Σε funds και δάνεια του νόμου Κατσέλη – Πωλούνται στο 3% της ονομαστικής τους αξίας

Η από­κτηση ενός χαρ­το­φυ­λα­κίου ανα­κη­ρύσ­σει ουσια­στικά τους νέους αγο­ρα­στές στον ρόλο που είχε μέχρι σήμερα η τράπεζα με όλα τα δικαιώ­ματα και τις υπο­χρε­ώ­σεις της.

Μεταξύ των μέσων που έχουν στη διάθεσή τους είναι η πρό­σβαση σε όλα τα οικο­νο­μικά και τα περιου­σιακά στοι­χεία του οφει­λέτη, οι ρυθ­μί­σεις και τα «κου­ρέ­ματα» και, επι­πλέον, όλο το οπλο­στά­σιο των δικα­στι­κών ενερ­γειών – από κατα­σχέ­σεις εις χείρας τρίτων έως και πλει­στη­ρια­σμούς.

Η πώληση κόκ­κι­νων δανείων ανα­δει­κνύει σε βασικό συνο­μι­λητή των οφει­λε­τών, των οποίων τα δάνεια μετα­βι­βά­ζο­νται, τις εται­ρείες δια­χεί­ρι­σης που θα ανα­λά­βουν να τα δια­χει­ρι­στούν. Με την κυριό­τητα του δανείου, τα funds απο­κτούν ουσια­στικά όλα τα δικαιώ­ματα του δανει­στή και μετά την κατάρ­γηση στα τέλη του 2017 της απα­γό­ρευ­σης για την πώληση και στε­γα­στι­κών δανείων ανε­ξαρ­τή­τως εάν πρό­κει­ται για πρώτη κατοι­κία ή όχι, ο ρόλος τους δεν εξα­ντλεί­ται στην από­κτηση οφειλών από παλιά κατα­να­λω­τικά δάνεια ή πιστω­τι­κές κάρτες, που δεν φέρουν εξα­σφα­λί­σεις και είναι ξεχα­σμένα από το παρελ­θόν. Αντί­θετα, επε­κτεί­νε­ται και σε δάνεια που φέρουν προ­ση­μεί­ωση, όπως τα στε­γα­στικά, ακόμη και αν ο οφει­λέ­της έχει κάνει αίτηση ένταξης στον νόμο Κατσέλη.

Οι εται­ρείες δια­χεί­ρι­σης δεν λει­τουρ­γούν στη βάση της απρό­σω­πης προ­σέγ­γι­σης που ακο­λου­θού­σαν μέχρι σήμερα οι εισπρα­κτι­κές εται­ρείες. Η δρα­στη­ριό­τητά τους δεν εξα­ντλεί­ται στην ύπαρξη ενός τηλε­φω­νι­κού κέντρου, όπως συνήθως λει­τουρ­γού­σαν οι εισπρα­κτι­κές εται­ρείες, οι οποίες ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νες να προ­τεί­νουν στον οφει­λέτη τις λύσεις και ρυθ­μί­σεις που επέ­βαλλε η τράπεζα. Οι εται­ρείες δια­χεί­ρι­σης έχουν γραφεία και προ­σω­πικό που δεν λει­τουρ­γεί στην ανω­νυ­μία και δυνα­τό­τη­τες που τους επι­τρέ­πουν να δια­φο­ρο­ποι­ή­σουν την πρόταση ρύθ­μι­σης που θα κάνουν σε κάθε οφει­λέτη ξεχω­ρι­στά, υλο­ποιώ­ντας ουσια­στικά τη στρα­τη­γική του fund που έχει αγο­ρά­σει το δάνειο. Με βάση αυτή τη στρα­τη­γική έχουν και τη δυνα­τό­τητα να προ­τεί­νουν στον οφει­λέτη λύση τύπου «απο­πλη­ρωμή της οφειλής μια και έξω» ή, αντί­θετα, μια λύση πιο μεσο­πρό­θε­σμου χαρα­κτήρα, δηλαδή με στα­διακή απο­πλη­ρωμή μέρους της αρχικής σε δύο, τρία, πέντε ή ακόμη και δέκα. Οι δυνα­τό­τη­τες για «κούρεμα» είναι αυξη­μέ­νες και είναι συνάρ­τηση της τιμής στην οποία έχουν αγο­ρά­σει το χαρ­το­φυ­λά­κιο, αλλά σε καμία περί­πτωση δεν θα είναι ορι­ζό­ντιες όπως έκαναν μέχρι σήμερα οι τρά­πε­ζες. Η εντύ­πωση που υπάρχει ότι τα funds θα «κου­ρέ­ψουν» αδια­κρί­τως τις οφειλές όλων όσοι χρω­στούν απο­τε­λεί περισ­σό­τερο μια απλού­στευση παρά μια ρεα­λι­στική προ­σέγ­γιση. Αντι­θέ­τως, κάθε λύση είναι συνάρ­τηση και της στάσης του οφει­λέτη.

Η εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης υπο­χρε­ού­ται να δια­θέ­τει γραφεία, στα οποία θα υπο­δέ­χε­ται τους πελάτες της. Μπορεί επίσης να δια­θέ­σει υπάλ­ληλο που θα επι­σκε­φτεί τον οφει­λέτη από τον δικό του χώρο, προ­κει­μέ­νου να ζητή­σουν το πρό­βλημά του. Αν ωστόσο ο οφει­λέ­της δεν δείξει διάθεση συνερ­γα­σίας, τα πράγ­ματα αλλά­ζουν και στην περί­πτωση που δια­πι­στω­θεί ότι πρό­κει­ται για στρα­τη­γικό κακο­πλη­ρωτή, μπορεί να ασκήσει όλα τα ένδικα μέσα προ­κει­μέ­νου να ανα­κτή­σει όσο το δυνατόν μεγα­λύ­τερο τμήμα της οφειλής. Από τη δεξα­μενή των στρα­τη­γι­κών κακο­πλη­ρω­τών, οι οποίοι είναι οι πρώτοι που θα βρεθούν στο στό­χα­στρο των πιέσεων, θα αντλη­θεί άλλωστε ένα σημα­ντικό μέρος των εσόδων, που θα αντι­σταθ­μί­σει τις μηδε­νι­κές ανα­κτή­σεις από το υπό­λοιπο των χαρ­το­φυ­λα­κίων, εκείνων δηλαδή που πραγ­μα­τικά αδυ­να­τούν να πλη­ρώ­σουν έστω και ένα μικρό ποσό. Το εύρος του «κου­ρέ­μα­τος» που μπορεί να εφαρ­μό­σει –εκτός από την τιμή αγοράς– συν­δέ­ε­ται άρρηκτα με τη φυσιο­γνω­μία του κάθε επεν­δυ­τι­κού σχή­μα­τος και του κατά πόσον λει­τουρ­γεί ως βρα­χυ­πρό­θε­σμος (distressed) ή πιο μακρο­πρό­θε­σμος επεν­δυ­τής. Πολλά από τα funds που ενδια­φέ­ρο­νται για την ελλη­νική αγορά, δια­θέ­τουν και ειδική μονάδα δια­χεί­ρι­σης κόκ­κι­νων δανείων, στοι­χείο που τους κατα­τάσ­σει σε πιο μακρο­πρό­θε­σμους επεν­δυ­τές, δηλαδή σε εται­ρείες που ενδια­φέ­ρο­νται να δρα­στη­ριο­ποι­η­θούν στη χώρα μας για πιο μακρύ ορί­ζο­ντα.

Μεγα­λύ­τερη ευε­λι­ξία

Βασική διαφορά των εται­ρειών δια­χεί­ρι­σης είναι ότι δεν αντι­με­τω­πί­ζουν το άγχος των στρες τεστ ή της αξιο­λό­γη­σης των στοι­χείων ενερ­γη­τι­κού που ταλαι­πω­ρούν τις τρά­πε­ζες και τις υπο­χρε­ώ­νουν να ανα­ζη­τούν άμεσες λύσεις, προ­κει­μέ­νου να συμ­μορ­φω­θούν με τους επο­πτι­κούς κανόνες. Πολύ περισ­σό­τερο, δεν έχουν τη δυσκαμ­ψία των ορι­ζό­ντιων λύσεων, δηλαδή των ρυθ­μί­σεων που εφαρ­μό­ζει όλο το τρα­πε­ζικό δίκτυο για όλο το χαρ­το­φυ­λά­κιο. Μια εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης δεν θα καλέσει ποτέ τον οφει­λέτη για να τον ενη­με­ρώ­σει ότι η τράπεζα έβγαλε μια νέα ρύθμιση. Αντι­θέ­τως, θα προ­τεί­νει εξα­το­μι­κευ­μέ­νες λύσεις για κάθε οφει­λέτη με βάση την οικο­νο­μική του δυνα­τό­τητα, την περιου­σιακή του κατά­σταση, τηρώ­ντας τις αρχές, όπως οι εύλογες δαπάνες δια­βί­ω­σης, βάσει των οποίων προσ­διο­ρί­ζε­ται και η ικα­νό­τητα απο­πλη­ρω­μής του δανειο­λή­πτη.

«Πακέτα» 5,5 δισ. έως τον Φεβρουά­ριο

Στα 5,5 δισ. ευρώ ανέρ­χε­ται το ύψος των δανείων που θα πωλη­θούν έως τον Φεβρουά­ριο από τις Τρά­πε­ζες Alpha και Πει­ραιώς, ενώ στα τέλη του τρίτου τρι­μή­νου τοπο­θε­τεί­ται η πώληση ενός ακόμη μεγάλου χαρ­το­φυ­λα­κίου από την Εθνική Τράπεζα, συνο­λι­κού ύψους περί τα 2,5 δισ. ευρώ. Μετά την πρό­σφατη ανα­θε­ώ­ρηση των στόχων για τη μείωση των κόκ­κι­νων δανείων έως τα τέλη του 2019, οι τέσ­σε­ρις συστη­μι­κές τρά­πε­ζες έχουν δεσμευ­θεί ότι θα που­λή­σουν συνο­λικά χαρ­το­φυ­λά­κια ύψους 11,5 δισ. ευρώ.

Με τις προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες πωλή­σεις δανείων ανοίγει ορι­στικά και η αγορά της δια­χεί­ρι­σης, καθώς οι δέκα εται­ρείες που έχουν ήδη αδειο­δο­τη­θεί από την Τράπεζα της Ελλάδος, θα ανα­λά­βουν ενεργό ρόλο εισά­γο­ντας τις νέες πρα­κτι­κές δια­χεί­ρι­σης, που θα υπα­γο­ρεύ­ο­νται πλέον από τα επεν­δυ­τικά funds που έχουν αγο­ρά­σει τα εν λόγω δάνεια. Οι εται­ρείες που έχουν ήδη αδειο­δο­τη­θεί είναι η B2Kapital, η Cepal (σύμπραξη της Alpha Bank και της Centerbridge), η DVO1 Asset Managent, η FPS (θυγα­τρική της Eurobank), η ΘΕΑ Αρτεμις (θυγα­τρική της Τρά­πε­ζας Αττικής και της Algridge), η Independent Portfolio Asset Management (θυγα­τρική της Alvarez & Marshal που εξει­δι­κεύ­ε­ται στη δια­χεί­ριση προ­βλη­μα­τι­κών δανείων μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων), η Pillarstone (σύμπραξη του KKR, της Alpha και της Eurobank, που επίσης δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον τομέα των επι­χει­ρή­σεων), η QQuant, η Resolute Asset Management και η UCI.

Τον χορό των πωλή­σεων είχε ανοίξει το 2017 η Eurobank, μετα­βι­βά­ζο­ντας χαρ­το­φυ­λά­κιο ύψους 1,5 δισ. ευρώ στην εται­ρεία Intrum, καθώς και η Τράπεζα Αττικής προ­χω­ρώ­ντας στην πώληση χαρ­το­φυ­λα­κίου 1,3 δισ. ευρώ στην εται­ρεία Aldridge. Για το 2018 τον γύρο των πωλή­σεων ανοίγει πρώτη η Alpha Bank, μετα­βι­βά­ζο­ντας χαρ­το­φυ­λά­κιο μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων ύψους 2,5 δισ. ευρώ (με την επω­νυ­μία «Venus»). Οι μη δεσμευ­τι­κές προ­σφο­ρές υπο­βλή­θη­καν λίγο πριν από την εκπνοή του 2017 και οι δεσμευ­τι­κές προ­σφο­ρές ανα­μέ­νο­νται το δεύτερο δεκα­πεν­θή­μερο του Ιανουα­ρίου και σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες στη δεύτερη φάση έχουν περάσει τρία επεν­δυ­τικά funds.

Τη σκυτάλη στις πωλή­σεις κόκ­κι­νων δανείων παίρνει εντός του Ιανουα­ρίου και η Τράπεζα Πει­ραιώς, δρο­μο­λο­γώ­ντας τη μετα­βί­βαση του χαρ­το­φυ­λα­κίου μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων ύψους 1,5 δισ, ευρώ με την επω­νυ­μία «Arctos». Θα ακο­λου­θή­σει η πώληση επίσης από την Τράπεζα Πει­ραιώς του πακέτου δανείων με εξα­σφα­λί­σεις υπό την ονο­μα­σία «Ameba», που περι­λαμ­βά­νει δάνεια περίπου 110 μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων, ύψους 1,5 δισ. ευρώ.

Στα 3 ευρώ δάνειο των 100 ευρώ

Οι τιμές που προ­σφέ­ρο­νται από τα funds κυμαί­νο­νται σήμερα μεταξύ 1,5% έως και 3% της ονο­μα­στι­κής αξίας του δανείου. Ετσι ένα δάνειο ονο­μα­στι­κής αξίας, δηλαδή αρχικού κεφα­λαίου, 100 ευρώ πωλεί­ται μόλις στο 1,5 ή στα 3 ευρώ.

Η τιμή είναι συνάρ­τηση της ποιό­τη­τας του πωλού­με­νου χαρ­το­φυ­λα­κίου, δηλαδή του κατά πόσον έχει εξα­σφα­λί­σεις, και του χρόνου που το δάνειο βρί­σκε­ται σε καθυ­στέ­ρηση. Είναι έτσι σαφές ότι καθώς προς πώληση θα βγουν και δάνεια που θα έχουν και εξα­σφα­λί­σεις, π.χ. μικρά επι­χει­ρη­μα­τικά, οι τιμές θα αυξη­θούν προ­σεγ­γί­ζο­ντας το 15% – 20%.

Σε αυτήν τη φάση τα προς πώληση χαρ­το­φυ­λά­κια περι­λαμ­βά­νουν δάνεια χωρίς εξα­σφα­λί­σεις, που βρί­σκο­νται σε καθυ­στέ­ρηση για του­λά­χι­στον μία δεκα­ε­τία ή ακόμη περισ­σό­τερο, στοι­χείο που ερμη­νεύει και τις χαμηλές τιμές που προ­σφέ­ρει η αγορά. Για τον ίδιο λόγο το ορι­ζό­ντιο «κούρεμα» που προ­τεί­νουν οι τρά­πε­ζες προς τους εν λόγω οφει­λέ­τες είναι υψηλό και όπως προ­κύ­πτει από τις επι­στο­λές που έχουν στείλει προς τους εν λόγω δανειο­λή­πτες, ξεκι­νάει από 70% και φθάνει έως και το 95%. Να σημειω­θεί ότι σε ανάλογα επίπεδα και συγκε­κρι­μένα στο 3% είχε δια­μορ­φω­θεί η τιμή που είχε πετύχει η Eurobank κατά την πώληση του χαρ­το­φυ­λα­κίου μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων ονο­μα­στι­κής αξίας 1,5 δισ. ευρώ και συνο­λι­κής αξίας μαζί με τους τόκους 2,5 δισ. ευρώ στην Intrum, απο­κο­μί­ζο­ντας από τη συναλ­λαγή έσοδα 45 εκατ. ευρώ.

Το «κούρεμα» έως και 95% που προ­τά­θηκε από τη Eurobank λίγο πριν από την πώληση του χαρ­το­φυ­λα­κίου όσο και αυτό που προ­τεί­νει η Alpha Bank, δεν σημαί­νει ότι θα απο­τε­λέ­σει και την πολι­τική που θα εφαρ­μό­σουν για τα συγκε­κρι­μένα χαρ­το­φυ­λά­κια οι εται­ρείες δια­χεί­ρι­σης. Σε κάθε περί­πτωση, όμως, ο χαμηλός βαθμός αντα­πό­κρι­σης των δανειο­λη­πτών στην πρόταση που απηύ­θυνε η τράπεζα, επη­ρε­ά­ζει την τιμή που δια­μορ­φώ­νε­ται από τα funds, που αξιο­λο­γούν ότι τα έσοδα που μπορούν να ανα­κτη­θούν από το συγκε­κρι­μένο χαρ­το­φυ­λά­κιο είναι χαμηλά και δεν θα ξεπε­ρά­σουν το 5%, περίπου.

Σε αντί­θεση με την τράπεζα, η εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης μπορεί να εφαρ­μό­σει πολι­τική στα­δια­κής ανά­κτη­σης, δηλαδή ρύθ­μι­σης της οφειλής, αφού προη­γου­μέ­νως έχει «κου­ρέ­ψει» ένα σημα­ντικό ποσοστό του αρχικού κεφα­λαίου. Η συνήθης πρα­κτική είναι η όποια ρύθμιση να εφαρ­μό­ζε­ται στο αρχικό κεφά­λαιο, αφαι­ρώ­ντας δηλαδή το σύνολο των τόκων και των επι­βα­ρύν­σεων. Ανάλογα με το κατά πόσον η στρα­τη­γική του fund είναι βρα­χυ­πρό­θε­σμη ή πιο μεσο­μα­κρο­πρό­θε­σμη, το προ­τει­νό­μενο «κούρεμα» μπορεί να είναι χαμη­λό­τερο από αυτό που προ­σφέρ­θηκε να κάνει η τράπεζα, αλλά οι όροι ρύθ­μι­σης να είναι ευνοϊ­κό­τε­ροι, δηλαδή να επι­τρέ­πουν τη στα­διακή απο­πλη­ρωμή.

Πηγή  Καθη­με­ρινή