Οι αντιδράσεις κομμάτων για τη συνάντηση Τσίπρα – Πούτιν

Ενί­σχυ­ση μεν των σχέ­σε­ων με τη Ρωσία, αλλά όχι ρήξη με τους εταί­ρους, ζητεί το Πο­τά­μι, με ανα­κοί­νω­σή του για τη συ­νά­ντη­ση του πρω­θυ­πουρ­γού Αλέξη Τσί­πρα με τον πρό­ε­δρο της Ρω­σί­ας Βα­ντί­μι­ρι Πού­τιν στη Μόσχα.

«Η εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή, όμως, οφεί­λει να έχει συ­νέ­χεια και συ­νέ­πεια. Να ασκεί­ται στη βάση μα­κρο­πρό­θε­σμων στό­χων και όχι μέσω σπα­σμω­δι­κών κι ευ­και­ρια­κών κι­νή­σε­ων. Ο πρω­θυ­πουρ­γός πρέ­πει να γνω­ρί­ζει ότι η πο­λι­τι­κή λύση που επι­διώ­κει με την Ευ­ρώ­πη προ­ϋ­πο­θέ­τει μια σχέση πο­λι­τι­κής εμπι­στο­σύ­νης. Και η εμπι­στο­σύ­νη δεν χτί­ζε­ται με συ­μπε­ρι­φο­ρές “μια στο καρφί και μια στο πέ­τα­λο”», υπο­στη­ρί­ζει το Πο­τά­μι, επι­ση­μαί­νο­ντας την ανά­γκη προ­σέλ­κυ­σης επεν­δυ­τών αλλά και την επί­τευ­ξη συμ­φω­νιών στον ενερ­γεια­κό τομέα.

«Η Ελ­λά­δα είναι ισχυ­ρό μέλος της ΕΕ. Αυτός είναι ο δια­χρο­νι­κός στρα­τη­γι­κός προ­σα­να­το­λι­σμός της χώρας. Μια Ελ­λά­δα εκτός ευ­ρω­ζώ­νης και εκτός ΕΕ, απο­δυ­να­μω­μέ­νη και απο­μο­νω­μέ­νη, θα είναι έρ­μαιο στις στρα­τη­γι­κές επι­διώ­ξεις εκεί­νων που επι­διώ­κουν να αυ­ξή­σουν τις δικές τους ζώνες επιρ­ρο­ής», εκτι­μά το Πο­τά­μι, θε­ω­ρώ­ντας ότι «για να ενι­σχύ­σου­με τη διε­θνή θέση μας και να ασκού­με πο­λυ­διά­στα­τη εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή με ει­δι­κό βάρος, οφεί­λου­με να μεί­νου­με στο κέ­ντρο της ΕΕ. Ετσι θα μπο­ρού­με να έχου­με και ενερ­γό­τε­ρο ρόλο ως “γέ­φυ­ρα” με χώρες εκτός της ΕΕ και του ΝΑΤΟ».

Ζη­μιω­μέ­νος θα βγει ο λαός από την επί­σκε­ψη Τσί­πρα στη Μόσχα, σύμ­φω­να με το ΚΚΕ.

«Η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ, δια­τη­ρώ­ντας τον ευ­ρω­α­τλα­ντι­κό της προ­σα­να­το­λι­σμό, που πε­ρι­λαμ­βά­νει και τις κυ­ρώ­σεις σε βάρος της Ρω­σί­ας, επι­διώ­κει την επέ­κτα­ση των διαύ­λων συ­νερ­γα­σί­ας ανά­με­σα στους εγ­χώ­ριους μο­νο­πω­λια­κούς ομί­λους και τους αντί­στοι­χους ρω­σι­κούς, εμπλέ­κο­ντας ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο τη χώρα στη δίνη των εν­δοϊ­μπε­ρια­λι­στι­κών αντα­γω­νι­σμών» ανα­φέ­ρει σε ανα­κοί­νω­σή του ο Πε­ρισ­σός και συ­μπλη­ρώ­νει:

«Απ’ αυ­τούς τους σφο­δρούς αντα­γω­νι­σμούς που βρί­σκο­νται σε εξέ­λι­ξη για το ποια μο­νο­πώ­λια, ρω­σι­κά, ευ­ρω­ε­νω­σια­κά ή αμε­ρι­κά­νι­κα θα καρ­πω­θούν αυτόν τον πλού­το, ο λαός θα είναι και πάλι ο ζη­μιω­μέ­νος».

Από το Γρα­φείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ δια­τυ­πώ­θη­κε το ακό­λου­θο σχό­λιο σχε­τι­κά με την επί­σκε­ψη του Πρω­θυ­πουρ­γού στην Μόσχα και την συ­νέ­ντευ­ξη που έδωσε με τον Πρό­ε­δρο Πού­τιν:

«Η καλ­λιέρ­γεια και ανα­βάθ­μι­ση των Ελ­λη­νο­ρω­σι­κών σχέ­σε­ων είναι στα­θε­ρή επι­λο­γή της ελ­λη­νι­κής εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής που ακο­λού­θη­σαν όλες οι ελ­λη­νι­κές κυ­βερ­νή­σεις, όπως κά­νουν και οι κυ­βερ­νή­σεις όλων σχε­δόν των κρα­τών – μελών της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης στο πλαί­σιο των σχε­τι­κών πο­λι­τι­κών της Ε.Ε., κυ­ρί­ως της κοι­νής εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής και πο­λι­τι­κής ασφά­λειας και της ενερ­γεια­κής πο­λι­τι­κής.

Από την άποψη αυτή μια επί­σκε­ψη του έλ­λη­να Πρω­θυ­πουρ­γού στη Μόσχα είναι ση­μα­ντι­κό γε­γο­νός για τις δι­με­ρείς σχέ­σεις, όπως και η επί­σκε­ψη του ρώσου Υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών Σ. Λα­βρόφ στην Αθήνα τον Οκτώ­βριο του 2013.

Χαι­ρό­μα­στε επί­σης γιατί προ­χω­ρούν κα­νο­νι­κά οι προ­ε­τοι­μα­σί­ες για τον εορ­τα­σμό του 2016 ως έτους Ελ­λά­δας στην Ρωσία και έτους Ρω­σί­ας στην Ελ­λά­δα που είχε συμ­φω­νη­θεί εδώ και καιρό. Ο εορ­τα­σμός αυτός ενι­σχύ­ει και την πο­λι­τι­στι­κή και την του­ρι­στι­κή συ­νερ­γα­σία.

Είναι προ­φα­νές ότι όσα ει­πώ­θη­καν στη κοινή συ­νέ­ντευ­ξη τύπου θέ­τουν σε ρε­α­λι­στι­κή βάση όλα τα κρί­σι­μα θέ­μα­τα :

– Οι χρη­μα­το­δο­τι­κές ανά­γκες της Ελ­λά­δας θα αντι­με­τω­πι­στούν στο πλαί­σιο της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης και της σχέ­σης με το ΔΝΤ.

– Τα ρω­σι­κά αντί­με­τρα σε σχέση με τα ευ­ρω­παϊ­κά αγρο­τι­κά προ­ϊ­ό­ντα δεν μπο­ρούν να δια­φο­ρο­ποι­η­θούν ως προς την Ελ­λά­δα.

– Οι ομό­φω­νες απο­φά­σεις του Ευ­ρω­παϊ­κού Συμ­βου­λί­ου σχε­τι­κά με τις κυ­ρώ­σεις κατά της Ρω­σί­ας δια­μορ­φώ­νο­νται κατά τη διάρ­κεια των σχε­τι­κών συ­νό­δων, όταν τα κράτη-μέλη το­πο­θε­τού­νται επι­σή­μως και όχι κατά τη διάρ­κεια δι­με­ρών συ­να­ντή­σε­ων που είναι αναμ­φί­βο­λα χρή­σι­μες και έχει ση­μα­σία να είναι πολύ φι­λι­κές.

– Η ελ­λη­νι­κή συμ­με­το­χή σε αγω­γούς φυ­σι­κού αε­ρί­ου δια­μορ­φώ­νε­ται με κρι­τή­ριο την ενερ­γεια­κή ασφά­λεια, τη δια­φο­ρο­ποί­η­ση πηγών προ­έ­λευ­σης και οδών διέ­λευ­σης και τις δυ­να­τό­τη­τες επι­χει­ρη­μα­τι­κής χρη­μα­το­δό­τη­σης επεν­δύ­σε­ων σε υπο­δο­μές που ενι­σχύ­ουν τον πε­ρι­φε­ρεια­κό ρόλο της χώρας, στο πλαί­σιο πάντα της Ευ­ρω­παϊ­κής έν­νο­μης τάξης.

– Η επεν­δυ­τι­κή συ­νερ­γα­σία των δυο χωρών θα διευ­κο­λυν­θεί, εάν απο­σα­φη­νι­σθεί η θέση της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης ως προς τις ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, στο πλαί­σιο και πάλι της Ευ­ρω­παϊ­κής έν­νο­μης τάξης, ιδίως από πλευ­ράς αντα­γω­νι­σμού και κρα­τι­κών ενι­σχύ­σε­ων».