Διχάζει ο νόμος εναντίον των απεργιών

Νέο μέτωπο φαί­νε­ται πως ανοίγει ξαφνικά στο εσω­τε­ρικό της κυβέρ­νη­σης έπειτα από την αντί­δραση του ΠΑΣΟΚ σε σημε­ρινά δημο­σιεύ­ματα που κάνουν λόγο για ριζικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο οι εργα­ζό­με­νοι μπορούν να κάνουν απεργία, αλλά και τα προ­νό­μια των συν­δι­κα­λι­στών.Μπορεί η πρό­σφατη απεργία στη ΔΕΗ να επα­νέ­φερε στο προ­σκή­νιο σκέψεις για άμεσες αλλαγές στο νόμο για τις απερ­γίες, ωστόσο, οι δύο εταίροι δεν φαί­νε­ται να έχουν κοινό πλαίσιο δράσης μιας και το ΠΑΣΟΚ ήδη αντέ­δρασε με επίσημη ανα­κοί­νωσή του.

Χαρι­λάου Τρι­κούπη: Είμαστε απέ­να­ντι σε οποια­δή­ποτε αλλαγή στον απερ­γιακό νόμο

Το ΠΑΣΟΚ, πριν καλά καλά το Μαξίμου επι­βε­βαιώ­σει ή δια­ψεύ­σει τα δημο­σιεύ­ματα, εξέδωσε ανα­κοί­νωση με την οποία δηλώνει κατη­γο­ρη­μα­τικά αντί­θετο στις όποιες «προ­τά­σεις» και προ­σθέ­τει ότι θα σταθεί απέ­να­ντι σε κάθε τέτοια ενέρ­γεια προ­ώ­θη­σής τους.

Στο κείμενο τονί­ζε­ται ότι με βάση τις σημε­ρι­νές συν­θή­κες δεν είναι δυνατόν να ανοίξει μια τέτοια συζή­τηση και σημειώ­νε­ται ότι το κόμμα δεν θα απο­δε­χθεί τιμω­ρη­τι­κού χαρα­κτήρα κινή­σεις κατά των συν­δι­κά­των.

Ανα­λυ­τικά:

«Σημε­ρινά δημο­σιεύ­ματα ανα­φέ­ρο­νται σε προ­θέ­σεις για αλλαγές στην εργα­τική νομο­θε­σία, που αφορούν τις απερ­γίες, την αντα­περ­γία (lock out) και το νόμο για τις συν­δι­κα­λι­στι­κές ελευ­θε­ρίες και δικαιώ­ματα. (Ν.1264/82)

Το ΠΑΣΟΚ επα­να­λαμ­βά­νει κατη­γο­ρη­μα­τικά ότι δια­φω­νεί με αυτές τις «προ­τά­σεις» και ότι θα σταθεί απέ­να­ντι σε κάθε ενέρ­γεια προ­ώ­θη­σής τους.

Δεν είναι δυνατόν, ιδιαί­τερα στις σημε­ρι­νές συν­θή­κες, να συζη­τάμε για επα­να­φορά του μέτρου της εργο­δο­τι­κής αντα­περ­γίας και για διεύ­ρυνση των ομα­δι­κών απο­λύ­σεων.

Και τέλος, δεν απο­δε­χό­μα­στε τιμω­ρη­τι­κού χαρα­κτήρα κινή­σεις κατά των συν­δι­κά­των, την ώρα που ο κοι­νω­νι­κός διά­λο­γος και η επα­νέ­νωση του έθνους είναι όσο ποτέ ανα­γκαίοι όροι για την ορι­στική έξοδο από την κρίση και την εφαρ­μογή του νέου μοντέ­λου ανά­καμ­ψης που επαγ­γελ­λό­μα­στε».

Ποιες είναι βασικές αλλαγές στον απερ­γιακό νόμο

Το θέμα ανα­κι­νή­θηκε από ένα δημο­σί­ευμα της εφη­με­ρί­δας «ΤΑ ΝΕΑ» όπου ανα­φέ­ρε­ται πως η κυβέρ­νηση φέρεται απο­φα­σι­σμένη να κάνει σαρω­τι­κές αλλαγές στον τρόπο που οι εργα­ζό­με­νοι θα μπορούν να απο­φα­σί­ζουν για απεργία.

Σύμφωνα με το ρεπορ­τάζ της εφη­με­ρί­δας οι τέσ­σε­ρις βασικές αλλαγές που σχε­διά­ζο­νται είναι οι εξής:

1. Αλλαγή στον τρόπο λήψης των απο­φά­σεων για απερ­για­κές κινη­το­ποι­ή­σεις: Με την διάταξη που προ­ω­θεί­ται μια απεργία για να είναι νόμιμη πρέπει να έχει υπερ­ψη­φι­στεί από το 50%+1 των μελών του συν­δι­κά­του

2. Επα­να­φορά της αντα­περ­γίας (λοκ-άουτ): Πρό­κει­ται για επα­να­φορά διά­τα­ξης του 1976, η οποία έδινε τη δυνα­τό­τητα σε εργο­δότη να κλείνει την επι­χεί­ρησή του σε περί­πτωση απερ­γίας διαρ­κείας των εργα­ζο­μέ­νων, μέτρο που ισχύει σε πολλές χώρες της Ευρώπης

3. Επα­νε­ξέ­ταση του τρόπου χρη­μα­το­δό­τη­σης των συν­δι­κά­των: Μέχρι σήμερα η χρη­μα­το­δό­τηση γίνεται από το κράτος μέσω κον­δυ­λίου που παρα­κρα­τεί ο εργο­δό­της ως ποσοστό από τις εισφο­ρές που πρέπει να κατα­βά­λει στους εργα­ζό­με­νους. Στην Ευρώπη η χρη­μα­το­δό­τηση καλύ­πτε­ται από τις συν­δρο­μές των μελών των συν­δι­κά­των

4. Αλλαγή στο καθε­στώς συν­δι­κα­λι­στι­κών αδειών: Το καθε­στώς θα αυστη­ρο­ποι­η­θεί σε ό,τι αφορά το ποιοι θα δικαιού­νται και πώς θα χορη­γού­νται.

Για κατάρ­γηση της απερ­γίας και του συν­δι­κα­λι­σμού κάνει λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ

Η απά­ντηση της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης ήταν άμεση, καθώς, ο ΣΥΡΙΖΑ, δια στό­μα­τος Δημήτρη Στρα­τούλη, κατη­γό­ρησε την κυβέρ­νηση ότι προωθεί την «κατάρ­γηση της απερ­γίας και του συν­δι­κα­λι­σμού».

Ανα­λυ­τικά η δήλωση Στρα­τούλη:

«Η κυβέρ­νηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, προ­κει­μέ­νου να τσα­κί­σει τις λαϊκές αντι­στά­σεις στις βάρ­βα­ρες μνη­μο­νια­κές πολι­τι­κές της και για να επι­βάλ­λει στο λαό μας προς όφελος των κερδών της εγχώ­ριας οικο­νο­μι­κής ολι­γαρ­χίας και των ξένων “επεν­δυ­τών” μισθούς Κίνας και εργα­σια­κές σχέσεις Ουγκά­ντας, συνε­χί­ζει τον αυταρ­χικό κατή­φορό της που δεν έχει τέλος, βάζο­ντας σε δια­κιν­δύ­νευση πλέον και την ίδια τη δημο­κρα­τία στη χώρα μας.

Η κυβέρ­νηση Σαμαρά-Βενιζέλου μετά την ουσια­στική κατάρ­γηση του συνταγ­μα­τι­κού δικαιώ­μα­τος των εργα­ζο­μέ­νων για συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις εργα­σίας και την αντι­με­τώ­πιση των απερ­γιών, όπως αυτή των εργα­ζο­μέ­νων της ΔΕΗ, με πολι­τι­κές επι­στρα­τεύ­σεις, δικα­στι­κές απα­γο­ρεύ­σεις και κατα­στολή, προωθεί, μέχρι το τέλος του 2014, με νόμο την κατάρ­γηση των επίσης συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μέ­νων δικαιω­μά­των της απερ­γίας και του συν­δι­κα­λι­σμού. Στην ουσία, νεκρα­να­σταί­νει τον αντι­συν­δι­κα­λι­στικό νόμο 330/1976, το απερ­γο­κτόνο άρθρο 4 του νόμου 1365/83, που ίσχυε μόνο για το δημόσιο τομέα, καθώς και το δικαί­ωμα των εργο­δο­τών για αντα­περ­γία, δηλαδή αντερ­γα­τι­κούς νόμους που καταρ­γή­θη­καν μετά από μεγά­λους αγώνες των εργα­ζο­μέ­νων και του λαού μας.

Καλούμε τους εργα­ζό­με­νους και όλο το λαό να δώσουν στα νέα αντερ­γα­τικά σχέδια της κυβέρ­νη­σης την αγω­νι­στική, μαζική, ενωτική απά­ντηση που της αρμόζει και να συμ­βάλ­λουν με τους αγώνες και την ψήφο τους στην ανα­τροπή της, πριν προ­λά­βει να κατε­δα­φί­σει τα πάντα».

ΚΚΕ: Κατα­στέλ­λο­νται και περιο­ρί­ζο­νται οι συν­δι­κα­λι­στι­κές και λαϊκές ελευ­θε­ρίες

«Από τις εξε­λί­ξεις επι­βε­βαιώ­νε­ται αυτό που σταθερά λέει το ΚΚΕ, ότι η προ­ώ­θηση της αντι­λαϊ­κής πολι­τι­κής θα συνο­δεύ­ε­ται ανα­πό­σπα­στα με την κατα­στολή και τον περιο­ρι­σμό των συν­δι­κα­λι­στι­κών και λαϊκών ελευ­θε­ριών» τονίζει από την πλευρά του το ΚΚΕ.

«Η κυβέρ­νηση να μη δια­νοη­θεί να προ­χω­ρή­σει στις αντι­δρα­στι­κές και αυταρ­χι­κές ανα­τρο­πές στον συν­δι­κα­λι­στικό νόμο που, σύμφωνα με δημο­σιεύ­ματα, θα αφορούν ακόμη και στην παρε­μπό­διση έως και την απα­γό­ρευση της κήρυξης απερ­γίας από τα σωμα­τεία» προ­σθέ­τει το Κομ­μου­νι­στικό Κόμμα, κατα­λή­γο­ντας: «το αυτο­νό­ητο δικαί­ωμα στην οργά­νωση της πάλης και τη διεκ­δί­κηση, τα συν­δι­κα­λι­στικά δικαιώ­ματα και ελευ­θε­ρίες, απο­τε­λούν την ασπίδα των εργα­ζο­μέ­νων ενάντια στην αντι­λαϊκή λαίλαπα διαρ­κείας της κυβέρ­νη­σης και της ΕΕ και δεν τίθε­νται σε “δια­πραγ­μά­τευση”».