Ένα μοναδικό σκαρί γεμάτο πολιτισμό ταξιδεύει στο Αιγαίο και “πιάνει” Λέρο

Πρό­κει­ται για το μο­να­δι­κό σκαρί που σώ­θη­κε από τον Β’ Πα­γκό­σμιο πό­λε­μο. Το μο­να­δι­κό Hoppet τα­ξι­δεύ­ει αυτό το κα­λο­καί­ρι στο Αι­γαίο και με­τα­φέ­ρει καλ­λι­τέ­χνες από τις χώρες της Βαλ­τι­κής και της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου. Λέρος, Λέ­σβος, Ικα­ρία, Σκύ­ρος, είναι με­ρι­κοί από τους προ­ο­ρι­σμούς του. Το πρό­τζεκτ Meeting the Odyssey προ­σφέ­ρει μια εμπει­ρία μο­να­δι­κή και πρω­τό­τυ­πη συν­δυά­ζο­ντας στοι­χεία της Οδύσ­σειας με σύγ­χρο­να θέ­μα­τα που αφο­ρούν κυ­ρί­ως τους τό­πους στους οποί­ους «πιά­νει λι­μά­νι».

Το Hoppet είναι ένα σκαρί 22 μέ­τρων με δυο κα­τάρ­τια και οκτώ πανιά που ξε­κί­νη­σε το 2014 από τη Βαλ­τι­κή και έφτα­σε αυτό το κα­λο­καί­ρι στο Αι­γαίο στο οποίο ολο­κλη­ρώ­νει το τα­ξί­δι του μετά από 4 χρό­νια προ­ε­τοι­μα­σί­ας, με 50 καλ­λι­τέ­χνες από όλο τον κόσμο, 4 δια­φο­ρε­τι­κές θε­α­τρι­κές πα­ρα­στά­σεις στην Ελ­λά­δα, και 68 μέρες με πα­ρα­στά­σεις, workshops. Τα δύο προη­γού­με­να χρό­νια,  η ομάδα του Hoppet τα­ξί­δε­ψε από τη Βαλ­τι­κή, την Κε­ντρι­κή Ευ­ρώ­πη, την Πράγα και το Βε­ρο­λί­νο, μέχρι την Ιτα­λία, τη Γαλ­λία και τη Μάλτα, κά­νο­ντας, μά­λι­στα, μία στάση στη Λα­μπε­ντού­ζα, το νησί – σταθ­μό για χι­λιά­δες αν­θρώ­πους που ανα­ζή­τη­σαν σω­τη­ρία και ελευ­θε­ρία από τις εμπό­λε­μες ζώνες της Αφρι­κής. Πάνω από 350 καλ­λι­τέ­χνες συμ­με­τεί­χαν στις πα­ρα­στά­σεις του «Meeting the Odyssey», ενώ 19.000 θε­α­τές είδαν την πα­ρά­στα­ση σε 25 σταθ­μούς σε όλη την Ευ­ρώ­πη.

Μέχρι τις 9 Αυ­γού­στου, το «Hoppet» θα κα­τα­πλεύ­σει στο Αι­γαίο, ξε­κι­νώ­ντας την πε­ριο­δεία του από τη Λέρο, το μικρό νησί των Δω­δε­κα­νή­σων με την πλού­σια πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά, για να συ­νε­χί­σει στη Λέσβο, όπου η πα­ρά­στα­ση θα πα­ρου­σια­στεί και σε χώ­ρους υπο­δο­χής προ­σφύ­γων.

Επό­με­νος σκέ­λος της πε­ριο­δεί­ας είναι η ελ­λη­νι­κή εν­δο­χώ­ρα, με στά­σεις στην Ελευ­σί­να και το Λαύ­ριο, τό­πους συμ­βο­λι­κούς, πο­τι­σμέ­νους με την ιστο­ρι­κή και μυ­στι­κι­στι­κή πα­ρά­δο­ση. Τε­λευ­ταί­οι σταθ­μοί θα είναι η Σκύ­ρος και η Ικα­ρία, όπου θα δο­θούν του­λά­χι­στον τρεις πα­ρα­στά­σεις σε δια­φο­ρε­τι­κά χωριά.

Η Ελ­λά­δα επι­λέ­χθη­κε με κρι­τή­ρια πο­λι­τι­στι­κά, αλλά και ως έν­δει­ξη αλ­λη­λεγ­γύ­ης στη δύ­σκο­λη εποχή της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης. Έτσι, κά­νο­ντας στά­σεις σε ση­μεία εξαι­ρε­τι­κής ση­μα­σί­ας, το project υπο­γράμ­μι­σε την ανά­γκη για συ­νερ­γα­σία και διά­λο­γο ανά­με­σα στα ευ­ρω­παϊ­κά κράτη – υπο­δο­χείς χι­λιά­δων προ­σφύ­γων και με­τα­να­στών, που εκ­προ­σω­πούν δια­φο­ρε­τι­κά έθνη, κουλ­τού­ρες, γλώσ­σες και θρη­σκεί­ες.

Στό­χος του project είναι να αντι­κρού­σει προ­κα­τα­λή­ψεις, να ανα­ζη­τή­σει κοι­νές αφη­γή­σεις στη ζωή των σύγ­χρο­νων Ευ­ρω­παί­ων μέσα από το συμ­βο­λι­κό τα­ξί­δι της «Οδύσ­σειας» και να θέσει τα ερω­τή­μα­τα: ποιο είναι το κοινό πο­λι­τι­σμι­κό έδα­φος στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση σή­με­ρα; Υπάρ­χει κοινό έδα­φος στην κα­θη­με­ρι­νή ζωή των πο­λι­τών και στην πο­λι­τι­στι­κή τους έκ­φρα­ση; Πώς μπο­ρού­με να ανα­κα­λύ­ψου­με τις κοι­νές μας ρίζες; Και το κυ­ριό­τε­ρο: «Μπο­ρού­με να κά­νου­με κάτι;».

thetoc.gr