Επίδομα ανεργίας: Καθολική εφαρμογή τον Απρίλιο – Οι δικαιούχοι

Από την 1η Απρι­λί­ου 2026 περνά σε κα­θε­στώς κα­θο­λι­κής εφαρ­μο­γής το νέο επί­δο­μα ανερ­γί­ας, το ύψος του οποί­ου – υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις – μπο­ρεί να φτά­σει έως τα 1.295 ευρώ, ανά­λο­γα με τα έτη ασφά­λι­σης και το ύψος των απο­δο­χών του δι­καιού­χου.

Η πι­λο­τι­κή εφαρ­μο­γή του επι­δό­μα­τος που αφο­ρού­σε 12.500 ανέρ­γους ολο­κλη­ρώ­νε­ται – μετά από ένα έτος – στις αρχές Μαρ­τί­ου και αμέ­σως μετά τί­θε­ται σε πλήρη εφαρ­μο­γή το νέο μέτρο.

Η δομή του νέου επι­δό­μα­τος πε­ρι­λαμ­βά­νει τρία σκέλη

Με την ολο­κλή­ρω­ση του πι­λο­τι­κού προ­γράμ­μα­τος ανα­μέ­νε­ται να υπάρ­ξει αξιο­λό­γη­ση, ώστε αν χρεια­στεί να γί­νουν οι απα­ραί­τη­τες προ­σαρ­μο­γές και το νέο επί­δο­μα να απο­κτή­σει μό­νι­μα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά από τον προ­σε­χή Απρί­λιο.

Το επί­δο­μα ανερ­γί­ας

Μέχρι στιγ­μής, εκτι­μά­ται ότι από τους 12.500 άνερ­γοι που έχουν επι­δο­τη­θεί με το νέο ανα­λο­γι­κό επί­δο­μα,  το 25% επέ­στρε­ψε στην αγορά ερ­γα­σί­ας και ως εκ τού­του διε­κό­πη η επι­δό­τη­σή τους.

Στην νέα του μορφή, το επί­δο­μα ανερ­γί­ας μπο­ρεί να φθά­σει έως και τα 1.295 ευρώ, κατά τους πρώ­τους μήνες της πα­ρο­χής για κά­ποιον δι­καιού­χο, με πολλά χρό­νια ερ­γα­σί­ας, αλλά και ιδιαί­τε­ρα υψη­λές απο­δο­χές για με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα, κατά τη διάρ­κεια του ερ­γα­σια­κού του βίου.

Το επί­δο­μα κα­τα­βάλ­λε­ται εμπρο­σθο­βα­ρώς, δη­λα­δή είναι υψη­λό­τε­ρο κατά τους πρώ­τους μήνες ανερ­γί­ας, προ­κει­μέ­νου να κα­λύ­πτει τις αρ­χι­κές, αυ­ξη­μέ­νες ανά­γκες, και βαί­νει μειού­με­νο στη συ­νέ­χεια, προ­κει­μέ­νου να υπάρ­χει ένα ισχυ­ρό αντι­κί­νη­τρο προς τον δι­καιού­χο και να μη μένει εκτός αγο­ράς ερ­γα­σί­ας.

Η συ­νο­λι­κή διάρ­κεια κα­τα­βο­λής του μπο­ρεί να είναι έως και 24 μήνες. Το ύψος της επι­δό­τη­σης στη­ρί­ζε­ται στις ει­σφο­ρές που έχουν κα­τα­βά­λει οι άνερ­γοι, όπως ήδη συμ­βαί­νει σε 25 από 27 χώρες της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης.

Η δομή του νέου επι­δό­μα­τος πε­ρι­λαμ­βά­νει τρία σκέλη.

1. Το στα­θε­ρό μέρος επι­δό­τη­σης: Υπο­λο­γί­ζε­ται βάσει των απο­δο­χών του δι­καιού­χου. Εκ­κι­νεί από επι­δό­τη­ση 70% του νο­μο­θε­τη­μέ­νου κα­τώ­τα­του ημε­ρο­μι­σθί­ου ή του μέσου ημε­ρο­μι­σθί­ου του δι­καιού­χου (εάν οι απο­δο­χές του ήταν μι­κρό­τε­ρες από τον κα­τώ­τα­το μισθό) και μειώ­νε­ται στα­δια­κά στο τέλος της πε­ριό­δου επι­δό­τη­σης. 70% στο πρώτο τρί­μη­νο, 60% στο δεύ­τε­ρο, 50% στο τρίτο, 40% στο τέ­ταρ­το κι αν η επι­δό­τη­ση συ­νε­χι­στεί δεύ­τε­ρο έτος, πε­ριο­ρί­ζε­ται στο 30% και 20% αντί­στοι­χα. Προ­ϋ­πό­θε­ση για την χο­ρή­γη­σή του είναι η συ­μπλή­ρω­ση 175 ημε­ρών ασφά­λι­σης κατ’ ελά­χι­στο κατά τους 14 μήνες πριν την έντα­ξη στην επι­δό­τη­ση εξαι­ρου­μέ­νων των δύο τε­λευ­ταί­ων μηνών.

2. Με­τα­βλη­τό μέρος επι­δό­τη­σης («μπό­νους» σε όσους έχουν μα­κρύ­τε­ρο ασφα­λι­στι­κό βίο): Εξαρ­τά­ται από τα έτη ασφά­λι­σης του δι­καιού­χου (κα­τα­με­τρώ­νται από το 4ο έως και το 20ο έτος ασφά­λι­σης) και τον μέσο όρο απο­δο­χών του (όταν είναι με­γα­λύ­τε­ρος από τον κα­τώ­τα­το μισθό). Ο υπο­λο­γι­σμός γί­νε­ται με τον πολ­λα­πλα­σια­σμό των συ­ντε­λε­στών που αντι­στοι­χούν στα έτη ασφά­λι­σης και τον μέσο όρο απο­δο­χών με το νο­μο­θε­τη­μέ­νο κα­τώ­τα­το ημε­ρο­μί­σθιο.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι το επί­δο­μα ανερ­γί­ας είναι αντα­πο­δο­τι­κής φύσης (δηλ. προ­κύ­πτει από κα­τα­βλη­θεί­σες ει­σφο­ρές ανερ­γί­ας κατά τον ερ­γα­σια­κό βίο) και όχι προ­νοια­κής φύσης. Προ­ϋ­πο­θέ­σεις: α) Έντα­ξη στην τα­κτι­κή επι­δό­τη­ση, β) 900 ημέ­ρες ασφά­λι­σης κατ’ ελά­χι­στο κατά τους 50 μήνες πριν την έντα­ξη στην επι­δό­τη­ση εξαι­ρου­μέ­νων των δύο τε­λευ­ταί­ων μηνών, γ) Απο­δο­χές ίσες ή με­γα­λύ­τε­ρες από τον κα­τώ­τα­το μισθό κατά τους 14 μήνες πριν την έντα­ξη στην επι­δό­τη­ση εξαι­ρου­μέ­νων των δύο τε­λευ­ταί­ων μηνών.

3. Πρό­σθε­τες πα­ρο­χές και προ­σαυ­ξή­σεις, όπως το Δώρο Χρι­στου­γέν­νων και Πάσχα, προ­σαυ­ξή­σεις παι­διών και – για πρώτη φορά – προ­σαυ­ξή­σεις λόγω μο­νο­γο­νεϊ­κό­τη­τας.

Με τις αλ­λα­γές που έρ­χο­νται ου­σια­στι­κά συγ­χω­νεύ­ε­ται η τα­κτι­κή επι­δό­τη­ση με το επί­δο­μα μα­κρο­χρό­νια ανέρ­γων, επι­τρέ­πο­ντας μέ­γι­στη διάρ­κεια επι­δό­τη­σης έως και δύο χρό­νια (24 μήνες), ακο­λου­θώ­ντας εξα­το­μι­κευ­μέ­νη προ­σέγ­γι­ση για το ύψος του επι­δό­μα­τος.

Μπαί­νει σε μια πιο ορ­θο­λο­γι­κή βάση τόσο η έντα­ξη στην επι­δό­τη­ση, θέ­το­ντας ως όριο τις 175 ημέ­ρες ασφά­λι­σης, όσο και τη διάρ­κεια της επι­δό­τη­σης, που υπο­λο­γί­ζε­ται πλέον με ανα­λο­γία δύο μήνες απα­σχό­λη­σης ένας μήνας επι­δό­τη­σης για το πρώτο έτος της επι­δό­τη­σης, και τρείς μήνες απα­σχό­λη­σης ένας μήνας επι­δό­τη­σης για το δεύ­τε­ρο έτος.

Λαμ­βά­νει υπόψη την ασφα­λι­στι­κή ιστο­ρία για τον υπο­λο­γι­σμό του ύψους του επι­δό­μα­τος, προ­σφέ­ρο­ντας ένα στα­θε­ρό μέρος το οποίο λαμ­βά­νουν όλοι και ένα επι­πλέ­ον με­τα­βλη­τό μέρος, ανά­λο­γα με την ασφα­λι­στι­κή ιστο­ρία

Πηγή: ot.gr