Η αφερεγγυότητα του Δημοσίου δεν έχει όρια! Πώλησαν σε επενδυτή ακίνητο που ήταν χαρακτηρισμένο ως δασικό!

Ακόμη μια υπό­θε­ση, εν­δει­κτι­κή της αφε­ρεγ­γυό­τη­τας του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, που βάζει σε πρω­το­φα­νείς πε­ρι­πέ­τειες επεν­δυ­τές, που επι­λέ­γουν να συ­ναλ­λα­γούν μαζί του, σύ­ρε­ται από τον Σε­πτέμ­βριο του 2011 ενώ­πιον του Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου. Εται­ρεία πε­ριο­ρι­σμέ­νης ευ­θύ­νης που εδρεύ­ει στο Δήμο Ρόδου έχει στρα­φεί συ­γκε­κρι­μέ­να κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, όπως νο­μί­μως εκ­προ­σω­πεί­ται από τον Υπουρ­γό Οι­κο­νο­μι­κών και της “Κτη­μα­τι­κής Εται­ρεί­ας του Δη­μο­σί­ου” (ΚΕΔ) αξιώ­νο­ντας να ανα­γνω­ρι­στεί η ακυ­ρό­τη­τα της αγο­ρα­πω­λη­σί­ας ακι­νή­του που αγό­ρα­σε και χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 435.209,66 ευρώ για βλά­βες που υπέ­στη.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Στις 27 Δε­κεμ­βρί­ου 2007 η εται­ρεία αγό­ρα­σε μέσω πλειο­δο­τι­κής δη­μο­πρα­σί­ας, δη­μό­σιο ακί­νη­το, και συ­γκε­κρι­μέ­να έναν αγρό με ελαιό­δεν­δρα, που βρί­σκε­ται στα Κο­σκι­νού, με απο­κλει­στι­κό σκοπό την αξιο­ποί­η­σή του με την οι­κο­δό­μη­ση εντός αυτού επαγ­γελ­μα­τι­κών χώρων, απο­θη­κών κ.λ.π. προς με­τα­πώ­λη­ση.

Το ακί­νη­το έχει έκτα­ση 17.800 τ.μ. και επί του το­πο­γρα­φι­κού του δια­γράμ­μα­τος υπάρ­χει βε­βαί­ω­ση του Ν. 651/77 ότι σύμ­φω­να με τις ισχύ­ου­σες πο­λε­ο­δο­μι­κές δια­τά­ξεις η κτη­μα­το­λο­γι­κή με­ρί­δα ευ­ρί­σκε­ται εκτός των ορίων του εγκε­κρι­μέ­νου σχε­δί­ου οι­κι­σμού Τσαϊ­ριού και είναι άρτια και οι­κο­δο­μή­σι­μη.

Το ακί­νη­το κα­τα­κυ­ρώ­θη­κε στην εται­ρεία ένα­ντι 687.543 ευρώ, και κα­τέ­βα­λε 68.754,30 ευρώ με την υπο­γρα­φή του συμ­βο­λαί­ου στη ΔΟΥ Ρόδου, ενώ το υπό­λοι­πο ποσό συμ­φω­νή­θη­κε ότι θα κα­τα­βαλ­λό­ταν στην ΚΕΔ, σε 9 ετή­σιες δό­σεις και με ετή­σιο επι­τό­κιο 6%, πα­ρα­κρα­τού­με­νης της κυ­ριό­τη­τας από το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο μέ­χρις εξο­φλή­σε­ως του τι­μή­μα­τος.

Η εται­ρεία κα­τέ­βα­λε και το ποσό των 90.975,74 ευρώ για την 1η δόση, ήτοι αυτή του έτους 2008.

Στο 3° φύλλο του ως άνω συμ­βο­λαί­ου ανα­φε­ρό­ταν ότι: «ο πω­λη­τής ΕΛ­ΛΗ­ΝΙ­ΚΟ ΔΗ­ΜΟ­ΣΙΟ και η ΚΤΗ­ΜΑ­ΤΙ­ΚΗ ΕΤΑΙ­ΡΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗ­ΜΟ­ΣΙΟΥ, δεν έχουν καμία ευ­θύ­νη ή υπο­χρέ­ω­ση απέ­να­ντι της αγο­ρά­στριας για τα πραγ­μα­τι­κά ή νο­μι­κά ελατ­τώ­μα­τα του ακι­νή­του, ούτε και για βάρη ή δου­λεί­ες που τυχόν υπάρ­χουν. Για την πε­ρί­πτω­ση εκνι­κή­σε­ως αν αυτή είναι ολική, το ΕΛ­ΛΗ­ΝΙ­ΚΟ ΔΗ­ΜΟ­ΣΙΟ υπο­χρε­ού­ται σε επι­στρο­φή ολο­κλή­ρου του τι­μή­μα­τος ατό­κως, εάν δε είναι με­ρι­κή, επι­στρέ­φει άτοκα το ανά­λο­γο ποσό με από­φα­ση του Δ.Σ. της ΚΕΔ. Το δι­καί­ω­μα αυτό της αγο­ρά­στριας για την ολική ή με­ρι­κή επι­στρο­φή του τι­μή­μα­τος, προ­ϋ­πο­θέ­τει ανα­γκαία την από μέ­ρους της αγο­ρά­στριας έγκαι­ρη προ­σε­πί­κλη­ση της ΚΕΔ και την έγκαι­ρη κοι­νο­ποί­η­ση κάθε εγ­γρά­φου που σχε­τί­ζε­ται με την διεκ­δί­κη­ση τρί­του», ενώ συγ­χρό­νως στο ίδιο συμ­βό­λαιο γι­νό­ταν μνεία ότι σε βάρος του ακι­νή­του και μετά την πλειο­δο­τι­κή δη­μο­πρα­σία είχε ασκη­θεί η από 29/10/2007 αγωγή δύο ημε­δα­πών κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου ενώ­πιον του Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου διώ­κου­σα την δια χρη­σι­κτη­σί­ας κτήση της κυ­ριό­τη­τας του.

Την ύπαρ­ξη ωστό­σο της ως άνω αγω­γής, πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε η εται­ρεία για πρώτη φορά μόλις κατά την υπο­γρα­φή του ως άνω συμ­βο­λαί­ου, διότι αυτή ασκή­θη­κε 5 μέρες μετά την πλειο­δο­τι­κή δη­μο­πρα­σία.

Υπό τις δια­βε­βαιώ­σεις μά­λι­στα των εκ­προ­σώ­πων της ΚΕΔ ότι αυτή η αγωγή δεν επρό­κει­το να ευ­δο­κι­μή­σει με την αι­τιο­λο­γία ότι το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο γι­νό­ταν συχνά απο­δέ­κτης τέ­τοιων αγω­γών, που όλες στο τέλος απορ­ρί­πτο­νταν και υπό το κα­θε­στώς έντο­νης ψυ­χο­λο­γι­κής και επι­τα­κτι­κής πί­ε­σης και ανά­γκης υπέ­γρα­ψαν το συμ­βό­λαιο.

Το εν λόγω ακί­νη­το απο­τε­λού­σε με­γά­λη και μο­να­δι­κή ευ­και­ρία, όπως έπει­σαν και δια­βε­βαί­ω­σαν την εται­ρεία οι εκ­πρό­σω­ποι της ΚΕΔ, γι’αυτό και για την από­κτη­ση του εν­δια­φέ­ρο­νταν και πολ­λοί άλλοι υπο­ψή­φιοι αγο­ρα­στές που συμ­με­τεί­χαν στη δη­μο­πρα­σία.

Ωστό­σο λόγω ση­μειώ­σε­ως της ως άνω διεκ­δι­κη­τι­κής αγω­γής στα οι­κεία βι­βλία βαρών, κα­τέ­στη εκ των προ­τέ­ρων απο­λύ­τως αδύ­να­το να λάβει χρη­μα­το­δό­τη­ση για το ακί­νη­το από οποια­δή­πο­τε τρά­πε­ζα, αφού καμία δεν ανε­λάμ­βα­νε να την χρη­μα­το­δο­τή­σει μέχρι την αμε­τά­κλη­τη απόρ­ρι­ψη της αγω­γής και τη δια­γρα­φή της από τα βι­βλία βαρών, κάτι που βά­σι­μα ανα­με­νό­ταν να διαρ­κέ­σει αρ­κε­τά χρό­νια.

Η εται­ρεία δεν είχε λάβει υπόψη της κατά την υπο­γρα­φή του συμ­βο­λαί­ου την άγνω­στη σε εκεί­νην πι­θα­νό­τη­τα δη­μιουρ­γί­ας προ­σκόμ­μα­τος στη χρη­μα­το­δό­τη­ση μέσω τρα­πε­ζι­κού δα­νει­σμού στην οποία είχε βα­σι­σθεί για να εξο­φλή­σει τις δό­σεις της αγο­ρα­πω­λη­σί­ας αλλά και για να υλο­ποι­ή­σει τα επεν­δυ­τι­κά σχέ­δια της.

Εξαι­τί­ας της ανω­τέ­ρω κα­τα­στά­σε­ως οδη­γή­θη­κε στα όρια της χρε­ο­κο­πί­ας, διότι εξά­ντλη­σε όλα τα κε­φά­λαια της, έχο­ντας κα­τα­βά­λει εν γένει για την αγο­ρα­πω­λη­σία το συ­νο­λι­κό ποσό των 239.209,66 ευρώ

Η εται­ρεία στην πο­ρεία ανα­γκά­στη­κε να υπο­βά­λει την 11.12.2009 αί­τη­ση ενώ­πιον της ΚΕΔ, με την οποία εξέ­θε­σε τα ανω­τέ­ρω και ζή­τη­σε τρο­πο­ποί­η­ση των όρων εξό­φλη­σης του τι­μή­μα­τος της συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κής πρά­ξης αγο­ρα­πω­λη­σί­ας, δια της ανα­στο­λής της κα­τα­βο­λής των ετή­σιων δό­σε­ων μέχρι την έκ­δο­ση αμε­τά­κλη­της από­φα­σης επί της αγω­γής, απο­δε­χό­με­νοι μά­λι­στα να επι­βα­ρύ­νε­ται για το διά­στη­μα της ανα­στο­λής με τους συμ­φω­νη­θέ­ντες τό­κους.

Η ΚΕΔ πα­ρό­τι οχλή­θη­κε πολ­λά­κις προ­φο­ρι­κώς, ου­δέ­πο­τε απά­ντη­σε.

Σε καμία πε­ρί­πτω­ση ωστό­σο δεν μπο­ρού­σε να φα­ντα­στεί το τι ακο­λού­θη­σε.

Η εται­ρεία συ­γκε­κρι­μέ­να δεν μπο­ρού­σε να πι­στέ­ψει ότι ήταν δυ­να­τόν η ΚΕΔ να επι­δεί­ξει  πα­ρά­νο­μη και αδι­κο­πρα­κτι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά απέ­να­ντι της με δόλια πα­ρά­λει­ψη κατά την υπο­γρα­φή του συμ­βο­λαί­ου, του γε­γο­νό­τος ότι αυτό ήταν δα­σι­κό!!

Συ­γκε­κρι­μέ­να όντας θο­ρυ­βη­μέ­νη από την αμ­φι­σβή­τη­ση του ιδιο­κτη­σια­κού κα­θε­στώ­τος της εκτά­σε­ως που αγό­ρα­σαν, οι εκ­πρό­σω­ποι της εται­ρεί­ας υπέ­βα­λαν στις 19/02/2010, αί­τη­ση ενώ­πιον της Δ/νσεως Δασών Δωδ/σου, ζη­τώ­ντας την έκ­δο­ση πρά­ξε­ως χα­ρα­κτη­ρι­σμού της εν λόγω εκτά­σε­ως.

Μετά από έναν χρόνο πε­ρί­που και κα­τό­πιν αυ­το­ψί­ας της αρ­μό­διας υπη­ρε­σί­ας, εξε­δό­θη η υπ’αριθμ. πρωτ. 9170/31-03-2011 πράξη χα­ρα­κτη­ρι­σμού της Δ/ντριας Δασών Δωδ/σου, σύμ­φω­να με την οποία επί της εκτά­σε­ως των 17.800 τ.μ. τμήμα της, εμ­βα­δού 15.463,85 τ.μ., χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε ως γε­ωρ­γι­κή έκτα­ση, κα­λυ­πτό­με­νη από ελαιό­δε­ντρα, ενώ δύο τμή­μα­τα της, εμ­βα­δού 2.321,15 τ.μ. και 205 τ.μ. αντι­στοί­χως, χα­ρα­κτη­ρί­στη­καν ως δάσος!

Η ΚΕΔ δη­λα­δή όλως πα­ρα­νό­μως και δο­λί­ως κατά την υπο­γρα­φή του συμ­βο­λαί­ου, πα­ρέ­λει­ψε σκο­πί­μως και κατά ευ­θεία πα­ρά­βα­ση της νο­μο­θε­σί­ας, να ζη­τή­σει από την Δα­σι­κή Υπη­ρε­σία ως όφει­λε και είχε υπο­χρέ­ω­ση, την προ­βλε­πό­με­νη πράξη χα­ρα­κτη­ρι­σμού της εκτά­σε­ως, την οποία έπρε­πε να προ­σκο­μί­σει στον συμ­βο­λαιο­γρά­φο, προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί αν επρό­κει­το για δα­σι­κή έκτα­ση ή όχι και να εξα­κρι­βω­θεί με τον τρόπο αυτό αν μπο­ρού­σε η έκτα­ση αυτή να με­τα­βι­βα­στεί.

Από την άλλη μεριά οι εκ­πρό­σω­ποι της εται­ρεί­ας, ακρι­βώς επει­δή συ­ναλ­λασ­σό­ντου­σαν με το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και την ΚΕΔ και όχι με κά­ποιον τρίτο, ένιω­θαν για τον λόγο αυτό από­λυ­τη ασφά­λεια και είχαν εμπι­στο­σύ­νη ότι είχαν τη­ρη­θεί όλες οι νό­μι­μες δια­δι­κα­σί­ες και έλεγ­χοι, δε­δο­μέ­νου ότι η αγορά αυτή έλαβε χώρα μά­λι­στα στα πλαί­σια πλειο­δο­τι­κής δη­μο­πρα­σί­ας.

Δεν μπο­ρού­σαν να φα­ντα­στούν ότι το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και η ΚΕΔ θα πω­λού­σε ΔΗ­ΜΟ­ΣΙΑ ΔΑ­ΣΙ­ΚΗ ΕΚΤΑ­ΣΗ, γε­γο­νός το οποίο οι ίδιοι δεν γνώ­ρι­ζαν ούτε μπο­ρού­σαν να γνω­ρί­ζουν, αφού το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο μέσω των αρ­μο­δί­ων ορ­γά­νων του είναι αυ­το­νό­η­το ότι προ­βαί­νει στον απα­ραί­τη­το έλεγ­χο νο­μι­μό­τη­τας, όταν πρό­κει­ται να διε­νερ­γή­σει πλειο­δο­τι­κή δη­μο­πρα­σία και είναι αδια­νό­η­το ότι το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο το οποίο ως γνω­στόν εξα­σφα­λί­ζει από­λυ­τη ασφά­λεια στις συ­ναλ­λα­γές, να πω­λή­σει δα­σι­κή έκτα­ση, ζη­μιώ­νο­ντας τους ανε­πα­νόρ­θω­τα, κα­θό­τι μια τέ­τοια με­τα­βί­βα­ση είναι εκ του νόμου εξ υπαρ­χής άκυρη και ως εκ τού­του επέρ­χε­ται ακυ­ρό­τη­τα ολό­κλη­ρης τη συμ­βά­σε­ως!

Η εται­ρεία υπο­στη­ρί­ζει ότι η ΚΕΔ σκο­πί­μως και δο­λί­ως πα­ρέ­καμ­ψε την δα­σι­κή υπη­ρε­σία και πα­ρέ­λει­ψε τε­χνηέ­ντως να προ­σκο­μί­σει στον συμ­βο­λαιο­γρά­φο κατά την ημέρα υπο­γρα­φής του συμ­βο­λαί­ου, την απα­ραί­τη­τη για την εν λόγω με­τα­βί­βα­ση πράξη χα­ρα­κτη­ρι­σμού του ακι­νή­του, ακρι­βώς επει­δή γνώ­ρι­ζε εκ των προ­τέ­ρων, ότι αν η δα­σι­κή υπη­ρε­σία διε­νερ­γού­σε αυ­το­ψία στο ακί­νη­το, θα δια­πί­στω­νε αμέ­σως ότι πρό­κει­ται για δη­μό­σια δα­σι­κή έκτα­ση και θα εξέ­δι­δε την ως άνω πράξη χα­ρα­κτη­ρι­σμού, λόγω της οποί­ας δεν θα ήταν δυ­να­τή η με­τα­βί­βα­ση.

Το συμ­βό­λαιο αγο­ρα­πω­λη­σί­ας συ­νο­δευό­ταν εξάλ­λου από σχε­διά­γραμ­μα αγρο­νό­μου το­πο­γρά­φου μη­χα­νι­κού στο οποίο εμ­φαί­νε­ται ως καθ’όλα νό­μι­μο, άρτιο και οι­κο­δο­μή­σι­μο το ακί­νη­το, ενώ που­θε­νά δεν ανα­φέ­ρε­ται, ούτε απο­τυ­πώ­νε­ται σε αυτό η ως άνω δα­σι­κή έκτα­ση.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Βα­σί­λης Κα­βου­ριού