ΚΚΕ Νότιας Δωδεκανήσου: Εκδήλωση τιμής και μνήμης, αφιερωμένη στον Πάνο Μιχαηλίδη

Η Τομεακή Επι­τροπή Νότιας Δωδε­κα­νή­σου του ΚΚΕ πραγ­μα­το­ποιεί εκδή­λωση τιμής και μνήμης, αφιε­ρω­μένη στον Πάνο Μιχαη­λίδη για τα δέκα χρόνια της απου­σίας του, μπροστά στη συμπλή­ρωση των 100 χρόνων του ΚΚΕ, το Σάββατο 14 Οκτώβρη στην αίθουσα “ΡΟΔΙΝΙ”.

Ο Πάνος αφιέ­ρωσε τη ζωή του στην πάλη για την ανα­τροπή του σάπιου εκμε­ταλ­λευ­τι­κού καπι­τα­λι­στι­κού συστή­μα­τος, για μια ελεύ­θερη και σοσια­λι­στική Ελλάδα. Βίωσε πολι­τι­κές διώξεις και εκτο­πι­σμούς, εξορίες και βασα­νι­στή­ρια, χωρίς ποτέ να λυγίσει, συνε­χί­ζο­ντας ακόμα και από εκεί τον αγώνα για τα δίκια της εργα­τι­κής τάξης και του λαού.

Γεν­νη­μέ­νος στη Ρόδο από γονείς πρό­σφυ­γες, το σκάει με βάρκα στα 17 του χρόνια προ­κει­μέ­νου να κατα­τα­χθεί στο πολε­μικό ναυτικό και να πολε­μή­σει τους Ιταλούς κατα­χτη­τές. Με την απόλυσή του επι­στρέ­φει στη Ρόδο το 1945 όπου μαζί με άλλους μεσα­να­το­λί­τες δημιουρ­γούν την πρώτη κομ­μου­νι­στική οργά­νωση του ΚΚΕ στα αγγλο­κρα­τού­μενα τότε Δωδε­κά­νησα.

Στις αρχές του 1946 δημιουρ­γούν το Ε.Μ.Π.Α. (Εθνικό Μέτωπο Παν­δω­δε­κα­νη­σια­κής Απε­λευ­θέ­ρω­σης), ενάντια στην Αγγλική κατοχή και την ενσω­μά­τωση με την Ελλάδα.

Αμέσως μετά την απε­λευ­θέ­ρωση από το βρε­τα­νικό ζυγό και την ενσω­μά­τωση των Δωδε­κα­νή­σων με την Ελλάδα (1947), ο Πάνος μαζί με άλλους αγω­νι­στές εισέ­πρα­ξαν ως αμοιβή για τις υπη­ρε­σίες τους στο λαό και την πατρίδα, διώξεις, φυλακές και εξορίες.

Κατα­δι­κά­ζε­ται σε 20 χρόνια για “εσχάτη προ­δο­σία” αφού το ΕΜΠΑ θεω­ρή­θηκε παρά­νομη οργά­νωση σε ξένη !!! (Δωδε­κά­νησα) κατε­χό­μενη χώρα. Ξεκι­νάει τότε η περι­πλά­νησή του στις φυλακές: Γιούρα, Βούρλων, Πειραιά, Βόλου, Τρι­κά­λων, Μεσο­λογ­γίου, Πάτρας.

Το 1957 απο­λύ­ε­ται έπειτα από μετα­τροπή – μείωση της ποινής και επι­στρέ­φει στη Ρόδο. Γραμ­μα­τέας της Ν.Ε. της ΕΔΑ από το 1959 μέχρι το 1967, όπου ξεκι­νάει η νέα του τιμωρία στη Γιούρα και μετά στο Παρθένι της Λέρου μέχρι το 1970.

Στάθηκε βράχος και πιστός στα ιδανικά του Κόμ­μα­τος του ΚΚΕ και στην δοκι­μα­σία της διά­σπα­σης του κόμ­μα­τος το 1991.

Παλεύ­ο­ντας πάντα στην πρώτη γραμμή άντεξε, και δεν έκανε ποτέ δήλωση μετά­νοιας. Αυτή η αλύ­γι­στη στάση ζωής, είτε στην παρα­νο­μία είτε στην νομι­μό­τητα,  δείχνει το δρόμο σε όλους όσοι αγω­νί­ζο­νται για τα ιδανικά της εργα­τι­κής τάξης για μια κοι­νω­νία χωρίς εκμε­τάλ­λευση.

Η έκθεση αρχεια­κού υλικού (χει­ρο­τε­χνίες, φωτο­γρα­φίες, πρω­τό­τυπα χει­ρό­γραφα, γράμ­ματα, βιβλία, αντι­κεί­μενα κλπ) που θα βρί­σκε­ται στην αίθουσα ανα­δει­κνύει την έμπνευση που άσκησε και ασκεί η πρω­το­πόρα ιδε­ο­λο­γία της εργα­τι­κής τάξης, την αντοχή των χιλιά­δων κομ­μου­νι­στών και λαϊκών αγω­νι­στών, που απορ­ρέει από το δίκιο της πάλης για την ανα­τροπή του καπι­τα­λι­σμού και την οικο­δό­μηση του σοσια­λι­σμού.

Ρόδος 10-10-2017