Στο αρχείο δύο μηνύσεις κατά του Σάββα Καραταπάνη με διατάξεις της Εισαγγελίας Ρόδου

• Μετά από εν­δε­λε­χή έρευ­να, η Δι­καιο­σύ­νη απέρ­ρι­ψε ως αβά­σι­μες δύο μη­νύ­σεις για ποι­νι­κά αδι­κή­μα­τα που φέ­ρο­νταν να τε­λέ­στη­καν από τον Σάββα Κα­ρα­τα­πά­νη • Τι ανα­φέ­ρουν τα πο­ρί­σμα­τα των ει­σαγ­γε­λι­κών δια­τά­ξε­ων

Με δύο δια­δο­χι­κές ει­σαγ­γε­λι­κές δια­τά­ξεις, η Ει­σαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου έθεσε στο αρ­χείο ισά­ριθ­μες μη­νύ­σεις που είχαν κα­τα­τε­θεί σε βάρος του Διευ­θυ­ντή του Τομέα ΕΚΑΒ Ρόδου, Σάββα Κα­ρα­τα­πά­νη. Οι μη­νύ­σεις αφο­ρού­σαν κα­ταγ­γε­λί­ες για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος, απει­λή, εξύ­βρι­ση και ψευδή βε­βαί­ω­ση, με κα­ταγ­γελ­λό­με­να πε­ρι­στα­τι­κά να εκτεί­νο­νται χρο­νι­κά από το 2019 έως και το 2024.

Η πρώτη υπό­θε­ση: πο­λυ­πρό­σω­πη μή­νυ­ση για διοι­κη­τι­κές πα­ρα­λεί­ψεις και προ­σβο­λές

Η πρώτη μή­νυ­ση πε­ρι­λάμ­βα­νε σο­βα­ρές αι­τιά­σεις από υπαλ­λή­λους του ΕΚΑΒ Ρόδου, που κα­τήγ­γει­λαν εκ­φο­βι­στι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές, αθέ­μι­τες αξιο­λο­γή­σεις, πα­ρά­τυ­πους χει­ρι­σμούς στην κα­θη­με­ρι­νή διοί­κη­ση, ακόμα και από­πει­ρες πα­ρέμ­βα­σης σε εσω­τε­ρι­κά υπη­ρε­σια­κά έγ­γρα­φα. Οι κα­ταγ­γέλ­λο­ντες ισχυ­ρί­στη­καν πως υπέ­στη­σαν άνιση με­τα­χεί­ρι­ση, αδι­καιο­λό­γη­τες πει­θαρ­χι­κές διώ­ξεις, δια­τά­ρα­ξη της οι­κο­γε­νεια­κής τους ζωής μέσω βαρ­διών, και απο­κλει­σμό από επι­δό­μα­τα και άδειες.

Η ει­σαγ­γε­λι­κή διά­τα­ξη όμως ήταν σαφής: οι κα­ταγ­γε­λί­ες κρί­θη­καν ως νο­μι­κά ή ου­σια­στι­κά αβά­σι­μες. Ορι­σμέ­να πε­ρι­στα­τι­κά είχαν ήδη υπο­πέ­σει σε πα­ρα­γρα­φή, καθώς οι μη­νύ­σεις κα­τα­τέ­θη­καν κα­θυ­στε­ρη­μέ­να, πέραν του ορίου των τριών μηνών από την γνώση των πρά­ξε­ων. Για τα υπό­λοι­πα, το πό­ρι­σμα τό­νι­ζε πως, ακόμα και αν υφί­στα­ντο πα­ρα­τυ­πί­ες, δεν στοι­χειο­θε­τού­νταν πρό­θε­ση πρό­κλη­σης βλά­βης ή πο­ρι­σμού οφέ­λους — προ­ϋ­πο­θέ­σεις που είναι απα­ραί­τη­τες για τη στοι­χειο­θέ­τη­ση του αδι­κή­μα­τος της πα­ρά­βα­σης κα­θή­κο­ντος. Επι­πλέ­ον, επι­ση­μάν­θη­κε ότι τα πε­ρισ­σό­τε­ρα από τα επί­μα­χα ζη­τή­μα­τα εμπί­πτουν στη διοι­κη­τι­κή δια­χεί­ρι­ση και όχι στη σφαί­ρα του ποι­νι­κού δι­καί­ου.

Η δεύ­τε­ρη υπό­θε­ση: κα­ταγ­γε­λία για ψευδή βε­βαί­ω­ση σε υπη­ρε­σια­κό έγ­γρα­φο

Η δεύ­τε­ρη μή­νυ­ση στρε­φό­ταν κατά του κ. Κα­ρα­τα­πά­νη για φε­ρό­με­νη ψευδή βε­βαί­ω­ση σε επί­ση­μο έγ­γρα­φο προς τον Πρό­ε­δρο του ΕΚΑΒ, σχε­τι­κά με πει­θαρ­χι­κή υπό­θε­ση υπαλ­λή­λου. Η ανα­φο­ρά επι­κε­ντρω­νό­ταν σε ισχυ­ρι­σμό ότι είχε δη­λω­θεί λαν­θα­σμέ­να πως είχε επι­δο­θεί απα­ντη­τι­κό έγ­γρα­φο με δι­κα­στι­κό επι­με­λη­τή, γε­γο­νός που κατά τον κα­ταγ­γέλ­λο­ντα δεν συ­νέ­βη ποτέ.

Ωστό­σο, η ει­σαγ­γε­λι­κή αρχή έκρι­νε ότι πρό­κει­ται για προ­φα­νή διοι­κη­τι­κή πα­ρα­δρο­μή και όχι για δόλια ενέρ­γεια. Όπως προ­έ­κυ­ψε από το απο­δει­κτι­κό υλικό, υπήρ­ξαν πολ­λα­πλές προ­σπά­θειες πα­ρά­δο­σης του εγ­γρά­φου, ενώ η εσφαλ­μέ­νη ανα­φο­ρά για επί­δο­ση με δι­κα­στι­κό επι­με­λη­τή απο­δό­θη­κε σε λάθος ενη­μέ­ρω­ση του Διευ­θυ­ντή από υπαλ­λή­λους του ΕΚΑΒ. Επι­πλέ­ον, δεν δια­πι­στώ­θη­κε ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη ανα­κρί­βεια επη­ρέ­α­σε το απο­τέ­λε­σμα της πει­θαρ­χι­κής δια­δι­κα­σί­ας.

Και τις δύο υπο­θέ­σεις χει­ρί­στη­κε επι­τυ­χώς ο δι­κη­γό­ρος κ. Μι­χά­λης Κα­ντι­δε­νός, ο οποί­ος πα­ρου­σί­α­σε τεκ­μη­ριω­μέ­να επι­χει­ρή­μα­τα για την απο­δό­μη­ση των κα­τη­γο­ριών και ανέ­δει­ξε την απου­σία στοι­χεί­ων που θα μπο­ρού­σαν να στοι­χειο­θε­τή­σουν ποι­νι­κά αδι­κή­μα­τα.