Τα δυο περιστατικά που σημάδεψαν τη ζωή της Ελένης-“Παιδί-μάλαμα, αλλά οξύθυμο” λέει ο πατέρας του 21χρονου

Δυο «άγνωστα» περι­στα­τικά περι­στα­τικά «σημά­δε­ψαν» και «τραυ­μά­τι­σαν» ψυχο­λο­γικά την Ελένη Τοπα­λούδη, την 21χρονη φοι­τή­τρια που δολο­φο­νή­θηκε άγρια στη Ρόδο, με απο­τέ­λε­σμα να εμφα­νί­ζε­ται στο φιλικό της περι­βάλ­λον ευάλωτη και εύθραυ­στη.

Η Ελένη είχε κόψει τα μαλλιά της και είχε απο­φα­σί­σει να ζητήσει βοήθεια από ψυχο­λόγο. Οπως απο­κα­λύ­πτε­ται από τις κατα­θέ­σεις που περι­λαμ­βά­νο­νται στη δικο­γρα­φία, φοβόταν τρία άτομα, τα οποία την είχαν βιάσει και κυκλο­φο­ρού­σαν ελεύ­θερα. Το «μυστικό» της το είχε εκμυ­στη­ρευ­τεί σε ελά­χι­στους φίλους της, μαζί με την ανη­συ­χία της ότι θα επι­χει­ρή­σουν ξανά να της κάνουν κακό.

Το δεύτερο συμβάν που είχε επη­ρε­ά­σει την Ελένη ήταν ο αιφ­νί­διος θάνατος κολ­λη­τής της φίλης. «Στο δεύτερο έτος παρα­τη­ρούσα μία αλλαγή στη συμπε­ρι­φορά της. Στις κοινές μας βρα­δι­νές εξόδους κατα­νά­λωνε ποσό­τη­τες αλκοόλ. Ήταν εύκολο για εκείνη να κάνει και­νούρ­γιες γνω­ρι­μίες και ήταν πολύ κοι­νω­νική. Να σημειώσω ότι στο πρώτο έτος η κολλητή της φίλη έχασε τη ζωή της σε ένα δυστύ­χημα. Από εκείνη τη στιγμή άρχισα να κατα­λα­βαίνω μία διαφορά στον χαρα­κτήρα της» κατέ­θεσε φίλος της.

Στο ερώτημα των αστυ­νο­μι­κών εάν η Ελένη είχε κάποια μόνιμη σχέση, ο ίδιος απά­ντησε: «Απ’ όσο ξέρω δεν είχε μόνιμη σχέση, παρά μόνο φιλίες και παρέες. Στο συγκε­κρι­μένο θέμα είχε χαμηλή αυτο­ε­κτί­μηση για τον εαυτό της, δεν είχε αυτο­πε­ποί­θηση και ενδε­χο­μέ­νως αυτό να την έκανε πιο ευάλωτη».

Μετά τον χαμό της κολ­λη­τής της η Ελένη προ­σπά­θησε να ορθο­πο­δή­σει, αλλά τα πράγ­ματα δεν βελ­τιώ­θη­καν. Και αυτό γιατί μία βραδινή έξοδός της πήρε εφιαλ­τική τροπή. Η 21χρονη φέρεται να βιά­στηκε στο σπίτι της. Φίλος της, μάλιστα, κατέ­θεσε ότι ήταν τρο­μο­κρα­τη­μένη πως οι δράστες θα της κάνουν κακό: «Γνωρίζω ότι φοβόταν τρία άτομα που εμπλέ­κο­νταν σε μία υπόθεση βιασμού ενα­ντίον της. Αυτός ο φόβος βέβαια κράτησε περίπου ένα εξάμηνο μετά το συμβάν που μου είχε ανα­φέ­ρει. Ξέρω ότι δεν έκανε μήνυση σχετικά με αυτό το συμβάν, διότι, όπως μου έλεγε, φοβόταν ότι θα της κάνουν κακό».

Η Ελένη περι­γρά­φε­ται ως μία αρκετά συνεπής φοι­τή­τρια που χρω­στούσε λίγα μαθή­ματα. Το τελευ­ταίο διά­στημα είχε πει σε πρόσωπο του στενού περι­βάλ­λο­ντός της, που μίλησε στους αστυ­νο­μι­κούς, ότι δεν της αρέσει η ζωή της και η διαμονή της στη Ρόδο. Ο πατέρας και η μητέρα της Ελένης δεν είχαν κατα­λά­βει κάποια αλλαγή στη συμπε­ρι­φορά της, ίσως και λόγω της από­στα­σης, καθώς ζουν στο Διδυ­μό­τειχο. Ο πατέρας ανέφερε στην Αστυ­νο­μία, μάλιστα, ότι τον περα­σμένο Αύγου­στο έμεινε μαζί με την κόρη του στην Αθήνα, προ­κει­μέ­νου να κάνει η Ελένη την πρα­κτική της άσκηση στο υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών.

Η λύση του μυστη­ρίου

Το τατουάζ που είχε στο πόδι της η άτυχη Ελένη οδήγησε τους άνδρες του Λιμε­νι­κού στον εντο­πι­σμό του ονό­μα­τός της, όπως προ­κύ­πτει από την κατά­θεση λιμε­νι­κού. Πρώτη κίνηση, να βρει καλ­λι­τέ­χνες τατουάζ, οι οποίοι θυμού­νταν την Ελένη, γεγονός που ταυ­το­ποι­ή­θηκε στη συνέ­χεια από το Τμήμα Ασφα­λείας του Διδυ­μό­τει­χου, όπου είχε δηλωθεί η εξα­φά­νισή της. Δεύτερο βήμα, το σπίτι όπου κατοι­κούσε η κοπέλα, και με τη βοήθεια των βίντεο που παρα­σχέ­θη­καν στις Αρχές δια­πι­στώ­θηκε ποιοι πήγαν και την πήραν με το άσπρο φορ­τη­γάκι, αλλά και η πορεία του αυτο­κι­νή­του. Όπως λέει ο λιμε­νι­κός, αρχικά προ­σή­χθη ο αλβα­νι­κής κατα­γω­γής νεαρός, ο οποίος υπέ­δειξε τον δεύτερο.

«Πήγαμε στο σπίτι τού … όπου βρήκαμε τη μητέρα του, η οποία μας ενη­μέ­ρωσε ότι ο γιος της μαζί με τον πατέρα του βρί­σκο­νται στο ξυλουρ­γείο που δια­θέ­τει η οικο­γέ­νεια στην περιοχή Καλάθου Ρόδου. Πήγαμε στο ξυλουρ­γείο, όπου εντο­πί­σαμε το όχημα και τον πατέρα, αλλά ο γιος είχε ήδη ειδο­ποι­η­θεί, με απο­τέ­λε­σμα να απο­μα­κρυν­θεί από το σημείο. Προ­σα­γά­γαμε τον πατέρα και δεσμεύ­σαμε το όχημα προς εντο­πι­σμό των πει­στη­ρίων. Ύστερα από αρκετές ώρες, ο πατέρας δέχθηκε να συνερ­γα­στεί και έπεισε τη μητέρα να τον φέρει στο κατά­στημα του Λιμε­ναρ­χείου».

Την ώρα που ανα­ζη­τείτο ο Ροδίτης κατη­γο­ρού­με­νος, ο αλβα­νι­κής κατα­γω­γής φίλος του έλεγε στις Αρχές ότι η κοπέλα είχε αντιρ­ρή­σεις να συνευ­ρε­θεί μαζί τους ερωτικά. «Τότε άρχισαν να τη χτυπούν, με απο­τέ­λε­σμα να την τραυ­μα­τί­σουν» ανα­φέ­ρει στην κατά­θεσή του ο λιμε­νι­κός, που υπη­ρε­τεί στο γραφείο ασφα­λείας του κεντρι­κού Λιμε­ναρ­χείου Ρόδου. «Τρό­μα­ξαν και δεν ήξεραν τι να κάνουν. Και ενώ η κοπέλα τούς παρα­κα­λούσε να τη μετα­φέ­ρουν στο νοσο­κο­μείο, οι ίδιοι την επι­βί­βα­σαν στο όχημα και τη μετέ­φε­ραν σε απόμερο σημείο με βράχια, όπου και την πέταξαν στη θάλασσα. Μετά πήγαν στο σπίτι και προ­σπά­θη­σαν να το καθα­ρί­σουν. Τέλος, μας είπε ότι πέταξαν όλα τα προ­σω­πικά αντι­κεί­μενα της Ελένης και το σίδερο με το οποίο τη χτύ­πη­σαν, πλησίον του σημείου που πέταξαν και την κοπέλα».

Παιδί-μάλαμα, αλλά οξύθυμο χαρα­κτη­ρί­ζει τον γιο του και κατη­γο­ρού­μενο ο πατέρας του στην κατά­θεση που έδωσε. «Αν δεν του μιλήσει κάποιος ευγε­νικά, γίνεται οξύ­θυ­μος» είπε, όμως δεν θα έφτανε στο σημείο της χει­ρο­δι­κίας.

Όσο για τον συγκα­τη­γο­ρού­μενό του, αλβα­νι­κής κατα­γω­γής, δεν του άρεσε, όπως λέει: «Ήταν αμί­λη­τος και ψυχρός. Έμπαινε στο σπίτι μας και δεν μας χαι­ρε­τούσε. Μια φορά είχε πάρει τηλέ­φωνο και ζήτησε απευ­θείας τον Μανώλη, χωρίς να πει γεια».

πηγή ethnos.gr

Συντά­κτης Αλέ­ξαν­δρος Καλα­φά­της