Δ. Γάκης: «Στις εκλογές του Μαΐου η μάχη θα είναι μάχη αξιών και εποχών»

«Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, μά­χε­ται μαζί με όλους τους πο­λί­τες της Δω­δε­κα­νή­σου για ου­σια­στι­κή το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση, που θα βα­σί­ζε­ται στην κα­το­χύ­ρω­ση της ιδιαί­τε­ρης φυ­σιο­γνω­μί­ας των νη­σιω­τι­κών ΟΤΑ. Για μια πο­λι­τι­κή που θα σέ­βε­ται τα ιδιαί­τε­ρα το­πι­κά δε­δο­μέ­να, την ευ­ρω­παϊ­κή και εθνι­κή συ­νταγ­μα­τι­κή επι­τα­γή της “νη­σιω­τι­κό­τη­τας”».

Τους στό­χους του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ κα­τα­θέ­τει σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη “δ”, με αφορ­μή τις εκλο­γές της ΤΑ, ο βου­λευ­τής κ. Δη­μή­τρης Γάκης και το­νί­ζει πως στό­χος του κόμ­μα­τος είναι η υλο­ποί­η­ση προ­γραμ­μά­των που να συ­ναρ­τώ­νται με τις γε­ω­οι­κο­νο­μι­κές, κοι­νω­νι­κές και συ­γκοι­νω­νια­κές συν­θή­κες των νη­σιω­τι­κών πε­ριο­χών.

“Στις εκλο­γές του Μαΐου, η μάχη θα είναι μάχη αξιών και επο­χών. Οι δύο αντί­θε­τοι πόλοι θα είναι το παλιό και το και­νούρ­γιο. Το και­νούρ­γιο ταυ­τί­ζε­ται, ανε­ξαρ­τή­τως ηλι­κί­ας, με τη νέα πο­λι­τι­κή συ­νεί­δη­ση που αργά και στα­θε­ρά απο­κτούν οι Ελ­λη­νί­δες και οι Έλ­λη­νες. Οι 13+1 υπο­ψη­φιό­τη­τες που ανα­κοι­νώ­θη­καν αφο­ρούν σε μια πο­λι­τι­κή – αυ­το­διοι­κη­τι­κή μάχη για την ελ­πί­δα και την ανα­τρο­πή, τη δη­μο­κρα­τία, την κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη και την αλ­λη­λεγ­γύη”, δη­λώ­νει ο κ. Γάκης και προ­σθέ­τει πως οι πε­ρι­φέ­ρειες θα πρέ­πει να σχε­διά­σουν ένα άλλο μο­ντέ­λο διοί­κη­σης, ανά­πτυ­ξης και πα­ρα­γω­γι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης.

Ο κ. Γάκης δη­λώ­νει πως σε λίγες ημε­ρες θα γί­νουν ανα­κοι­νώ­σεις για τις υπο­ψη­φιό­τη­τες που θα στη­ρί­ξει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στους υπό­λοι­πους νη­σιω­τι­κούς ΟΤΑ.

Σε ερώ­τη­ση σχε­τι­κά με το πρό­βλη­μα που ανέ­κυ­ψε στη ΔΕΥΑΡ, ο κ. Γάκης δη­λώ­νει πως πρό­κει­ται για μια υπό­θε­ση που αφορά όλη την κοι­νω­νία γε­γο­νός που απαι­τεί ενό­τη­τα από όλους.

Η συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Δη­μή­τρη Γάκη, ανα­λυ­τι­κά:

• Με τις απο­φά­σεις που ελή­φθη­σαν από την Κε­ντρι­κή Επι­τρο­πή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ κλεί­δω­σαν οι υπο­ψη­φιό­τη­τες για τους Δή­μους και την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Ποια ήταν τα κρι­τή­ρια που μέ­τρη­σαν πε­ρισ­σό­τε­ρο στους υπο­ψή­φιους που θα υπο­στη­ρι­χθούν;

Στις εκλο­γές του Μαΐου, η μάχη θα είναι μάχη αξιών και επο­χών. Οι δύο αντί­θε­τοι πόλοι θα είναι το παλιό και το και­νούρ­γιο. Το και­νούρ­γιο ταυ­τί­ζε­ται, ανε­ξαρ­τή­τως ηλι­κί­ας, με τη νέα πο­λι­τι­κή συ­νεί­δη­ση, που αργά και στα­θε­ρά απο­κτούν οι Ελ­λη­νί­δες και οι Ελ­λη­νες. Οι 13+1 υπο­ψη­φιό­τη­τες που ανα­κοι­νώ­θη­καν αφο­ρούν σε μια πο­λι­τι­κή – αυ­το­διοι­κη­τι­κή μάχη για την ελ­πί­δα και την ανα­τρο­πή, τη δη­μο­κρα­τία, την κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη και την αλ­λη­λεγ­γύη. Φέρ­νουν το και­νούρ­γιο.

Οι Πε­ρι­φέ­ρειες, θα πρέ­πει να σχε­διά­σουν ένα άλλο μο­ντέ­λο διοί­κη­σης, ανά­πτυ­ξης και πα­ρα­γω­γι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης για τον τόπο τους, στη βάση της συμ­με­το­χής, του κοι­νω­νι­κού ελέγ­χου, της αει­φό­ρου και πε­ρι­φε­ρεια­κής ανά­πτυ­ξης.

Με αυτά τα κρι­τή­ρια επι­λέ­ξα­με τους επι­κε­φα­λής των ψη­φο­δελ­τί­ων. Εί­χα­με βέ­βαια και κά­ποιες αστο­χί­ες. Ακού­σα­με την κοι­νω­νία, σε­βα­στή­κα­με την αντί­θε­σή της και βαθιά προ­ση­λω­μέ­νοι στις δη­μο­κρα­τι­κές μας αρχές ανα­κα­λέ­σα­με την υπο­στή­ρι­ξή μας στον υπο­ψή­φιο Δυ­τι­κής Μα­κε­δο­νί­ας, στον κ. Κα­ρυ­πί­δη. Από εδώ και πέρα, προ­ε­τοι­μά­ζου­με μαζί με τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες την κα­λύ­τε­ρη δυ­να­τή ομάδα που θα στε­λε­χώ­σει τον κάθε συν­δυα­σμό, συν­δυά­ζο­ντας την εμπει­ρία, τη στα­θε­ρό­τη­τα, την προ­ο­πτι­κή, αλλά και τη νε­α­νι­κή ορμή. Κά­ποιοι θέ­λουν να διοι­κή­σουν την χώρα, εμείς να τη δια­μορ­φώ­σου­με! Για όλα τα πα­ρα­πά­νω θα πα­λέ­ψου­με και στην Πε­ρι­φέ­ρεια Ν. Αι­γαί­ου.

• Ποια πρό­σω­πα θα στη­ρι­χθούν από το ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στους υπό­λοι­πους νη­σιω­τι­κούς Δή­μους της Δω­δε­κα­νή­σου; Θα συ­γκρο­τη­θούν συν­δυα­σμοί ή θα υπάρ­ξουν ευ­ρύ­τε­ρες συ­νερ­γα­σί­ες με άλλα κόμ­μα­τα;

Θα ανα­κοι­νω­θούν έγκαι­ρα. Οι ορ­γα­νώ­σεις μας, συ­ζη­τούν και δια­μορ­φώ­νουν τα το­πι­κά προ­γράμ­μα­τα και τις «το­πι­κές στρα­τη­γι­κές», πυ­ρε­τω­δώς. Αυτές έχουν την ευ­θύ­νη επι­λο­γής. Το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο είναι, ότι ερ­γα­ζό­μα­στε μαζί με τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες, δί­νο­ντας έμ­φα­ση σε δύο κυ­ρί­ως κρι­τή­ρια: Στην εμπει­ρία σε αυ­το­διοι­κη­τι­κά ζη­τή­μα­τα και στα μη­νύ­μα­τα που δε­χό­μα­στε από τις ίδιες τις νη­σιω­τι­κές κοι­νω­νί­ες.Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, μά­χε­ται μαζί με όλους τους πο­λί­τες της Δω­δε­κα­νή­σου για ου­σια­στι­κή το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση που θα βα­σί­ζε­ται στην κα­το­χύ­ρω­ση της ιδιαί­τε­ρης φυ­σιο­γνω­μί­ας των νη­σιω­τι­κών ΟΤΑ. Για μια πο­λι­τι­κή που σέ­βε­ται τα ιδιαί­τε­ρα το­πι­κά δε­δο­μέ­να, την ευ­ρω­παϊ­κή και εθνι­κή συ­νταγ­μα­τι­κή επι­τα­γή της «νη­σιω­τι­κό­τη­τας». Με στόχο την υλο­ποί­η­ση προ­γραμ­μά­των που να συ­ναρ­τώ­νται με τις γε­ω­οι­κο­νο­μι­κές, κοι­νω­νι­κές και συ­γκοι­νω­νια­κές συν­θή­κες των νη­σιω­τι­κών πε­ριο­χών. Για ένα νέο μο­ντέ­λο αυ­το­διοί­κη­σης, που θα προ­βάλ­λει τα ανα­πτυ­ξια­κά συ­γκρι­τι­κά πλε­ο­νε­κτή­μα­τα του κάθε τόπου και θα στη­ρί­ζε­ται στη συμ­με­το­χή των πο­λι­τών στις το­πι­κές κοι­νό­τη­τες, των πό­λε­ων και των χω­ριών των νη­σιών μας. Αυτή είναι η βα­σι­κή αρχή. Αυτή την υπεύ­θυ­νη τα­κτι­κή στην επι­λο­γή μας θα ακο­λου­θή­σου­με σε κάθε νη­σιω­τι­κό Δήμο. Το ξε­κί­νη­μα έγινε στη Ρόδο. Και το ίδιο απο­φα­σι­στι­κά και ελ­πι­δο­φό­ρα θα συ­νε­χί­σου­με.

• Θα διε­ξα­χθούν σε ήπιο κλίμα οι εκλο­γές; Θε­ω­ρεί­τε πως οι πο­λί­τες θα θε­λή­σουν να δεί­ξουν την αντί­θε­ση και τη δυ­σα­ρέ­σκειά τους για τις πο­λι­τι­κές που εφαρ­μό­σθη­καν;

Πα­λιό­τε­ρα, σε κάθε εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση, κάθε υπο­ψή­φιος των με­γά­λων κομ­μά­των εξου­σί­ας υπο­λό­γι­ζε σε μη­χα­νι­σμούς, που ξυ­πνού­σαν από τη χει­με­ρία νάρκη, και σε λίγο χρόνο κα­τά­φερ­νε να μα­ζέ­ψει σταυ­ρούς, να βο­λέ­ψει κόσμο σε επί τού­του δη­μιουρ­γη­θεί­σες θέ­σεις, να που­λή­σει και να αγο­ρά­σει πο­λι­τι­κή συ­νεί­δη­ση. Σί­γου­ρα τα φα­ντά­σμα­τα του πα­ρελ­θό­ντος ακόμη σέρ­νο­νται σε κρυ­φές γω­νιές της Δη­μο­κρα­τί­ας μας και ανα­σύ­ρο­νται, άλ­λο­τε για να βρυ­χη­θούν και να εκ­φο­βί­σουν κι άλ­λο­τε για να υπεν­θυ­μί­σουν την αρ­νη­τι­κά κα­τα­λυ­τι­κή πα­ρου­σία τους.

Ομως οι Ελ­λη­νες δεν φο­βού­νται πια και είναι έτοι­μοι για ένα ση­μα­ντι­κό βήμα μπρο­στά, το βήμα αυτό που θα δια­χω­ρί­σει το στάρι από την ήρα, που θα δη­μιουρ­γή­σει νέους πο­λί­τες, όχι νέους ηλι­κια­κά, αλλά με νέα πο­λι­τι­κή νοη­μο­σύ­νη.

• Χρή­ζει αλ­λα­γών ο Καλ­λι­κρά­της τε­λι­κά και σε ποια ση­μεία του προ­κει­μέ­νου να είναι από­λυ­τα λει­τουρ­γι­κός και ου­σια­στι­κός για την αυ­το­διοί­κη­ση;

Ενό­ψει της συ­ζή­τη­σης που έχει ανοί­ξει στη Βουλή, αλλά και δη­μό­σια, για την διά­σπα­ση κά­ποιων νη­σιω­τι­κών δήμων με­τα­ξύ των οποί­ων και η Ρόδος, σας υπεν­θυ­μί­ζου­με τα εξής:

1. Ως ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δια­φω­νή­σα­με εξαρ­χής τόσο με το θε­σμι­κό όσο και με το χω­ρο­τα­ξι­κό πλαί­σιο που δια­μορ­φώ­θη­κε από τον «Καλ­λι­κρά­τη».

2. Ήμα­στε εξ αρχής κά­θε­τα αντί­θε­τοι με την αρχή «ένα νησί, ένας Δήμος» που κα­θιέ­ρω­σε ο «Καλ­λι­κρά­της».

3. Εί­μα­στε υπέρ της ρι­ζι­κής ανα­τρο­πής του «Καλ­λι­κρά­τη» και της δια­μόρ­φω­σης ενός νέου θε­σμι­κού και χω­ρο­τα­ξι­κού πλαι­σί­ου από μία κυ­βέρ­νη­ση της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς.

4. Ει­δι­κά ως προς τη χω­ρο­τα­ξι­κή διάρ­θρω­ση των Δήμων έχου­με προ­τεί­νει την αντι­κα­τά­στα­ση του αμι­γώς πο­σο­τι­κού και πλη­θυ­σμια­κού κρι­τη­ρί­ου, από μία δέσμη λει­τουρ­γι­κών κρι­τη­ρί­ων/προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων βιω­σι­μό­τη­τας ενός Δήμου: (α) τη διευ­κό­λυν­ση της ου­σια­στι­κής συμ­με­το­χής των πο­λι­τών στα δη­μο­τι­κά δρώ­με­να, (β) την οι­κο­νο­μι­κή ευ­ρω­στία και την επι­χει­ρη­σια­κή ικα­νό­τη­τα του Δήμου, (γ) το σε­βα­σμό σε πο­λι­τι­στι­κές/ιστο­ρι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες κάθε πε­ριο­χής και (δ) τις γε­ω­μορ­φο­λο­γι­κές συν­θή­κες κάθε πε­ριο­χής (ιδίως σε σχέση με τη νη­σιω­τι­κό­τη­τα, ορει­νό­τη­τα κ.λπ.).

5. Εί­μα­στε κά­θε­τα αντί­θε­τοι με τις άρον-άρον, με­μο­νω­μέ­νες και απο­λύ­τως εμ­βα­λω­μα­τι­κές με­τα­βο­λές, οι οποί­ες έχουν ευ­θέ­ως ρου­σφε­το­λο­γι­κό και πα­λαιο­κομ­μα­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα, όπως αυτές που προ­ω­θεί ο Υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών, εξαγ­γέλ­λο­ντας με­τα­βο­λές τρεις μόνο μήνες πριν τις εκλο­γές σε συ­γκε­κρι­μέ­νους Δή­μους επι­λε­κτι­κά.

Και είμαι σί­γου­ρος, ότι στο νέο – και­νο­τό­μο «Καλ­λι­κρά­τη», θα έχου­με έμπρα­κτη ανα­γνώ­ρι­ση της «νη­σιω­τι­κό­τη­τας», με κρι­τή­ρια και εξει­δι­κευ­μέ­νες θε­σμι­κού χα­ρα­κτή­ρα πα­ρεμ­βά­σεις που θα στη­ρί­ζουν δια­λει­τουρ­γι­κά την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση στη νη­σιω­τι­κή χώρα.

• Έξαρ­ση πα­ρου­σιά­ζει στα Δω­δε­κά­νη­σα το φαι­νό­με­νο της πα­ρά­νο­μης με­τα­νά­στευ­σης. Πώς θα πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στεί;

Το πρώτο που θα πρέ­πει να συ­νει­δη­το­ποι­ή­σου­με είναι ότι το πρό­βλη­μα δεν είναι Δω­δε­κα­νη­σια­κό, ούτε εθνι­κό, αλλά πα­νευ­ρω­παϊ­κό. Δυ­στυ­χώς μετά από τρα­γι­κά σω­ρευ­τι­κά λάθη των ελ­λη­νι­κών κυ­βερ­νή­σε­ων, τόσο σε εθνι­κό όσο και σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο, με την απο­δο­χή συμ­φω­νιών, όπως αυτών του Δου­βλί­νου Ι και ΙΙ, έχου­με φτά­σει σε ένα τέλμα. Χρειά­ζε­ται ρι­ζι­κή ανα­θε­ώ­ρη­ση σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο του τρό­που αντι­με­τώ­πι­σης του ζη­τή­μα­τος αυτού, όπου ο αν­θρώ­πι­νος πα­ρά­γο­ντας να είναι κυ­ρί­αρ­χος. Οι λύ­σεις τύπου Αμυ­γδα­λέ­ζας είναι ντρο­πή για την Ελ­λά­δα. Δεν μπο­ρού­με να στοι­βά­ζου­με αν­θρώ­πι­νες ψυχές. Πρέ­πει να υπάρ­χει ένας κε­ντρι­κός πα­νευ­ρω­παϊ­κός σχε­δια­σμός, και κατά συ­νέ­πεια οι ανά­λο­γοι πόροι, στή­ρι­ξης αυτών των αν­θρώ­πων.

Όσο για τα ση­μεία ει­σό­δου των με­τα­να­στών χωρίς χαρ­τιά, όπως είναι τα Δω­δε­κά­νη­σα, θα πρέ­πει να δη­μιουρ­γή­σου­με κέ­ντρα υπο­δο­χής και προ­σω­ρι­νής φι­λο­ξε­νί­ας, και όχι κρά­τη­σης τύπου Αμυ­γδα­λέ­ζας, το το­νί­ζω αυτό. Αυτά θα δέ­χο­νται, πε­ρι­θάλ­πουν και φι­λο­ξε­νούν τους με­τα­νά­στες για τις 2-3 μέρες που απαι­τού­νται μέχρι να προ­ω­θη­θούν στην Αθήνα, σε ένα ελεγ­χό­με­νο χώρο με ου­σια­στι­κή και αν­θρώ­πι­νη φρο­ντί­δα. Ταυ­τό­χρο­να, καθώς οι πε­ρισ­σό­τε­ροι είναι πο­λι­τι­κοί πρό­σφυ­γες, θα διεκ­πε­ραιώ­νο­νται και τα απα­ραί­τη­τα γρα­φειο­κρα­τι­κά. Έτσι, θα στα­μα­τή­σου­με να έχου­με την τρα­γι­κή ει­κό­να που βιώ­νου­με σή­με­ρα κάθε φορά που ει­σέρ­χο­νται με­τα­νά­στες, και θα δώ­σου­με λύση στα κα­θη­με­ρι­νά προ­βλή­μα­τα των ντό­πιων.

• Πώς εξε­λίσ­σε­ται η προ­σπά­θειά σας για την επί­λυ­ση του προ­βλή­μα­τος που ανέ­κυ­ψε με τους 57 ερ­γα­ζό­με­νους της πρώην ΔΕΥΑΙ;

Είναι ένα ζή­τη­μα που το πα­ρα­κο­λου­θού­με και το χει­ρι­ζό­μα­στε με με­γά­λη προ­σο­χή. Όπως ήδη γνω­ρί­ζε­τε, την πε­ρα­σμέ­νη Τρίτη έγινε η συ­νά­ντη­ση με τον Υπουρ­γό κ. Μι­χε­λά­κη για το θέμα αυτό, και οι τε­λευ­ταί­ες εξε­λί­ξεις δεί­χνουν ότι το θέμα θα πρέ­πει να επα­νε­ξε­τα­στεί από την αρχή, ώστε να αρθεί το υπο­τι­θέ­με­νο αδιέ­ξο­δο. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, πρέ­πει να βρε­θεί μια λύση η οποία να σέ­βε­ται τα δι­καιώ­μα­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων, και να δια­σφα­λι­στεί πως η ΔΕΥΑΡ θα συ­νε­χί­σει να λει­τουρ­γεί και να πα­ρέ­χει απρό­σκο­πτα το πολύ ση­μα­ντι­κό έργο της στο Δήμο Ρόδου, δια­τη­ρώ­ντας τον απο­κλει­στι­κά δη­μό­σιο και κοι­νω­φε­λή χα­ρα­κτή­ρα της. Προ­φα­νώς, ο διωγ­μός των εν λόγω υπαλ­λή­λων δεν είναι προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση, αφού κάτι τέ­τοιο θα οδη­γή­σει την υπη­ρε­σία σε αδυ­να­μία λει­τουρ­γί­ας, απα­ξί­ω­ση και τε­λι­κά στο ξε­πού­λη­μά της σε ιδιω­τι­κά κερ­δο­σκο­πι­κά συμ­φέ­ρο­ντα. Η υπό­θε­ση της ΔΕΥΑΡ είναι υπό­θε­ση όλης της κοι­νω­νί­ας, όχι μόνο των 57 ή των ερ­γα­ζο­μέ­νων σ´ αυτή. Απαι­τεί­ται ενό­τη­τα απο όλους. Κα­νείς δεν ξέρει αύριο πόσοι θα γί­νουν οι 57, ποιός θα βρε­θεί στη θέση τους. Αυτή τη αδί­στα­κτη αν­θρω­πο­κτό­να πο­λι­τι­κή πρέ­πει ΤΩΡΑ να τη στα­μα­τή­σου­με.

• Ποιος ωφε­λεί­ται από την πώ­λη­ση του ΑΔΜΗΕ;

Η πώ­λη­ση του ΑΔΜΗΕ θα στε­ρή­σει την εθνι­κή οι­κο­νο­μία από μια στα­θε­ρή και ση­μα­ντι­κού με­γέ­θους δη­μό­σια επέν­δυ­ση και το ελ­λη­νι­κό δη­μό­σιο από ένα στα­θε­ρό και σί­γου­ρο έσοδο. Η κυ­βέρ­νη­ση ψεύ­δε­ται για τα «οφέλη» που δήθεν θα έχει το κρά­τος από την ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση.

Αδια­φο­ρώ­ντας για τις συ­νέ­πειες, ξε­που­λά­ει επι­χει­ρή­σεις & δί­κτυα εθνι­κής ση­μα­σί­ας, υπο­νο­μεύ­ο­ντας το ίδιο το μέλ­λον της χώρας. Μια επι­χεί­ρη­ση αξίας 6 δις ευρώ την ξε­που­λά­νε για 500 εκατ. Ε, αυτοί πρέ­πει να μεί­νουν ατι­μώ­ρη­τοι; Με την εκ­ποί­η­ση του ΑΔΜΗΕ, η κυ­βέρ­νη­ση ξε­που­λά μια κερ­δο­φό­ρα επι­χεί­ρη­ση, μια επι­χεί­ρη­ση που επεν­δύ­ει στο σύ­στη­μα με­τα­φο­ράς ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας, δί­νο­ντας στο­νέο ιδιο­κτή­τη του ΑΔΜΗΕ, εξα­σφα­λι­σμέ­νο και εγ­γυ­η­μέ­νο κέρ­δος, χωρίς κα­νέ­να επεν­δυ­τι­κό ρίσκο, το οποίο θα ει­σπράτ­τει επί της ου­σί­ας από τα ελ­λη­νι­κά νοι­κο­κυ­ριά­και το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο: εκτός από τους κα­τα­να­λω­τές, η βιο­μη­χα­νία και η χώρα ολό­κλη­ρη θα βρί­σκε­ται ου­σια­στι­κά σε ενερ­γεια­κή- οι­κο­νο­μι­κή «ομη­ρία».

Το ρεύμα, ένα κοι­νω­νι­κό αγαθό, θα δί­νε­ται σύμ­φω­να με τις «ορέ­ξεις» των ιδιω­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων που θα κα­τέ­χουν και θα εκ­με­ταλ­λεύ­ο­νται το μο­νο­πώ­λιο των δι­κτύ­ων με­τα­φο­ράς, τη στρα­τη­γι­κό­τε­ρη ενερ­γεια­κή – εθνι­κή υπο­δο­μή μας.