Ομιλία – καταπέλτης του Αντώνη Σαμαρά στο «Rodos Palace» (φωτο)

Με ση­μείο αιχ­μής την δια­τή­ρη­ση του υφι­στά­με­νου φο­ρο­λο­γι­κού κα­θε­στώ­τος των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ, την στή­ρι­ξη του Του­ρι­σμού, αλλά και μια σειρά σο­βα­ρών δε­σμεύ­σε­ων όπως η μεί­ω­ση του ΕΝΦΙΑ και η από­δο­σή του στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση καθώς και η εγ­γύ­η­ση ότι δεν θα υπάρ­ξει καμία πε­ρι­κο­πή σε μι­σθούς και συ­ντά­ξεις, πραγ­μα­το­ποί­η­σε την προ­ε­κλο­γι­κή ομι­λία του στην Ρόδο, ο πρω­θυ­πουρ­γός και πρό­ε­δρος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας κ. Αντώ­νης Σα­μα­ράς στο ξε­νο­δο­χείο “Rodos Palace”.

Η αί­θου­σα του ξε­νο­δο­χεί­ου γέ­μι­σε ασφυ­κτι­κά από νωρίς πριν από την εμ­φά­νι­ση του Πρω­θυ­πουρ­γού, με κόσμο όλων των ηλι­κιών -πράγ­μα που ικα­νο­ποί­η­σε κατά πολύ τα στε­λέ­χη της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας αλλά και τον ίδιο τον κ. Σα­μα­ρά, που δή­λω­σε ιδιαί­τε­ρα ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από την συμ­με­το­χή.

Πα­ρό­ντες ήταν τα στε­λέ­χη της Ν.Δ. όλοι οι εκ­πρό­σω­ποι των πα­ρα­γω­γι­κών τά­ξε­ων, το­πι­κών φο­ρέ­ων, οι υπο­ψή­φιοι βου­λευ­τές του κόμ­μα­τος, ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης, ο Δή­μαρ­χος Ρόδου, δη­μο­τι­κοί και πε­ρι­φε­ρεια­κοί σύμ­βου­λοι κ.ά.

Εντύ­πω­ση προ­κά­λε­σε το γε­γο­νός ότι στην ομι­λία του ο κ. Σα­μα­ράς, επι­κε­ντρώ­θη­κε σε μια σειρά από το­πι­κά ζη­τή­μα­τα όπως τα προ­βλή­μα­τα των νη­σιών και η ανά­γκη στή­ρι­ξης της νη­σιω­τι­κό­τη­τας καθώς και η “ανοι­χτή” στή­ρι­ξη που έδωσε στον Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο για τον οποίο, μά­λι­στα, ξε­κα­θά­ρι­σε ότι θα του πα­ρέ­χει “προί­κα” αρ­κε­τών εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ για την προ­ώ­θη­ση και εφαρ­μο­γή της πε­ρί­φη­μης “επι­μή­κυν­σης” της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου -όπως άλ­λω­στε έχει ήδη εξαγ­γεί­λει ο κ. Χα­τζη­μάρ­κος.

Στην ομι­λία του ο κ. Αντ. Σα­μα­ράς, είπε με­τα­ξύ άλλων και τα ακό­λου­θα:

«Με συ­γκι­νεί­τε πάρα πολύ. Ευ­χα­ρι­στώ πάρα πολύ, γιατί είμαι πραγ­μα­τι­κά συ­γκι­νη­μέ­νος από αυτή την κα­τα­πλη­κτι­κή συ­γκέ­ντρω­ση, εδώ στην καρ­διά των ακρι­τι­κών Δω­δε­κα­νή­σων και πάλι στην αγα­πη­μέ­νη Ρόδο. Σας ευ­χα­ρι­στώ πάρα- πάρα πολύ.

Εδώ είναι το πραγ­μα­τι­κό προ­πύρ­γιο της Ελ­λά­δας στο Αι­γαίο.

Ανά­με­σά σας, ανά­με­σα σε πα­λαιούς και ανά­με­σα σε νέους συμ­μα­χη­τές και ανά­με­σα στα πιο υπέ­ρο­χα παι­διά, εκεί­να της νε­ο­λαί­ας μας, της ΟΝΝΕΔ, που τα ευ­χα­ρι­στώ πάρα πολύ.

Και βρί­σκο­μαι εδώ, για να σας φέρω το μή­νυ­μα της νίκης, που θα λυ­τρώ­σει το λαό μας. Είναι το ίδιο μή­νυ­μα που παίρ­νω όπου γυρ­νάω, από κάθε γωνιά της χώρας. Και κάθε μέρα που περ­νά­ει αυτό το μή­νυ­μα δυ­να­μώ­νει!

Και απόψε η Ρόδος δίνει το μή­νυ­μα της νίκης σε ολό­κλη­ρη την Ελ­λά­δα!

Όπως, άλ­λω­στε, το έκανε και στις Πε­ρι­φε­ρεια­κές εκλο­γές του Μαΐου, όπου ο Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος εκλέ­χθη­κε Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Από δω, λοι­πόν, σας λέω με βε­βαιό­τη­τα δεν θα νι­κή­σει σε αυτές τις εκλο­γές η πα­ρά­τα­ξή μας, θα νι­κή­σει η Ελ­λά­δα!

Φίλες και φίλοι,

Θα πούμε ορι­σμέ­να πράγ­μα­τα και πολλά από αυτά τα ξέ­ρε­τε καλά αλλά είναι ανά­γκη να τα επα­να­λαμ­βά­νου­με, να τα με­τα­φέ­ρου­με, να με­τα­δί­δο­νται πα­ντού. Ιδιαί­τε­ρα εδώ, πρέ­πει να πούμε ότι Του­ρι­σμός και αβε­βαιό­τη­τα δεν πάνε μαζί. Του­ρι­σμός και μό­νι­μη ανα­τα­ρα­χή δεν πάνε μαζί. Το οξυ­γό­νο του του­ρι­σμού είναι η στα­θε­ρό­τη­τα, είναι η ασφά­λεια, είναι η αξιο­πι­στία.

Και ο Του­ρι­σμός ξέρει και δεί­χνει τη δύ­να­μή του. Οι άν­θρω­ποι του του­ρι­σμού είναι πραγ­μα­τι­κά υπε­ρή­φα­νοι γι αυτό εί­μα­στε και εμείς μαζί τους. Και δεν σας κρύβω ότι την πιο κρί­σι­μη στιγ­μή για τον τόπο, ήταν ο του­ρι­σμός που έβαλε πλάτη.

Και πι­στεύω στον ελ­λη­νι­κό Του­ρι­σμό. Και το απο­δεί­ξα­με έμπρα­κτα στην πο­λι­τι­κή μας. Και πι­στεύω ότι ο του­ρι­σμός μπο­ρεί να πάει την Ελ­λά­δα ακόμα πολύ πιο ψηλά.  Βέ­βαια, η προ­σπά­θεια αυτή θα έπρε­πε να είναι κοινή. Δυ­στυ­χώς δεν είναι! Και εγώ ρωτάω ποιους του­ρί­στες θα πε­ρι­μέ­νει η Ρόδος το κα­λο­καί­ρι, αν οι άν­θρω­ποι αυτοί πι­στέ­ψουν ότι θα πρέ­πει να γνω­ρί­ζουν με ποιο νό­μι­σμα θα έρ­θουν εδώ, το ευρώ ή τη δραχ­μή.

Και σας θυ­μί­ζω ότι εδώ από τη Ρόδο πριν λί­γους μήνες ο Κι­νέ­ζος πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας, στον Έλ­λη­να Πρω­θυ­πουρ­γό έλεγε ότι ο ίδιος θα είναι ο πρέ­σβης του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού στην Κίνα. Τι τον έκανε να το πει; Γιατί το είπε; Γιατί ανα­γνώ­ρι­ζε και την αξιο­πι­στία και την ασφά­λεια και τη σο­βα­ρό­τη­τα της χώρας αυτής που εξέ­πε­μπε, που ακτι­νο­βο­λού­σε η κυ­βέρ­νη­σή μας. Χωρίς τα οποία δεν θα υπήρ­χε το του­ρι­στι­κό θαύμα του 2013 και 2014. Μην κά­νε­τε λάθος, χωρίς στα­θε­ρό­τη­τα, δεν υπάρ­χει του­ρι­σμός.

Εμείς όμως, δεν στα­μα­τά­με να δου­λεύ­ου­με για εκεί­να που πι­στεύ­ου­με:

Γι’ αυτό και θέλω να πω ορι­σμέ­να πράγ­μα­τα γι’ αυτό. Πρώτα απ’ όλα στη­ρί­ζω το πι­λο­τι­κό πρό­γραμ­μα επι­μή­κυν­σης της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου όπως αυτό πα­ρου­σιά­στη­κε στο συ­νέ­δριο του ΣΕΤΕ προ δι­μή­νου.

Ολο­κλη­ρώ­νου­με μετά τη λει­τουρ­γία των φο­ρέ­ων δια­χεί­ρι­σης για τα λι­μά­νια της χώρας και στη νη­σιω­τι­κή Ελ­λά­δα. Τα λι­μά­νια θα γί­νουν – δεν λέω μπο­ρεί να γί­νουν, λέω θα γί­νουν- πόλοι ανά­πτυ­ξης και απο­τε­λε­σμα­τι­κές πύλες ει­σό­δου και εξό­δου προ­σώ­πων και αγα­θών.

Και είμαι δίπλα στην προ­σπά­θεια της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και για τη δη­μιουρ­γία δι­κτύ­ου υδα­το­δρο­μί­ων. Με τα υδα­το­δρό­μια σε ολό­κλη­ρη την Πα­τρί­δα μας, θυ­μη­θεί­τε το, θα γί­νου­με η κο­ρω­νί­δα της σύγ­χρο­νης, πα­γκό­σμιας του­ρι­στι­κής βιο­μη­χα­νί­ας. Δεν θα μας λεί­πει τί­πο­τα.

Προ­ω­θού­με επί­σης την εκ­χώ­ρη­ση πόρων από τα επι­χει­ρη­σια­κά το­με­α­κά προ­γράμ­μα­τα του ΕΣΠΑ –που λέμε- προς τις Πε­ρι­φέ­ρειες.

Και στό­χος μας είναι να εκ­χω­ρη­θεί η δια­χεί­ρι­ση των πόρων για τα προ­γράμ­μα­τα της αγρο­τι­κής ανά­πτυ­ξης κατά 30% και αλιεί­ας στις νη­σιω­τι­κές πε­ρι­φέ­ρειες, ώστε να ξε­φύ­γουν από τις δα­γκά­νες της κε­ντρι­κής γρα­φειο­κρα­τί­ας, να πάει στην Πε­ρι­φέ­ρεια.

Θέλω επί­σης να πω ότι οι μειω­μέ­νοι συ­ντε­λε­στές ΦΠΑ στα νησιά του Αι­γαί­ου δεν πρό­κει­ται να κα­ταρ­γη­θούν.

Και προ­σέξ­τε, η μάχη που έγινε γι’ αυτό το ζή­τη­μα. Ήταν μάχη πολύ δύ­σκο­λη και με­γά­λη. Γιατί; Γιατί αν τους δί­να­με τους μειω­μέ­νους τους συ­ντε­λε­στές δεν θα μπο­ρού­σα­με ποτέ να τους ξα­να­πά­ρου­με πίσω. Γιατί τους έχου­με πάρει με τη σφρα­γί­δα της Ευ­ρώ­πης που πλέον, όμως, απο­τε­λεί εξαί­ρε­ση. Και δεν θα μπο­ρού­σα­με ποτέ να τους επα­να­κτή­σου­με.

Δε­σμεύ­ο­μαι, επί­σης, για τη δια­τή­ρη­ση του ισχύ­ο­ντος κα­θε­στώ­τος ΦΠΑ στα νησιά του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου ως  μέσο στή­ρι­ξης – υπο­στή­ρι­ξης της νη­σιω­τι­κό­τη­τας.

Και κοι­τάξ­τε η θε­σμο­θέ­τη­ση της ρή­τρας νη­σιω­τι­κό­τη­τας, απο­τε­λεί πλέον νόμο του Κρά­τους. Και ήταν προ­γραμ­μα­τι­κή δέ­σμευ­σή μας, στο κυ­βερ­νη­τι­κό πρό­γραμ­μα της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας που είχε εκ­πο­νή­σει για το Νότιο Αι­γαίο και τα Δω­δε­κά­νη­σα.

Και χαί­ρο­μαι, επί­σης, πολύ για τις ση­μα­ντι­κές πρω­το­βου­λί­ες εξω­στρέ­φειας του νη­σιού μας, όπως είναι η έκ­θε­ση αρ­χαιο­τή­των της Ρόδου στο Μου­σεί­ου του Λού­βρου. Αυτός είναι ο δρό­μος που πρέ­πει, με εξω­στρέ­φεια, να ακο­λου­θή­σου­με. Να ανα­δεί­ξου­με την Ελ­λά­δα. Να ανα­δει­κνύ­ου­με συ­νε­χώς τους θη­σαυ­ρούς μας που είναι τα με­γά­λα συ­γκρι­τι­κά μας πλε­ο­νε­κτή­μα­τα, όπως εκεί­να που δεί­χνουν την πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά της Δω­δε­κα­νή­σου και την ιστο­ρία της. Η εξω­στρέ­φεια και στον Πο­λι­τι­σμό είναι και αυτό κλει­δί επι­τυ­χί­ας.

Και πολύ ση­μα­ντι­κή πρω­το­βου­λία είναι η ίδρυ­ση, από το επό­με­νο ακα­δη­μαϊ­κό έτος, δύο πα­νε­πι­στη­μια­κών τμη­μά­των διοί­κη­σης του­ρι­σμού, ένα ελ­λη­νό­φω­νο και ένα αγ­γλό­φω­νο, με έδρα τη Ρόδο. Αλλά και η ίδρυ­ση, για πρώτη φορά, Ιν­στι­τού­του Του­ρι­στι­κών Ερευ­νών με έδρα τη Ρόδο. Το μο­να­δι­κό σε όλη την Ελ­λά­δα. Και ήδη προ­ω­θεί­ται το σχε­τι­κό Προ­ε­δρι­κό Διά­ταγ­μα.

Και θέλω ένα πράγ­μα να συ­γκρα­τή­σε­τε. Ότι δεν πρό­κει­ται να αφήσω κα­νέ­να νη­σιώ­τη να πα­λέ­ψει μόνος του με την αδι­κία και με την ανι­σό­τη­τα. Για εμένα προ­τε­ραιό­τη­τα θα είναι πά­ντο­τε η αξιο­πρέ­πεια των κα­τοί­κων που κρα­τούν την Ελ­λη­νι­κή ση­μαία ψηλά.

Δε­σμεύ­ο­μαι και για την ολο­κλή­ρω­ση του νο­μο­θε­τι­κού πλαι­σί­ου που θα δώσει τη δυ­να­τό­τη­τα στους φο­ρείς της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης να στη­ρί­ξουν τα νησιά μας με ια­τρι­κό και νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό, καθώς και για την ου­σια­στι­κή ενί­σχυ­ση των υπο­δο­μών πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών υγεί­ας στα νησιά μας.

Και να σκέ­πτε­στε ιδιαί­τε­ρα τα μι­κρό­τε­ρα τα νησιά. Το πρό­γραμ­μα, μπορώ να σας το πω με υπε­ρη­φά­νεια, επρό­κει­το να τε­λειώ­σει αυτές τις μέρες. Είναι έτοι­μο στο γρα­φείο του Χα­τζη­μάρ­κου και θα τε­λειώ­σει αμέ­σως μετά τις εκλο­γές που θα κερ­δί­σει η Νέα Δη­μο­κρα­τία.

Τα νησιά μας, η νη­σιω­τι­κό­τη­τα γε­νι­κό­τε­ρα, ήταν, είναι και θα είναι πάντα, ένας αλη­θι­νός θη­σαυ­ρός για αυτή τη χώρα. Και πρέ­πει αυτό το θη­σαυ­ρό να τον αξιο­ποιού­με συ­νε­χώς και κυ­ρί­ως να με­τα­τρέ­ψου­με γε­ω­γρα­φι­κές και άλλες αδυ­να­μί­ες που υπάρ­χουν σε με­γά­λα πλε­ο­νε­κτή­μα­τα. Για την ευ­η­με­ρία των νη­σιών και για την ανα­πτυ­ξια­κή δυ­να­μι­κή ολό­κλη­ρης της χώρας.

Φίλες και φίλοι, θέλω επί­σης απόψε να σας μι­λή­σω με αλή­θεια, όπως πάντα και με ευ­θύ­νη. Γιατί αυτές οι εκλο­γές είναι εκλο­γές με ευ­θύ­νη και με αλή­θεια από τη δική μας πλευ­ρά. Όταν ανέ­λα­βα τη δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώρας τον Ιού­λιο του 2012, ελά­χι­στοι σε όλο τον κόσμο πί­στευαν ότι επρό­κει­το να τα κα­τα­φέ­ρου­με.

Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι μά­λι­στα το είχαν σί­γου­ρο, ότι η Ελ­λά­δα θα έβγαι­νε από το ευρώ. Και αυτό θα ήταν –και το ήξε­ραν όλοι- ένας αλη­θι­νός εφιάλ­της για την Πα­τρί­δα μας. Ήταν εφιαλ­τι­κό, πράγ­μα­τι, αυτό το σε­νά­ριο, που με πολύ κόπο και με πολλή δου­λειά κα­τορ­θώ­σα­με και απο­τρέ­ψα­με. Κι όμως σή­με­ρα – το λέω με ευ­θύ­νη και με αλή­θεια- υπάρ­χουν εκεί­νοι οι οποί­οι θέ­λουν να μας ξα­να­φέ­ρουν πίσω σε εκεί­νο το ση­μείο. Και θέ­λουν να μας ξα­να­φέ­ρουν σε εκεί­νο το ση­μείο σή­με­ρα που η Ελ­λά­δα με τις δι­κιές σας θυ­σί­ες, τις θυ­σί­ες του Ελ­λη­νι­κού λαού, έχει ανα­κτή­σει πάλι πλή­ρως την αξιο­πι­στία της στο εξω­τε­ρι­κό. Έχου­με στο εσω­τε­ρι­κό μη­δε­νί­σει τα ελ­λείμ­μα­τά μας, που ήταν ο «καρ­κί­νος» που είχε προ­κα­λέ­σει όλη αυτή την κα­τά­στα­ση. Έχου­με μπει μετά από έξι χρό­νια ύφε­σης και πάλι σε ρυθ­μούς Ανά­πτυ­ξης.

Χθες, μά­λι­στα, ανα­κοι­νώ­θη­κε από τις Βρυ­ξέλ­λες ότι η Ελ­λά­δα όχι μόνο πέ­τυ­χε τον υψη­λό­τε­ρο ρυθμό ανά­καμ­ψης στο τρίτο τρί­μη­νο του 2014, αλλά πέ­τυ­χε και τη με­γα­λύ­τε­ρη μεί­ω­ση ανερ­γί­ας από οποια­δή­πο­τε άλλη χώρα στην ευ­ρω­ζώ­νη στο τρίτο τρί­μη­νο του 2014! Κι αυτό τι δεί­χνει; Δεί­χνει ότι σε ώρες δύ­σκο­λες για όλους, εμείς έχου­με μπει στη σωστή κοίτη του πο­τα­μού. Έχου­με πάει στη σωστή κα­τεύ­θυν­ση. Εί­μα­στε στον καλό δρόμο. Και είναι αυτό το οποίο δίνει και στην κυ­βέρ­νη­ση και στον κόσμο και στους έξω το σωστό το μή­νυ­μα. Και το σωστό κου­ρά­γιο που πρέ­πει κα­νείς να έχει.

Και να πω ένα πα­ρά­δειγ­μα το οποίο ακου­μπά τη δική σας Πε­ρι­φέ­ρεια: Πριν –αν θυ­μά­μαι καλά- δυο μήνες, ενά­μι­ση μήνα, ολο­κλη­ρώ­θη­καν με με­γά­λη επι­τυ­χία οι λε­γό­με­νες συμ­βά­σεις πα­ρα­χώ­ρη­σης για 14 πε­ρι­φε­ρεια­κά αε­ρο­δρό­μια της χώρας. Τι ση­μαί­νει αυτό; Σου δίνω εγώ για τριά­ντα, σα­ρά­ντα χρό­νια αυτό το αε­ρο­δρό­μιο. Εσύ ανα­λαμ­βά­νεις να βά­λεις λεφτά, να το επι­σκευά­σεις, να το φτιά­ξεις, να το εκ­συγ­χρο­νί­σεις, εκεί που ξέ­ρε­τε ποια ήταν η κα­τά­στα­ση, όταν ερ­χό­ταν ο του­ρί­στας και δεν είχε το κρά­τος, με τα ελ­λείμ­μα­τα που εί­χα­με δυ­στυ­χώς, να δια­θέ­σει πό­ρους, για να τα φτιά­ξει αυτά τα αε­ρο­δρό­μια. Και κά­νεις ένα δια­γω­νι­σμό, δεν του το χα­ρί­ζεις, το πα­ρα­χω­ρείς για τριά­ντα- σα­ρά­ντα χρό­νια και μετά σε σένα ανή­κει πάντα. Σου κάνει ο άλλος επεν­δύ­σεις. Η τρόι­κα είχε προ­βλέ­ψει ότι επρό­κει­το να   πά­ρου­με γύρω στα 350 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ και ο δια­γω­νι­σμός κερ­δή­θη­κε από μια με­γά­λη εται­ρεία ευ­ρω­παϊ­κή, η οποία έβαλε 1,4 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια και η οποία ανέ­λα­βε να προ­χω­ρή­σει σε τε­ρά­στιες επεν­δύ­σεις. Που θα δώ­σουν άμεσα θέ­σεις ερ­γα­σί­ας, άμεσα δη­λα­δή Ανά­πτυ­ξη.

Δύο από τα αε­ρο­δρό­μια αυτά βρί­σκο­νται στα Δω­δε­κά­νη­σα, στη Ρόδο και στην Κω. Και τα άλλα δυο, πιο πέρα, στη Μύ­κο­νο και στη Σα­ντο­ρί­νη. Κι όμως επί­ση­μα βγαί­νουν και λένε ότι αυτά τα οποία έχετε πα­ρα­χω­ρή­σει εμείς πρό­κει­ται να τα μα­ταιώ­σου­με. Ποιος έχει δι­καί­ω­μα να τα ανα­κό­ψει αυτά; Ποιος έχει δι­καί­ω­μα να στα­μα­τή­σει αυτή την ευ­θεία γραμ­μή της προ­ό­δου και της ανά­πτυ­ξης; Και στο όνομα ποιας ιδε­ο­λη­ψί­ας, ότι μήπως το κρά­τος ξέρει εκεί­νο κα­λύ­τε­ρα να κάνει επεν­δύ­σεις από τον ιδιώ­τη; Και αν ναι, ας μας πουν σε ποια χώρα γί­νο­νται κα­λύ­τε­ρα επεν­δύ­σεις από το κρά­τος από ότι τον ιδιώ­τη; Να το μά­θου­με και εμείς. Εγώ ξέρω ότι εκεί κά­πο­τε που το εί­χα­νε «θρη­σκεία» το κρά­τος, Κίνα, Ρωσία, έρ­χο­νται οι ίδιοι πια, στο Ελ­λη­νι­κό για πα­ρά­δειγ­μα, με­τέ­χει τε­ρά­στια κι­νε­ζι­κή εται­ρεία η Fosun, ιδιω­τι­κή, η οποία έχει μπει μέσα στην επέν­δυ­ση αυτή και κά­νουν τα πάντα ως ιδιώ­τες. Γιατί μόνο από τον ιδιώ­τη βγαί­νει προ­κο­πή. Και όχι από το κρά­τος που δεν μπο­ρεί το ίδιο να τι­θα­σεύ­σει την απί­στευ­τη γρα­φειο­κρα­τία του».

Ο κ. Αντ. Σα­μα­ράς κα­τέ­λη­ξε, λέ­γο­ντας:

«Σας μί­λη­σα εδώ με πλήρη γνώση της ευ­θύ­νης και της αλή­θειας. Ο λαός μέχρι τις εκλο­γές θα το ξέρει. Και η ευ­θύ­νη θα είναι δική του…

Στις 25 Ια­νουα­ρί­ου, η Ελ­λά­δα θα ανα­με­τρη­θεί με τον κα­λύ­τε­ρο και με το χει­ρό­τε­ρο εαυτό της: Θα δια­λέ­ξει αν θέλει να προ­χω­ρή­σει μπρο­στά, να γίνει μια σύγ­χρο­νη δη­μο­κρα­τι­κή χώρα μέσα στην Ευ­ρώ­πη. Η αν θα ξα­να­γυ­ρί­σου­με πίσω στην κρίση, στον κρα­τι­σμό, στην απα­τη­λή Ανά­πτυ­ξη με τα ελ­λείμ­μα­τα, ελ­λείμ­μα­τα με δα­νει­κά, που μετά κα­νέ­νας δεν μπο­ρεί να πλη­ρώ­σει…

Κα­λεί­ται να δια­λέ­ξει η Ελ­λά­δα ανά­με­σα στην Ανά­πτυ­ξη με αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα και στην απα­τη­λή ψευτο-ανά­πτυ­ξη με ένα κρά­τος που υπό­σχε­ται εκεί­να που δεν έχει και που μοι­ρά­ζει εκεί­να που η κοι­νω­νία και η οι­κο­νο­μία δεν αντέ­χει να μοι­ρά­σει.

Η Ελ­λά­δα κα­λεί­ται να δια­λέ­ξει ανά­με­σα στην γε­ω­πο­λι­τι­κή δύ­να­μη, με ισχυ­ρές στρα­τη­γι­κές συμ­μα­χί­ες, ισχυ­ρή άμυνα ή στην απο­μό­νω­ση.

Όπως επί­σης, κα­λεί­ται να επι­λέ­ξει, ανά­με­σα στην ασφά­λειά της ή στην ανοχή προς τον πα­ρά­νο­μο και τον εγκλη­μα­τία.

Ανά­με­σα, δη­λα­δή στα ιδα­νι­κά μιας σύγ­χρο­νης Ευ­ρώ­πης ή σε απο­τυ­χη­μέ­νες τρι­το­κο­σμι­κές ιδε­ο­λη­ψί­ες.

Εμείς θέ­λου­με μιαν Ελ­λά­δα γε­μά­τη φώς, που να λά­μπει! Όχι μιαν Ελ­λά­δα που φθί­νει στη μι­ζέ­ρια.

Θέ­λου­με μιαν Ελ­λά­δα υπε­ρή­φα­νη για το πα­ρελ­θόν της, την Ιστο­ρία της, τον Πο­λι­τι­σμό της. Αλλά και να είναι αι­σιό­δο­ξη για το μέλ­λον που χτί­ζει.

Κι όχι μιαν Ελ­λά­δα που ζη­τά­ει από πα­ντού δα­νει­κά και που τσα­κώ­νε­ται με όλους.

Θέ­λου­με, λοι­πόν, την κα­λύ­τε­ρη Ελ­λά­δα: Εκεί­νη που στέ­κε­ται στα πόδια της με αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα, με ευ­η­με­ρία, με αξιο­πρέ­πεια. Και δεν έχεις αξιο­πρέ­πεια, γιατί δεν μπο­ρείς να έχεις, γιατί εξαρ­τά­σαι, όταν βου­λιά­ζεις στα χρέη και στα ελ­λείμ­μα­τα.

Είναι αυτή η Ελ­λά­δα που μας κάνει υπε­ρή­φα­νους.

Είναι αυτή η Ελ­λά­δα που χτί­ζου­με βήμα-βήμα.

Είναι αυτή η Ελ­λά­δα για την οποί­αν αγω­νι­ζό­μα­στε.

Είναι αυτή η Ελ­λά­δα για την οποί­αν με συ­γκί­νη­ση βλέπω εδώ, ότι υπάρ­χουν οι ταγοί της κοι­νω­νί­ας οι οποί­οι, πέρα και πάνω από ό,τι έγινε χθες, δί­νουν τη μάχη για το αύριο.

Χαί­ρο­μαι που εί­μα­στε μαζί. Χαί­ρο­μαι που αγω­νι­ζό­μα­στε μαζί για αυτή την Ελ­λά­δα.

Και γι’ αυτή την Ελ­λά­δα θα νι­κή­σου­με στις 25 Ια­νουα­ρί­ου.

Σ’ αυτά εδώ τα νησιά μας, στις «μι­κρές κόρες του Αι­γαί­ου» που λέει ο ποι­η­τής, εδώ χτυ­πά­ει η καρ­διά της Ελ­λά­δας χι­λιά­δες χρό­νια τώρα.

Σ’ αυτό εδώ το Αι­γαίο, όπως είπε πάλι ο ποι­η­τής, ακόμα και τα κύ­μα­τα μι­λούν Ελ­λη­νι­κά…

Από αυτό εδώ το Αι­γαίο, σας λέω με πίστη, με καρ­διά και με το χα­μό­γε­λο που ται­ριά­ζει σε κάθε Έλ­λη­να:

Θα νι­κή­σου­με!

Καλό αγώνα. Με τη νίκη.

Και να ξέ­ρε­τε ότι σε αυτές τις εκλο­γές δε θα νι­κή­σει η Νέα Δη­μο­κρα­τία. Θα νι­κή­σει η Ελ­λά­δα με τη Νέα Δη­μο­κρα­τία!

Να είστε καλά κι ευ­χα­ρι­στώ πάρα πολύ!».