Αντ. Γιαννικουρής: «Η συμβολή μας στο μνημείο Ποντιακού Ελληνισμού στην Κω, αποτελεί την ελάχιστη ένδειξη τιμής και σεβασμού»

Στα απο­κα­λυ­πτή­ρια του μνη­μεί­ου Πο­ντια­κού Ελ­λη­νι­σμού που έγι­ναν στην Κω την πε­ρα­σμέ­νη Τε­τάρ­τη, πα­ρα­βρέ­θη­κε ο πρό­ε­δρος του ΤΕΕ Δω­δε­κα­νή­σου κος Αντώ­νης Γιαν­νι­κου­ρής.

Την συ­γκι­νη­τι­κή αλλά και ιστο­ρι­κή πα­ράλ­λη­λα εκ­δή­λω­ση πα­ρα­κο­λού­θη­σε πλή­θος κό­σμου καθώς επί­σης και οι εκ­πρό­σω­ποι φο­ρέ­ων και αρχών του νη­σιού.

Στην ομι­λία του ο πρό­ε­δρος του ΤΕΕ Δω­δε­κα­νή­σου κος Αντώ­νης Γιαν­νι­κου­ρής, απευ­θυ­νό­με­νος στον πρό­ε­δρο κ. Χα­ρά­λα­μπο Να­βρο­ζί­δη αλλά και τα μέλη του Συλ­λό­γου Πο­ντί­ων Κω «ο ΞΕ­ΝΙ­ΤΕ­ΑΣ», εξέ­φρα­σε τα θερμά του συγ­χα­ρη­τή­ρια για την ολο­κλή­ρω­ση μιας σπου­δαί­ας πρω­το­βου­λί­ας. Μια προ­σπά­θεια με ιδιαί­τε­ρη ιστο­ρι­κή ση­μα­σία όχι μόνο για το σύλ­λο­γο, αλλά για όλους του Έλ­λη­νες, αφιε­ρω­μέ­νη στα 100 και πλέον χρό­νια από την τέ­λε­ση των τρα­γι­κών αυτών γε­γο­νό­των στην ιστο­ρία του σύγ­χρο­νου Ελ­λη­νι­σμού.

«Να είστε βέ­βαιοι, ότι η πό­ντια ξε­ρι­ζω­μέ­νη μάνα και το «πάρκο του πο­ντιά­κου ελ­λη­νι­σμού» είναι πλέον ένα νέο ση­μείο ανα­φο­ράς του νη­σιού μας. Η ση­με­ρι­νή ημέρα, είναι μια ημέρα σταθ­μός, που πρέ­πει να οπλί­σει τον σύγ­χρο­νο κόσμο… με την ευχή να μην ζή­σου­με ποτέ ξανά τέ­τοιες θη­ριω­δί­ες» – επι­σή­μα­νε ο πρό­ε­δρος του ΤΕΕ Δω­δε­κα­νή­σου στην ομι­λία του.

Ο πρό­ε­δρος του ΤΕΕ Δω­δε­κα­νή­σου κος Αντώ­νης Γιαν­νι­κου­ρής, τό­νι­σε επί­σης, ότι η πα­ρου­σία όλων στην εκ­δή­λω­ση αυτή είναι η έν­δει­ξη τιμής και σε­βα­σμού στην ιστο­ρι­κή μνήμη και στα εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες θύ­μα­τα του Πο­ντια­κού Ελ­λη­νι­σμού, που σφα­γιά­σθη­καν και εκτο­πί­σθη­καν.

Ταυ­τό­χρο­να, ση­μο­το­δο­τεί τη στα­θε­ρή προ­σπά­θεια να ανα­γνω­ρι­στεί η θυσία τους αλλά και την ατα­λά­ντευ­τη επι­λο­γή, το πνεύ­μα του Πό­ντου να εξα­κο­λου­θεί να δια­περ­νά την ιστο­ρία μας και να πα­ρα­μέ­νει ζω­ντα­νή η φλόγα του ξε­ρι­ζω­μέ­νου ελ­λη­νι­σμού.

Το Τε­χνι­κό Επι­με­λη­τή­ριο Δω­δε­κα­νή­σου, υπήρ­ξε αρω­γός σε κάθε βήμα της προ­σπά­θειας του συλ­λό­γου, συν­δρά­μο­ντας στην ολο­κλή­ρω­ση των δια­δι­κα­σί­ων αδειο­δό­τη­σης και τον σχε­δια­σμό, για την υλο­ποί­η­ση του μνη­μεί­ου.

Στην ομι­λία του, ο πρό­ε­δρος του ΤΕΕ Δω­δε­κα­νή­σου επι­σή­μα­νε ότι, «ο τε­χνι­κός κό­σμος έχει την πε­ποί­θη­ση, ότι η ιστο­ρι­κή μνήμη πρέ­πει να ταυ­τί­ζε­ται με ένα κομ­μά­τι του πο­λε­ο­δο­μι­κού ιστού της πόλης. Υπό αυτό το πρί­σμα, προ­τεί­να­με την ονο­μα­σία του πάρ­κου σε ”Πάρκο Πο­ντια­κού Ελ­λη­νι­σμού”, πρό­τα­ση που έγινε απο­δε­κτή, με την ομό­θυ­μη και ομό­φω­νη από­φα­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Κω.

Είναι η ελά­χι­στη έν­δει­ξη τιμής στα θύ­μα­τα του Πο­ντια­κού Ελ­λη­νι­σμού και σε­βα­σμού στους συ­μπα­τριώ­τες μας Πο­ντί­ους που ζουν στην Κω και απο­τε­λούν ανα­πό­σπα­στο κομ­μά­τι της Κω­α­κής κοι­νω­νί­ας.

Με την ανέ­γερ­ση του εν λόγω μνη­μεί­ου και τη με­το­νο­μα­σία του πάρ­κου σε ”Πάρκο Πο­ντια­κού Ελ­λη­νι­σμού” συ­στρα­τευό­μα­στε στην ενιαία εθνι­κή γραμ­μή, για την πα­γκό­σμια ανα­γνώ­ρι­ση της γε­νο­κτο­νί­ας ενός ση­μα­ντι­κού τμή­μα­τος του ελ­λη­νι­κού πλη­θυ­σμού, που δεν διεκ­δι­κεί ούτε πε­ριου­σί­ες ούτε επα­να­πα­τρι­σμό, αλλά επι­μέ­νει ει­ρη­νι­κά για το δί­καιο αί­τη­μα της ανά­παυ­σης και της δι­καί­ω­σης των χι­λιά­δων ψυχών, που έχα­σαν τη ζωή τους».