Guardian: Καιρός να επιστρέψουμε τα γλυπτά του Παρθενώνα και τα άλλα κλεμμένα

Υπέρ της επι­στρο­φής των αρχαίων κει­μη­λίων που βρί­σκο­νται μακριά από την «πατρίδα» τους τάσ­σε­ται αρθρο­γρά­φος του Guardian, κάνο­ντας ιδιαί­τερη αναφορά στα γλυπτά του Παρ­θε­νώνα.

«Αν η ανά­πτυξη αφο­ρούσε μόνο την οικο­νο­μία, τότε το πού βρί­σκο­νται τα αρχαία κει­μή­λια δεν θα είχε σημασία, εκτός αν είχαν ιδιαί­τερα υψηλή χρη­μα­τική αξία. Ομως, δεν είναι έτσι. Η ανά­πτυξη αφορά και τον πολι­τι­σμό, τη δύναμη της εθνικής και φυλε­τι­κής ταυ­τό­τη­τας, την ανά­δειξη όλων των χωρών στο επίπεδο του διε­θνούς σεβα­σμού, που μέχρι σήμερα ανα­γνω­ρί­ζε­ται μόνο σε λίγες», εξηγεί ο Τζό­να­θαν Γκλένι στο άρθρο του.

Για αυτό, τονίζει, είναι καιρός οι αποι­κια­κές δυνά­μεις να επι­στρέ­ψουν πολλά από τα αντι­κεί­μενα που αφαί­ρε­σαν από πιο αδύναμα ή κατα­κτη­μένα έθνη.

Κάνο­ντας αναφορά και σε άλλα αρχαία κει­μή­λια ξένων χωρών που βρί­σκο­νται στη Βρετανία- και σε καμπά­νιες που γίνο­νται κατά καιρό για την επι­στροφή τους- ο Γκλένι τονίζει ότι τα μου­σειακά αντι­κεί­μενα που διεκ­δι­κού­νται σε μεγα­λύ­τερο βαθμό στη Βρε­τα­νία είναι τα γλυπτά του Παρ­θε­νώνα, που απο­τε­λούν ουσια­στικά το ήμισύ του, όπως υπο­γραμ­μί­ζει. «Η Ελλάδα, δικαιο­λο­γη­μένα, θέλει την επι­στροφή τους. Οι συμ­φω­νίες που έγιναν την εποχή της Οθω­μα­νι­κής Αυτο­κρα­το­ρίας δεν μπορεί να υπο­νο­μεύ­ουν τις σύγ­χρο­νες διε­θνείς σχέσεις», τονίζει.

Τα αρχαία αντι­κεί­μενα πρέπει να επι­στρα­φούν για δύο λόγους, συνε­χί­ζει ο αρθρο­γρά­φος του Guardian. Πρώτα από όλα, είναι θέμα δικαιο­σύ­νης. «Ανα­πό­φευ­κτα, εξαι­τίας της συλ­λο­γι­κής μυωπίας με την οποία τα πλούσια έθνη λει­τουρ­γούν, τα μουσεία μας δεν αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως απο­θή­κες κλεμ­μέ­νων αγαθών, αλλά παρου­σιά­ζο­νται ως φρο­ντι­στές ιστο­ρι­κών αντι­κει­μέ­νων για το καλό της ανθρω­πό­τη­τας. Καθώς προ­σπα­θούμε να απο­κα­τα­στή­σουμε τους δεσμούς μεταξύ των χωρών, με βάση τον αμοι­βαίο σεβασμό και όχι τη λεη­λα­σία, τι πιο συμ­βο­λικό από τη στα­διακή επι­στροφή πολλών εκ των μυριά­δων αντι­κει­μέ­νων που αφαί­ρε­σαν ταξι­διώ­τες, κατα­κτη­τές και υπά­κουοι δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι;», εξηγεί ο Γκλένι.

Ο δεύ­τε­ρος λόγος είναι πιο βασικός, συνε­χί­ζει. «Περ­πα­τώ­ντας σε ένα μουσείο του Λον­δί­νου, είναι μία υπεν­θύ­μιση του τερά­στιου προ­νο­μίου του να έχεις πρό­σβαση σε τόσο μεγάλο κομμάτι της παγκό­σμιας ιστο­ρίας, για να μάθεις από αυτό. Αυτό που μπορούν να δουν οι Λον­δρέ­ζοι και όσοι επι­σκέ­πτο­νται την πόλη, για τους περισ­σό­τε­ρους είναι δια­θέ­σιμο μόνο σε βιβλία. Μπορείς να μάθεις πιο πολλά από μία μισάωρη βόλτα στο Βρε­τα­νικό Μουσείο από ό,τι με μελέτη εβδο­μά­δων. Γιατί οι Βρε­τα­νοί να έχουν το προ­νό­μιο να βλέπουν τους θησαυ­ρούς του κόσμου; Δεν είναι καιρός να ανα­πτύ­ξουμε δημιουρ­γι­κούς τρόπους ώστε να εξα­σφα­λί­σουμε πως όλα τα παιδιά μπορούν να μάθουν ότι και εκείνα στη Βρε­τα­νία, όταν τρι­γυρ­νούν σε μουσεία δίνο­ντας ελά­χι­στη προσοχή και κολ­λώ­ντας τσίχλες σε αρχαία γλυπτά;», γράφει ο Γκλένι.

Οσο για το επι­χεί­ρημα των οικο­νο­μι­κών απω­λειών για τα μουσεία και του κόστους επι­στρο­φής των αντι­κει­μέ­νων, τονίζει ότι αυτός είναι εν μέρη ο λόγος που πρέπει να επι­στρα­φούν, καθώς πρό­κει­ται για πολύ­τιμα κει­μή­λια.

«Ας μην περι­μέ­νουμε να μας τα ζητή­σουν ή οι ιδιο­κτή­τες τους να γίνουν αρκετά ισχυροί ώστε να επι­μεί­νουν με πολι­τικά μέσα. Ας είμαστε γεν­ναιό­δω­ροι για μία φορά και να προ­χω­ρή­σουμε στην ανα­κα­τα­νομή του πολι­τι­στι­κού πλούτου από θέση ηθικής ακε­ραιό­τη­τας», κατα­λή­γει ο αρθρο­γρά­φος του Guardian.