Δένδιας : Απέτυχε η ήπια προσέγγιση της Γερμανίας απέναντι στην Τουρκία – Το δείχνει το Oruc Reis

Για την απειλή πολέμου στη Μεσό­γειο, τις προ­κλή­σεις της κυβέρ­νη­σης του Ταγίπ Ερντο­γάν και τον κίνδυνο που δια­τρέ­χει η Ελλάδα από τα γερ­μα­νικά όπλα μιλάει ο Νίκος Δένδιας σε δημο­σιεύ­ματα της Welt am Sonntag με τίτλο «Πρέπει να προ­στα­τεύ­σουμε την ΕΕ».

Απέτυχε η λογική του κατευ­να­σμού

Ο Έλληνας υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών τονίζει ότι όπως δείχνει και ο από­πλους του Oruc Reis, απέτυχε η ήπια στάση της Γερ­μα­νίας και η λογική του κατευ­να­σμού έναντι της Τουρ­κίας.

Ανα­λυ­τι­κό­τερα το άρθρο της Welt am Sonntag έχει ως εξής:

Τι χρειά­ζε­ται για να γίνει κανείς Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών; Ο Νίκος Δένδιας έχει σπου­δά­σει σε πανε­πι­στή­μια στην Αθήνα και το Λονδίνο, ήταν αξιω­μα­τι­κός στο Πεζικό και έχει το δικαί­ωμα να δικη­γο­ρεί στο Ανώτατο Δικα­στή­ριο της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας. Μεταξύ άλλων, έχει σπου­δά­σει Δίκαιο της Θάλασ­σας. Γελά λίγο, όταν τον ρωτά κανείς γι’ αυτό. «Ποτέ δεν πίστευα ότι θα χρεια­ζό­μουν κάποτε αυτά που διδά­χθηκα», λέει. «Πραγ­μα­τικά, όμως, πολλά από τα προ­βλή­ματά μας με την Τουρκία έχουν να κάνουν με την οριο­θέ­τηση των θαλασ­σίων ζωνών».

Θα μπο­ρούσε κανείς μάλιστα να πει ότι οι θαλάσ­σιες ζώνες έχουν κατα­στεί υπαρ­ξιακό ζήτημα για τους Ευρω­παί­ους. Διότι, ενώ η προσοχή του κόσμου έχει απορ­ρο­φη­θεί από τον κορο­ναϊό και τις εκλογές στις ΗΠΑ, στο άκρο της Ευρώπης κλι­μα­κώ­νε­ται και πάλι μια σύγκρουση, η οποία θα μπο­ρούσε να οδη­γή­σει σε εχθρο­πρα­ξίες μεταξύ μονάδων κρατών της ΕΕ και της Τουρ­κίας, μέλους στο ΝΑΤΟ.

Κίν­δυ­νος σύγκρου­σης

Επειδή οι Έλληνες και οι Τούρκοι δεν μπορούν να συμ­φω­νή­σουν για την οριο­θέ­τηση των θαλασ­σίων ζωνών τους, υπάρχει ο κίν­δυ­νος σύγκρου­σης για μια ανα­κά­λυψη, η οποία κανο­νικά θα μπο­ρούσε να φέρει στα­θε­ρό­τητα και ευη­με­ρία: Το φυσικό αέριο στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Η Τουρκία ετοι­μά­ζε­ται να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει γεω­τρή­σεις σε ύδατα, τα οποία η Ελλάδα και η Κύπρος συνυ­πο­λο­γί­ζουν στις ΑΟΖ τους. Και η Τουρκία έχει δικαί­ωμα στους ορυ­κτούς πόρους, επι­χει­ρη­μα­το­λο­γεί η τουρ­κική κυβέρ­νηση.

Σε αντάλ­λαγμα για την οπλική βοήθεια της Τουρ­κίας στον εμφύλιο πόλεμο, η Κυβέρ­νηση Εθνικής Ενό­τη­τας στη Λιβύη κατο­χύ­ρωσε με μία συμ­φω­νία στην Άγκυρα θαλάσ­σιες ζώνες, στις οποίες εγείρει αξιώ­σεις και η Ελλάδα. Εξορ­γι­σμένη η Αθήνα συνήψε εν συνε­χεία μία συμ­φω­νία με την Αίγυπτο, η οποία με τη σειρά της ενί­σχυσε τις ελλη­νι­κές αξιώ­σεις. Τα πολε­μικά πλοία των δύο χωρών πλέουν επι­κίν­δυνα κοντά το ένα στο άλλο στη Μεσό­γειο.

Η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ το Σεπτέμ­βριο απεί­λησε την Τουρκία με κυρώ­σεις. Παρόλα αυτά, απει­λεί­ται τώρα ακόμα μια κλι­μά­κωση. Γιατί η Άγκυρα έδωσε εντολή να απο­πλεύ­σει και πάλι το ερευ­νη­τικό πλοίο «Oruc Reis».

Παρα­βιά­ζει το διεθνές δίκαιο

«Η Τουρκία παρα­βιά­ζει και πάλι το Διεθνές Δίκαιο, καθώς το Oruç Reis προ­ε­τοι­μά­ζει την πραγ­μα­το­ποί­ηση γεω­τρή­σεων σε μια περιοχή, η οποία δεν έχει επι­δι­κα­σθεί στην Τουρκία από καμία διεθνή συμ­φω­νία», δηλώνει ο Δένδιας. «Φυσικά και οι Τούρκοι έχουν δικαιώ­ματα, ακριβώς όπως και εμείς», λέει ο Δένδιας. «Όμως λέμε ότι το ακριβές πεδίο εφαρ­μο­γής αυτών των δικαιω­μά­των θα πρέπει να καθο­ρι­στεί βάσει του Διε­θνούς Δικαίου». Το καλύ­τερο θα ήταν να απο­φα­σί­σει επ’ αυτού το Διεθνές Δικα­στή­ριο. «Εάν κατόπιν η Τουρκία θελήσει να εκμε­ταλ­λευ­τεί τους φυσι­κούς πόρους στις επι­δι­κα­σθεί­σες θαλάσ­σιες ζώνες, θα είναι ελεύ­θερη να το κάνει».

Αλλά επειδή η Τουρκία δεν έχει υπο­γρά­ψει τη Σύμβαση των Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασ­σας, αρνεί­ται να εφαρ­μό­σουν οι δικα­στές στη Χάγης το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασ­σας. «Αντ’ αυτού, η Άγκυρα επι­χει­ρεί να λύσει το πρό­βλημα με τη βία». Και απέ­να­ντι σε αυτό, θα πρέπει τώρα η Ευρώπη να ενερ­γή­σει επι­τέ­λους με συνέ­πεια. Αυτή η έκκληση απευ­θύ­νε­ται κυρίως στη Γερ­μα­νία, η οποία ασκεί επί του παρό­ντος την Προ­ε­δρία του Συμ­βου­λίου της ΕΕ και επε­χεί­ρησε να μεσο­λα­βή­σει στην Άγκυρα.

Συνέ­πειες

«Δυστυ­χώς, η ήπια προ­σέγ­γιση της Γερ­μα­νίας έναντι της Τουρ­κίας απέτυχε», λέει ο Δένδιας. «Δεν με ευχα­ρι­στεί να χρη­σι­μο­ποιώ αυτή τη λέξη όταν πρό­κει­ται για τη Γερ­μα­νία, αλλά δυστυ­χώς η πολι­τική του Βερο­λί­νου έναντι της Άγκυρας μπορεί να περι­γρα­φεί ως «Appeasement»». Οι Γερ­μα­νοί επε­χεί­ρη­σαν να κατευ­νά­σουν τους Τούρ­κους και αυτό δεν πέτυχε. Αυτό το δείχνει ξεκά­θαρα ο από­πλους του «Oruc Reis».

«Γι’ αυτό και προ­τεί­ναμε στο Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο να κατα­στή­σει σαφές στην Τουρκία ότι οι παρα­βιά­σεις του Διε­θνούς Δικαίου θα έχουν συνέ­πειες. Δηλαδή κυρώ­σεις σε βάρος της τουρ­κι­κής οικο­νο­μίας».

Να στα­μα­τή­σει η παρά­δοση των υπο­βρυ­χίων

Αλλά ο Δένδιας έχει και ένα συγκε­κρι­μένο αίτημα προς το Βερο­λίνο.

«Η Ελλάδα απει­λεί­ται από τα γερ­μα­νικά όπλα στα χέρια της Τουρ­κίας», δηλώνει ο Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών. Η Γερ­μα­νία κατα­σκευά­ζει πολύ καλά όπλα. Τα υπο­βρύ­χια τύπου 214 συγκα­τα­λέ­γο­νται στα καλύ­τερα επι­θε­τικά υπο­βρύ­χια στον κόσμο. «Το γνω­ρί­ζουμε πολύ καλά, καθώς και εμείς δια­θέ­τουμε τέσσερα τέτοια υπο­βρύ­χια», λέει ο Δένδιας. «Αυτά τα υπο­βρύ­χια μας δίνουν στρα­τη­γικό πλε­ο­νέ­κτημα στη Νοτιο­α­να­το­λική Μεσό­γειο και το Αιγαίο. Αλλά η Άγκυρα έχει παραγ­γεί­λει επίσης έξι από αυτά τα υπο­βρύ­χια. Εάν η Γερ­μα­νία τα παρα­δώ­σει, η Τουρκία θα έχει και πάλι προ­βά­δι­σμα έναντι ημών».

Γι’ αυτό και ζητά από την Ομο­σπον­διακή Κυβέρ­νηση: «Η Γερ­μα­νία θα πρέπει να στα­μα­τή­σει την παρά­δοση αυτών των υπο­βρυ­χίων στην Τουρκία». Θα μπο­ρούσε ίσως κανείς να ρωτήσει, γιατί η Ελλάδα άξιζε αυτό το πλε­ο­νέ­κτημα περισ­σό­τερο απ’ ό,τι η Τουρκία. Αυτό μπορεί ο Δένδιας να το εξη­γή­σει: «Επειδή δεν είμαστε οι επι­τι­θέ­με­νοι εδώ. Δεν απει­λούμε με πόλεμο. Δεν θέλουμε τίποτα από την Τουρκία. Και είμαστε κράτος-μέλος της ΕΕ.

Γι’ αυτό και λέμε στους Γερ­μα­νούς φίλους μας: Μην δώσετε στην Τουρκία κάτι, με το οποίο θα είναι σε θέση να απο­στα­θε­ρο­ποι­ή­σει ολό­κληρη την Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Κάτι με το οποίο θα μπορεί να δημιουρ­γή­σει σημα­ντικά προ­βλή­ματα στην ΕΕ και τη Γερ­μα­νία». Η Τουρκία θα πρέπει να πάρει αυτά τα όπλα μόνο εάν αρχίσει και πάλι να συμ­μορ­φώ­νε­ται με το Διεθνές Δίκαιο. Εάν όμως η Άγκυρα συνε­χί­σει τις προ­κλή­σεις της, θα χρεια­στεί και ένα ολο­κλη­ρω­μένο εμπάρ­γκο όπλων.

Χρη­σι­μο­ποιεί ως όπλο τη μετα­νά­στευση

«Δεν έχουμε τίποτα ενα­ντίον της Τουρ­κίας», ξεκα­θα­ρί­ζει ο Δένδιας. Έλληνες και Τούρκοι μοιά­ζουν σε τόσα πολλά. «Μας αρέσει ακόμα και το ίδιο είδος φαγητού. Θα μας άρεσε πολύ να ζούμε ως γεί­το­νες μιας σύγ­χρο­νης, οικο­νο­μικά επι­τυ­χη­μέ­νης, κοσμο­πο­λί­τι­κης Τουρ­κίας. Αλλά όχι στο πλευρό ενός ριζοσπαστικού-ισλαμικού κράτους, που θέλει να ανα­τρέ­ψει όλη την περιοχή». Είναι γνωστό (σ.σ. λέει ο ΥΠΕΞ) ότι η κυβέρ­νηση Erdogan προωθεί την υπερ­συ­ντη­ρη­τική Μου­σουλ­μα­νική Αδελ­φό­τητα στη Μέση Ανατολή. Στην Ευρώπη προ­σπα­θεί να εισα­γά­γει μια ισλα­μική παιδεία, η οποία είναι σαφώς πιο κοντά στο φοντα­με­ντα­λι­στικό Ισλάμ.

«Ίσως ένα μέρος των Γερ­μα­νών πολι­τι­κών ασυ­νεί­δητα φοβάται ότι η κυβέρ­νηση Erdogan μπορεί να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ως όπλο τη μετα­νά­στευση», σκέ­πτε­ται ο ΥΠΕΞ. Ο Erdogan το επι­χεί­ρησε αυτό τον Μάρτιο του 2020, όταν ώθησε πολλούς μετα­νά­στες προς τα ελλη­νικά σύνορα. «Αλλά αυτή η προ­σπά­θεια απέτυχε, γιατί όχι μόνον η Ελλάδα προ­στά­τεψε καλά τα σύνορα, αλλά και πολλά άλλα κράτη της ΕΕ απέ­στει­λαν δυνά­μεις».

Είναι και θέμα ψυχο­λο­γίας

Και γενικά (σ.σ. λέει ο Υπουρ­γός) η Ελλάδα χρειά­ζε­ται περισ­σό­τε­ρους ανθρώ­πους από την ΕΕ, για την προ­στα­σία των συνόρων της. Άλλωστε, σε καμιά σχεδόν χώρα της ΕΕ δεν φτάνουν τόσοι πολλοί μετα­νά­στες. «Είναι και θέμα ψυχο­λο­γίας», λέει ο Δένδιας. «Ακόμα και μια μικρή ομάδα μόνο από κάθε ευρω­παϊκή χώρα να βρί­σκε­ται στα σύνορά μας, αυτό θα δείχνει στον καθένα με σαφή­νεια ότι δεν πρό­κει­ται μόνο για τα σύνορα της Ελλάδας, αλλά για τα σύνορα της ΕΕ. Κι αυτό θα είναι κι ένα φόβητρο για εκεί­νους που θέλουν να μας εκβιά­σουν».

Η χώρα του (σ.σ. λέει ο Υπουρ­γός) χρειά­ζε­ται επίσης περισ­σό­τερα χρήματα για την αντι­με­τώ­πιση της μετα­νά­στευ­σης, αλλά κυρίως χρειά­ζε­ται όλη η Ευρώπη μια νέα μετα­να­στευ­τική πολι­τική. «Αυτό σημαί­νει μια κοινή δια­δι­κα­σία για το άσυλο, κατα­νομή των βαρών και μια δια­δι­κα­σία με την οποία οι οικο­νο­μι­κοί μετα­νά­στες θα επι­στρέ­φο­νται γρήγορα στις χώρες προ­έ­λευ­σης». Όποιος χρειά­ζε­ται προ­στα­σία, θα μπορεί να μείνει. Αντι­θέ­τως, θα πρέπει να επι­στρέ­φο­νται στην πατρίδα τους οι οικο­νο­μι­κοί μετα­νά­στες – «με σεβασμό στην αξιο­πρέ­πειά τους, αλλά με συνέ­πεια και ταχύ­τητα».

Η Ελλάδα παρα­μέ­νει δυτικό κράτος

Ορι­σμέ­νοι παρα­τη­ρη­τές ρωτούν ήδη αν η Νοτιο­α­να­το­λική Ευρώπη ούτως ή άλλως δεν ξεφεύ­γει ήδη από τη Δύση. Εκεί, εκτός από την Τουρκία, δρα­στη­ριο­ποιού­νται έντονα και η Κίνα και η Ρωσία. Και στην Ελλάδα επίσης. Με τη Ρωσία πρέπει να συνερ­γα­στούμε, απαντά ο Δένδιας. Ωστόσο η Ελλάδα παρα­μέ­νει δυτικό κράτος κι αυτό το κατέ­στησε σαφές στους Ρώσους. Και όσον αφορά την Κίνα – με την είσοδό της στο λιμάνι του Πειραιά η Λαϊκή Δημο­κρα­τία είναι εκ των πραγ­μά­των πλέον παρούσα στην Ελλάδα. Αυτό δεν το επι­διώ­ξαμε, λέει ο ΥΠΕΞ.

«Κατά τη διάρ­κεια της ευρω-κρίσης η ΕΕ μας ανά­γκασε να ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σουμε το λιμάνι και οι Κινέζοι ήταν οι μόνοι που ήταν πρό­θυ­μοι τότε να ρισκά­ρουν τα χρήματά τους με αυτή την επέν­δυση». Τώρα πρέπει να ευχα­ρι­στεί κανείς τους Κινέ­ζους που εκσυγ­χρό­νι­σαν τον Πειραιά και τον κατέ­στη­σαν το μεγα­λύ­τερο λιμάνι της Μεσο­γείου.

Γεω­πο­λι­τική δρα­στη­ριο­ποί­ηση της Ευρώπης

Ο Δένδιας λέει ότι ανη­συ­χεί για την από­συρση των ΗΠΑ από την περιοχή. Η Αμερική (σ.σ. λέει) είναι σημα­ντι­κός εταίρος και σημα­ντι­κός παρά­γο­ντας στα­θε­ρό­τη­τας στην περιοχή του. «Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, θα χρεια­ζό­μα­σταν περισ­σό­τερη αμε­ρι­κα­νική παρου­σία. Και περισ­σό­τερη ευρω­παϊκή παρου­σία». Η Ursula von der Leyen (σ.σ. επι­ση­μαί­νει ο ΥΠΕΞ) ανέλαβε καθή­κο­ντα λέγο­ντας ότι η Επι­τροπή της θα είναι μια γεω­πο­λι­τική Επι­τροπή.

«Αν όμως η Ευρώπη θέλει να είναι γεω­πο­λι­τι­κός παίκτης, θα πρέπει να είναι και δρα­στή­ρια. Και τότε θα πρέπει να δρα­στη­ριο­ποι­η­θεί». Αλλά, αν για παρά­δειγμα η Τουρκία παρα­βιά­ζει τα χωρικά ύδατα της Κύπρου, η ΕΕ δεν κάνει τίποτα (σ.σ. επι­ση­μαί­νει ο Υπουρ­γός). «Η παρου­σία και μόνο ευρω­παϊ­κών πολε­μι­κών πλοίων θα έδειχνε ξεκά­θαρα ότι: Είμαστε εδώ». Δεν θα χρεια­ζό­ταν καν να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν αυτά τα πλοία τα όπλα τους, λέει ο Δένδιας. «Η ΕΕ απο­τε­λεί ένα εξαι­ρε­τικό εγχεί­ρημα της ανθρω­πό­τη­τας, το οποίο ίσως χρειά­ζε­ται ακόμα αιώνες να εξε­λι­χθεί. Πρέπει να το προ­στα­τέ­ψουμε. Και μάλιστα όχι μόνο με κανόνες από τις Βρυ­ξέλ­λες».

Για τη γνω­ρι­μία με το Μπάι­ντεν

Επι­πλέον στον ιστό­τοπο της εφη­με­ρί­δας (στην έντυπη έκδοση δεν υπάρχει) προ­στί­θε­ται και η επόμενη παρά­γρα­φος για τη γνω­ρι­μία του Νίκου Δένδια με το νεο­ε­κλε­γέ­ντα πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάι­ντεν.

Για το μέλλον της Αμε­ρι­κής, αντί­θετα, λίγο φαί­νε­ται να ανη­συ­χεί. Πάντως όχι λόγω του μελ­λο­ντι­κού Προ­έ­δρου των ΗΠΑ Joe Biden. «Τον γνώρισα το 2009», λέει ο Δένδιας. Τότε ήταν Υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης. Οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τις ΗΠΑ για απε­λευ­θέ­ρωση της βίζας βρί­σκο­νταν σε αδιέ­ξοδο. Ζήτησε λοιπόν ραντε­βού από τον Biden.

«Ήμουν βέβαια απλά ο Υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης μιας μάλλον μικρής χώρας και αυτός ήταν ο Αντι­πρό­ε­δρος των ΗΠΑ», διη­γεί­ται ο Δένδιας. «Αλλά με δέχτηκε σχεδόν αμέσως. Συζη­τή­σαμε για δέκα λεπτά, κατά­λαβε το αίτημά μας και σε ένα μήνα είχαμε απο­τε­λέ­σματα. Η συμ­φω­νία υπε­γράφη. Ένας έξυπνος και πολύ απο­τε­λε­σμα­τι­κός άνθρω­πος»

Πηγή: in.gr