ΕΚΤ: Η Ελλάδα ουραγός σε ανάπτυξη, κατανάλωση, ευημερία

Της Δήμη­τρας Καδδά

Τις χαμη­λό­τε­ρες επι­δό­σεις ανά την Ευρω­παϊκή Ένωση το 2017 σε βασι­κούς δείκτες ανά­πτυ­ξης αλλά και ευη­με­ρίας για την Ελλάδα κατα­γρά­φει η Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα στην ετήσια έκθεσή της που δόθηκε χθες στη δημο­σιό­τητα. Τα ανα­λυ­τικά στα­τι­στικά στοι­χεία για την πορεία του ΑΕΠ σε όλα τα κράτη-μέλη επι­βε­βαιώ­νουν ότι η Ελλάδα είχε το 2017 το χαμη­λό­τερο ρυθμό ανά­πτυ­ξης, στο 1,4% έναντι 2,3% μέσου όρου στην ευρω­ζώνη και επι­δό­σεις πάνω από το 5% στην Ιρλαν­δία.

Ανα­δει­κνύ­ο­νται όμως και οι αιτίες που οδή­γη­σαν σε αυτή κακή επίδοση. Η πιο μεγάλη υστέ­ρηση συν­δε­ό­ταν με την ιδιω­τική κατα­νά­λωση που αυξή­θηκε μόνο κατά 0,1% το 2017. Είναι μακράν η χαμη­λό­τερη επίδοση μεταξύ όλων των κρατών της ευρω­ζώ­νης, με την μέση αύξηση να δια­μορ­φώ­νε­ται στο 1,6% στα υπό­λοιπα κράτη του ευρώ. Η ιδιω­τική κατα­νά­λωση ήταν η κινη­τή­ριος δύναμη για κράτη όπως η Ιρλαν­δία (επίδοση πάνω από 3% τα προη­γού­μενα χρόνια), ενώ κατά 2,2% αυξή­θηκε στην Πορ­το­γα­λία και κατά 2,4% στην Ισπανία.

Αλλά και η κρατική κατα­νά­λωση τράβηξε το… “χαλί” της ανά­πτυ­ξης το 2017 στη χώρα μας. Κατα­γρά­φε­ται η συρ­ρί­κνωσή της κατά 1,1% στην Ελλάδα, όταν κατά μέσο όρο αυξή­θηκε κατά 1,2% στην ευρω­ζώνη. Στην Ιρλαν­δία η αύξηση είναι πάνω από 5% και στην κατά 1,6%. Αλλά και στην Κύπρο κατα­γρά­φε­ται αύξηση της κρα­τι­κής κατα­νά­λωση κατά 2,7%.

Κατά κεφαλήν ΑΕΠ ανα­πτυσ­σό­με­νου κράτους

Οι χαμηλές ανα­πτυ­ξια­κές επι­δό­σεις Ελλάδας έχουν επί­πτωση στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ το οποίο όχι μόνο παρα­μέ­νει τα χαμη­λό­τερα στην Ευρω­παϊκή Ένωση αλλά και το χάσμα με τα κράτη της Δύσης μεγα­λώ­νει καθώς η θέση τους ισχυ­ρο­ποιεί­ται. Μάλιστα την Ελλάδα πλέον πλη­σιά­ζουν και χώρες όπως η Ρου­μα­νία και η Βουλ­γα­ρία που κατέ­γρα­ψαν τα προη­γού­μενα κράτη ταχύ­τατη σύγκλιση.

Κατά μέσο όρο σε κάθε Έλληνα αντι­στοι­χεί εισό­δημα 19.900 ευρώ το χρόνο (κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε τρέ­χου­σες τιμές και προ­σαρ­μο­σμένο με βάση το κόστος ζωής), έναντι 54.600 ευρώ για κάθε Ιρλανδό (σ.σ. προ κρίσης ο μέσος Ιρλαν­δός ζούσε με 30.800 ευρώ, δηλαδή με πόσο σημα­ντικά μικρό­τερο δεί­χνο­ντας ότι όχι μόνο έχει ξεπε­ρά­σει τους τριγ­μούς της κρίσης αλλά έχει προ­χω­ρή­σει).

Στην Ελλάδα προ κρίσης (μέσος όρος περιό­δου 1999-2008) αντι­στοι­χού­σαν 20.400 ευρώ σε κάθε πολίτη. Στην -σχετικά- φτωχή Πορ­το­γα­λία το μέσο εισό­δημα είναι στα 23.100 ευρώ, έναντι 18.100 ευρώ προ κρίσης. Στην Κύπρο το μέσο εισό­δημα είναι 24.600 ευρώ έναντι 29.900 ευρώ προ κρίσης. Κατά μέσο όρο στην ευρω­ζώνη το μέσο εισό­δημα σε όρους κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι 31.700 ευρώ σύμφωνα με τις τελευ­ταίες μετρή­σεις (τα στοι­χεία είναι του 2016), έναντι 24.300 ευρώ προ κρίσης.

Τα στοι­χεία της ΕΚΤ δεί­χνουν ότι υπάρ­χουν κινη­τή­ριοι μοχλοί για την ανά­πτυξη που συν­δέ­ο­νται με την αύξηση των εξα­γω­γών (κατά 6,8% το 2017 οι οποίες όμως υπερ-αντισταθμίστηκαν από αύξηση στις αγωγές κατά 7,2% την ίδια χρονιά) αλλά και με μία ισχυρή αύξηση των επεν­δύ­σεων κατά 15,7% το 2017.

Πλέον, μένει να φανεί πως θα απο­τυ­πώ­σει η κυβέρ­νηση τα σχέδιά της για το μέλλον μέσα από το ανα­πτυ­ξιακό σχέδιο που όπως ανα­φέ­ρει ο ΥΠΟΙΚ Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος θα παρου­σια­στεί μέσα στον Απρίλιο και θα συζη­τη­θεί στο Eurogroup της 27/4 στην Σόφια. Το σχέδιο θα περι­λαμ­βά­νει, πέρα από το πλέγμα μεταρ­ρυθ­μί­σεων, έναν δημο­σιο­νο­μικό “άξονα” με της δεσμεύ­σεις για την δια­τή­ρηση των πλε­ο­να­σμά­των στο 3,5% του ΑΕΠ, αλλά και έναν κοι­νω­νικό άξονα με τα αντί­με­τρα (όπως αύξηση κατώ­τα­του μισθού) που προωθεί.

Ουσια­στικά απο­τε­λεί το “χαλί” της μετα-μνημονιακής επο­πτείας, η οποία από κυβερ­νη­τι­κής πλευράς επι­χει­ρεί­ται να είναι ελλη­νι­κής ιδιο­κτη­σίας. Θα έχει ανα­λυ­τικά χρο­νο­δια­γράμ­ματα ολο­κλή­ρω­σης των μεταρ­ρυθ­μί­σεων που ξεπερ­νούν τον χρόνο του μνη­μο­νίου (Κτη­μα­το­λό­γιο, Ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, δημόσιο κλπ).

Μία πρώτη “γεύση” θα λάβει η Ελλάδα στο EWG που λαμ­βά­νει χώρα την Πέμπτη όπου θα συζη­τή­σει όχι μόνο το ανα­πτυ­ξιακό σχέδιο αλλά και την πορεία υλο­ποί­η­σης των 88 προ­α­παι­τού­με­νων, τις παρεμ­βά­σεις στο χρέος και στο γαλλικό κλειδί, αλλά και την θέση του ΔΝΤ που ξεδι­πλώ­νει αυτές τις ημέρες τις προ­θέ­σεις του μέσα και από τις εκθέ­σεις για την πορεία της οικο­νο­μίας που στα­διακά ανα­κοι­νώ­νει ενόψει της εαρινής συνόδου που θα λάβει χώρα στην Ουά­σιγ­κτον.

Πηγή: capital.gr