Ομιλία Δ. Κρεμαστινού στην Επιτροπή για το Αναπτυξιακό νομοσχέδιο

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βου­λής βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός μί­λη­σε στην κοινή συ­νε­δρί­α­ση των επι­τρο­πών Πα­ρα­γω­γής και Εμπο­ρί­ου, Οι­κο­νο­μι­κών Υπο­θέ­σε­ων και Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σε­ων για το Ανα­πτυ­ξια­κό νο­μο­σχέ­διο που κα­τέ­θε­σε η Κυ­βέρ­νη­ση. Ο Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός ανα­φέρ­θη­κε στη μοίρα όλων των ανα­πτυ­ξια­κών νόμων της Ελ­λά­δας να απο­τυγ­χά­νουν και να μην υπο­στη­ρί­ζο­νται σωστά από τις εκά­στο­τε κυ­βερ­νή­σεις το­νί­ζο­ντας ως πρό­βλη­μα ότι δια­χρο­νι­κά αναι­ρούν τους προη­γού­με­νους νό­μους όταν δια­δέ­χο­νται η μία την άλλη με απο­τέ­λε­σμα το πλαί­σιο να είναι αρ­νη­τι­κό για επεν­δύ­σεις.

Τέλος, είπε ότι θα κα­τα­θέ­σει τρο­πο­λο­γί­ες με τις οποί­ες θα ζητά πιο ευ­νοϊ­κούς όρους με­τα­χεί­ρι­σης της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας στα νησιά του Αι­γαί­ου, γε­γο­νός το οποίο έπρα­ξε μετά το κλεί­σι­μο της συ­ζή­τη­σης.

Ολό­κλη­ρη η το­πο­θέ­τη­ση του Δη­μή­τρη Κρε­μα­στι­νού είχε ως εξής:

«Κυρία Πρό­ε­δρε, η πο­λυ­πό­θη­τη ανά­πτυ­ξη είναι μια λέξη που την ακού­με από το 2010 μέχρι σή­με­ρα, κάθε μήνα, κάθε ημέρα και αλ­λά­ζουν οι Υπουρ­γοί, αλ­λά­ζουν οι νόμοι και η λέξη υπάρ­χει αλλά η ανά­πτυ­ξη δεν υπάρ­χει. Τώρα σε αυτή τη χώρα, η τύχη των ανα­πτυ­ξια­κών νόμων σχε­τί­ζε­ται με τη τύχη των Υπουρ­γών. Και η τύχη των Υπουρ­γών στη­ρί­ζε­ται πάλι από την τύχη των ανα­πτυ­ξια­κών νόμων. Μόλις πε­ρά­σει ένας χρό­νος, ενά­μι­σης χρό­νος, αρ­χί­ζουν οι εφη­με­ρί­δες «ανά­πτυ­ξη δεν γί­νε­ται να αλ­λά­ξου­με Υπουρ­γό, να φέρει νέο ανα­πτυ­ξια­κό νόμο ο νέος Υπουρ­γός», ακόμα και της ίδιας Κυ­βέρ­νη­σης, και η ζωή συ­νε­χί­ζε­ται.

Αυτό είναι μια πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που μας αφορά. Χθες, εί­χα­με συ­να­ντη­θεί με μια Αντι­προ­σω­πεία Κι­νέ­ζων Βου­λευ­τών και εκεί­νο που μας είπε ο Επι­κε­φα­λής ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βου­λής τους, ήταν ότι εμείς έχου­με στα­θε­ρό ανα­πτυ­ξια­κό, στα­θε­ρό πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα. Εγώ βέ­βαια δεν σας βάζω ιδέες, εγώ απλώς με­τα­φέ­ρω ιδέες. Αυτά λοι­πόν, είπαν οι Κι­νέ­ζοι.

Όταν ήμουν Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σε­ων ρώ­τη­σα τον Όλι Ρεν στο Ευ­ρω­κοι­νο­βού­λιο τι πι­στεύ­ει ότι πρέ­πει να κά­νου­με εμείς για την ανά­πτυ­ξη; Ο Όλι Ρεν μου είπε ότι δεν έχου­με ανα­πτυ­ξια­κό πρό­βλη­μα αλλά πο­λι­τι­κό πρό­βλη­μα. Μου είπε, τότε, «η Αντι­πο­λί­τευ­ση σας λέει αυτά, όταν γίνει κυ­βέρ­νη­ση τι θα κάνει; Είναι δυ­να­τόν να έρθει κά­ποιος να επεν­δύ­σει με προ­ο­πτι­κή με αυτά που ακού­ει;»

Τώρα τι ακού­με πάλι; Ότι η Αξιω­μα­τι­κή Αντι­πο­λί­τευ­ση λέει ότι, όταν γί­νου­με κυ­βέρ­νη­ση θα έχου­με άλλο φο­ρο­λο­γι­κό σύ­στη­μα, άλλο ανα­πτυ­ξια­κό νόμο και εγώ αν ήμουν επεν­δυ­τής ή εσείς ει­λι­κρι­νά θα ερ­χό­σα­σταν να επεν­δύ­σε­τε; Εγώ δεν θα ερ­χό­μου­να θα πε­ρί­με­να να δω τι θα γίνει.

Αυτό λοι­πόν, είναι ένα βα­σι­κό­τα­το μειο­νέ­κτη­μα κύριε Υπουρ­γέ, που πρέ­πει να το λά­βε­τε σο­βα­ρό­τα­τα υπόψη σας, διότι είναι δια­χρο­νι­κό και δεν αφορά μόνο εσάς, ούτε τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Αφορά όλη τη χώρα.

Το να κά­νου­με εύ­κο­λα υπο­δεί­ξεις και πα­ρα­τη­ρή­σεις, είναι το πιο απλό πράγ­μα. Το να εφαρ­μό­ζου­με αυτά τα οποία νο­μο­θε­τού­με, είναι το δύ­σκο­λο. Και επει­δή θέλω να μην απε­ρα­ντο­λο­γώ, θέλω να σας πω κάτι το οποίο έθεσα και ως ερώ­τη­ση στην Ολο­μέ­λεια. Ότι πρέ­πει να γί­νουν πιο συ­γκε­κρι­μέ­νες οι Δια­τά­ξεις της ενι­σχύ­σε­ως των μι­κρών νη­σιών, όχι επει­δή εί­μα­στε Βου­λευ­τές του Αι­γαί­ου, αλλά γιατί πραγ­μα­τι­κά, τα νησιά αυτή την στιγ­μή, ζη­τούν προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να αρ­χί­σουν του­ρι­στι­κή πα­ρα­γω­γή. Τα πε­ρισ­σό­τε­ρα δεν έχουν. Μην βλέ­πε­τε τα με­γά­λα νησιά. Άρα λοι­πόν, πρέ­πει να γί­νουν πιο κα­θα­ρά τα κί­νη­τρα, από αυτά που πε­ρι­γρά­φο­νται στο Νόμο.

Θα κα­τα­θέ­σου­με με­ρι­κές τρο­πο­λο­γί­ες να τις δείτε και αν μπο­ρεί­τε να τις εντά­ξε­τε. Μέσα σε αυτό το πλαί­σιο, μπο­ρεί να δι­πλα­σια­στεί ο του­ρι­σμός μας. Διότι, εάν αξιο­ποι­η­θούν τα μικρά νησιά, που δεν έχουν του­ρι­σμό – τα πε­ρισ­σό­τε­ρα έχουν σχε­δόν μη­δε­νι­κό του­ρι­σμό – αντι­λαμ­βά­νε­στε ότι το του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν και εξα­γώ­γι­μο θα είναι και πα­ρα­γω­γι­κό­τε­ρο.

Συ­νε­πώς, επει­δή ακού­στη­καν όλες οι από­ψεις και ο Νόμος έχει κα­τα­τε­θεί, έχω την εντύ­πω­ση ότι ορι­σμέ­να πράγ­μα­τα μπο­ρεί­τε, ακόμα και την τε­λευ­ταία στιγ­μή, να τα συ­μπλη­ρώ­σε­τε κύριε Υπουρ­γέ και είμαι βέ­βαιος πως θα είναι προς τη σωστή κα­τεύ­θυν­ση.»