Παιδεραστής δάσκαλος: «Χάδι» στο πειθαρχικό, 111 χρόνια στο δικαστήριο

Η πε­ρί­πτω­ση του 53χρο­νου Πα­να­γιώ­τη Πα­πα­κώ­στα, δα­σκά­λου σε δη­μο­τι­κό σχο­λείο των Τρι­κά­λων, που κα­τα­δι­κά­στη­κε σε ποινή – ρεκόρ από το Μει­κτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο της Καρ­δί­τσας γιατί πα­ρε­νο­χλού­σε συ­στη­μα­τι­κά 8 δε­κά­χρο­νες μα­θή­τριές του την ώρα του μα­θή­μα­τος, είχε προ­κα­λέ­σει σάλο τον πε­ρα­σμέ­νο Ια­νουά­ριο, λόγω της προ­κλη­τι­κά επιει­κούς ποι­νής της παύ­σης 12 μηνών με στέ­ρη­ση απο­δο­χών, που του επέ­βα­λε το Πρω­το­βάθ­μιο Πει­θαρ­χι­κό Συμ­βού­λιο.

Ηταν ένα από τα πιο τρα­ντα­χτά πα­ρα­δείγ­μα­τα ατι­μω­ρη­σί­ας δη­μο­σί­ων υπαλ­λή­λων που κα­τη­γο­ρού­νται για πολύ σο­βα­ρά αδι­κή­μα­τα και, όπως απο­κά­λυ­ψε το «Εθνος», προ­κά­λε­σε την έντο­νη αντί­δρα­ση του τότε Γε­νι­κού Επι­θε­ω­ρη­τή Δη­μό­σιας Διοί­κη­σης Λέ­αν­δρου Ρα­κιν­τζή.

Ο τε­λευ­ταί­ος κα­τέ­θε­σε έν­στα­ση, λίγες μέρες μετά την από­φα­ση-«χάδι», θε­ω­ρώ­ντας πως αυτή αφή­νει ανοι­κτή την πόρτα επι­στρο­φής του δα­σκά­λου στην υπη­ρε­σία του έπει­τα από το 12μηνο, και πα­ρέ­πεμ­ψε την υπό­θε­ση στο Δευ­τε­ρο­βάθ­μιο Πει­θαρ­χι­κό, με το αί­τη­μα της από­λυ­σης.

Στο θέμα πα­ρε­νέ­βη στη συ­νέ­χεια και ο ίδιος ο υπουρ­γός Παι­δεί­ας, Νίκος Φίλης, ο οποί­ος με δη­μό­σια δή­λω­σή του ανα­κοί­νω­σε πως υπέ­γρα­ψε την άσκη­ση έν­στα­σης κατά της πε­ρι­βό­η­της από­φα­σης, ζη­τώ­ντας μά­λι­στα από το Δευ­τε­ρο­βάθ­μιο Πει­θαρ­χι­κό Συμ­βού­λιο να εξα­ντλή­σει τα όρια της αυ­στη­ρό­τη­τας για το εξό­χως σο­βα­ρό πει­θαρ­χι­κό πα­ρά­πτω­μα, όπως ανέ­φε­ρε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Tην πρω­το­φα­νή υπό­θε­ση του δα­σκά­λου στα Τρί­κα­λα Παν. Πα­πα­κώ­στα έφερε στο φως της δη­μο­σιό­τη­τας το «Εθνος της Κυ­ρια­κής» στις 31 Ια­νουα­ρί­ου 2016

Με ψή­φους 7-0
Την αυ­στη­ρό­τη­τά του φαί­νε­ται πως εξά­ντλη­σε, τέσ­σε­ρις μήνες μετά, το Μει­κτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο της Καρ­δί­τσας, το οποίο, ύστε­ρα από ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία δύο ημε­ρών και με ψή­φους 7-0, έκρι­νε τον 53χρονο δά­σκα­λο ένοχο χωρίς κα­νέ­να ελα­φρυ­ντι­κό, επι­βάλ­λο­ντάς του την ποινή-ρεκόρ της κά­θειρ­ξης 111 ετών για τις κα­τη­γο­ρί­ες της απο­πλά­νη­σης παι­διών που δεν συ­μπλή­ρω­σαν τα 12 έτη κατ΄ εξα­κο­λού­θη­ση και κατά συρ­ροή και της κα­τά­χρη­σης ανη­λί­κων που δεν συ­μπλή­ρω­σαν τα 14 έτη σε ασέλ­γεια κατ΄ εξα­κο­λού­θη­ση και κατά συρ­ροή.

Ο ίδιος ισχυ­ρί­στη­κε στην απο­λο­γία του πως δεν θώ­πευε τις μα­θή­τριες στα γεν­νη­τι­κά τους όρ­γα­να, όπως κα­ταγ­γέλ­λε­ται, αλλά η συ­μπε­ρι­φο­ρά του πα­ρε­ξη­γή­θη­κε από αυτές, λόγω του ιδιαί­τε­ρου «ζήλου» που έδει­χνε κατά τη διάρ­κεια της πα­ρά­δο­σης του μα­θή­μα­τος. Υπο­στή­ρι­ξε, μά­λι­στα, πως αυτός ο ζήλος επι­βρα­βεύ­ε­ται από τους γο­νείς στο τέλος κάθε χρο­νιάς, είτε προ­φο­ρι­κά είτε με… λου­λού­δια και άλλα δώρα.

Ο δά­σκα­λος, που κα­τά­γε­ται από τη Λαμία, είναι πα­ντρε­μέ­νος με εκ­παι­δευ­τι­κό και υπη­ρε­τού­σε τα τε­λευ­ταία τρία χρό­νια σε δη­μο­τι­κό σχο­λείο της Πε­ρι­φέ­ρειας Τρι­κά­λων, συ­νε­λή­φθη στις 29 Μαΐου του 2015, έπει­τα από κα­ταγ­γε­λί­ες των γο­νέ­ων 8 μα­θη­τριών της Δ’ Τάξης, ηλι­κί­ας 10 και 11 ετών, ότι τις θώ­πευε στα γεν­νη­τι­κά όρ­γα­να κατά τη διάρ­κεια του μα­θή­μα­τος.

Μετά την απο­λο­γία του στον ανα­κρι­τή κρί­θη­κε προ­φυ­λα­κι­στέ­ος και οδη­γή­θη­κε στις φυ­λα­κές. Εκεί επέ­στρε­ψε μετά την κα­τα­δι­κα­στι­κή από­φα­ση της Τρί­της για να εκτί­σει το υπό­λοι­πο της ποι­νής του (σ.σ.: εκτι­τέα είναι τα 25 χρό­νια, από τα 111 που του επι­βλή­θη­καν), καθώς το δι­κα­στή­ριο απο­φά­σι­σε η έφεσή του να μην έχει ανα­σταλ­τι­κό απο­τέ­λε­σμα.

Κα­ταγ­γε­λί­ες

Οπως ανα­φε­ρό­ταν στον φά­κε­λο, οι γο­νείς των μα­θη­τριών κα­τήγ­γει­λαν τον 53χρονο ότι «προ­σέγ­γι­ζε στα θρα­νία των μα­θη­τριών κατά την ώρα του μα­θή­μα­τος και, αφού έσκυ­βε ή γο­νά­τι­ζε δίπλα τους, έθετε το χέρι του εξω­τε­ρι­κά των εν­δυ­μά­των τους στην πε­ριο­χή των γεν­νη­τι­κών τους ορ­γά­νων, τις θώ­πευε και τις έψαυε (άγ­γι­ζε).

Το ίδιο έκανε και όταν κα­λού­σε τις μα­θή­τριες στην έδρα της τάξης προ­κει­μέ­νου να τις εξε­τά­σει για το μά­θη­μά τους».

Για δύο συ­γκε­κρι­μέ­νες μα­θή­τριες ανα­φε­ρό­ταν πως «τις θώ­πευε και τις έψαυε και στο στή­θος, είτε εσω­τε­ρι­κά είτε εξω­τε­ρι­κά των εν­δυ­μά­των τους».

Στη γρα­πτή απο­λο­γία του, ο εκ­παι­δευ­τι­κός ισχυ­ρί­στη­κε και τότε -όπως και στο δι­κα­στή­ριο- πως πα­ρε­ξη­γή­θη­καν κά­ποιες κι­νή­σεις του μέσα στην τάξη γιατί όπως ανέ­φε­ρε «είναι πολύ κι­νη­τι­κός άν­θρω­πος και την ώρα του μα­θή­μα­τος δεν κά­θε­ται στην έδρα, αλλά κι­νεί­ται ανά­με­σα στους μα­θη­τές του, τους οποί­ους πα­ρο­τρύ­νει με διά­φο­ρους τρό­πους και κι­νή­σεις να συμ­με­τέ­χουν στο μά­θη­μα, όπως σκύ­βο­ντας κοντά τους, χτυ­πώ­ντας τους στην πλάτη ή στους μη­ρούς, μι­λώ­ντας τους χα­μη­λό­φω­να κτλ.».

Στην έν­στα­ση που κα­τέ­θε­σε ο Λ. Ρα­κιν­τζής και έφερε στο φως το «Εθνος της Κυ­ρια­κής» στις 31/1/16 ανα­φέ­ρει πως θα έπρε­πε να λη­φθούν πε­ραι­τέ­ρω υπόψη η προ­σβο­λή της γε­νε­τή­σιας ελευ­θε­ρί­ας και ανη­λι­κό­τη­τας, όπως αυτή γί­νε­ται φα­νε­ρή από την ποι­νι­κή δια­δι­κα­σία και την από­φα­ση για προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση.

ΒΑ­ΣΙ­ΛΗΣ ΙΓΝΑ­ΤΙΑ­ΔΗΣ  ΕΘΝΟΣ