Ο ογκόλιθος της φαρμακευτικής συνέθεσε δύο ουσίες, διχοτομώντας λες τον κόσμο: την ασπιρίνη, ένα από τα πιο ευεργετικά φάρμακα που είδε ποτέ ο κόσμος, και την ηρωίνη, μια από τις καταστρεπτικότερες ουσίες που δυστύχησε να γευτεί η οικουμένη.
Και τα δύο αντιπροσωπεύουν βέβαια τα φαρμακολογικά όνειρα των τελών του 19ου αιώνα για παρασκευή πρωτοποριακών ουσιών με εφαρμοσμένη χρήση στην ιατρική.
Οι χημικοί δεν ήθελαν τώρα να απομονώνουν απλώς δραστικά συστατικά από φυτικές ουσίες ή να τα αναπαράγουν εργαστηριακά. Ήθελαν να βοηθήσουν τον άνθρωπο και τις σωματικές ή ψυχολογικές παθολογίες του και τίποτα δεν φαινόταν να μπορεί να τους σταματήσει.
Σχολιασμός άρθρου
Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού
Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.