Κατηγορείται ότι βίασε καμαριέρα στις τουαλέτες!

Σε δίκη ενώπιον Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της περι­φέ­ρειας του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου παρα­πέ­μπε­ται με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ένας υπήκοος Αλβα­νίας, κάτοι­κος Κρε­μα­στής, που φέρεται να βίασε μια ημεδαπή καμα­ριέρα στις τουα­λέ­τες ξενο­δο­χείου του Φαλη­ρα­κίου!

Από τη διε­νερ­γη­θείσα αστυ­νο­μική προ­α­νά­κριση, τη μετέ­πειτα διε­νερ­γη­θείσα κυρία ανά­κριση, και ιδίως από τις εκθέ­σεις ένορκης εξέ­τα­σης των μαρ­τύ­ρων, την ιατρο­δι­κα­στική έκθεση καθώς και τις απο­λο­γίες των κατη­γο­ρου­μέ­νων, φέρεται να προ­έ­κυ­ψαν τα ακό­λουθα:

Την 14η Ιουλίου 2010 εμφα­νί­στηκε στην Υπο­διεύ­θυνση Ασφα­λείας Ρόδου μια κάτοι­κος Ρόδου και εξε­τα­ζό­μενη ενόρκως ως μάρ­τυ­ρας κατήγ­γειλε την τέλεση σε βάρος της αξιό­ποι­νης πράξης του βιασμού από τον Β. Γ. του Μ., η οποία έλαβε χώρα την 9η Ιουλίου 2010 και περί ώρα 12:30, στις τουα­λέ­τες ξενο­δο­χείου του Φαλη­ρα­κίου, στο οποίο εργα­ζό­ταν η ίδια ως καθα­ρί­στρια και ο κατη­γο­ρού­με­νος ως μαρα­γκός.

Ειδι­κό­τερα, η γυναίκα κατέ­θεσε ενόρκως ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος και σε προ­γε­νέ­στερο χρόνο περί τον ένα μήνα πριν, την είχε παρε­νο­χλή­σει και πάλι στο χώρο των τουα­λε­τών του ξενο­δο­χείου, ωστόσο εκείνη είχε κατα­φέ­ρει να τον απο­φύ­γει. Για το περι­στα­τικό αυτό, είχε ήδη απευ­θυν­θεί άμεσα στην προϊ­στα­μένη ορόφων του ξενο­δο­χείου καθώς και στον προ­σω­πάρχη του ξενο­δο­χείου, οι οποίοι κάλεσαν τον κατη­γο­ρού­μενο και του έκαναν συστά­σεις.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται μάλιστα να παρα­δέ­χτηκε ενώπιον τους ότι προ­σέ­βαλε λεκτικά την γυναίκα και για το λόγο αυτό της ζήτησε ενώπιον τους συγ­γνώμη και το περι­στα­τικό θεω­ρή­θηκε τότε ως λήξαν.

Στη συνέ­χεια, την 9η Ιουλίου 2010 και περί ώρα 12:30, ενώ το θύμα καθά­ριζε τις τουα­λέ­τες στο υπόγειο του ξενο­δο­χείου, ο κατη­γο­ρού­με­νος την ακο­λού­θησε στον προ­θά­λαμο των γυναι­κείων WC, την έσπρωξε με βία μέσα στο χώρο της τουα­λέ­τας, της σήκωσε τη ρόμπα που φορούσε και κάμ­πτο­ντας την αντί­στασή της, κατέ­βασε το εσώ­ρουχό της και ήλθε παρά τη θέληση της σε συνου­σία μαζί της.

Καθ’ όλη τη διάρ­κεια της πράξης, ουδείς εκ των πελατών του ξενο­δο­χείου εισήλθε στις τουα­λέ­τες, ενώ όπως η ίδια κατέ­θεσε ενόρκως, μετά την τέλεση της πράξης, ο κατη­γο­ρού­με­νος απο­μα­κρύν­θηκε από το σημείο και η ίδια παρέ­μεινε για να ολο­κλη­ρώ­σει τον καθα­ρι­σμό του χώρου των τουα­λε­τών. Για το περι­στα­τικό δεν μίλησε σε κανέναν άλλον πλην της κόρης της, αφού παρήλ­θαν τέσ­σε­ρις ημέρες από την επέ­λευσή του, καθότι ένιωθε ντροπή για ό,τι είχε συμβεί.

Δύο μάρ­τυ­ρες στις ένορκες κατα­θέ­σεις τους επι­βε­βαιώ­νουν τα ανωτέρω περί της προ μηνός παρε­νό­χλη­σης που υπέστη η γυναίκα από τον κατη­γο­ρού­μενο, ωστόσο, ανα­φο­ρικά με το γεγονός του βιασμού ουδέν γνω­ρί­ζουν, καθώς η γυναίκα το εκμυ­στη­ρεύ­τηκε μόνο στην κόρη της.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, απο­λο­γού­με­νος αρνή­θηκε την πράξη που του απο­δί­δε­ται, απο­δέ­χτηκε ότι στο παρελ­θόν είχε γίνει μια παρε­ξή­γηση μεταξύ του ιδίου και της γυναί­κας και ισχυ­ρί­στηκε ότι την 9η Ιουλίου 2010 δεν την εξα­νά­γκασε σε συνου­σία παρά τη θέλησή της, καθώς ουδέν περι­στα­τικό έλαβε χώρα εκείνη την ημέρα.

Σύμφωνα με ιατρο­δι­κα­στική έκθεση κλι­νι­κής εξέ­τα­σης του ιατρο­δι­κα­στή της Ιατρο­δι­κα­στι­κής Υπη­ρε­σίας Δωδε­κα­νή­σου, η οποία διε­νερ­γή­θηκε την 14η Ιουλίου 2010, δεν δια­πι­στώ­θη­καν κακώ­σεις σε οποιο­δή­ποτε σημείο του σώματός της, ενώ λόγω του μεγάλου χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος που μεσο­λά­βησε από το χρόνο του συμ­βά­ντος μέχρι και το χρόνο της εξέ­τα­σης κρίθηκε από τον ιατρο­δι­κα­στή άσκοπη η ανα­ζή­τηση σπέρ­μα­τος.

Στην έκθεσή του ο ιατρο­δι­κα­στής κατα­λή­γει στο συμπέ­ρα­σμα ότι δεν κατέστη δυνατή η από­δειξη πράξης συνου­σίας προ πέντε ημερών, χωρίς ωστόσο και να απο­κλείει την επέ­λευση συνου­σίας προ πέντε ημερών.

Το γεγονός, δε, ότι η γυναίκα κατήγ­γειλε το γεγονός του βιασμού της μετά την παρέ­λευση πέντε ημερών από το χρόνο που συνέβη, κρίθηκε από το δικα­στικό συμ­βού­λιο λογικό επα­κό­λουθο της ταραχής, του φόβου και της ντροπής που αισθα­νό­ταν.