Παθήματα που θα πρέπει να μας γίνουν μαθήματα

Εν μέσω παν­δη­μίας που καλ­πά­ζει, καθη­με­ρι­νών κρου­σμά­των και βαθύ­χρω­μων κόκ­κι­νων στο νησί, ενός καλο­και­ριού που όλοι περι­μέ­νουν με αγωνία, υπάρ­χουν και οι φωνές που θεωρούν την πρόταση να διε­νερ­γού­νται σε λιμάνια και αερο­δρό­μια rapid tests μη ρεα­λι­στική γιατί απαιτεί λέει προ­σω­πικό και θα υπάρχει… καθυ­στέ­ρηση στις πύλες εισόδου. Ακα­τα­νό­ητη λογική. από την στιγμή που από το περσινό ακόμη καλο­καίρι η απά­ντηση των ειδικών, σε οποια­δή­ποτε ερώτηση ήταν «τεστ, τεστ, τεστ». Αυτό για το οποίο εγκα­λεί­ται κυρίως η κυβέρ­νηση, είναι ο εφη­συ­χα­σμός της θερινής περιό­δου. Η εμμονή να μην επεν­δύ­σει σε μαζικά τεστ, στην  καλύ­τερη ιχνη­λά­τηση.  και στη στε­γα­νο­ποί­ηση περιο­χών με λίγα κρού­σματα, όπως πχ των νησιω­τι­κών περιο­χών. Και μια περί­εργη μυστι­κο­πά­θεια για το τι συμ­βαί­νει με τα κρού­σματα σε του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς, μέχρι που ξυπνά­γαμε ένα πρωί και μαθαί­ναμε για το «κλεί­σιμο» τους. Πως μπορείς να απορ­ρί­πτεις την ασφαλή πρα­κτική των περισ­σό­τε­ρων τεστ όταν ακόμη δεν ξέρουμε καλά – καλά αν θα έχουν εμβο­λια­στεί οι εργα­ζό­με­νοι στον κλάδο του του­ρι­σμού;