Επιδικάστηκε αποζημίωση σε γυναίκα που εξαπατήθηκε από τον συνέταιρό της

Χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 58.411,85 ευρώ, ως πε­ριου­σια­κή ζημία, με το νό­μι­μο τόκο από την επί­δο­ση της αγω­γής και μέχρι την πλήρη και ολο­σχε­ρή εξό­φλη­ση, καθώς και το ποσό των 1.000 ευρώ ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση λόγω ηθι­κής βλά­βης επε­δί­κα­σε σε μια κά­τοι­κο της Ρόδου το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου κα­τα­δι­κά­ζο­ντας τον ενα­γό­με­νο και στην κα­τα­βο­λή μέ­ρους των δι­κα­στι­κών εξό­δων της ενά­γου­σας, το οποίο ορί­ζει στο ποσό των 2.000 ευρώ.

Η ενά­γου­σα ισχυ­ρί­στη­κε ότι από το 2001 ξε­κί­νη­σε να ερ­γά­ζε­ται σε επι­χεί­ρη­ση του ενα­γό­με­νου, εγκα­τα­λεί­πο­ντας την προη­γού­με­νη επο­χια­κή θέση ερ­γα­σί­ας της σε ξε­νο­δο­χεια­κή μο­νά­δα της Ρόδου.

Ότι έως το 2004 απα­σχο­λού­νταν με σύμ­βα­ση εξαρ­τη­μέ­νης ερ­γα­σί­ας, εν συ­νε­χεία, όμως, ο ενα­γό­με­νος, της πρό­τει­νε να ανα­λά­βει πολύ μικρό με­ρί­διο της ετε­ρόρ­ρυθ­μης εται­ρεί­ας που είχε σκοπό να ιδρύ­σει και να έχει την ιδιό­τη­τα του ετε­ρόρ­ρυθ­μου μέ­λους σε αυτή, χωρίς εν τω με­τα­ξύ να αλ­λά­ξει πραγ­μα­τι­κά κάτι στην ερ­γα­σια­κή τους σχέση.

Προ­κει­μέ­νου να την πεί­σει να απο­δε­χθεί την ως άνω πρό­τα­σή του, ο ενα­γό­με­νος της υπο­σχέ­θη­κε, ανα­λαμ­βά­νο­ντας προ­φο­ρι­κά τη σχε­τι­κή υπο­χρέ­ω­ση, να κα­τα­βά­λει αυτός και μόνο ατο­μι­κά όλες τις δα­πά­νες που θα προ­έ­κυ­πταν μελ­λο­ντι­κά και θα αφο­ρού­σαν κάθε χρέος προς τρίτο, ιδιώ­τη ή δη­μό­σια αρχή και προς τα αρ­μό­δια ασφα­λι­στι­κά τα­μεία, οπο­τε­δή­πο­τε ήθε­λαν βε­βαιω­θεί, ακόμη και ατο­μι­κά στο όνομα της ενά­γου­σας.

Υπο­στή­ρι­ξε πα­ρα­πέ­ρα ότι με την εν γνώ­σει του δόλια ψευδή πα­ρά­στα­ση των ως άνω ανα­φε­ρό­με­νων, συ­νι­στά­με­νων σε υπό­σχε­ση για την τή­ρη­ση στο μέλ­λον ορι­σμέ­νης στά­σης ένα­ντι της ενά­γου­σας, σε συν­δυα­σμό με τη μέχρι το ση­μείο εκεί­νη αρ­μο­νι­κή συ­νερ­γα­σία τους και υπό το φόβο απώ­λειας της μο­να­δι­κής πηγής ει­σο­δη­μά­των της, έπει­σε την τε­λευ­ταία να συμ­με­τά­σχει ως ετε­ρόρ­ρυθ­μος εταί­ρος με πο­σο­στό συμ­με­το­χής στις κερ­δο­ζη­μί­ες της εται­ρεί­ας 5%.

Την πε­ρί­ο­δο 2012-2013, οπότε και ο ενα­γό­με­νος με­τα­βί­βα­σε σε τρίτο την επι­χεί­ρη­σή του, πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε από τον νέο ιδιο­κτή­τη για πρώτη φορά ότι φέ­ρε­ται να οφεί­λει στο ΤΕΒΕ το ποσό των 36.000 ευρώ, την στιγ­μή που αυτή πί­στευε έως τότε ότι την εν λόγω ασφα­λι­στι­κή υπο­χρέ­ω­σή της την τα­κτο­ποιού­σε ο ενα­γό­με­νος. Ενώ ο ενα­γό­με­νος πα­ρα­δέ­χθη­κε ότι δεν εκ­πλή­ρω­σε την ως άνω υπο­χρέ­ω­σή του και τη δια­βε­βαί­ω­σε ότι θα απο­πλη­ρώ­σει ο ίδιος το σχε­τι­κό χρέος προς το ΤΕΒΕ, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας μά­λι­στα και εγ­γρά­φως, προς δια­σφά­λι­σή της, τη σχε­τι­κή υπο­χρέ­ω­σή του κατά την υπο­γρα­φή του ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού λύσης της ετε­ρόρ­ρυθ­μης εται­ρεί­ας με την ανά­λη­ψη υπο­χρέ­ω­σης κα­τα­βο­λής του ως άνω χρη­μα­τι­κού ποσού μέχρι τη 10.11.2015, εντού­τοις και παρά την πα­ρέ­λευ­ση της ως άνω προ­θε­σμί­ας και τις επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις της ενά­γου­σας, αλλά και την υπο­βο­λή εκ μέ­ρους της έγκλη­σης ενώ­πιον των αρ­μό­διων ποι­νι­κών αρχών, αι­τού­με­νη την ποι­νι­κή δίωξη του ενα­γό­με­νου για το αδί­κη­μα της απά­της, ο ενα­γό­με­νος, ο οποί­ος και στο πλαί­σιο της ποι­νι­κής προ­δι­κα­σί­ας ανα­γνώ­ρι­σε εκ νέου την υπο­χρέ­ω­σή του και υπο­σχέ­θη­κε να τη διευ­θε­τή­σει άμεσα, ουδέν χρη­μα­τι­κό ποσό έχει κα­τα­βά­λει στον ασφα­λι­στι­κό της φορέα.

Λόγω μη κα­τα­βο­λής εκ μέ­ρους του ενα­γό­με­νου ποσού ύψους 1.500 ευρώ στην αρ­μό­δια υπη­ρε­σία του ΓΕΜΗ για λο­γα­ρια­σμό της εται­ρεί­ας, δεν δύ­να­ται να ολο­κλη­ρω­θούν οι δια­δι­κα­σί­ες λύσης και εκ­κα­θά­ρι­σης της ως άνω ετε­ρόρ­ρυθ­μης εται­ρεί­ας, με απο­τέ­λε­σμα η τε­λευ­ταία να εξα­κο­λου­θεί να φέ­ρε­ται ως έχου­σα την εμπο­ρι­κή ιδιό­τη­τα και να οφεί­λει ει­σφο­ρές στο ΤΕΒΕ, το ύψος των οποί­ων ανέρ­χε­ται πλέον στο των 58.411,85 ευρώ.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε ο δι­κη­γό­ρος κ. Αντώ­νης Ρούσ­σος.