Πολεμική αεροπορία: Οι μαχητές των αιθέρων

Για να φτά­σει η Πο­λε­μι­κή Αε­ρο­πο­ρία να βρί­σκε­ται στο ση­μείο που είναι σή­με­ρα απο­τε­λώ­ντας εγ­γύ­η­ση της εθνι­κής κυ­ριαρ­χί­ας και της εδα­φι­κής ακε­ραιό­τη­τας της χώρας, πέ­ρα­σαν πολ­λές δε­κα­ε­τί­ες και χρειά­στη­κε να δα­πα­νη­θούν ,από ένα μικρό κρά­τος όπως η Ελ­λά­δα, τε­ρά­στια ποσά.

Η τρίτη γενιά Αε­ριω­θού­με­νων από το 1988 μέχρι σή­με­ρα

Το ση­με­ρι­νό πρό­σω­πο της Πο­λε­μι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας άρ­χι­σε να δια­μορ­φώ­νε­ται στα τέλη της δε­κα­ε­τί­ας του 1980, με την εί­σο­δο σε υπη­ρε­σία μα­χη­τι­κών πολ­λα­πλών ρόλων 3ης γε­νιάς.Τρίτη Γενιά Αε­ριω­θου­μέ­νων (1988-Σή­με­ρα).

Η αρχή έγινε με την πα­ρα­λα­βή των πρώ­των Dassault Mirage 2000 EGM/BGM, τον Απρί­λιο του 1988, 40 από τα οποία εξό­πλι­σαν τις 331 και 332 Μοί­ρες, με κύριο ρόλο την ανα­χαί­τι­ση. Την επό­με­νη χρο­νιά, πα­ρα­λή­φθη­καν 40 μα­χη­τι­κά F-16C/D Blk30 από τις ΗΠΑ, στo πλαί­σιο του προ­γράμ­μα­τος Peace Xenia I, τα οποία εξό­πλι­σαν τις 330 και 346 Μοί­ρες.

Αυτός ο βα­σι­κός κορ­μός μα­χη­τι­κών 3ης γε­νιάς ενι­σχύ­θη­κε μέχρι σή­με­ρα, με ση­μα­ντι­κές πα­ρα­λα­βές επι­πλέ­ον αε­ρο­σκα­φών, όπως 40 F-16C/D Blk50 του προ­γράμ­μα­τος Peace Xenia II, που από το 1997 δια­τέ­θη­καν στις 341 και 347 Μοί­ρες.

Το 2003, άρ­χι­σε η πα­ρα­λα­βή ακόμα 60 αε­ρο­σκα­φών της έκ­δο­σης F-16C/D Blk52+, τα οποία εξό­πλι­σαν Μοί­ρες, που άλ­λα­ξαν τύπο, όπως οι 337, 340, και 343 Μοί­ρες. Ο κύ­κλος πα­ρα­δό­σε­ων δια­φό­ρων εκ­δό­σε­ων του F-16 πε­ρι­λαμ­βά­νει και την πα­ρα­λα­βή 30 F-16C/D Blk52+ Advanced, τα οποία το 2010 εντά­χθη­καν στην 335 Μοίρα.

Η πε­ρί­ο­δος μετά το 1988, ση­μα­το­δό­τη­σε την ενί­σχυ­ση του στό­λου μα­χη­τι­κών 2ης γε­νιάς, με την πα­ρά­δο­ση 28 F-4E Phantom II SRA (απο­σύρ­θη­καν το 2005) από τις ΗΠΑ και 27 RF-4E Phantom II από τη Γερ­μα­νία. Επί­σης, ση­μα­ντι­κός αριθ­μός βομ­βαρ­δι­στι­κών A-7E Corsair II προ­στέ­θη­κε στο δυ­να­μι­κό της ΠΑ. Μετά από αυτές τις πα­ρα­λα­βές στά­θη­κε δυ­να­τή η από­συρ­ση πα­λαιό­τε­ρων μα­χη­τι­κών, όπως τα Republic RF-84F Thunderflash (1991), τα Lockheed F-104G Starfighter (1993) και τα Northrop F-5 Freedom Fighter (2001).

Στο πλαί­σιο του εκ­συγ­χρο­νι­σμού πα­λαιό­τε­ρων τύπων, 38 F-4E Phantom II υπο­βλή­θη­καν στο πρό­γραμ­μα Peace Icarus 2000, ενώ πα­ρα­λή­φθη­καν 10 Dassault Mirage 2000-5 και εκ­συγ­χρο­νί­στη­καν ακόμα 15 αε­ρο­σκά­φη Dassault Mirage 2000, στο επί­πε­δο -5.

Ο το­μέ­ας των απο­στο­λών υπο­στή­ρι­ξης, επί­σης, ενι­σχύ­θη­κε ση­μα­ντι­κά με την πα­ρά­δο­ση 12 ελι­κο­πτέ­ρων AS-332C1 Super Puma, 10 πυ­ρο­σβε­στι­κών Bombardier CL-415, 8 με­τα­γω­γι­κών C-27J Spartan και 6 αε­ρο­σκα­φών ναυ­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας Lockheed P-3B Orion, που εκ­με­ταλ­λεύ­τη­κε επι­χει­ρη­σια­κά το Πο­λε­μι­κό Ναυ­τι­κό. Επί­σης, το 2003 απο­κτή­θη­καν 4 αε­ρο­σκά­φη έγκαι­ρης προει­δο­ποί­η­σης, EMB-145H AEW&C. Ση­μα­ντι­κή ήταν η ανα­βάθ­μι­ση της εκ­παί­δευ­σης των Ικά­ρων μετά την από­κτη­ση 45 εκ­παι­δευ­τι­κών T-6A Texan II, από τις ΗΠΑ.

Η εμ­φά­νι­ση του πρώ­του αε­ρο­πλά­νου και “Λόχος Αε­ρο­πο­ρί­ας”

Η εμ­φά­νι­ση του αε­ρο­πλά­νου στην Ελ­λά­δα οφεί­λε­ται αρ­χι­κά στην ιδιω­τι­κή πρω­το­βου­λία. Πρω­τερ­γά­της ήταν ο θε­α­τρι­κός επι­χει­ρη­μα­τί­ας Λε­ω­νί­δας Αρ­νιώ­της, ο οποί­ος έκανε το 1908 δύο δη­μό­σιες ανε­πι­τυ­χείς προ­σπά­θειες απο­γεί­ω­σης του αε­ρο­πλά­νου του, τύπου Bleriot, με κι­νη­τή­ρα των 30 ίππων, με μο­να­δι­κό απο­τέ­λε­σμα τε­λι­κά, την κα­τα­στρο­φή του αε­ρο­σκά­φους.Ο πρώ­τος Έλ­λη­νας αε­ρο­πό­ρος που πέ­τα­ξε στη χώρα μας ήταν ο Εμ­μα­νου­ήλ Αρ­γυ­ρό­που­λος.

Η πρώτη του πτήση έγινε την 8η Φε­βρουα­ρί­ου 1912, στην πε­ριο­χή του Ρούφ με αε­ρο­πλά­νο τύπου Nieuport IV.G. Ο Εμ­μα­νου­ήλ Αρ­γυ­ρό­που­λος εκτέ­λε­σε μετά την επι­τυ­χία του αυτή, δεύ­τε­ρη πτήση με επι­βά­τη τον τότε πρω­θυ­πουρ­γό, Ελευ­θέ­ριο Βε­νι­ζέ­λο. Τον ίδιο Η Eμφά­νι­ση του Aερο­πλά­νου στην Ελ­λά­δα (1911-1912)δρόμο των εντυ­πω­σια­κών επι­δεί­ξε­ων επέ­λε­ξε και ο δη­μο­σιο­γρά­φος Αλέ­ξαν­δρος Κα­ρα­μαν­λά­κης με αε­ρο­σκά­φος Bleriot. Στην προ­σπά­θεια του να εντυ­πω­σιά­σει ο Κα­ρα­μαν­λά­κης, επέ­λε­ξε να εκτε­λέ­σει ναυ­τι­λια­κό τα­ξί­δι από την Αθήνα στο Ρίο της Πά­τρας, εγ­χεί­ρη­μα ιδιαί­τε­ρα τολ­μη­ρό για τα δε­δο­μέ­να της επο­χής. Η έλ­λει­ψη πεί­ρας και οι ισχυ­ροί άνε­μοι τον οδή­γη­σαν σε ανα­γκα­στι­κή προ­σθα­λάσ­σω­ση στον Κο­ριν­θια­κό κόλπο, η οποία είχε ως απο­τέ­λε­σμα τον πνιγ­μό του.

Η έναρ­ξη του Α΄ Βαλ­κα­νι­κού πο­λέ­μου συ­νέ­πε­σε με τη συ­γκρό­τη­ση του «Λόχου Αε­ρο­πο­ρί­ας» στη Λά­ρι­σα, το Σε­πτέμ­βριο του 1912, ο οποί­ος υπα­γό­ταν κατ’ ευ­θεί­αν στον Αρ­χι­στρά­τη­γο μέσω του Γε­νι­κού Επι­τε­λεί­ου. Στη δύ­να­μή του εντά­χθη­καν άμεσα οι Αε­ρο­πό­ροι Δη­μή­τριος Κα­μπέ­ρος, Μι­χα­ήλ Μου­τού­σης, Πα­να­γιώ­της Νο­τα­ράς και Χρή­στος Αδα­μί­δης, μαζί με τα τέσ­σε­ρα αε­ρο­σκά­φη Henry Farman ΙΙΙ. Λόγω της ανε­πάρ­κειας των αε­ρο­σκα­φών αυτών για πο­λε­μι­κές επι­χει­ρή­σεις πα­ραγ­γέλ­θη­καν τα βελ­τιω­μέ­να Maurice Farman M.F.7 και Henry Farman HF.20, ενώ κα­τα­τά­χθη­κε με το βαθμό του Αν­θυ­πο­λο­χα­γού του Μη­χα­νι­κού ο Εμ­μα­νου­ήλ Αρ­γυ­ρό­που­λος, ο οποί­ος έφερε μαζί του το αε­ρο­σκά­φος του, τύπου Nieuport IV.G.

Την 5η Οκτω­βρί­ου 1912 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε η πρώτη πο­λε­μι­κή απο­στο­λή στα αε­ρο­πο­ρι­κά χρο­νι­κά της Ελ­λά­δας, όταν ο Υπο­λο­χα­γός Δη­μή­τριος Κα­μπέ­ρος εκτέ­λε­σε ανα­γνώ­ρι­ση των Οθω­μα­νι­κών Βαλ­κα­νι­κοί Πό­λε­μοι (1912-1913)στρα­τευ­μά­των στην πε­ριο­χή της Ελασ­σό­νας. Τις επό­με­νες ημέ­ρες οι απο­στο­λές επα­να­λή­φθη­καν, προ­σφέ­ρο­ντας πο­λύ­τι­μες πλη­ρο­φο­ρί­ες, ενώ τα αε­ρο­σκά­φη βομ­βάρ­δι­ζαν τις Οθω­μα­νι­κές δυ­νά­μεις με αυ­το­σχέ­διες βόμ­βες, που είχαν μικρή απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα αλλά ση­μα­ντι­κή ψυ­χο­λο­γι­κή επί­δρα­ση.

Η “Λόχος Αε­ρο­πο­ρί­ας” από τότε συμ­με­τεί­χε σε πολ­λές επι­χει­ρή­σεις κατά τη διάρ­κεια του Α’ Πα­γκο­σμί­ου Πο­λέ­μου, των επι­χει­ρή­σε­ων στη Μικρά Ασία, στο Με­σο­πό­λε­μο, και στο Β’ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο με επι­χει­ρή­σεις στη Μ.Ανα­το­λή και την Ιτα­λία. Όμως μέχρι τότε το εγ­χεί­ρη­μα ήταν σε πρώ­ι­μο στά­διο με την Αε­ρο­πο­ρία να συ­γκρο­τεί­ται δειλά δειλά με τη μορφή που την ξέ­ρου­με σή­με­ρα μετά το 1950, όταν έγινε και η πρώτη πα­ρα­λα­βή της πρώ­της γε­νιάς Αε­ριω­θού­με­νων.

Η πρώτη γενιά Αε­ριω­θού­με­νων

Μετά τις τρα­γι­κές συ­νέ­πειες του Β΄ Πα­γκο­σμί­ου Πο­λέ­μου και του Εμ­φύ­λιου που ακο­λού­θη­σε, η Αε­ρο­πο­ρία άρ­χι­σε μια εντα­τι­κή προ­σπά­θεια ανα­συ­γκρό­τη­σης. Η εί­σο­δος της Ελ­λά­δας στο ΝΑΤΟ ση­μα­το­δό­τη­σε μια εκ βά­θρων ανα­διορ­γά­νω­ση, προ­κει­μέ­νου η χώρα να μπο­ρεί να αντα­πο­κρι­θεί στα πρό­τυ­πα και τις απαι­τή­σεις της Συμ­μα­χί­ας. Η γειτ­νί­α­ση της Ελ­λά­δας με τις χώρες του Συμ­φώ­νου της Βαρ­σο­βί­ας και τη Μ. Ανα­το­λή, σε συν­δυα­σμό με την εί­σο­δο της χώρας στη συμ­μα­χία, απο­τέ­λε­σε κα­θο­ρι­στι­κό πα­ρά­γο­ντα εφο­δια­σμού της Αε­ρο­πο­ρί­ας με ση­μα­ντι­κές πο­σό­τη­τες σύγ­χρο­νου υλι­κού.

Το υλικό αυτό προ­ερ­χό­ταν κυ­ρί­ως από τα αμε­ρι­κα­νι­κά απο­θέ­μα­τα και αφο­ρού­σε αε­ρο­σκά­φη, που ιστο­ρι­κά τα­ξι­νο­μού­νται στην 1η γενιά αε­ριω­θου­μέ­νων. Ανά­λο­γες ήταν και οι προ­σπά­θειες δη­μιουρ­γί­ας υπο­δο­μής (διά­δρο­μοι, υπό­στε­γα, κα­τα­φύ­για κ.λ.π.).

Στο πλαί­σιο αυτό, ως κύρια βάση υπο­δο­χής των αε­ρο­σκα­φών ορί­στη­κε η 112 Πτέ­ρυ­γα Μάχης (ΠΜ), στην Αε­ρο­πο­ρι­κή Βάση της Ελευ­σί­νας. Η συ­νή­θης πρα­κτι­κή πε­ρι­λάμ­βα­νε την πα­ρα­λα­βή κάθε νέου τύπου, την εκ­παί­δευ­ση ενός πυ­ρή­να προ­σω­πι­κού και κα­τό­πιν τη στα­δια­κή συ­γκρό­τη­ση ετοι­μο­πό­λε­μων Μοι­ρών. Στη συ­νέ­χεια, οι Μοί­ρες αυτές προ­ω­θού­νταν σε άλλα αε­ρο­δρό­μια (την Τα­νά­γρα, τη Ν. Αγ­χί­α­λο και τη Λά­ρι­σα και στα μέσα της δε­κα­ε­τί­ας του 1960 και σε άλλα αε­ρο­δρό­μια).

Το 1950 ξέ­σπα­σε ο πό­λε­μος στην Κορέα. Η Ελ­λά­δα συμ­με­τεί­χε στις δυ­νά­μεις του ΟΗΕ με την απο­στο­λή στην Κορέα, τον Νο­έμ­βριο του 1950, του Εκ­στρα­τευ­τι­κού Σώ­μα­τος Ελ­λά­δος (ΕΚΣΕ). Το ΕΚΣΕ στη δύ­να­μή του πε­ρι­λάμ­βα­νε ένα ενι­σχυ­μέ­νο Τάγμα Πε­ζι­κού και το 13ο Σμή­νος Με­τα­φο­ρών της Πο­λε­μι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας, με αε­ρο­σκά­φη C-47 Dakota.

Το Σμή­νος συ­γκρο­τή­θη­κε στα μέσα Οκτω­βρί­ου 1950 και απο­γειώ­θη­κε για την εμπό­λε­μη πε­ριο­χή της Κο­ρέ­ας την 11η Νο­εμ­βρί­ου του ιδίου έτους. Απο­τε­λεί­το από επτά αε­ρο­σκά­φη της 355 Μοί­ρας Τα­κτι­κών Με­τα­φο­ρών, που έδρευε στην Αε­ρο­πο­ρι­κή Βάση της Ελευ­σί­νας, και από προ­σω­πι­κό επι­λεγ­μέ­νο από διά­φο­ρες ει­δι­κό­τη­τες. Τα πλη­ρώ­μα­τα των αε­ρο­σκα­φών, διέ­θε­ταν πείρα από το μέ­τω­πο της Μέσης Ανα­το­λής 1941-44 και των επι­χει­ρή­σε­ων της πε­ριό­δου 1946-49. Στις εκά­στο­τε αντι­κα­τα­στά­σεις του προ­σω­πι­κού στέλ­νο­νταν μαζί με πα­λαιά στε­λέ­χη και νέα, από τη Σχολή Ικά­ρων των Τμη­μά­των Μο­νί­μων και Εφέ­δρων και από τη νε­ο­σύ­στα­τη Σχολή Αε­ρο­ναυ­τί­λων.

Το 1951 ξε­κί­νη­σε στην Ελευ­σί­να, η υπο­δο­χή των πρώ­των εκ­παι­δευ­τι­κών αε­ρο­σκα­φών τύπου Lockheed T-33A Silver Star, προ­κει­μέ­νου να εκ­παι­δευ­τούν στις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες των αε­ριω­θου­μέ­νων όλοι οι Ιπτά­με­νοι που προ­ο­ρί­ζο­νταν για αυτά. Σύ­ντο­μα, το 1952 πα­ρα­λή­φθη­καν τα πρώτα μα­χη­τι­κά Republic F-84G Thunderjet. Οι πα­ρα­δό­σεις αε­ρο­σκα­φών συ­νε­χί­στη­καν με γρή­γο­ρο ρυθμό και μά­λι­στα, λόγω της ιδιαί­τε­ρης γε­ω­πο­λι­τι­κής ση­μα­σί­ας της χώρας, πα­ρα­δό­θη­καν ορι­σμέ­νοι τύποι αε­ρο­σκα­φών κατά προ­τε­ραιό­τη­τα, όπως τα φω­το­α­να­γνω­ρι­στι­κά Republic RF-84F Thunderflash, το 1953. Πα­ράλ­λη­λα, το μέ­γε­θος του στό­λου των με­τα­γω­γι­κών της ΠΑ αυ­ξή­θη­κε με την προ­σθή­κη των NORD 2501 Noratlas στα υπάρ­χο­ντα Douglas C-47 Dakota.

Αυτή την πε­ρί­ο­δο συ­γκρο­τή­θη­κε και το πρώτο ακρο­βα­τι­κό Σμή­νος της Αε­ρο­πο­ρί­ας, το Καρέ των Άσσων, από το προ­σω­πι­κό της 337 Μοί­ρας Διώ­ξε­ως – Βομ­βαρ­δι­σμού, με αε­ρο­σκά­φη Republic F-84G Thunderjet. Με τις επι­δεί­ξεις του στην Ελ­λά­δα και το εξω­τε­ρι­κό, έδωσε το δυ­να­μι­κό «παρών» της Αε­ρο­πο­ρί­ας, αυ­ξά­νο­ντας την εμπι­στο­σύ­νη Ελ­λή­νων και συμ­μά­χων προς αυτήν.

Η προ­σπά­θεια της Αε­ρο­πο­ρί­ας να αντα­πο­κρι­θεί στις υψη­λές απαι­τή­σεις του ΝΑΤΟ, είχε σαν απο­τέ­λε­σμα την νέα πα­ρα­λα­βή μα­χη­τι­κών τύπου Republic F-84F Thunderstreak και North American F-86e(m) Sabre, τα οποία αντι­κα­τέ­στη­σαν τα ξε­πε­ρα­σμέ­να Republic F-84G Thunderjet σε απο­στο­λές κρού­σης και ανα­χαί­τι­σης, αντί­στοι­χα.

Το 1954, πα­ρε­λή­φθη­σαν τα F-86Ε Sabre και στα­δια­κά, συ­γκρο­τή­θη­καν οι Μοί­ρες Ανα­χαι­τί­σε­ως 341, 342 και 343. Την 30 Απρι­λί­ου 1952, συ­γκρο­τή­θη­κε το Αρ­χη­γείο Τα­κτι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας στη Λά­ρι­σα. Τον Φε­βρουά­ριο του 1953 με­το­νο­μά­στη­κε σε 28ο Αρ­χη­γείο Τα­κτι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας. Το ίδιο έτος, 13 Ιου­λί­ου 1953, συ­γκρο­τή­θη­κε το 30ο Αρ­χη­γείο Αε­ρο­πο­ρι­κού Υλι­κού, στο Φά­λη­ρο, η ση­με­ρι­νή Διοί­κη­ση Αε­ρο­πο­ρι­κής Υπο­στή­ρι­ξης. Την 30 Ιου­λί­ου 1955, συ­γκρο­τή­θη­κε το 31ο Αρ­χη­γείο Αε­ρο­πο­ρι­κής Εκ­παί­δευ­σης, στην Αθήνα, η ση­με­ρι­νή Διοί­κη­ση Αε­ρο­πο­ρι­κής Εκ­παί­δευ­σης.

Το 1957, πα­ρε­λή­φθη ένας νέος τύπος αε­ριω­θου­μέ­νων τα­κτι­κής ανα­γνώ­ρι­σης τα RF-84F Thunderflash, με τα οποία συ­μπλη­ρώ­θη­κε η δύ­να­μη της 348 ΜΤΑ. Το 1958, η Αε­ρο­πο­ρία πα­ρέ­λα­βε τα πρώτα της ελι­κό­πτε­ρα Έρευ­νας και Διά­σω­σης, τύπου Sikorsky UH-19 Chickasaw.

Με την εί­σο­δο στη δε­κα­ε­τία του 1960, η Αε­ρο­πο­ρία απέ­κτη­σε τα πρώτα ανα­χαι­τι­στι­κά αε­ρο­σκά­φη με Radar, τύπου North American F-86D Dog Sabre και από το 1964 πέ­ρα­σε στα υπε­ρη­χη­τι­κά αε­ριω­θού­με­να Lockheed F-104G Starfighter και Northrop F-5A/B Freedom Fighter. Πα­ράλ­λη­λα, ενι­σχύ­θη­καν οι Μοί­ρες εκ­παί­δευ­σης με εκ­παι­δευ­τι­κά Cessna T-37 Tweety Bird. Η 1η γενιά ολο­κλη­ρώ­θη­κε με την πα­ρα­λα­βή των δελ­τα­πτέ­ρυ­γων Convair F-102A Delta Dagger.

Το Μάιο του 1965, πα­ρα­δό­θη­καν στην Αε­ρο­πο­ρία τα πρώτα F-5Α/Β και αρ­γό­τε­ρα, το 1968-1969 πα­ρα­λή­φθη­καν 16 φω­το­α­να­γνω­ρι­στι­κά RF-5Α με 4 κά­με­ρες KS-92.

Στις αρχές της δε­κα­ε­τί­ας του 1970, πα­ρε­λή­φθη­σαν τα Ελι­κό­πτε­ρα Agusta Bell 205A (1971), ενώ στα τέλη του 1973 πα­ρα­λή­φθη­καν τα πρώτα πυ­ρο­σβε­στι­κά αε­ρο­σκά­φη Canadair CL-215. Τέλος, τη δε­κα­ε­τία αυτή, τα αει­θα­λή North American T-6 Texan (Harvard) αντι­κα­τα­στά­θη­καν από τα εκ­παι­δευ­τι­κά αε­ρο­σκά­φη Cessna T-41D Mescalero.

Η δεύ­τε­ρη γενιά

Ση­μείο – ορό­ση­μο για την εξέ­λι­ξη της Πο­λε­μι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας (ΠΑ) υπήρ­ξαν τα πο­λι­τι­κά και στρα­τιω­τι­κά γε­γο­νό­τα του 1974, λόγω της ει­σβο­λής των Τούρ­κων στην Κύπρο. Κατά τη διάρ­κεια των επι­χει­ρή­σε­ων, η ΠΑ εκτέ­λε­σε πλή­θος ανα­χαι­τί­σε­ων στο Αι­γαίο. Ιστο­ρι­κή έμει­νε η πα­ρά­τολ­μη απο­στο­λή 12 με­τα­γω­γι­κών NORD 2501 Noratlas, της 354 Μοί­ρας, τα οποία τον Ιού­λιο του 1974 με­τέ­φε­ραν στο αε­ρο­δρό­μιο Λευ­κω­σί­ας μία Μοίρα Κα­τα­δρο­μών, με απο­τέ­λε­σμα την κα­τα­στρο­φή 4 αε­ρο­σκα­φών, την απώ­λεια 4 Ελ­λή­νων αε­ρο­πό­ρων και 27 Κα­τα­δρο­μέ­ων.

Τα γε­γο­νό­τα που ακο­λού­θη­σαν την Κυ­πρια­κή τρα­γω­δία, οδή­γη­σαν την Ελ­λά­δα εκτός ΝΑΤΟ και ταυ­τό­χρο­να πυ­ρο­δό­τη­σαν ένα ση­μα­ντι­κό εξο­πλι­στι­κό πρό­γραμ­μα, το οποίο αφε­νός ήταν προ­σα­να­το­λι­σμέ­νο στα οπλι­κά συ­στή­μα­τα που άρ­μο­ζαν στις ανά­γκες τις χώρας, αφε­τέ­ρου στρε­φό­ταν και σε άλλες πηγές πέραν των ΗΠΑ.

Μέσα σε αυτό το πλαί­σιο, απο­κτή­θη­καν 40 γαλ­λι­κά μα­χη­τι­κά Dassault Mirage F-1CG με­τα­ξύ 1975-1978. Ο το­μέ­ας κρού­σης ενι­σχύ­θη­κε ση­μα­ντι­κά, από το 1975, με την πα­ρα­λα­βή 65 αμε­ρι­κα­νι­κών βομ­βαρ­δι­στι­κών Vought A-7H Corsair II (60 μο­νο­θέ­σια A-7H και 5 δι­θέ­σια TA-7H) στο διά­στη­μα 1975-1977. Στα τέλη της δε­κα­ε­τί­ας του 1970, ο στό­λος των μα­χη­τι­κών ισχυ­ρο­ποι­ή­θη­κε με την προ­σθή­κη 18 McDonnell Douglas F-4E Phantom II και 8 φω­το­α­να­γνω­ρι­στι­κών McDonnell Douglas RF-4E Phantom II. Το σύ­νο­λο αυτό των μα­χη­τι­κών 2ης γε­νιάς συ­μπο­ρεύ­τη­κε με μα­χη­τι­κά Lockheed F-104G Starfighter και Northrop F-5A/B Freedom Fighter σε όλη αυτή την πε­ρί­ο­δο και σή­κω­σε το βάρος της ανα­χαί­τι­σης, της τουρ­κι­κής προ­κλη­τι­κό­τη­τας στο Αι­γαίο.

Στον τομέα της εκ­παί­δευ­σης, το αει­θα­λές Lockheed T-33A Silver Star εκτο­πί­στη­κε σε δευ­τε­ρεύ­ο­ντες ρό­λους από το Rockwell T-2E Buckeye, ενώ ο το­μέ­ας των με­τα­γω­γι­κών αε­ρο­σκα­φών ενι­σχύ­θη­κε ση­μα­ντι­κά με την προ­μή­θεια 12 Lockheed C-130H Hercules από μια αρ­χι­κή πα­ραγ­γε­λία 18 αε­ρο­σκα­φών και 5 βα­ρέ­ων ελι­κο­πτέ­ρων Boeing Meridiolani CH-47C Chinook. Το κοι­νω­νι­κό έργο της ΠΑ ενι­σχύ­θη­κε με την από­κτη­ση αε­ρο­σκα­φών γε­ωρ­γι­κών εφαρ­μο­γών τύπου Grumman Schweizer G.164 AgCat και PZL M-18 Dromader.

Πλη­ρο­φο­ρί­ες, Φω­το­γρα­φί­ες : Πο­λε­μι­κή Αε­ρο­πο­ρία news247.gr