Οι θέσεις του ΚΚΕ για τον τουρισμό

Απο­σπά­σμα­τα ομι­λί­ας του σ. Χρή­στου Αγ­γε­λό­που­λου στην εκ­δή­λω­ση της ΤΕ Νό­τιας Δω­δε­κα­νή­σου του ΚΚΕ για τον Του­ρι­σμό το Σάβ­βα­το 8 Φλε­βά­ρη 2014:

Για να κα­τα­νοη­θούν κα­λύ­τε­ρα οι Θέ­σεις του ΚΚΕ θα ήθελα να ξε­κι­νή­σω από ένα θέμα αρχής:

Το δι­καί­ω­μα του λαού στις δια­κο­πές είναι μέσο προ­στα­σί­ας και ανα­πα­ρα­γω­γής της ερ­γα­τι­κής δύ­να­μης. Είναι απα­ραί­τη­το για την υγεία, την μόρ­φω­ση, την πο­λι­τι­στι­κή εξύ­ψω­ση, την πε­ρι­ή­γη­ση και την γνω­ρι­μία δια­φο­ρε­τι­κών τόπων, την ψυ­χα­γω­γία και την ξε­κού­ρα­ση, στον ίδιο βαθμό που είναι ανα­γκαί­ος ο κα­θη­με­ρι­νός ελεύ­θε­ρος χρό­νος και η κυ­ρια­κά­τι­κή αργία για τους ερ­γα­το­ϋ­πάλ­λη­λους.

Από αυτήν την άποψη ο πε­ριο­ρι­σμός αυτού του δι­καιώ­μα­τος, όπως και ο πε­ριο­ρι­σμός των δυ­να­το­τή­των για να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί είναι πα­ρά­γο­ντες που αυ­ξά­νουν την εκ­με­τάλ­λευ­ση των ερ­γα­τών ενι­σχύ­ουν την σχε­τι­κή εξα­θλί­ω­ση του λαού ακόμα και αν το ύψος των μι­σθών πα­ρέ­με­νε με­γά­λο.

Σή­με­ρα θυ­σιά­ζε­ται στην κα­τεύ­θυν­ση της κα­πι­τα­λι­στι­κής ανά­πτυ­ξης του του­ρι­στι­κού τομέα με μοχλό το κέρ­δος. Απο­δει­κνύ­ε­ται ότι διευ­ρύ­νε­ται η από­στα­ση ανά­με­σα στις υλι­κές δυ­να­τό­τη­τες και στην ικα­νο­ποί­η­ση των ανα­γκών των ερ­γα­ζο­μέ­νων για φθη­νές δια­κο­πές.

Πα­ράλ­λη­λα προ­χω­ρά η συρ­ρί­κνω­ση των δη­μό­σιων προ­νοια­κών δομών και επε­κτεί­νε­ται η δράση ιδιω­τι­κών ομί­λων στον ια­τρι­κό τομέα για την κά­λυ­ψη ανα­γκών των ανα­πή­ρων και ασθε­νών από χρό­νια νο­σή­μα­τα, ει­δι­κά σε ια­μα­τι­κά λου­τρά. Επε­κτά­θη­καν ορι­σμέ­να προ­γράμ­μα­τα Κοι­νω­νι­κού Του­ρι­σμού, τα οποία όμως δεν κα­λύ­πτουν τις ανά­γκες των ερ­γα­ζο­μέ­νων, είναι πολύ πίσω τα κον­δύ­λια και οι μέρες που προ­σφέ­ρο­νται.

Απο­δει­κνύ­ε­ται από όλα τα στοι­χεία ότι στα πλαί­σια του κα­πι­τα­λι­στι­κού τρό­που πα­ρα­γω­γής είναι αδύ­να­τον να εξα­σφα­λι­στεί και να υπάρ­χει το δι­καί­ω­μα σε φθη­νές δια­κο­πές, στην ανα­ψυ­χή και στην πε­ρι­ή­γη­ση για τη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Και όλα αυτά σε συν­θή­κες που έχει αυ­ξη­θεί η πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα της ερ­γα­σί­ας, έχουν προ­ο­δεύ­σει τα τε­χνι­κά μέσα και έχουν ανα­πτυ­χθεί οι υπο­δο­μές.

Ο του­ρι­σμός και οι δια­κο­πές στα πλαί­σια του κα­πι­τα­λι­σμού είναι ένα πο­λυ­τε­λές εμπό­ρευ­μα και όχι κοι­νω­νι­κό δι­καί­ω­μα. Ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο δεν δια­σφα­λί­ζε­ται κα­νέ­να δι­καί­ω­μα στην ερ­γα­σία σε αυ­τούς τους κλά­δους. Απο­δει­κνύ­ε­ται-και σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση-το βάθος της αντί­θε­σης από τη μια του κοι­νω­νι­κού χα­ρα­κτή­ρα της πα­ρα­γω­γής και της ατο­μι­κής ιδιο­ποί­η­σης του πλού­του από την άλλη.

Τον τε­λευ­ταίο χρόνο γί­νε­ται τε­ρά­στια συ­ζή­τη­ση για τον ρόλο του του­ρι­σμού.

Κοινή συ­νι­στα­μέ­νη των κομ­μά­των της αστι­κής δια­χεί­ρι­σης απο­τε­λεί το γε­γο­νός ότι ο του­ρι­στι­κός κλά­δος απο­τε­λεί κλάδο στρα­τη­γι­κής ση­μα­σί­ας για την ανά­καμ­ψη της οι­κο­νο­μί­ας, παρά τις αντι­θέ­σεις που εκ­φρά­ζο­νται στο εσω­τε­ρι­κό της αστι­κής τάξης για το εάν εθνι­κοί πρω­τα­θλη­τές είναι ο του­ρι­σμός και η ναυ­τι­λία ή η βιο­μη­χα­νία, υπάρ­χει σχε­τι­κή δη­μό­σια το­πο­θέ­τη­ση του ΣΕΒ και του ΣΕΤΕ.

Οι αντι­θέ­σεις αυτές απο­τε­λούν έκ­φρα­ση δια­φο­ρε­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων για το ποια τμή­μα­τα του κε­φα­λαί­ου θα βγουν πε­ρισ­σό­τε­ρο ωφε­λη­μέ­να από την κρα­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση και την κα­τα­νο­μή των κρα­τι­κών και ευ­ρω­παϊ­κών κον­δυ­λί­ων. Οι αντι­θέ­σεις αυτές εκ­φρά­ζο­νται

και με δια­φω­νί­ες ως προς τις προ­τε­ραιό­τη­τες,

και σε κα­θυ­στε­ρή­σεις στην υλο­ποί­η­ση μέ­τρων

και σε αντι­πα­ρα­θέ­σεις σε το­πι­κό επί­πε­δο

και σε δια­φω­νί­ες για το πώς θα προ­χω­ρή­σουν οι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις των λι­μα­νιών και των αε­ρο­δρο­μί­ων

και σε δια­φο­ρε­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις για το αν θα ενι­σχυ­θούν η κρουα­ζιέ­ρα ή οι άλλοι το­μείς του του­ρι­σμού.

Αυτές οι αντι­θέ­σεις δια­πλέ­κο­νται με τους διε­θνείς αντα­γω­νι­σμούς, την όξυν­ση των ιμπε­ρια­λι­στι­κών αντι­θέ­σε­ων. Και φυ­σι­κά αυτά με­τα­φρά­ζο­νται σε ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη πίεση και επί­θε­ση των κα­πι­τα­λι­στών για κα­τάρ­γη­ση δι­καιω­μά­των, μειω­μέ­νους μι­σθούς.

Οι πρό­σφα­τες εξε­λί­ξεις στον του­ρι­σμό μάς βοη­θούν να βγά­λου­με μια σειρά από χρή­σι­μα συ­μπε­ρά­σμα­τα.

Ο κλά­δος του του­ρι­σμού, πα­ρό­τι επη­ρε­ά­ζε­ται από την κα­πι­τα­λι­στι­κή κρίση, εξα­κο­λου­θεί να είναι ένας από τους πιο δυ­να­μι­κούς κλά­δους.

Το 2013 θε­ω­ρεί­ται μια από τις κα­λύ­τε­ρες χρο­νιές για τον του­ρι­σμό, στη βάση των με­γε­θών του επερ­χό­με­νου του­ρι­σμού.

…Αυτήν τη δυ­να­μι­κή του του­ρι­σμού αξιο­ποιούν τα αστι­κά επι­τε­λεία για να τον πα­ρου­σιά­σουν ως λύση διε­ξό­δου από την κρίση, ενώ ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός θε­ω­ρεί την του­ρι­στι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα ως την ατμο­μη­χα­νή που θα οδη­γή­σει στην ανά­καμ­ψη την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία.

Ποιος ωφε­λή­θη­κε από τη δυ­να­μι­κή του του­ρι­σμού;

Ποια όμως είναι τα χρή­σι­μα συ­μπε­ρά­σμα­τα που μπο­ρούν να βγουν από αυτήν την πο­ρεία της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας;

Πρώ­τον: Ενι­σχύ­θη­κε η τάση ισχυ­ρο­ποί­η­σης των μο­νο­πω­λια­κών ομί­λων που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στον ξε­νο­δο­χεια­κό τομέα, η τάση συ­γκέ­ντρω­σης και συ­γκε­ντρο­ποί­η­σης του κε­φα­λαί­ου. Πίσω από τις με­γά­λες του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις βρί­σκο­νται ισχυ­ροί όμι­λοι που δρα­στη­ριο­ποιού­νται σε ναυ­τι­λία-εφο­πλι­σμό, στις κα­τα­σκευ­ές, στην ενέρ­γεια, στη με­τα­ποι­η­τι­κή βιο­μη­χα­νία, στην εμπο­ρία τρο­φί­μων, αυ­το­κι­νή­των και πε­τρε­λαιοει­δών, στις με­τα­φο­ρές, στον χρη­μα­το­πι­στω­τι­κό τομέα…

Οι μο­νο­πω­λια­κοί όμι­λοι που επεν­δύ­ουν με διά­φο­ρους τρό­πους στον του­ρι­σμό, δια­πλέ­κο­νται με διε­θνείς μο­νο­πω­λια­κούς ομί­λους, με σχέ­σεις συ­νερ­γα­σί­ας και αντα­γω­νι­σμού ταυ­τό­χρο­να. Έντο­νο είναι το εν­δια­φέ­ρον μο­νο­πω­λια­κών ομί­λων άλλων χωρών για επεν­δύ­σεις στην Ελ­λά­δα. Ο κλά­δος είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κός της σύ­μπλε­ξης τρα­πε­ζι­κού-βιο­μη­χα­νι­κού κε­φα­λαί­ου, ξένου-εγ­χώ­ριου….

Τα ξε­νο­δο­χεία 4 και 5 αστέ­ρων πα­ρου­σιά­ζουν τις με­γα­λύ­τε­ρες πλη­ρό­τη­τες, συ­γκε­ντρώ­νουν συ­νο­λι­κά το με­γα­λύ­τε­ρο κομ­μά­τι των ει­σπρά­ξε­ων, ενι­σχύ­ουν τη θέση τους στο σύ­νο­λο του ξε­νο­δο­χεια­κού δυ­να­μι­κού. Αντί­θε­τα, τα μι­κρό­τε­ρης κα­τη­γο­ρί­ας βλέ­πουν τη θέση τους να επι­δει­νώ­νε­ται, να υπο­λει­τουρ­γούν και να απα­ξιώ­νο­νται.

Οι με­γά­λοι επι­χει­ρη­μα­τι­κοί όμι­λοι επέ­κτει­ναν τη δράση τους σε νέους το­μείς, δη­μιουρ­γούν φάρ­μες, ελαιώ­νες, αμπε­λώ­νες, συ­γκε­ντρώ­νουν τη γη, συμ­με­τέ­χουν ή δη­μιουρ­γούν εται­ρεί­ες εστί­α­σης, βιο­μη­χα­νί­ες πα­ρα­γω­γής τρο­φί­μων, στο “real estate”, σε εται­ρεί­ες δια­χεί­ρι­σης υπο­δο­μών (π.χ. μα­ρί­νες). Προ­χω­ρούν σε επεν­δύ­σεις σε αντα­γω­νι­στι­κές για την του­ρι­στι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα χώρες στα Βαλ­κά­νια, στην Τουρ­κία κ.α. …

Ταυ­τό­χρο­να, επι­δει­νώ­νε­ται η θέση των μι­κρών, οι­κο­γε­νεια­κού χα­ρα­κτή­ρα επι­χει­ρή­σε­ων, αλλά και των αυ­το­α­πα­σχο­λου­μέ­νων, στα ξε­νο­δο­χεία, στην εστί­α­ση και σε άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες του­ρι­στι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος, λόγω του γε­γο­νό­τος ότι είναι απο­κλει­σμέ­νοι από το σύ­στη­μα ελέγ­χου των του­ρι­στι­κών ροών από τους tour operators, αλλά και εξαι­τί­ας της γε­νί­κευ­σης του “all inclusive”. Σ’ αυτές τις αρ­νη­τι­κές επι­δρά­σεις πρέ­πει να προ­σθέ­σου­με και τη ση­μα­ντι­κή μεί­ω­ση του εσω­τε­ρι­κού του­ρι­σμού, εξαι­τί­ας της επι­δεί­νω­σης της θέσης της λαϊ­κής οι­κο­γέ­νειας…

Δεύ­τε­ρον: Εντά­θη­κε ο βαθ­μός εκ­με­τάλ­λευ­σης των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Μειώ­σεις στους μι­σθούς, με­γά­λες κα­θυ­στε­ρή­σεις στην κα­τα­βο­λή των δε­δου­λευ­μέ­νων, ατο­μι­κές και ημε­ρή­σιες συμ­βά­σεις ερ­γα­σί­ας, κα­τα­στρα­τή­γη­ση του ωρα­ρί­ου και εντα­τι­κο­ποί­η­ση της ερ­γα­σί­ας. Ακόμη, με­γα­λύ­τε­ρη αξιο­ποί­η­ση της μα­θη­τεί­ας με την οποία υπο­κα­θι­στούν τους ερ­γα­ζό­με­νους στον κλάδο.

Ενι­σχυ­τι­κά στην προ­σπά­θεια της ερ­γο­δο­σί­ας για μεί­ω­ση του μι­σθού και υπο­νό­μευ­ση των δι­καιω­μά­των έδρα­σε και η κρα­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση στο όνομα της κα­τάρ­τι­σης με το πρό­γραμ­μα “Επι­τα­γή Ερ­γα­σί­ας” για 10.000 θέ­σεις…

Μέτρα τα οποία συ­νο­δεύ­ο­νται και από την επί­θε­ση, την ανοι­χτή υπο­νό­μευ­ση των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων και των συν­δι­κα­λι­στι­κών δι­καιω­μά­των.

Η θω­ρά­κι­ση και ενί­σχυ­ση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και της κα­πι­τα­λι­στι­κής ανά­πτυ­ξης προ­ϋ­πο­θέ­τουν το «τσά­κι­σμα» μι­σθών και δι­καιω­μά­των. Ο στό­χος βελ­τί­ω­σης της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας ση­μαί­νει ότι θα γε­νι­κευ­τεί και θα εντα­θεί η επί­θε­ση, αλλά και οι απο­λύ­σεις….

Η κλα­δι­κή σύμ­βα­ση που υπό­γρα­ψαν το Δε­κέμ­βρη του 2013 η Πα­νελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Ερ­γα­τών Επι­σι­τι­σμού και Υπαλ­λή­λων Του­ρι­στι­κών Επαγ­γελ­μά­των και η Ομο­σπον­δία Ξε­νο­δό­χων επε­κτεί­νει για το 2014 τη μεί­ω­ση των μι­σθών κατά 15% που προ­βλε­πό­ταν με τη ΣΣΕ του 2012. Χει­ρο­τε­ρεύ­ει τους όρους ερ­γα­σί­ας, αυ­ξά­νο­ντας τον ερ­γά­σι­μο χρόνο μέχρι και 10 ώρες.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα η αύ­ξη­ση κατά 1% των μι­σθών που προ­βλέ­πε­ται για το 2015 δεν είναι πραγ­μα­τι­κή…

Πα­ρ΄ό­λα αυτά είναι γε­νι­κευ­μέ­νη η κα­τα­πά­τη­ση της Σ.Σ.Ε. και η μη εφαρ­μο­γή της, ιδιαί­τε­ρα σε πε­ριο­χές με με­γά­λη του­ρι­στι­κή κί­νη­ση. Είναι γε­νι­κευ­μέ­νο φαι­νό­με­νο οι ερ­γα­ζό­με­νοι για μήνες να μην πλη­ρώ­νο­νται τα δε­δου­λευ­μέ­να τους ή ακόμα να τους οφεί­λο­νται δε­δου­λευ­μέ­να από προη­γού­με­να έτη. ..

Τρί­τον: Συ­νε­χί­στη­κε και δυ­νά­μω­σε η άναρ­χη και ανι­σό­με­τρη ανά­πτυ­ξη της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας με τη με­γά­λη συ­γκέ­ντρω­ση ξε­νο­δο­χεια­κών κλι­νών σε λίγες πε­ριο­χές όπως στην Κρήτη, στα νησιά του Αι­γαί­ου και την Κε­ντρι­κή Μα­κε­δο­νία. Αυτός ο κο­ρε­σμός της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας σε λίγες πε­ριο­χές αλλά και για μικρό χρο­νι­κό διά­στη­μα οδη­γεί στην επι­βά­ρυν­ση των υπο­δο­μών και του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, στην κα­τα­σπα­τά­λη­ση των φυ­σι­κών πόρων.

Τέ­ταρ­τον: Διευ­ρύ­νε­ται η κρα­τι­κή στή­ρι­ξη της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, η οποία απορ­ρο­φά ένα ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κό μέρος των κον­δυ­λί­ων του Προ­γράμ­μα­τος Δη­μο­σί­ων Επεν­δύ­σε­ων αλλά και του ΕΣΠΑ.

Πρό­κει­ται για μία πο­λύ­πλευ­ρη κρα­τι­κή στή­ρι­ξη που αφορά τόσο την ανά­γκη δια­φο­ρο­ποί­η­σης του του­ρι­στι­κού πα­κέ­του και την ανά­δει­ξη νέων μορ­φών (ια­τρι­κός, ια­μα­τι­κός, συ­νε­δρια­κός, πο­λι­τι­στι­κός κ.α.) στο όνομα της ποιο­τι­κής ανα­βάθ­μι­σής του, όσο και τη διεύ­ρυν­ση του του­ρι­στι­κού ρεύ­μα­τος από νέες ανα­δυό­με­νες πε­ριο­χές όπως της Ρω­σί­ας, Κίνας τους λε­γό­με­νους BRICSκ.τ.λ.

Με τον πρό­σφα­το νόμο για την “ενί­σχυ­ση της του­ρι­στι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας” προ­ω­θού­νται τα με­γά­λα επεν­δυ­τι­κά σχέ­δια, με μέτρα και ρυθ­μί­σεις που διευ­κο­λύ­νουν τη δη­μιουρ­γία σύν­θε­των και ορ­γα­νω­μέ­νων του­ρι­στι­κών κα­τα­λυ­μά­των. Πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται μέτρα που αναι­ρούν τους όποιους πε­ριο­ρι­σμούς για την αξιο­ποί­η­ση και την προ­ώ­θη­ση επεν­δύ­σε­ων σε δάση, σε προ­στα­τευό­με­νες πε­ριο­χές ακόμη και σε αρ­χαιο­λο­γι­κούς και θρη­σκευ­τι­κούς χώ­ρους και μνη­μεία, ενώ επε­κτεί­νει το δι­καί­ω­μα χρή­σης των αι­για­λών και της πα­ρα­λί­ας….

Όλες οι Πε­ρι­φε­ρεια­κές Διοι­κή­σεις της χώρας έχουν κα­ταρ­τί­σει σχέ­δια εξει­δι­κευ­μέ­να στα πλαί­σια του ΕΣΠΑ, ανά πε­ριο­χή και κα­τη­γο­ρία, συν­δυα­σμέ­να με αρ­χαιό­τη­τες και οι­κο­νο­μι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες. Σε αυτή την κα­τεύ­θυν­ση ανα­πτύσ­σουν πλού­σια δρα­στη­ριό­τη­τα, δια­φη­μι­στι­κές κα­μπά­νιες, ημε­ρί­δες, φε­στι­βάλ και εκ­δη­λώ­σεις σε συ­νερ­γα­σία με τους Καλ­λι­κρα­τι­κούς Δή­μους….

Οι πα­ρα­πά­νω εξε­λί­ξεις επι­βε­βαιώ­νουν τις εκτι­μή­σεις του ΚΚΕ ότι η κα­πι­τα­λι­στι­κή ανά­πτυ­ξη, εκτός από τον αβέ­βαιο και προ­σω­ρι­νό χα­ρα­κτή­ρα της, θα είναι μία ανά­πτυ­ξη που θα υπη­ρε­τεί τις ανά­γκες ανα­πα­ρα­γω­γής του κε­φα­λαί­ου, μια ανά­πτυ­ξη που θα πα­τά­ει πάνω στα απο­κα­ΐ­δια των μι­σθο­λο­γι­κών, ερ­γα­σια­κών, ασφα­λι­στι­κών και συν­δι­κα­λι­στι­κών δι­καιω­μά­των της ερ­γα­τι­κής τάξης και η οποία θα οδη­γεί σε πε­ραι­τέ­ρω επι­δεί­νω­ση των όρων ικα­νο­ποί­η­σης των λαϊ­κών ανα­γκών, διευ­ρύ­νο­ντας ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο τις κοι­νω­νι­κές αντι­θέ­σεις.

Η ισχυ­ρο­ποί­η­ση του ΚΚΕ απο­τε­λεί προ­ϋ­πό­θε­ση για την ανα­συ­γκρό­τη­ση του κι­νή­μα­τος, για την ορ­γά­νω­ση της πάλης και την οι­κο­δό­μη­ση της ενό­τη­τας της ερ­γα­τι­κής τάξης και για την προ­ώ­θη­ση της κοι­νω­νι­κής συμ­μα­χί­ας.

Αργά ή γρή­γο­ρα την κρίση θα ακο­λου­θή­σει αναι­μι­κή κα­πι­τα­λι­στι­κή ανά­καμ­ψη. Οι εν­δοϊ­μπε­ρια­λι­στι­κοί αντα­γω­νι­σμοί και οι εν­δο­α­στι­κές αντι­θέ­σεις, οι δυ­σκο­λί­ες δια­χεί­ρι­σης της κα­πι­τα­λι­στι­κής κρί­σης συν­θέ­τουν αντι­φα­τι­κές τά­σεις που επι­δρούν στον ένα ή στον άλλο βαθμό και στον του­ρι­στι­κό κλάδο. Θα κα­θο­ρί­σουν σε με­γά­λο βαθμό και την πο­ρεία ανά­καμ­ψής του.

Η ανά­πτυ­ξη του του­ρι­σμού είναι άμεσα εξαρ­τώ­με­νη από τη διε­θνή του­ρι­στι­κή κί­νη­ση. …

Το μόνο σί­γου­ρο είναι ότι αυτοί που «πλη­ρώ­νουν» την κρίση και θα «πλη­ρώ­σουν» την ανά­καμ­ψη είναι οι ερ­γα­το­ϋ­πάλ­λη­λοι του κλά­δου.

Ασφα­λώς ο βα­σι­κός σχε­δια­σμός είναι να κά­νουν πιο ελ­κυ­στι­κό το εμπό­ρευ­μα του­ρι­σμός και να εκ­συγ­χρο­νί­σουν το του­ρι­στι­κό «πα­κέ­το» «Ήλιος και Θά­λασ­σα». …

Βε­βαί­ως τα σχέ­δια των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομί­λων καμία σχέση δεν έχουν με το λαϊκό δι­καί­ω­μα στις δια­κο­πές και στην ανα­ψυ­χή, τα οποία έτσι κι αλ­λιώς χτυ­πιού­νται από την επι­δρο­μή στο ει­σό­δη­μα των λαϊ­κών οι­κο­γε­νειών….Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση και ανε­ξάρ­τη­τα από το βαθμό υλο­ποί­η­σης τους, βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση, «ανα­γκαία και ικανή συν­θή­κη», για να υλο­ποι­η­θούν είναι η ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη μεί­ω­ση της τιμής της ερ­γα­τι­κής δύ­να­μης και η έντα­ση του βαθ­μού εκ­με­τάλ­λευ­σης των ερ­γα­το­ϋ­παλ­λή­λων ώστε να απο­δώ­σουν οι κα­πι­τα­λι­στι­κές επεν­δύ­σεις το μέ­γι­στο πο­σο­στό κέρ­δους. Απα­ραί­τη­τος όρος είναι η προ­ώ­θη­ση των κα­πι­τα­λι­στι­κών ανα­διαρ­θρώ­σε­ων και των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων…

Η «επα­νε­κί­νη­ση» για το κε­φά­λαιο στον του­ρι­σμό απαι­τεί με­σο­πρό­θε­σμα ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη συσ­σώ­ρευ­ση κε­φα­λαί­ων, ιδιαί­τε­ρα στα­θε­ρού κε­φα­λαί­ου, ενί­σχυ­ση της συ­γκέ­ντρω­σης και συ­γκε­ντρο­ποί­η­σης του κε­φα­λαί­ου, προ­κει­μέ­νου να με­γι­στο­ποι­η­θεί η κερ­δο­φο­ρία του και να βελ­τιώ­σει την αντα­γω­νι­στι­κή θέση του. ..

Το δι­καί­ω­μα στις δια­κο­πές προ­σφέ­ρε­ται για να ανα­πτύσ­σο­νται όροι Λαϊ­κής Συμ­μα­χί­ας, να εδραιώ­νε­ται ο αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κός-αντι­μο­νο­πω­λια­κός προ­σα­να­το­λι­σμός στο ερ­γα­τι­κό-λαϊκό κί­νη­μα. Ταυ­τό­χρο­να πρέ­πει να απο­κα­λύ­πτε­ται ο αντι­λαϊ­κός χα­ρα­κτή­ρας του κα­πι­τα­λι­στι­κού δρό­μου ανά­πτυ­ξης, γε­νι­κό­τε­ρα η αντί­λη­ψη που πα­ρου­σιά­ζει τον του­ρι­σμό σαν βα­σι­κή οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα από την οποία θα ωφε­λη­θεί και ο λαός.

Πάνω σε αυτή τη βάση πρέ­πει να κα­τα­νο­εί­ται από τους ερ­γα­το­ϋ­πάλ­λη­λους και τους αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νους του του­ρι­στι­κού κλά­δου η ανα­γκαιό­τη­τα ανά­πτυ­ξης της ορ­γα­νω­μέ­νης πάλης με επι­θε­τι­κούς στό­χους διεκ­δί­κη­σης. Ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο ότι η πάλη τους δεν μπο­ρεί να πε­ριο­ρί­ζε­ται στα όρια μιας επι­χεί­ρη­σης ή στη ενα­ντί­ω­ση μόνο στα αντι­λαϊ­κά μνη­μό­νια, αλλά να κα­τα­νο­εί­ται ότι απέ­να­ντί τους δεν έχουν μόνο έναν κα­πι­τα­λι­στή, αλλά ολό­κλη­ρους μο­νο­πω­λια­κούς ομί­λους, ολό­κλη­ρη την αστι­κή τάξη και την εξου­σία της. Απέ­να­ντί τους έχουν την Ε.Ε., την κυ­βέρ­νη­ση και τα αστι­κά κόμ­μα­τα, τους κρα­τι­κούς μη­χα­νι­σμούς και τους αντι­λαϊ­κούς νό­μους. Βα­σι­κός όρος για την αντε­πί­θε­ση τους και την ορ­γά­νω­ση της πάλης είναι η ισχυ­ρο­ποί­η­ση του ΚΚΕ-πρώτα και κύρια μέσα στους χώ­ρους δου­λειάς-και η αλ­λα­γή των αρ­νη­τι­κών πο­λι­τι­κών συ­σχε­τι­σμών με την απο­δυ­νά­μω­ση των δυ­νά­με­ων που υπη­ρε­τούν το κε­φά­λαιο.

Στις Ευ­ρω­ε­κλο­γές και στις Το­πι­κές Εκλο­γές πρέ­πει να γίνει βήμα με την ενί­σχυ­ση των ψη­φο­δελ­τί­ων του ΚΚΕ….

Μόνο στα πλαί­σια των σο­σια­λι­στι­κών σχέ­σε­ων πα­ρα­γω­γής είναι δυ­να­τό να λυθεί προς όφε­λος του λαού το ζή­τη­μα της ισόρ­ρο­πης ανά­πτυ­ξης του του­ρι­σμού συν­δυα­σμέ­να με την ανά­πτυ­ξη όλων των πα­ρα­γω­γι­κών δυ­νά­με­ων και με ταυ­τό­χρο­νη προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος. Μόνο με την κα­τάρ­γη­ση της κα­πι­τα­λι­στι­κής εκ­με­τάλ­λευ­σης και της κα­πι­τα­λι­στι­κής ιδιο­κτη­σί­ας στα μέσα πα­ρα­γω­γής θα εξα­σφα­λι­στούν ο ελεύ­θε­ρος χρό­νος και ο ορ­γα­νω­μέ­νος κοι­νω­νι­κός του­ρι­σμός, θα εξα­λει­φθεί η αναρ­χία της κα­πι­τα­λι­στι­κής πα­ρα­γω­γής.

Να ξε­πε­ρά­σουν φό­βους και απο­γο­ή­τευ­ση, να ορ­γα­νω­θούν και να αντι­πα­λέ­ψουν απο­φα­σι­στι­κά την ολο­μέ­τω­πη επί­θε­ση που δέ­χο­νται από το με­γά­λο κε­φά­λαιο και την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση (E.E.), την συ­γκυ­βέρ­νη­ση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, με τις κα­πι­τα­λι­στι­κές ανα­διαρ­θρώ­σεις.

Ο νέος «εθνι­κός στό­χος» για το «πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα» ση­μαί­νει τσά­κι­σμα του λαού, νέες πε­ρι­κο­πές για Παι­δεία-Υγεία-Πρό­νοια, ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη φο­ρο­λη­στεία σε βάρος του λαού, προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λι­στούν πόροι και νέες ενι­σχύ­σεις στους μο­νο­πω­λια­κούς ομί­λους.

Να γυ­ρί­σουν την πλάτη στο νέο δι­πο­λι­σμό που στή­νε­ται με πυ­ρή­νες, από τη μια με την ΝΔ και από την άλλη με τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Η αντι­πα­ρά­θε­ση τους κι­νεί­ται εντός των τει­χών και δεν έχει να κάνει με τις αγω­νί­ες των ανέρ­γων, των νέων, των μι­σθω­τών και των αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νων.

Η αντι­πα­ρά­θε­ση τους για τα δια­φο­ρε­τι­κά μείγ­μα­τα δια­χεί­ρι­σης αφορά τη σω­τη­ρία της κα­πι­τα­λι­στι­κής οι­κο­νο­μί­ας, γί­νε­ται για το ποια με­ρί­δα μο­νο­πω­λια­κών ομί­λων θα βγει πιο ενι­σχυ­μέ­νη από την κρίση! Δια­γκω­νί­ζο­νται με­τα­ξύ τους για το ποιος είναι ικα­νό­τε­ρος «δια­πραγ­μα­τευ­τής» και «επα­να­δια­πραγ­μα­τευ­τής» των δα­νεια­κών συμ­βά­σε­ων προς όφε­λος του κε­φα­λαί­ου.

Να κα­τα­δι­κά­σουν και να απο­μο­νώ­σουν την εγκλη­μα­τι­κή να­ζι­στι­κή ορ­γά­νω­ση της «Χρυ­σής Αυγής», τον πρό­θυ­μο υπη­ρέ­τη των κα­πι­τα­λι­στι­κών ομί­λων που δρα κατά πα­ραγ­γε­λία των αφε­ντι­κών της και στρέ­φει τα δο­λο­φο­νι­κά όπλα της ενά­ντια στο ερ­γα­τι­κό-λαϊκό κί­νη­μα!

ΥΠΑΡ­ΧΕΙ Η ΠΕΙΡΑ

ΜΠΟ­ΡΟΥΝ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΣΥ­ΜΠΕ­ΡΑ­ΣΜΑ­ΤΑ

ΣΤΗΝ ΟΡ­ΓΑ­ΝΩ­ΜΕ­ΝΗ ΠΑΛΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΜ­ΜΑ­ΧΙΑ Η ΔΙΕ­ΞΟ­ΔΟΣ

Η αντι­λαϊ­κή επί­θε­ση θα συ­νε­χι­στεί! Απο­τε­λεί εφαρ­μο­γή της αντι­λαϊ­κής στρα­τη­γι­κής της Λισ­σα­βό­νας, το στρα­τη­γι­κό σχέ­διο με στόχο την ανα­βάθ­μι­ση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας των μο­νο­πω­λια­κών ομί­λων της Ε.Ε.

Το δη­μό­σιο χρέος, τα ελ­λείμ­μα­τα και η κρίση απο­τέ­λε­σαν το πρό­σχη­μα για να επι­τα­χυν­θεί η επι­βο­λή των αντι­λαϊ­κών μέ­τρων, που είχαν απο­φα­σι­στεί στα όρ­γα­να των ιμπε­ρια­λι­στι­κών ορ­γα­νι­σμών (Ε.Ε., Πα­γκό­σμια Τρά­πε­ζα, Διε­θνές Νο­μι­σμα­τι­κό Τα­μείο) πρίν την εκ­δή­λω­ση της κα­πι­τα­λι­στι­κής κρί­σης!…

Η ΕΥ­ΡΩ­ΠΑΪ­ΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΟΙ­ΚΟ­ΝΟ­ΜΙΑ ΠΡΟΣ ΟΦΕ­ΛΟΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ. ΕΙΝΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΕ­ΦΑ­ΛΑΙΟΥ, ΣΦΗ­ΚΟ­ΦΩ­ΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ!

ΔΕΝ ΑΛ­ΛΑ­ΖΕΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ.

Στην ΕΕ ούτε υπήρ­ξαν ούτε μπο­ρούν να υπάρ­ξουν ισό­τι­μες σχέ­σεις ανά­με­σα στα κράτη – μέλη της, αφού η αλ­λη­λεγ­γύη με­τα­ξύ των μο­νο­πω­λί­ων αφορά μόνο στη συμ­φω­νία οι­κο­νο­μι­κής – κοι­νω­νι­κής επί­θε­σης στους λαούς…

Είναι αυ­τα­πά­τη σή­με­ρα, μετά από τόση εμπει­ρία, η σκέψη και μόνο ότι μπο­ρεί να γίνει «σκα­λο­πά­τι» για τη ρι­ζι­κή αλ­λα­γή της κα­τά­στα­σης η «έξο­δος από το ευρώ», η «σκέτη απο­δέ­σμευ­ση», χωρίς άλλες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, χωρίς ένα ολο­κλη­ρω­μέ­νο πρό­γραμ­μα και στρα­τη­γι­κή σύ­γκρου­σης, χωρίς το κυ­ριό­τε­ρο: Την πάλη για να πε­ρά­σουν τα ερ­γα­λεία της ανά­πτυ­ξης, της οι­κο­νο­μί­ας, στα χέρια της ερ­γα­τι­κής τάξης, του λαού, στη δική του εξου­σία.

Για αυτό λοι­πόν πα­ντού ΙΣΧΥ­ΡΟ ΚΚΕ!