Τουριστικές επενδύσεις άνευ πλαισίου

Μια από­φα­ση με άγνω­στες, εν­δε­χο­μέ­νως σο­βα­ρές, συ­νέ­πειες στην αδειο­δό­τη­ση του­ρι­στι­κών επεν­δύ­σε­ων στη χώρα μας έλαβε το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας. Το ανώ­τα­το ακυ­ρω­τι­κό δι­κα­στή­ριο «έσβη­σε» και το πρώτο ει­δι­κό χω­ρο­τα­ξι­κό για τον του­ρι­σμό, το οποίο είχε επα­νέλ­θει αυ­τό­μα­τα σε ισχύ από το 2015, όταν ακυ­ρώ­θη­κε από το ΣτΕ το δεύ­τε­ρο ει­δι­κό χω­ρο­τα­ξι­κό. Ετσι, η χω­ρο­θέ­τη­ση του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων εις το εξής θα εξαρ­τά­ται από τη συ­νά­φειά τους με τα Πε­ρι­φε­ρεια­κά Χω­ρο­τα­ξι­κά, η οποία δεν είναι δε­δο­μέ­νη, καθώς τα πλαί­σια ανά­γε­ται… στο μα­κρι­νό πλέον 2003.

Η από­φα­ση (519/17) του Ε΄ Τμή­μα­τος του ΣτΕ αφορά προ­σφυ­γή που είχαν κα­τα­θέ­σει έξι ΜΚΟ (Ελ­λη­νι­κή Εται­ρεία Προ­στα­σί­ας της Φύσης, Ελ­λη­νι­κή Εται­ρεία Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Πο­λι­τι­σμού, Ορ­νι­θο­λο­γι­κή Εται­ρεία, «Αρ­κτού­ρος», «Αρ­χέ­λων», «Καλ­λι­στώ») το 2009, ενά­ντια στο πρώτο ει­δι­κό χω­ρο­τα­ξι­κό για τον του­ρι­σμό (το οποίο θε­σπί­στη­κε την ίδια χρο­νιά). Η έκ­δο­ση από­φα­σης είχε ανα­βλη­θεί, καθώς το 2013 το υπουρ­γείο Πε­ρι­βάλ­λο­ντος θέ­σπι­σε δεύ­τε­ρο ει­δι­κό χω­ρο­τα­ξι­κό για τον του­ρι­σμό, το οποίο προ­σε­βλή­θη και αυτό ενώ­πιον του ΣτΕ.

Τε­λι­κά, το δεύ­τε­ρο πλαί­σιο ακυ­ρώ­θη­κε από την Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ το 2015, καθώς δεν είχε τη­ρη­θεί η νό­μι­μη δια­δι­κα­σία για την έγκρι­σή του. Αυ­το­μά­τως λοι­πόν είχε επα­νέλ­θει σε ισχύ το πρώτο πλαί­σιο, του 2009. Με τη νέα από­φα­ση το Ε΄ Τμήμα έκρι­νε ότι δεν μπο­ρεί το πα­λαιό πλαί­σιο να θε­ω­ρη­θεί ότι βρί­σκε­ται σε ισχύ. Σύμ­φω­να με το σκε­πτι­κό, η πο­λι­τεία είχε το 2013 ανα­θε­ω­ρή­σει το παλιό πλαί­σιο επει­δή ήταν πα­ρω­χη­μέ­νο και συ­νε­πώς, ως τέ­τοιο, δεν μπο­ρεί να επα­νέλ­θει. Αντ’ αυτού, «μετά την ακύ­ρω­ση του νε­ό­τε­ρου πλαι­σί­ου και μέχρι την έγκρι­ση νέου που πρέ­πει πά­ντως να προ­χω­ρή­σει σε σύ­ντο­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα, εξα­κο­λου­θεί να είναι δυ­να­τή η ανά­πτυ­ξη της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στη χώρα με βάση τις προ­βλέ­ψεις που τυχόν υπάρ­χουν σε υφι­στά­με­να πε­ρι­φε­ρεια­κά χω­ρο­τα­ξι­κά πλαί­σια καθώς και τα κα­τω­τέ­ρου ιε­ραρ­χι­κώς επι­πέ­δου σχε­δια­σμού».

Τι ση­μαί­νει αυτό; Οτι κάθε νέα με­γά­λη του­ρι­στι­κή επέν­δυ­ση θα πρέ­πει για να αδειο­δο­τη­θεί και να είναι σε συμ­φω­νία με τα πε­ρι­φε­ρεια­κά πλαί­σια (τα χω­ρο­τα­ξι­κά πλαί­σια που ορί­ζουν χω­ρι­κά τις κα­τευ­θύν­σεις ανά­πτυ­ξης σε κάθε πε­ρι­φέ­ρεια). Τα οποία όμως είχαν θε­σπι­στεί το 2003 και ως εκ τού­του έχουν «μεί­νει πίσω» από πλευ­ράς νο­μο­θε­σί­ας (λ.χ. δεν υπήρ­χαν τότε διά­φο­ρα μο­ντέ­λα του­ρι­στι­κών ανα­πτύ­ξε­ων που έχουν εν τω με­τα­ξύ θε­σπι­στεί), αλλά και ου­σί­ας, καθώς με­σο­λά­βη­σαν 14 χρό­νια. Να ση­μειω­θεί ότι τα νέα πε­ρι­φε­ρεια­κά χω­ρο­τα­ξι­κά είναι έτοι­μα εδώ και 1-2 χρό­νια, αλλά το υπουρ­γείο Πε­ρι­βάλ­λο­ντος δεν έχει προ­χω­ρή­σει στη θέ­σπι­σή τους με κίν­δυ­νο να απα­ξιω­θούν.

Η από­φα­ση του ΣτΕ, πά­ντως, έχει και μια ασυ­νή­θι­στη για το ανώ­τα­το δι­κα­στή­ριο από­χρω­ση. Προ­κει­μέ­νου να υπο­στη­ρί­ξει την ακύ­ρω­ση του πρώ­του πλαι­σί­ου, δεί­χνει να συ­ντάσ­σε­ται με τους λό­γους για τους οποί­ους το υπουρ­γείο Πε­ρι­βάλ­λο­ντος είχε απο­φα­σί­σει την ανα­θε­ώ­ρη­σή του το 2013 (άρα και με τις κα­τευ­θύν­σεις του δεύ­τε­ρου πλαι­σί­ου).