Μάνος Κόνσολας: «Γενναία νομοθετική πρωτοβουλία για τους δασικούς χάρτες τώρα»

Από την Κάρ­πα­θο, όπου συμ­με­τεί­χε στη σύ­σκε­ψη που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στο Επαρ­χείο Καρ­πά­θου – Κάσου για τους δα­σι­κούς χάρ­τες με τον Υφυ­πουρ­γό Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας, κ. Γιώρ­γο Αμυρά και τον Γε­νι­κό Γραμ­μα­τέα Φυ­σι­κού Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Υδά­των, κ. Κων­στα­ντί­νο Αρα­βώ­ση, ο Μάνος Κόν­σο­λας κα­τέ­στη­σε σαφές ότι υπάρ­χει η ανά­γκη μιας γεν­ναί­ας και ολο­κλη­ρω­μέ­νης νο­μο­θε­τι­κής πρω­το­βου­λί­ας από την κυ­βέρ­νη­ση.

Στη σύ­σκε­ψη συμ­με­τεί­χαν η Έπαρ­χος Καρ­πά­θου – Κάσου, κ. Πόπη Νι­κο­λα­ΐ­δου, ο Δή­μαρ­χος Καρ­πά­θου, κ. Γιάν­νης Νι­σύ­ριος, ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου, κ. Γιάν­νης Παπ­πάς, εκ­πρό­σω­πος του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου και πρώην Δή­μαρ­χος Καρ­πά­θου, κ. Μι­χά­λης Ιω­αν­νί­δης και εκ­πρό­σω­πος του ΤΕΕ Δω­δε­κα­νή­σου στην Κάρ­πα­θο, κ. Νίκος Μπερ­τζουά­νης.

Ο Μάνος Κόν­σο­λας, τό­νι­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά:

«Από την πρώτη στιγ­μή μί­λη­σα και επε­σή­μα­να τα προ­βλή­μα­τα με τους δα­σι­κούς χάρ­τες. Με στοι­χεία και επι­χει­ρή­μα­τα. Άμεσα θα πρέ­πει να υπάρ­ξει θε­σμι­κή πρω­το­βου­λία από την πλευ­ρά της κυ­βέρ­νη­σης, δια­φο­ρε­τι­κά οδη­γού­μα­στε σε αδιέ­ξο­δο και βά­ζου­με σε πε­ρι­πέ­τειες τους πο­λί­τες.

Τα νησιά μας, με την ανάρ­τη­ση των δα­σι­κών χαρ­τών, έγι­ναν ξαφ­νι­κά δάση».

Ο κ. Κόν­σο­λας επα­νέ­λα­βε για μία ακόμα φορά τις επι­ση­μάν­σεις και τις προ­τά­σεις του για τους δα­σι­κούς χάρ­τες που επι­κε­ντρώ­νο­νται:

1ον: Στο με­γά­λο πρό­βλη­μα που έχει δη­μιουρ­γη­θεί με πα­ρα­λια­κές εκτά­σεις στα νησιά χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται δα­σι­κές, ενώ είναι χορ­το­λι­βα­δι­κές. Αυτό ση­μαί­νει ότι ακυ­ρώ­νε­ται κάθε προ­ο­πτι­κή του­ρι­στι­κής αξιο­ποί­η­σης τους από το δη­μό­σιο.

2ον: Στο γε­γο­νός ότι δεν εντά­χθη­καν και τα Δω­δε­κά­νη­σα στο κα­θε­στώς πε­ριο­χών, όπως τα νησιά των Κυ­κλά­δων, η Κρήτη και η Μάνη, στις οποί­ες για τις χορ­το­λι­βα­δι­κές εκτά­σεις δεν ισχύ­ει το τεκ­μή­ριο της ιδιο­κτη­σί­ας του Δη­μο­σί­ου, αλλά έχουν ίσα δι­καιώ­μα­τα Δη­μό­σιο και ιδιώ­τες, αρκεί να απο­δεί­ξουν ότι το κα­τέ­χουν είτε το νέ­μο­νται επί σειρά ετών με τί­τλους.

3ον: Στο σο­βα­ρό ζή­τη­μα που έχει ανα­κύ­ψει με εκτά­σεις που μέχρι την αρχή της δε­κα­ε­τί­ας του 60 καλ­λιερ­γού­νταν, και στις οποί­ες υπάρ­χουν τεκ­μή­ρια για αυτό, χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται ως δα­σι­κές, ενώ υπάρ­χουν λαν­θα­σμέ­νες κα­τα­γρα­φές στα όρια των οι­κι­σμών. Οι εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νοι αγροί, με λίγα φρύ­γα­να, δεν μπο­ρούν να θε­ω­ρού­νται δα­σι­κές εκτά­σεις και να κιν­δυ­νεύ­ουν με δή­μευ­ση ιδιω­τι­κές πε­ριου­σί­ες.

4ον: Στον πα­ρα­λο­γι­σμό που απο­τυ­πώ­νε­ται στο πο­σο­στό των εκτά­σε­ων που χα­ρα­κτη­ρί­στη­καν δα­σι­κές. Στη Σύμη το 88% του νη­σιού χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε δα­σι­κή πε­ριο­χή, στο Αγα­θο­νή­σι το 83%, στην Κάσο το 76%, στην Πάτμο το 74%, στην Κάρ­πα­θο το 73%, στη Ρόδο το 60% ενώ υψηλά πο­σο­στά υπάρ­χουν και στα αλλά νησιά.

Ο κ. Κόν­σο­λας επι­σή­μα­νε, επί­σης, ότι για τους δα­σι­κούς χάρ­τες της Καρ­πά­θου και Κάσου ελή­φθη­σαν υπόψη αε­ρο­φω­το­γρα­φί­ες των ετών 1960, χωρίς να λαμ­βά­νο­νται υπόψη άλλα στοι­χεία.