Μια πολύ σημαντική απόφαση του 3μελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου

Mια ση­μα­ντι­κή από­φα­ση, που έρ­χε­ται να κα­τα­δεί­ξει ότι νο­μο­θε­τή­μα­τα που απο­σκο­πούν στην επι­τά­χυν­ση της απο­νο­μής της δι­καιο­σύ­νης, οδη­γούν συχνά σε πα­ρα­βί­α­ση  της Ευ­ρω­παϊ­κής Σύμ­βα­σης Δι­καιω­μά­των του Αν­θρώ­που (ΕΣΔΑΑ) εξέ­δω­σε χθες, κατά πλειο­ψη­φία, το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου εξε­τά­στη­κε υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νο για πλα­στο­γρα­φία και χρήση πλα­στού εγ­γρά­φου έναν κά­τοι­κο του Αρ­χαγ­γέ­λου, ιδιο­κτή­τη κα­τα­στή­μα­τος υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος, ο οποί­ος είχε κα­τα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως διότι εφέ­ρε­το να έχει πλα­στο­γρα­φή­σει από­φα­ση με την οποία του χο­ρη­γή­θη­κε άδεια λει­τουρ­γί­ας κα­τα­στή­μα­τος υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος και του επι­βλή­θη­κε ποινή μι­κρό­τε­ρη των 6 μηνών.

Με το νόμο 4411/2016, που ψη­φί­στη­κε πρό­σφα­τα, προ­βλέ­πε­ται στο άρθρο 9 ότι ποι­νές διάρ­κειας μέχρι έξι μηνών που έχουν επι­βλη­θεί με απο­φά­σεις, οι οποί­ες έχουν εκ­δο­θεί μέχρι τη δη­μο­σί­ευ­ση, εφό­σον οι απο­φά­σεις δεν έχουν κα­τα­στεί αμε­τά­κλη­τες και οι ποι­νές αυτές δεν έχουν εκτι­θεί με οποιον­δή­πο­τε τρόπο μέχρι τη δη­μο­σί­ευ­σή του, πα­ρα­γρά­φο­νται και δεν εκτε­λού­νται, υπό τον όρο ότι ο κα­τα­δι­κα­σθείς δεν θα τε­λέ­σει μέσα σε δύο έτη από τη δη­μο­σί­ευ­ση του νόμου νέα από δόλο αξιό­ποι­νη πράξη, για την οποία θα κα­τα­δι­κα­στεί αμε­τά­κλη­τα οπο­τε­δή­πο­τε σε ποινή στε­ρη­τι­κή της ελευ­θε­ρί­ας ανώ­τε­ρη των έξι μηνών.

Ο συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κα­τη­γο­ρού­με­νου δι­κη­γό­ρος κ. Κ. Σαρ­ρής, επέ­μει­νε για την αθω­ό­τη­τα του εντο­λέ­ως του, το­νί­ζο­ντας ότι επι­θυ­μεί να δι­κα­στεί σε δεύ­τε­ρο βαθμό, επι­ση­μαί­νο­ντας μά­λι­στα ότι πα­ρα­βιά­ζο­νται δι­καιώ­μα­τα του εντο­λέ­ως του.

Το δι­κα­στή­ριο έκανε δεκτό το αί­τη­μα κατά πλειο­ψη­φία, τον δί­κα­σε και τον αθώ­ω­σε αφού δεν προ­έ­κυ­ψε πράγ­μα­τι ότι είχε τε­λέ­σει τα αδι­κή­μα­τα για τα οποία είχε κα­τα­δι­κα­στεί σε πρώτο βαθμό.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είχε εξάλ­λου προ­έ­γκρι­ση της λει­τουρ­γί­ας του κα­τα­στή­μα­τος, όλες τις νό­μι­μες προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την έκ­δο­ση της αδεί­ας, η οποία, όπως το­νί­σθη­κε στο ακρο­α­τή­ριο, του δό­θη­κε εσπευ­σμέ­να για ψη­φο­θη­ρι­κούς λό­γους από επι­τε­λή του Δήμου, χωρίς ο ίδιος να γνω­ρί­ζει ότι ήταν πλα­στή η υπο­γρα­φή, που είχε τεθεί επ’ αυτής.