Ο καθηγητής Δημήτρης Κρεμαστινός για τον ιό Έμπολα‏

To θέμα του ιού Έμπο­λα χει­ρί­στη­κα ως Υπουρ­γός Υγεί­ας το 1994 και προ­ε­δρεύ­ων τότε των Υπουρ­γών Υγεί­ας της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης. Τότε ήταν που εμ­φα­νί­στη­καν τα πρώτα κρού­σμα­τα στη Δυ­τι­κή Αφρι­κή. Η άποψη των Ευ­ρω­παί­ων Υπουρ­γών Υγεί­ας αλλά και του Πα­γκό­σμιου Ορ­γα­νι­σμού Υγεί­ας ήταν ότι τα κρού­σμα­τα ήταν το­πι­κά, ότι ο ιός Έμπο­λα δεν έχει ιδιαί­τε­ρη επι­θε­τι­κό­τη­τα και ότι μόνος του θα εκ­φυ­λι­στεί.

Προ­σω­πι­κά, είχα στη­ρί­ξει την άποψη ότι ο ιός αυτός ανή­κει στην κα­τη­γο­ρία RNAιών – δη­λα­δή ιών που μοιά­ζουν με τον ιό ΗΙV που προ­κα­λεί το ΑΙDS.  Συ­γκρι­τι­κά με τον ιό του ΑΙDS, δια­φέ­ρει στο ότι η εκ­δή­λω­ση της νόσου από την ημέρα της μό­λυν­σης γί­νε­ται μέσα σε λίγες μέρες, ενώ στο ΑΙDSο αντί­στοι­χος χρό­νος διαρ­κεί πολλά χρό­νια.  Αλλά και όταν εκ­δη­λω­θεί η αρ­ρώ­στια, η θε­ρα­πεία στην πε­ρί­πτω­ση του ΑΙDSείναι μα­κρο­χρό­νια, ενώ στην πε­ρί­πτω­ση του ιού Έμπο­λα, είναι λίγων ημε­ρών, γιατί ο άρ­ρω­στος συ­νή­θως κα­τα­λή­γει. Τότε λοι­πόν ο ΠΟΥ είχε υπο­στη­ρί­ξει ότι λόγω του ότι οι άρ­ρω­στοι χά­νο­νται μέσα σε λίγες μέρες, θα υπάρ­ξει αυ­το­κά­θαρ­ση και έτσι μετά από λίγα χρό­νια, ο ιός θα έχει εξα­λει­φθεί. Αυτό όμως δεν συ­νέ­βη και δυ­στυ­χώς σή­με­ρα υπάρ­χει με­γά­λος κίν­δυ­νος για εξά­πλω­ση του ιού Έμπο­λα, με ανυ­πο­λό­γι­στες συ­νέ­πειες.  Το πιο ανη­συ­χη­τι­κό είναι μήπως η ση­με­ρι­νή μορφή του ιού Έμπο­λα είναι μια με­ταλ­λαγ­μέ­νη μορφή του αρ­χι­κού στε­λέ­χους, οπότε κα­λεί­ται η πα­γκό­σμια κοι­νό­τη­τα να αντι­με­τω­πί­σει έναν πιο επι­θε­τι­κό ιό από ό,τι ήταν στην αρ­χι­κή του μορφή.

Σή­με­ρα πολ­λές χώρες, με­τα­ξύ των οποί­ων και η Αγ­γλία, έχουν δια­κό­ψει την άμεση αε­ρο­πο­ρι­κή επι­κοι­νω­νία με τις χώρες της Δυ­τι­κής Αφρι­κής που πλήτ­το­νται από τον ιό αυτόν. Κατά τη γνώμη μου, εμείς θα πρέ­πει να προ­σέ­ξου­με ή να θέ­σου­με υπό επι­τή­ρη­ση όσους προ­έρ­χο­νται από τις χώρες αυτές και ιδιαί­τε­ρα αυ­τούς που επι­σκέ­πτο­νται την Ελ­λά­δα ως του­ρί­στες.

Τέλος, εάν η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση και ο Πα­γκό­σμιος Ορ­γα­νι­σμός Υγεί­ας είχαν τότε υιο­θε­τή­σει τις θέ­σεις και τις προ­τά­σεις που ως Ελ­λά­δα εί­χα­με δια­τυ­πώ­σει, μετά βε­βαιό­τη­τας ο ιός αυτός δεν θα υπήρ­χε σή­με­ρα. Η άποψη όμως που υιο­θε­τή­θη­κε και συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η τότε επι­δη­μία αφο­ρού­σε μόνο χώρες της Δυ­τι­κής Αφρι­κής και όχι την Ευ­ρώ­πη ή την Αμε­ρι­κή, ήταν μια άποψη από­λυ­τα λαν­θα­σμέ­νη, όπως δυ­στυ­χώς απέ­δει­ξαν και οι εξε­λί­ξεις πάνω στο θέμα αυτό.