με­νος στο διάλογο μεταξύ Ελλάδος και Τουρ­κίας ο κ. Δένδιας ανα­φέ­ρει: “Όσο η Τουρκία απειλεί την χώρα μας με πόλεμο, το γνωστό casus belli, τα περι­θώ­ρια ενός εποι­κο­δο­μη­τι­κού δια­λό­γου είναι μηδα­μινά έως ανύ­παρ­κτα”.

Τονίζει όμως ότι “ακόμα και υπό αυτές τις περι­στά­σεις υπάρχει ανάγκη ενός διαύλου επι­κοι­νω­νίας, αν μη τι άλλο, για να απο­φεύ­γο­νται τυχόν παρε­ξη­γή­σεις”.

Σημειώ­νει πως η πρό­σφατη συμ­φω­νία με την Γαλλία, όπως η συμ­φω­νία με τα Εμιράτα, καθώς και η ενί­σχυση των δεσμών με τις χώρες της περιο­χής “απο­τε­λούν ασπίδα ενα­ντίον μιας εν δυνάμει εξω­τε­ρι­κής απειλής, είναι, όμως, καθαρά αμυ­ντι­κές κινή­σεις και δεν στρέ­φο­νται ενα­ντίον οιου­δή­ποτε”.

“Η Ελλάδα, όπως απέ­δειξε με τις συμ­φω­νίες με την Ιταλία και την Αίγυπτο, καθώς και την πολι­τική συμ­φω­νία επί της αρχής με την Αλβανία, επι­θυ­μεί την προ­ώ­θηση σχέσεων καλής γει­το­νίας με όλους, έχοντας ως γνώμονα το Διεθνές Δίκαιο”, υπο­γραμ­μί­ζει και προ­σθέ­τει πως παράλ­ληλα κινεί­ται προ­κει­μέ­νου να θωρα­κί­σει την επι­κρά­τεια της.

“Το δίκτυο που έχουμε ανα­πτύ­ξει, στο οποίο ανα­μέ­νουμε να προ­στε­θεί σύντομα και η νέα συμ­φω­νία με τις ΗΠΑ, απο­τε­λεί ένα ψηφι­δωτό το οποίο χτί­ζουμε εδώ και μία διετία”.

“Η Ελλάδα είναι ενεργά παρούσα και όχι θεατής, στις διε­θνείς εξε­λί­ξεις”, σημειώ­νει. “Η Ελλάδα πέτυχε στην εξω­τε­ρική πολι­τική επί κυβέρ­νη­σης Μητσο­τάκη περισ­σό­τερα από όσα είχαν γίνει τις προη­γού­με­νες δεκα­ε­τίες”.

“Τα Τάγματα Εφόδου δεν ήταν, δεν είναι και δε θα γίνουν ανεκτά στον τόπο μας”

Ερω­τη­θείς σχετικά με την ανα­ζω­πύ­ρωση στον ακρο­δε­ξιό χώρο, ο κ Δένδιας υπο­γραμ­μί­ζει πως “τη Νέα Δημο­κρα­τία τη χωρίζει πολι­τική, ιδε­ο­λο­γική και αξιακή άβυσσος με τη Χρυσή Αυγή”.

“Η Κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας και εγώ προ­σω­πικά ως υπουρ­γός αντι­πα­ρα­τε­θή­καμε ευθέως με το νεο­να­ζι­στικό μόρφωμα, με τη γνωστή εξέλιξη που ακο­λού­θησε από πλευράς Δικαιο­σύ­νης”, σημειώ­νει.

Ανα­φέ­ρει ότι όντως παρα­τη­ρεί­ται ανα­ζω­πύ­ρωση της έκνομης δρα­στη­ριό­τη­τας στον ακρο­δε­ξιό χώρο από μιμητές ή παρα­κλά­δια της Χρυσής Αυγής, “που προ­φα­νώς επι­διώ­κουν να εκμε­ταλ­λευ­θούν την ανα­σφά­λεια που προ­κα­λεί σε μερίδα του πλη­θυ­σμού η παν­δη­μία και η ευρεία διάδοση θεωριών συνω­μο­σίας”.

“Πέρα από την αντί­δραση των αρμο­δίων οργάνων της Πολι­τείας, η οποία έχει ήδη υπάρξει και είμαι βέβαιος ότι θα συνε­χί­σει να υπάρχει, είναι γεγονός ότι πρό­κει­ται για μία πρό­κληση στην οποία οφεί­λουμε να απα­ντή­σουμε συνο­λικά, ως πολι­τικό σύστημα, αλλά και ως ελλη­νική κοι­νω­νία”, ανα­φέ­ρει και κατα­λή­γει: “Τα Τάγματα Εφόδου δεν ήταν, δεν είναι και δε θα γίνουν ανεκτά στον τόπο μας. Και αυτό ισχύει ανε­ξαρ­τή­τως ονο­μα­σίας”.