ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Αποζημίωση ύψους 122.246,72 € σε 3 οδηγούς τουριστικών λεωφορείων για επιπλέον εργασία και αμοιβές Σαββατοκύριακου!

Δαμιανός Αθανασίου 4 λεπτά ανάγνωση
touristika_leof_3_11_20

Στο Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου κρίθηκε ένδικη διαφορά που άγγιξε τον πυρήνα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας στον κλάδο των του­ρι­στι­κών μετα­φο­ρών, δηλαδή το πώς απο­τυ­πώ­νε­ται στην πράξη το ωράριο των οδηγών στη διάρ­κεια της σεζόν και πώς αμεί­βε­ται η εργασία που ξεφεύ­γει από τα συμ­βα­τικά όρια.

Η υπόθεση αφο­ρούσε αγωγή 3 οδηγών του­ρι­στι­κών λεω­φο­ρείων κατά ανώ­νυ­μης εται­ρείας του κλάδου, με αιτή­ματα που στη­ρί­χθη­καν σε επι­μέ­ρους κον­δύ­λια επι­πλέον απα­σχό­λη­σης, όπως υπε­ρερ­γα­σία, υπε­ρω­ρία, εργασία Σάββατο και Κυριακή και ισχυ­ρι­σμούς για νυχτε­ρινή εργασία.

Η υπόθεση είχε και σαφή οικο­νο­μικό απο­τύ­πωμα. Οι 3 ενά­γο­ντες διεκ­δι­κού­σαν συνο­λικά ποσά της τάξης των 79.088.48 €, 76.053,54 € και 72.193,92 € αντί­στοιχα, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι για σειρά ετών και του­ρι­στι­κών περιό­δων υπήρχε συστη­μα­τική υπέρ­βαση του ωραρίου και εργασία σε ημέρες που επι­βα­ρύ­νο­νται με προ­σαυ­ξή­σεις. Από την άλλη πλευρά, η ενα­γό­μενη αρνή­θηκε συνο­λικά την αγωγή και προ­έ­βαλε μεταξύ άλλων ισχυ­ρι­σμούς περί δια­φο­ρε­τι­κού πραγ­μα­τι­κού χρόνου εργα­σίας, περί μη εφαρ­μο­γής συγκε­κρι­μέ­νης τοπικής συλ­λο­γι­κής σύμ­βα­σης εργα­σίας και περί εξό­φλη­σης επι­μέ­ρους αξιώ­σεων με βάση απο­δεί­ξεις πλη­ρω­μής.

Ενά­γο­ντες ήταν 3 κάτοι­κοι Ρόδου, οι οποίοι παρα­στά­θη­καν με πλη­ρε­ξού­σιο δικη­γόρο τον κ. Γεώργιο Κυπραίο. Η ενα­γό­μενη εκπρο­σω­πή­θηκε από τους πλη­ρε­ξού­σιους δικη­γό­ρους κ.κ. Θεόδωρο Σαρα­τσιώτη και Νικόλαο Πατσου­ράκη.

Το περιε­χό­μενο της αντι­δι­κίας και η εικόνα της εργα­σίας στη σεζόν

Στον πυρήνα της αντι­δι­κίας βρέθηκε η καθη­με­ρινή λει­τουρ­γία της του­ρι­στι­κής μετα­φο­ράς στη Ρόδο. Οι ενά­γο­ντες υπο­στή­ρι­ξαν ότι είχαν προ­σλη­φθεί με συμ­βά­σεις εξαρ­τη­μέ­νης εργα­σίας ορι­σμέ­νου χρόνου ως οδηγοί του­ρι­στι­κών λεω­φο­ρείων, με συμ­βα­τικό πλαίσιο 8 ωρών ημε­ρη­σίως και 40 ωρών εβδο­μα­διαίως, αλλά στην πράξη εργά­ζο­νταν με πολύ μεγα­λύ­τερη διάρ­κεια απα­σχό­λη­σης, παρου­σιά­ζο­ντας ως βασική εικόνα την έναρξη από τις 07:00 και ολο­κλή­ρωση μέχρι αργά το βράδυ, καθώς και εργασία πέραν της πεν­θή­με­ρης βάσης, με απα­σχό­ληση Σάββατο και Κυριακή. Στο ίδιο πλαίσιο, περιέ­γρα­ψαν αξιώ­σεις για ώρες υπε­ρερ­γα­σίας και υπε­ρω­ρίας, καθώς και κονδύλι νυχτε­ρι­νής απα­σχό­λη­σης.

Η ενα­γό­μενη, αντί­θετα, αμφι­σβή­τησε τη συνο­λική αφήγηση περί ωραρίου, δίνο­ντας έμφαση σε δια­λείμ­ματα και χρόνο ανα­μο­νής μεταξύ δρο­μο­λο­γίων, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ο ενδιά­με­σος χρόνος δεν ισο­δυ­να­μεί αυτο­μά­τως με χρόνο εργα­σίας και ότι οι οδηγοί μπο­ρού­σαν να έχουν ελευ­θε­ρία κινή­σεων. Παράλ­ληλα, ανέ­πτυξε επι­κου­ρικά ένσταση εξό­φλη­σης, δηλαδή ότι για επι­μέ­ρους αιτή­ματα υπήρξαν κατα­βο­λές, τις οποίες προ­σκό­μισε με απο­δεί­ξεις, μισθο­δο­σίας.

Η σύγκρουση για τη συλ­λο­γική σύμβαση και το τι δεσμεύει τον εργο­δότη

Κομβικό σημείο απο­τέ­λεσε η αναφορά των ενα­γό­ντων σε τοπική ομοιο­ε­παγ­γελ­μα­τική συλ­λο­γική σύμβαση εργα­σίας που αφορά οδηγούς του­ρι­στι­κών λεω­φο­ρείων στη Ρόδο, την οποία επι­κα­λέ­στη­καν ως βάση για ευνοϊ­κό­τε­ρες ρυθ­μί­σεις και επι­δό­ματα. Η ενα­γό­μενη, ωστόσο, υπο­στή­ριξε ότι η συγκε­κρι­μένη ΣΣΕ δεν την δέσμευε για τα επίδικα έτη, επειδή δεν ήταν μέλος των συμ­βλη­θει­σών εργο­δο­τι­κών οργα­νώ­σεων και επειδή η σύμβαση δεν είχε κατα­στεί γενικώς υπο­χρε­ω­τική κατά τις χρο­νι­κές περιό­δους των συμ­βά­σεων εργα­σίας των ενα­γό­ντων. Στο σκε­πτικό της από­φα­σης κατα­γρά­φε­ται ότι η γενική υπο­χρε­ω­τι­κό­τητα τοπο­θε­τεί­ται μετα­γε­νέ­στερα, σε χρόνο μετά τις επί­δι­κες περιό­δους, και έτσι η επί­κληση της ΣΣΕ δεν έγινε δεκτή ως δεσμευ­τική για την ενα­γό­μενη στις συγκε­κρι­μέ­νες συμ­βά­σεις.

Το πραγ­μα­τικό ωράριο, τα καθή­κο­ντα και ο χρόνος ανα­μο­νής

Το Δικα­στή­ριο, αξιο­λο­γώ­ντας κατα­θέ­σεις και ένορκες βεβαιώ­σεις, κατέ­ληξε σε μια ενδιά­μεση εικόνα σε σχέση με τους ισχυ­ρι­σμούς των ενα­γό­ντων. Κατά την κρίση του, δεν απο­δεί­χθηκε ότι η εργασία έφθανε στα επίπεδα που περι­γρά­φη­καν ως καθη­με­ρινή απα­σχό­ληση 16 ωρών, όμως κρίθηκε ότι υπήρχε συστη­μα­τική υπέρ­βαση του τυπικού ωραρίου, με μέσο όρο ημε­ρή­σιας απα­σχό­λη­σης 10 ωρών και με εργασία 6 ημέρες την εβδο­μάδα. Παράλ­ληλα, η εβδο­μα­διαία ανά­παυση εμφα­νί­ζε­ται να δινόταν κατά κανόνα σε καθη­με­ρινή, όπως Δευτέρα ή Πέμπτη, ενώ τα σαβ­βα­το­κύ­ριακα συν­δέ­θη­καν με τις αυξη­μέ­νες ανάγκες της του­ρι­στι­κής σεζόν.

Ιδιαί­τερη βαρύ­τητα δόθηκε και στο τι περι­λαμ­βά­νει πρα­κτικά η δουλειά του οδηγού πέρα από το καθαυτό δρο­μο­λό­γιο. Στην απόφαση κατα­γρά­φε­ται ότι στα καθή­κο­ντα περι­λαμ­βά­νο­νταν ενέρ­γειες φρο­ντί­δας του οχή­μα­τος, όπως καθα­ρι­σμός μετά από δρο­μο­λό­γιο, αερι­σμός, μέριμνα για συντή­ρηση και τρο­φο­δο­σία καυ­σί­μων, καθώς και προ­ε­τοι­μα­σία ώστε το όχημα να είναι κατάλ­ληλο για τη μετα­φορά του­ρι­στών, όπως λει­τουρ­γία κλι­μα­τι­σμού. Αυτό το πλέγμα εργα­σιών χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε ως στοι­χείο για την εκτί­μηση ότι ο ενδιά­με­σος χρόνος δεν ήταν κατ’ ανάγκη χρόνος πλήρους προ­σω­πι­κής ελευ­θε­ρίας, όπως ισχυ­ρί­στηκε η ενα­γό­μενη.

Στην ίδια δέσμη πραγ­μα­τι­κών περι­στα­τι­κών ανα­φέ­ρε­ται και πρό­σθετη αμοιβή ανά δρο­μο­λό­γιο, ύψους 10.00 €, που κατά μέσο όρο αντι­στοι­χούσε σε 4 έως 6 δρο­μο­λό­για ημε­ρη­σίως. Το Δικα­στή­ριο, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται, δεν αντι­με­τώ­πισε αυτά τα ποσά ως αυτο­τελή μηχα­νι­σμό συμ­ψη­φι­σμού όλων των απαι­τή­σεων για υπε­ρερ­γα­σία, υπε­ρω­ρία ή εργασία Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κου, αλλά ως επι­πλέον συμ­φω­νη­μένη αμοιβή για την πραγ­μα­το­ποί­ηση κάθε δρο­μο­λο­γίου.

Το σκέλος της νυχτε­ρι­νής εργα­σίας και γιατί δεν προ­χώ­ρησε ως από­δειξη

Ένα από τα αιτή­ματα αφο­ρούσε νυχτε­ρινή απα­σχό­ληση, ειδικά μετά τις 22:00. Στο σκε­πτικό της από­φα­σης σημειώ­νε­ται ότι δεν απο­δεί­χθηκε επαρκώς το συγκε­κρι­μένο κονδύλι, με αναφορά σε αντι­φα­τι­κό­τητα και σύγχυση ως προς το αν υπήρχε εργασία μετά τις 22:00, ποιες ημέρες συνέ­βαινε και πώς συν­δε­ό­ταν με τις συνο­λι­κές ώρες που ήδη προ­βάλ­λο­νταν ως υπε­ρερ­γα­σία ή υπε­ρω­ρία. Ως απο­τέ­λε­σμα, το σχετικό σκέλος κρίθηκε ανα­πό­δει­κτο και απορ­ρί­φθηκε στην ουσία του.

Η απο­ζη­μί­ωση που επι­δι­κά­στηκε και το οικο­νο­μικό απο­τέ­λε­σμα

Το οικο­νο­μικό απο­τέ­λε­σμα της από­φα­σης ήταν μερική παρα­δοχή της αγωγής. Το Δικα­στή­ριο δέχθηκε ότι υπήρχαν οφειλές για επι­πλέον εργασία, υπο­λο­γί­ζο­ντας για κάθε ενά­γο­ντα ανά έτος, ποσά που συν­δέ­ο­νται με υπε­ρερ­γα­σία, υπε­ρω­ρία και εργασία Σάββατο και Κυριακή, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη και κατα­βο­λές που είχαν γίνει και απο­δεί­χθη­καν με μισθο­δο­τι­κές απο­δεί­ξεις. Στο τελικό άθροι­σμα ανα­φέ­ρε­ται ότι οφεί­λο­νται στους ενά­γο­ντες τα εξής συνο­λικά ποσά: Ο πρώτος ενάγων 42.276.45 €, ο δεύ­τε­ρος ενάγων 45.265.40 € και ο τρίτος 34.704,87 €. Τα ποσά επι­δι­κά­στη­καν με νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξό­φληση.

Παράλ­ληλα, η απόφαση προ­βλέ­πει ότι μέρος των κατα­ψη­φι­στι­κών δια­τά­ξεων κηρύσ­σε­ται προ­σω­ρινά εκτε­λε­στό.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 1 σχόλιο

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. Kevin Ringrose

    Surely they should be governed by tachograph and EU working time directive rules, in which case there should be no dispute about the hours they work (driving or on-duty), what time of day or night they work and how much rest they have? In their line of work, they would never be driving for 8 hours a day, a lot of their time would be “on-duty” time but nevertheless if they’re on an 8 hour a day contract anything above that should be paid extra. Maybe the company should revise the wording of their contracts if the have a problem with that