Παρέμβαση του Βασ. Υψηλάντη στην 35η Κοινοβουλευτική Σύνοδο της Γαλλοφωνίας για την «Δημοκρατία μπροστά στον πόλεμο»

Επι­σή­μανση του ελλη­νι­κού αιτή­μα­τος για επι­στροφή των Γλυπτών του Παρ­θε­νώνα

Ολο­κλη­ρώ­θη­καν χθες, οι εργα­σίες της 35ης Ολο­μέ­λειας της Ευρω­παϊ­κής Περι­φέ­ρειας της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Συνε­λεύ­σεως Γαλ­λο­φω­νίας, τις οποίες φιλο­ξέ­νησε η Βουλή των Ελλήνων.

Το γενικό θέμα της συνά­ντη­σης ήταν «Ο πόλεμος στην καρδιά της Ευρώπης: προς τη δημιουρ­γία μιας νέας παγκό­σμιας τάξης».

Της Ελλη­νι­κής Αντι­προ­σω­πείας επι­κε­φα­λής ήταν ο Κοσμή­το­ρας της Βουλής και Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Βασίλης Α. Υψη­λά­ντης, λόγω ασθε­νείας της Ντόρας Μπα­κο­γιάννη, ο οποίος υπο­δέ­χθηκε τις αντι­προ­σω­πείες και προ­ή­δρευσε της εναρ­κτή­ριας συνε­δρί­α­σης.

Στην Ολο­μέ­λεια της Συνέ­λευ­σης, στην αίθουσα της Γερου­σίας, ο Βασίλης Α. Υψη­λά­ντης παρε­νέβη στην θεμα­τική με τίτλο « Η Δημο­κρα­τία μπροστά στον πόλεμο : προ­κλή­σεις, ζητή­ματα και αδυ­να­μίες » και ανέφερε τα ακό­λουθα:

« Εκ μέρους της Βουλής των Ελλήνων και με την ιδιό­τητά μου ως Προ­έ­δρου του Ελλη­νι­κού τμή­μα­τος θα ήθελα να μοι­ρα­στώ μαζί σας τις σκέψεις και τις ανη­συ­χίες μου για τα τρέ­χο­ντα γεω­πο­λι­τικά γεγο­νότα στην Ευρώπη.

Η Κοι­νο­βου­λευ­τική Συνέ­λευση της Γαλ­λο­φω­νίας είναι ζωτικής σημα­σίας στον περί­πλοκο κόσμο μας και συνεχώς εξε­λίσ­σε­ται. Ενσαρ­κώ­νει τις προσ­δο­κίες του λαού μας για δημο­κρα­τία, για το κράτος δικαίου και το σεβασμό των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των.

Ως φορείς της Γαλ­λο­φω­νίας, έχουμε ευθύνη να προ­ω­θή­σουμε αυτές τις αξίες στη γαλ­λό­φωνη κοι­νό­τητά μας και όχι μόνο. Βιώ­νουμε καθο­ρι­στι­κές στιγμές που απαι­τούν τόσο τον προ­βλη­μα­τι­σμό όσο και στη δράση. Πρέπει λοιπόν να αδρά­ξουμε αυτή την ευκαι­ρία για να βοη­θή­σουμε στη δια­μόρ­φωση ενός καλύ­τε­ρου μέλ­λο­ντος, τόσο για τον λαό μας όσο και για ολό­κληρο τον κόσμο. Η Ευρώπη αντι­με­τω­πί­ζει προ­κλή­σεις που θέτουν σε κίνδυνο τις αρχές της και τα συμ­φέ­ρο­ντά της. Ο πόλεμος στην Ουκρα­νία, που διαρκεί σχεδόν δύο χρόνια,

δοκι­μά­ζει την επιμονή μας και την απο­φα­σι­στι­κό­τητά μας να αντι­με­τω­πί­σουμε τις αυταρ­χι­κές δυνά­μεις του ρεβι­ζιο­νι­σμού. Οποια­δή­ποτε ένδειξη ευρω­παϊ­κής οπι­σθο­δρό­μη­σης στην υπο­στή­ριξή του στην Ουκρα­νία ενα­ντίον των στρα­τευ­μά­των του Πούτιν δια­κυ­βεύει τα γεω­πο­λι­τικά συμ­φέ­ρο­ντα των λαών της ηπείρου και εκθέτει τις δημο­κρα­τίες μας στις ιδιο­τρο­πίες του αυταρ­χι­σμού.

Η Περι­φε­ρειακή μας Συνέ­λευση πρέπει να επι­βε­βαιώ­σει την ακλό­νητη υπο­στή­ριξή της στην Ουκρα­νία καθώς και η προ­σκόλ­λησή της για την ανε­ξαρ­τη­σία, την κυριαρ­χία και την εδαφική ακε­ραιό­τητα της χώρας.

Την ίδια στιγμή, η απο­τρό­παια τρο­μο­κρα­τική επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ, εξε­λί­χθηκε σε έναν ανε­λέ­ητο πόλεμο με τρα­γι­κές ανθρω­πι­στι­κές συνέ­πειες που απει­λούν να απο­στα­θε­ρο­ποι­ή­σουν ολό­κληρη την περιοχή.

Είναι καθήκον μας ως εκπρό­σω­ποι των δημο­κρα­τι­κών λαών να συνη­γο­ρούμε υπέρ της επι­στρο­φής των ομήρων, της δημιουρ­γίας ανθρω­πι­στι­κών δια­δρό­μων και της ομό­φω­νης κατα­δί­κης της τρο­μο­κρα­τίας.

Η Ελλάδα, ως έντιμος και αξιό­πι­στος συνο­μι­λη­τής στην περιοχή της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου,

είναι έτοιμη να συμ­βά­λει σε διπλω­μα­τι­κές και ανθρω­πι­στι­κές δράσεις, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της δημιουρ­γίας ενός ασφα­λούς λιμα­νιού στη Γάζα, το οποίο θα οδη­γή­σει στα­διακά σε κατά­παυση του πυρός στην περιοχή.

Είναι επίσης καιρός να εμπε­δω­θεί η διεθνής συνερ­γα­σία για την επίλυση αυτής της σύγκρου­σης και να απο­τρα­πεί η εξαγωγή της τρο­μο­κρα­τίας στην Ευρώπη και τον κόσμο.

Στέ­κο­μαι εδώ για να μας υπεν­θυ­μίσω ότι η Γαλ­λο­φω­νία δεν κατα­λή­γει σε ένα γλωσ­σικό χαρα­κτη­ρι­στικό, αλλά απο­τε­λεί ένα σύνολο κοινών δημο­κρα­τι­κών αξιών.

Αυτές οι αξίες, όπως η ελευ­θε­ρία, η ισότητα, η δικαιο­σύνη και ο σεβα­σμός των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των, βρί­σκο­νται στο επί­κε­ντρο της δέσμευ­σής μας και απαι­τούν την ενεργό συμ­με­τοχή μας στις προ­κλή­σεις του γεω­πο­λι­τι­κού μας περι­βάλ­λο­ντος.

Έχουμε καθήκον να κάνουμε τον κόσμο να ακούσει την φωνή των λαών μας και να συμ­βάλ­λουμε στην ευη­με­ρία των κοι­νω­νιών μας.

Σας ενθαρ­ρύνω να εργα­στείτε μαζί κατά τη διάρ­κεια αυτής της Περι­φε­ρεια­κής Συνέ­λευ­σης της Ευρώπης να διε­ρευ­νή­σουμε λύσεις στις προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζουμε.

Το δια­κύ­βευμα είναι τερά­στιο, αλλά η δέσμευσή μας στη Γαλ­λο­φω­νία και οι αξίες του πρέπει να παρα­μέ­νουν ακλό­νη­τες.

Σας ευχα­ρι­στούμε για την παρου­σία σας και την αφο­σί­ωσή σας στη γαλ­λό­φωνη κοι­νό­τητά μας.

Ειρήνη, συνερ­γα­σία και δημο­κρα­τία μεταξύ των λαών μας! Ευχα­ρι­στώ !».

Εξάλλου, κατά το επίσημο δείπνο στο Μουσείο Ακρό­πο­λης, έθεσε το παναν­θρώ­πινο πολι­τι­στικό πρό­ταγμα της επι­στρο­φής των μαρ­μά­ρων του Παρ­θε­νώνα στην Αθήνα. Το κείμενο της πρό­πο­σης στα κυριό­τερα σημεία της είναι η ακό­λουθη : «Το Μουσείο της Ακρό­πο­λης παρα­μέ­νει ένα ημι­τε­λές μουσείο. Τα Μάρμαρα του Παρ­θε­νώνα που εκτί­θε­νται στο Βρε­τα­νικό Μουσείο αντι­προ­σω­πεύ­ουν περίπου το ήμισυ της γλυ­πτι­κής δια­κό­σμη­σης που έχει απο­μεί­νει από τον Παρ­θε­νώνα σήμερα.

Η ανάγκη να τα ξανα­ε­νώ­σουμε με τα υπό­λοιπα, που βρί­σκο­νται στην Αθήνα, είναι μια καθο­λική πολι­τι­στική υπο­χρέ­ωση. Τα γλυπτά του Παρ­θε­νώνα δεν είναι αυτό­νομα έργα τέχνης. Δημιουρ­γή­θη­καν ως αρχι­τε­κτο­νικά και συμ­βο­λικά μέρη του ναού της Αθηνάς,

χτί­στηκε τον 5ο αιώνα π.Χ., στο απόγειο του αρχαίου ελλη­νι­κού πολι­τι­σμού.

Το μνημείο μπορεί να γίνει πλήρως κατα­νοητό μόνο με τα γλυπτά του, και αυτά τα γλυπτά απο­κτούν το πραγ­μα­τικό τους νόημα μόνο κοντά στο ναό, στο φυσικό και ιστο­ρικό τους περι­βάλ­λον. Τα τελευ­ταία δύο χρόνια, η κυβέρ­νηση της περιο­χής της Σικε­λίας καθώς και το Βατι­κανό απο­φά­σι­σαν να επι­στρέ­ψουν ορι­στικά και άνευ όρων τα θραύ­σματα του Παρ­θε­νώνα που είχαν στις συλ­λο­γές τους.

Για αυτό, τους ευχα­ρι­στούμε!

Τώρα ήρθε η ώρα για την κυβέρ­νηση του Ηνω­μέ­νου Βασι­λείου να ακο­λου­θή­σει το παρά­δειγμά αυτό και να αντα­πο­κρι­θεί στη βούληση της πλειο­ψη­φίας του βρε­τα­νι­κού λαού, επι­τρέ­πο­ντας την ορι­στική επα­νέ­νωση των γλυπτών του Παρ­θε­νώνα σε αυτό το εξαι­ρε­τικό μουσείο. Ωστόσο, αν και ημι­τε­λής, το μουσείο παρα­μέ­νει ίσως το πιο κατάλ­ληλο μέρος να προ­βλη­μα­τι­στεί και να συζη­τή­σει τις αρχές και τις υπο­χρε­ώ­σεις της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Συνέ­λευ­σης της Γαλ­λο­φω­νίας.

Ο Παρ­θε­νώ­νας απο­τε­λεί παγκό­σμιο και δια­χρο­νικό σύμβολο δημο­κρα­τίας, συνερ­γα­σίας και ειρήνης…».