Δεν θα γίνει κατηγορία για απάτη επί δικαστηρίω εις βάρος γνωστού εργολάβου

Nα μην γίνει κατη­γο­ρία εις βάρος ενός γνωστού εργο­λά­βου για το αδίκημα της απάτης επί δικα­στη­ρίω απο­φά­σισε με βού­λευμα που εξέδωσε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Ομόρ­ρυθμη εται­ρεία της οποίας ο εργο­λά­βος τυγ­χά­νει ομόρ­ρυθ­μος εταίρος και νόμιμος εκπρό­σω­πος, άσκησε κατά δύο εγκα­λου­σών, ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, αγωγή με την οποία εξέθετε ότι δυνάμει σύμ­βα­σης έργου που καταρ­τί­στηκε στη Ρόδο, στις 18-12-2007, με τη σύναψη ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού, μεταξύ της ίδιας και των εγκα­λου­σών, ανέλαβε την απο­πε­ρά­τωση δύο ημι­τε­λών δια­με­ρι­σμά­των που βρί­σκο­νται σε ιδιό­κτητη διώροφη οικο­δομή των τελευ­ταίων, η συμ­φω­νη­θείσα δε αμοιβή της για το έργο αυτό ανερ­χό­ταν στο ποσό των 25.949 ευρώ, πλέον του ανα­λο­γού­ντος Φ.Π.Α.

Ότι ακο­λού­θως, στις 12-02-2009, μεταξύ των ίδιων συμ­βαλ­λο­μέ­νων, καταρ­τί­στηκε προ­φο­ρικά, νέα σύμβαση έργου, η οποία αφο­ρούσε στην εκτέ­λεση πρό­σθε­των εργα­σιών επί της ίδιας οικο­δο­μής και ότι η συμ­φω­νη­θείσα αμοιβή της για τις εργα­σίες αυτές, ανερ­χό­ταν στο ποσό των 5.797 ευρώ, πλέον του ανα­λο­γού­ντος Φ.Π.Α.

Ότι για καθεμία από τις συμ­βά­σεις αυτές, η αμοιβή της ενά­γου­σας σύμ­φω­νη­θηκε να κατα­βλη­θεί τμη­μα­τικά, σε μηνιαίες δόσεις, ύψους 300 ευρώ από καθεμία από τις εναγόμενες- εγκα­λού­σες.

Υπο­στή­ριξε ακόμη ότι σε εκτέ­λεση των ανωτέρω συμ­βά­σεων, η εται­ρεία εκτέ­λεσε και παρέ­δωσε στις εγκα­λού­σες τα συμ­φω­νη­θέ­ντα έργα, τα οποία αυτές παρέ­λα­βαν ανε­πι­φύ­λα­κτα και ακο­λού­θως, στις 29-06-2011, καταρ­τί­στηκε μεταξύ των ιδίων συμ­βαλ­λό­με­νων, νέο ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό, στο οποίο κατα­γρά­φη­καν ανα­λυ­τικά όλες οι εργα­σίες που είχαν εκτε­λε­στεί, όσο και το κόστος καθε­μίας εξ αυτών, ενώ οι εγκα­λού­σες ανα­γνώ­ρι­σαν ότι παρέ­λα­βαν ανε­πι­φύ­λα­κτα το σύνολο των έργων και υπο­σχέ­θη­καν να κατα­βά­λουν τα οφει­λό­μενα ποσά.

Πλην όμως, ότι παρά την ολο­κλή­ρωση των έργων και παρότι παρήλθε η προ­θε­σμία κατα­βο­λής της εργο­λα­βι­κής αμοιβής, οι εναγόμενες- εγκα­λού­σες αρνού­νταν να της κατα­βά­λουν την οφει­λό­μενη αμοιβή της, παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις της προς τούτο.

Ενόψει των ανωτέρω, η ομόρ­ρυθμη εται­ρεία ζητούσε να υπο­χρε­ω­θούν οι ενα­γό­με­νες να της κατα­βά­λουν αλλη­λεγ­γύως και εις ολό­κλη­ρον, το συνο­λικό ποσό των 36.825,36 ευρώ, ως εργο­λα­βική αμοιβή.

Μετά από ανα­βο­λές κατά την τελευ­ταία αυτή δικά­σιμο, οι ενα­γό­με­νες δεν παρα­στά­θη­καν και το Δικα­στή­ριο, αφού εξέτασε τη νόμιμη και εμπρό­θε­σμη κλή­τευσή τους, έκρινε ότι έπρεπε να δικα­στούν ερήμην.

Ακο­λού­θως έκανε δεκτή την αγωγή και ως ουσια­στικά βάσιμη, καθόσον, λόγω της ερη­μο­δι­κίας των ενα­γο­μέ­νων, οι περιε­χό­με­νοι στο αγωγικό δικό­γραφο πραγ­μα­τι­κοί ισχυ­ρι­σμοί της ενά­γου­σας εται­ρείας θεω­ρή­θη­καν ομο­λο­γη­μέ­νοι.

Το Δικα­στικό Συμ­βού­λιο έκρινε ότι το Δικα­στή­ριο έκανε δεκτή την αγωγή ως προς την κύρια βάση της, ήτοι με βάση τις δια­τά­ξεις για τη σύμβαση έργου και όχι με βάση τις δια­τά­ξεις περί ανα­γνώ­ρι­σης χρέους, για την υπο­στή­ριξη της οποίας ο κατη­γο­ρού­με­νος προ­σκό­μισε μετ’επι­κλή­σεως, φερό­μενο ως πλαστό, από 29-06- 2011 ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό και αποδοχή χρέους, η οποία, ως επι­κου­ρι­κώς σωρευό­μενη, δεν εξε­τά­στηκε, αλλά και δεν ήταν δυνατό να εξε­τα­στεί από το Δικα­στή­ριο, δεκτής γενο­μέ­νης της κύριας βάσης της αγωγής.

Σε κάθε περί­πτωση άλλωστε, λόγω της ερη­μο­δι­κίας των ενα­γο­μέ­νων, το Δικα­στή­ριο έκανε δεκτή την αγωγή της ομόρ­ρυθ­μης εται­ρείας ως ουσια­στικά βάσιμη, λόγω του τεκ­μη­ρίου ομο­λο­γίας που ίσχυε (και ισχύει) στην τακτική δια­δι­κα­σία.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Κώστας Χαλκιάς.