Ψηφίστηκε το ν/σ για άσυλο και τοπική αυτοδιοίκηση – Αντιδράσεις από την αντιπολίτευση

Δεκτό κατά πλειο­ψη­φία έγινε το νομο­σχέ­διο της κυβέρ­νη­σης για το πανε­πι­στη­μιακό άσυλο, την κυβερ­νη­σι­μό­τητα των δήμων και το ασυμ­βί­βα­στο στην Επι­τροπή Αντα­γω­νι­σμού. Στην επί της αρχής ψηφο­φο­ρία, υπέρ του νομο­σχε­δίου τάχθηκε η Νέα Δημο­κρα­τία ενώ κατα­ψή­φι­σαν τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης.

Από τους βου­λευ­τές της Νέας Δημο­κρα­τίας και της Ελλη­νι­κής Λύσης υπερ­ψη­φί­στηκε το άρθρο 64 του διυ­πουρ­γι­κού νομο­σχε­δίου που αφορά την κατάρ­γηση του πανε­πι­στη­μια­κού ασύλου.

Από την πλευρά του το Κίνημα Αλλαγής δήλωσε «παρών», ενώ κατα­ψή­φισε το ΚΚΕ που είχε – όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ – ζητήσει ονο­μα­στική ψηφο­φο­ρία επί του επί­μα­χου άρθρου. Εκτός από το άρθρο για την κατάρ­γηση του πανε­πι­στη­μια­κού ασύλου, το ΣΥΡΙΖΑ είχε ζητήσει να γίνει ονο­μα­στική ψηφο­φο­ρία για την κυβερ­νη­σι­μό­τητα στους δήμους και το ασυμ­βί­βα­στο στην Επι­τροπή Αντα­γω­νι­σμού.

Ακο­λού­θησε ψηφο­φο­ρία για σειρά άρθρων τα οποία έγιναν και αυτά δεκτά από την πλειο­ψη­φία του κοι­νο­βου­λίου. Ωστόσο, από την δια­δι­κα­σία της ψηφο­φο­ρίας απου­σί­αζε η κοι­νο­βου­λευ­τική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΜεΡΑ25 που είχαν απο­χω­ρή­σει νωρί­τερα και δεν επέ­στρε­ψαν δια­μαρ­τυ­ρό­μενα για την κατά­θεση δύο τρο­πο­λο­γιών, αρμο­διό­τη­τας του υπουρ­γείου Εργα­σίας και Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων, που κατα­τέ­θη­καν λίγο πριν από την προ­γραμ­μα­τι­σμένη λήξη της συζή­τη­σης του διϋ­πουρ­γι­κού νομο­σχε­δίου προ­κα­λώ­ντας την αντί­δραση των κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης.

Τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης ζήτησαν την από­συρσή τους, καθώς όμως το αίτημα δεν έγινε απο­δε­κτό και η κυβέρ­νηση επέ­μεινε στη συζή­τηση και την ψήφισή τους, απο­χώ­ρη­σαν από τη συνε­δρί­αση.

Ωστόσο, το ΚΙΝΑΛ, το ΚΚΕ και η Ελλη­νική Λύση επέ­στρε­ψαν στην Ολο­μέ­λεια της Βουλής στη διάρ­κεια της ονο­μα­στι­κής ψηφο­φο­ρίας.

Μετά την απο­χώ­ρησή του κόμ­μα­τός του από την Ολο­μέ­λεια, ο κ. Τσίπρας σχο­λί­ασε μεταξύ άλλων για τις επί­μα­χες τρο­πο­λο­γίες του υπουρ­γείου Εργα­σίας που αφορούν στο πλαφόν στις συντά­ξεις ότι «τρο­πο­λο­γίες, πέντε λεπτά πριν τη λήξη της δια­δι­κα­σίας που καταρ­γούν τον πυρήνα της φιλερ­γα­τι­κής πολι­τι­κής του ΣΥΡΙΖΑ, έφερε αιφ­νι­δια­στικά η κυβέρ­νηση» και προ­σθέ­τει: «καταρ­γούν την υπο­χρέ­ωση των εργο­δο­τών να αιτιο­λο­γούν απο­λύ­σεις καθώς και την ευθύνη εργο­λά­βων/υπερ­γο­λά­βων απέ­να­ντι στους εργα­ζό­με­νούς τους».

«Στα κλεφτά φέρνουν μνη­μο­νια­κές τρο­πο­λο­γίες, μετά τα μνη­μό­νια», ανέφερε ο πρό­ε­δρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Τι θεσπί­ζε­ται με τις τρο­πο­λο­γίες του υπουρ­γείου Εργα­σίας

Με την πρώτη τρο­πο­λο­γία θεσπί­ζε­ται ανώτατο ποσό μηνιαίας σύντα­ξης ή συντά­ξεων για όλες τις συντά­ξεις γήρατος, ανα­πη­ρίας και θανάτου που απο­νέ­μο­νται από τον ΕΦΚΑ ή επα­νυ­πο­λο­γί­στη­καν σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του ν. 4387/2016.

Ειδι­κό­τερα, με την τρο­πο­λο­γία θεσπί­ζε­ται ανώτατο όριο στο συνο­λικό ακα­θά­ρι­στο ποσό κάθε μηνιαίας κύριας σύντα­ξης ή περισ­σο­τέ­ρων της μιας συντά­ξεων λόγω γήρατος, ανα­πη­ρίας ή θανάτου που χορη­γού­νται από τον ΕΦΚΑ και εφόσον μέρος του χρόνου ασφά­λι­σης δια­νύ­θηκε ή ανά­γε­ται έως και 31.12.2016. Το νέο ανώτατο όριο σύντα­ξης ορί­ζε­ται στο 12πλάσιο της εθνικής σύντα­ξης που αντι­στοι­χεί στα 20 έτη ασφά­λι­σης (ήτοι στο ποσό των 4.608 ευρώ), στο οποίο δεν συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται τα ποσά των χορη­γού­με­νων από τον ΕΦΚΑ επι­δο­μά­των ανα­πη­ρίας.

Το εν λόγω ανώτατο όριο εφαρ­μό­ζε­ται και επί των συντά­ξεων που έχουν χορη­γη­θεί μέχρι την έναρξη ισχύος του Ν. 4387/2016 (12.5.2016) ή ανα­τρέ­χουν στην ανωτέρω ημε­ρο­μη­νία.

Ποσά συντά­ξεων που έχουν ήδη απο­νε­μη­θεί ή επα­νϋ­πο­λο­γι­στεί, μετά την έναρξη ισχύος του ανωτέρω νόμου και υπερ­βαί­νουν το προ­α­να­φε­ρό­μενο ανώτατο όριο, προ­σαρ­μό­ζο­νται στο νέο ορι­ζό­μενο ως άνω ποσό από την ημε­ρο­μη­νία έναρξης κατα­βο­λής ή επα­νυ­πο­λο­γι­σμού τους.

Τυχόν επι­πλέον δια­φο­ρές συντά­ξεων ανα­ζη­τού­νται ως καλο­πί­στως εισπρα­χθεί­σες και επι­στρέ­φο­νται με παρα­κρά­τηση σε ποσοστό 20% της μηνιαίας κατα­βαλ­λό­με­νης σύντα­ξης και μέχρι ολο­σχε­ρούς εξο­φλή­σεως.

Σύμφωνα με την έκθεση του ΓΛΚ, από τις προ­τει­νό­με­νες δια­τά­ξεις επέρ­χε­ται ετήσια εξοι­κο­νό­μηση δαπάνης, δηλαδή, από τη θέσπιση ανώ­τα­του ορίου στο συνο­λικό ακα­θά­ρι­στο ποσό για τις ήδη απο­νε­μη­θεί­σες πολύ υψηλές συντά­ξεις, και από τις προς απονομή μελ­λο­ντι­κές πολύ υψηλές συντά­ξεις. Η εξοι­κο­νό­μηση αυτή για τα έτη 2019, 2020, 2021, 2022 και 2023 εκτι­μά­ται στο ποσό των περίπου 550.000 ευρώ, περίπου 1,3 δισ., περίπου 1,5 δισ., περίπου 1,7 δισ. και περίπου 1,8 δισ. αντί­στοιχα. Προ­βλέ­πε­ται επίσης αύξηση εσόδων από την ανα­ζή­τηση και επι­στροφή τυχόν επι­πλέον δια­φο­ρών συντά­ξεων που έχουν ήδη απο­νε­μη­θεί και υπερ­βαί­νουν το ανώτατο όριο.

Με τη δεύτερη τρο­πο­λο­γία, καταρ­γού­νται αφότου ίσχυσαν δια­τά­ξεις της εργα­σια­κής νομο­θε­σίας σχετικά με:

• την ευθύνη ανα­θέ­το­ντος εργο­λά­βου και υπερ­γο­λά­βου έναντι των εργα­ζο­μέ­νων (άρθρο 9 ν.4554/2018)

• το βάσιμο λόγο ως σωρευ­τικό κρι­τή­ριο για το έγκυρο της καταγ­γε­λίας της εργα­σια­κής σχέσης εργα­ζό­με­νου (άρθρο 48 του ν.4611/2019)

• την ανα­στολή προ­θε­σμιών κατά τη συμ­φι­λιω­τική δια­δι­κα­σία και τη δια­δι­κα­σία επί­λυ­σης εργα­σια­κών δια­φο­ρών (άρθρο 58 ν, 4611/2019).

Ανα­φο­ρικά με την ευθύνη ανα­θέ­το­ντος εργο­λά­βου και υπερ­γο­λά­βου έναντι εργα­ζο­μέ­νων, στην αιτιο­λο­γική έκθεση ανα­φέ­ρε­ται ότι καταρ­γεί­ται η διάταξη του άρθρου 9 του ν. 4554/2018, με την οποία επι­χει­ρή­θηκε η γενική νομο­θε­τική ρύθμιση για την κοινή και αλλη­λέγ­γυα ευθύνη ανα­θέ­το­ντος εργο­λά­βου και υπερ­γο­λά­βου έναντι των εργα­ζο­μέ­νων η οποία στην πράξη προ­κά­λεσε εκτε­τα­μένη σύγχυση και δυσκο­λίες εφαρ­μο­γής που είχαν ως απο­τέ­λε­σμα, αφενός την άμβλυνση της προ­στα­σίας των δικαιω­μά­των των εργα­ζο­μέ­νων έναντι του εργο­δότη προς τους αντι­συμ­βαλ­λο­μέ­νους του στο πλαίσιο συμ­βά­σεων εκτέ­λε­σης έργων, παροχής υπη­ρε­σιών κλπ, αλλά και των σχέσεων αυτών με τρίτους στο πλαίσιο συμ­βά­σεων υπερ­γο­λα­βίας. Ανα­φέ­ρε­ται επίσης ότι η διάταξη πρέπει να καταρ­γη­θεί ώστε να είναι σαφής η ευθύνη του εργο­δότη έναντι των εργα­ζο­μέ­νων που αυτός απα­σχο­λεί, ανε­ξαρ­τή­τως των συμ­βα­τι­κών σχέσεων που ανα­πτύσ­σει ο εργο­δό­της με τρίτους ως επι­χει­ρη­μα­τίας.

Ανα­φο­ρικά με την κατάρ­γηση της διά­τα­ξης για το βάσιμο λόγο ως σωρευ­τικό κρι­τή­ριο για το έγκυρο της καταγ­γε­λίας της εργα­σια­κής σχέσης εργα­ζό­με­νου (άρθρο 48 του ν.4611/2019). Το άρθρο 48 του ν.4611/2019 προ­έ­βλεπε ότι η καταγ­γε­λία της εργα­σια­κής σχέσης θεω­ρεί­ται έγκυρη, μόνο αν οφεί­λε­ται σε βάσιμο λόγο, κατά την έννοια του άρθρου 24 του Ανα­θε­ω­ρη­μέ­νου Ευρω­παϊ­κού Κοι­νω­νι­κού Χάρτη, που κυρώ­θηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 4359/2016, έχει γίνει εγγρά­φως, έχει κατα­βλη­θεί η οφει­λό­μενη απο­ζη­μί­ωση και έχει κατα­χω­ρη­θεί η απα­σχό­ληση του απο­λυό­με­νου στα τηρού­μενα για τον ΕΦΚΑ μισθο­λό­για ή έχει ασφα­λι­στεί ο απο­λυό­με­νος. Σε περί­πτωση αμφι­σβή­τη­σης, το βάρος της επί­κλη­σης και από­δει­ξης της συν­δρο­μής των προ­ϋ­πο­θέ­σεων έγκυρης καταγ­γε­λίας φέρει ο εργο­δό­της.

^{Με πλη­ρο­φο­ρίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ}