DW: “Ανόητη” η πολιτική της Αυστρίας

Με ιδιαί­τε­ρα σκλη­ρή γλώσ­σα μί­λη­σε ο αυ­στρια­κός συγ­γρα­φέ­ας Ρό­μπερτ Με­νά­σε για την πο­λι­τι­κή της χώρας του ανα­φο­ρι­κά με το προ­σφυ­γι­κό, θε­ω­ρώ­ντας ότι αυτή οφεί­λε­ται στον φόβο της κυ­βέρ­νη­σης για άνοδο της ακρο­δε­ξιάς.

Σε συ­νέ­ντευ­ξή του προς τη γερ­μα­νι­κή ρα­διο­φω­νία (DLF) ο δια­κε­κρι­μέ­νος αυ­στρια­κός συγ­γρα­φέ­ας Ρό­μπερτ Με­νά­σε εξέ­φρα­σε την αγα­νά­κτη­σή του για την πο­λι­τι­κή που ακο­λου­θεί η χώρα του στο προ­σφυ­γι­κό ζή­τη­μα. “Αυτό που κάνει η αυ­στρια­κή κυ­βέρ­νη­ση είναι εσω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή. Τρέ­μει το 30% εκεί­νων που είναι δια­τε­θει­μέ­νο να ψη­φί­σει το ακρο­δε­ξιό κόμμα της Ελευ­θε­ρί­ας (FPO). Η κυ­βέρ­νη­ση πι­στεύ­ει ότι εάν υιο­θε­τή­σει την πο­λι­τι­κή αυτού του κόμ­μα­τος, θα μπο­ρέ­σει να πάρει πίσω τους ψη­φο­φό­ρους. Πα­ρα­με­λεί όμως το υπό­λοι­πο 70%. Πρό­κει­ται για μια απί­στευ­τα ανό­η­τη πο­λι­τι­κή γιατί στην ιστο­ρία της δη­μο­κρα­τί­ας δεν υπάρ­χει άλλο πα­ρά­δειγ­μα που να συ­γκε­ντρώ­νε­ται κα­νείς στο 30% των ψη­φο­φό­ρων και να πα­ρα­με­ρί­ζει και να απο­γοη­τεύ­ει πο­λι­τι­κά, ηθικά, δια­νοη­τι­κά σε κάθε επί­πε­δο το 70%”.

Η Αυ­στρία συ­νυ­πεύ­θυ­νη για την απο­τυ­χία της ευ­ρω­παϊ­κής πο­λι­τι­κής

Ο Ρό­μπερτ Με­νά­σε που έχει ασχο­λη­θεί διε­ξο­δι­κά με την ΕΕ στο πλαί­σιο του συγ­γρα­φι­κού του έργου, τό­νι­σε ότι η Αυ­στρία ποτέ δεν επι­δί­ω­ξε ου­σια­στι­κά μια κοινή ευ­ρω­παϊ­κή λύση. “Τον πε­ρα­σμέ­νο Μάρ­τιο η αυ­στρια­κή υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών βρέ­θη­κε σε μια Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής Υπουρ­γών στις Βρυ­ξέλ­λες και εκεί μαζί με τους ομο­λό­γους της από την Πο­λω­νία, την Ουγ­γα­ρία, την Τσε­χία και την Σλο­βα­κία και άσκη­σε βέτο ενά­ντια σε μια κοινή προ­σφυ­γι­κή πο­λι­τι­κή και πο­λι­τι­κή με­τα­νά­στευ­σης. Τότε επέ­στρε­ψε στην Αυ­στρία και ανα­κοί­νω­σε στην τη­λε­ό­ρα­ση δεν θα αφή­σου­με τις Βρυ­ξέλ­λες να μας υπα­γο­ρεύ­σουν πό­σους πρό­σφυ­γες θα δε­χθού­με. Αυτό ήταν κα­θα­ρός λαϊ­κι­σμός. Και το ότι ο κα­γκε­λά­ριος υιο­θε­τού­σε τότε έστω στο ελά­χι­στο μια σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κή πο­λι­τι­κή, λέ­γο­ντας ότι δεν μπο­ρού­με να κά­νου­με τί­πο­τα και κυ­ρί­ως δεν μπο­ρού­με μέσα σε μια εβδο­μά­δα να ση­κώ­σου­με φρά­χτες, δη­μιούρ­γη­σε την εντύ­πω­ση ότι η Αυ­στρία συμ­φω­νού­σε με την πο­λι­τι­κή της Γερ­μα­νί­ας. Το συ­μπέ­ρα­σμα όμως είναι ότι η Αυ­στρία είναι εξ αρχής συ­νυ­πεύ­θυ­νη για την απο­τυ­χία της ευ­ρω­παϊ­κής πο­λι­τι­κής όσον αφορά αυτό το ζή­τη­μα”.

Η αδι­κία του Δου­βλί­νου ΙΙ

Τέλος ο συγ­γρα­φέ­ας μί­λη­σε για τις αδι­κί­ες που εμπε­ριέ­χει ο κα­νο­μι­σμός του Δου­βλί­νου ΙΙ, αλλά και για τις αξίες που πρε­σβεύ­ει στην θε­ω­ρία η ΕΕ, χωρίς όμως να τις τηρεί και στην πράξη. “Είναι αδύ­να­τον όλες οι χώρες που δεν δια­τρέ­χουν κα­νέ­ναν κίν­δυ­νο να λένε ότι οι πρό­σφυ­γες θα πρέ­πει να μέ­νουν και να κα­τα­γρά­φο­νται στη χώρα μέλος της ΕΕ, στην οποία φτά­νουν αρ­χι­κά. Αυτό είναι τε­ρά­στια αδι­κία. Επι­πλέ­ον θα πρέ­πει να γίνει απο­δε­κτό ότι τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα δεν μοι­ρά­ζο­νται κατά το δο­κούν. Εάν θέ­λου­με να έχου­με μια Ευ­ρώ­πη δο­μη­μέ­νη πάνω στα θε­μέ­λια του σε­βα­σμού των αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των, τότε δεν μπο­ρού­με να πούμε ότι τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα ισχύ­ουν για τό­σους και για έναν πα­ρα­πά­νω δεν ισχύ­ουν. Επί­σης δεν μπο­ρού­με να πούμε ότι εάν έχεις το σωστό δια­βα­τή­ριο, τότε ισχύ­ουν για σένα τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα και αν έχεις το λάθος δια­βα­τή­ριο, τότε όχι”.

Πηγή: Deutsche Welle