Ενας Ρόδιος έκανε στο Ισραήλ εμβόλιο κατά του κορωνοϊού – Kαταθέτει την εμπειρία του

Ο γνω­στός δι­κη­γό­ρος της πόλης μας κ. Γα­βρι­ήλ Χα­ρί­τος, που δια­μέ­νει στο Ισ­ρα­ήλ και είναι με­τα­δι­δα­κτο­ρι­κός ερευ­νη­τής στο επι­στη­μο­νι­κό δυ­να­μι­κό του Ιν­στι­τού­του Δαυίδ Μπεν-Γκου­ριόν, ενός από τα πα­λαιό­τε­ρα και ση­μα­ντι­κό­τε­ρα ερευ­νη­τι­κά πα­νε­πι­στη­μια­κά κέ­ντρα του Ισ­ρα­ήλ ακο­λου­θώ­ντας πλέον μια εντυ­πω­σια­κή ακα­δη­μαϊ­κή κα­ριέ­ρα, είναι ο πρώ­τος Ρό­διος που εμ­βο­λιά­στη­κε κατά του covid-19, με το εμ­βό­λιο της Pfizer.

Μά­λι­στα χθες, μί­λη­σε και στην πρω­ι­νή τη­λε­ο­πτι­κή εκ­πο­μπή της ΕΡΤ για την εμπει­ρία του, γνω­στο­ποιώ­ντας πως αν και δεν ανή­κει στις ομά­δες που επεί­γει να εμ­βο­λια­στούν πρώ­τες, κα­τά­φε­ρε με δική του πρω­το­βου­λία να κάνει το εμ­βό­λιο κατά της Covid-19. Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, κα­θη­με­ρι­νά κάθε εμ­βο­λια­στι­κό κέ­ντρο της χώρας λαμ­βά­νει έναν αυ­στη­ρό αριθ­μό δό­σε­ων, εκ των οποί­ων κά­ποια πε­ρισ­σεύ­ουν.

Ο κα­θη­γη­τής μπαί­νο­ντας στην ιστο­σε­λί­δα του κέ­ντρου της γει­το­νιάς του, είδε πως στη συ­γκε­κρι­μέ­νη δομή η κί­νη­ση δεν ήταν ιδιαί­τε­ρα αυ­ξη­μέ­νη, με απο­τέ­λε­σμα να ζη­τή­σει να κάνει το εμ­βό­λιο από αυτά που θα πε­ρίσ­σευαν.

Ο κ. Γα­βρι­ήλ Χα­ρί­τος μά­λι­στα, μέσω των social media, ανα­φέρ­θη­κε στην εμπει­ρία του αυτή και απά­ντη­σε σε σειρά ερω­τή­σε­ων δια­δι­κτυα­κών του φίλων με τις ερω­τή­σεις να επι­κε­ντρώ­νο­νται κυ­ρί­ως στο ζή­τη­μα τυχόν πα­ρε­νερ­γειών.

Ει­δι­κό­τε­ρα, για το θέμα των πα­ρε­νερ­γειών, που φαί­νε­ται να απα­σχο­λεί πε­ρισ­σό­τε­ρο, ανέ­φε­ρε τα εξής:

«Χθες σας υπο­σχέ­θη­κα ότι θα σας κρα­τή­σω ενή­με­ρους για το εάν υπάρ­χουν κά­ποιες πα­ρε­νέρ­γειες ή όχι, ύστε­ρα από τον χθε­σι­νό μου εμ­βο­λια­σμό.

Κατ’ αρχάς, θα ομο­λο­γή­σω ότι χθες βράδυ κα­θυ­στε­ρού­σα όσο μπο­ρού­σα πε­ρισ­σό­τε­ρο να πάω για ύπνο. Και αυτό γιατί αφε­λώς σκε­φτό­μουν ότι , εάν θα ση­μειω­θεί κά­ποια πα­ρε­νέρ­γεια, αυτό θα γίνει απα­ραί­τη­τα όσο θα πα­ρέ­με­να ξύ­πνιος. Εν­νο­εί­ται ότι αυτό δεν ήταν κα­θό­λου έξυ­πνο εκ μέ­ρους μου, μιας και οι τυχόν πα­ρε­νέρ­γειες δεν θα… κα­θυ­στε­ρού­σαν την εμ­φά­νι­σή τους εάν εγώ θα κα­θυ­στε­ρού­σα τον ύπνο μου…

Ξυ­πνώ­ντας σή­με­ρα, εκτός από μία πρό­σκαι­ρη δυ­σκο­λία να κάνω από­το­μες κι­νή­σεις με το χέρι, δεν είχα απο­λύ­τως καμία ενό­χλη­ση. Θεωρώ ότι η κό­πω­ση που αι­σθα­νό­μουν μόλις ξύ­πνη­σα, ήταν μάλ­λον ψυ­χο­λο­γι­κή. Η διά­θε­σή μου έφτια­ξε όταν δια­πί­στω­σα ότι δεν είχα κα­θό­λου πυ­ρε­τό. Αυτή τη στιγ­μή που σας γράφω, είναι ήδη 7 το από­γευ­μα και η ελά­χι­στη ενό­χλη­ση που είχα στο χέρι έχει πε­ρά­σει.

Με ρω­τά­τε εάν μετά τον εμ­βο­λια­σμό μου δό­θη­κε κά­ποιο έγ­γρα­φο από την κλι­νι­κή. Μου έδω­σαν ένα μη­χα­νο­γρα­φη­μέ­νο έγ­γρα­φο που βε­βαί­ω­νε την ώρα, την ημέρα και το όνομα της κλι­νι­κής που εμ­βο­λιά­σθη­κα. Στο ίδιο έγ­γρα­φο ση­μειώ­θη­κε ποια ημέρα θα είμαι υπο­χρε­ω­μέ­νος να κάνω την δεύ­τε­ρη δόση του εμ­βο­λί­ου. Το έγ­γρα­φο αυτό ου­σια­στι­κά θα μου επι­τρέ­ψει να με­τα­βώ στη συ­γκε­κρι­μέ­νη κλι­νι­κή – η οποία βρί­σκε­ται σε από­στα­ση άνω του ενός χι­λιο­μέ­τρου από το σπίτι μου – , σε πε­ρί­πτω­ση που η αστυ­νο­μία θα θε­λή­σει να ελέγ­ξει γιατί δεν βρί­σκο­μαι πλη­σί­ον της κα­τοι­κί­ας μου. Να σας υπεν­θυ­μί­σω ότι από τα με­σά­νυ­χτα της Πέμ­πτης 7/1 η χώρα μπαί­νει σε “ερ­μη­τι­κό lockdown” που θα διαρ­κέ­σει για δύο εβδο­μά­δες – χωρίς να απο­κλεί­ε­ται ότι η πε­ρί­ο­δος αυτή δεν θα πα­ρα­τα­θεί.

Όταν θα έρθει η δική σας η σειρά να εμ­βο­λια­στεί­τε, θα ήθελα να σας δώσω με­ρι­κές μι­κρές απλές συμ­βου­λές (και να μην κά­νε­τε τα ίδια λα­θά­κια που έκανα εγώ)

1. Την επό­με­νη μέρα του εμ­βο­λια­σμού, φρο­ντί­στε να έχετε πάρει άδεια ή να μην πα­ρα­φορ­τώ­σε­τε το πρό­γραμ­μά σας με πολλά πράγ­μα­τα. Το ιδα­νι­κό θα είναι να μην έχετε να κά­νε­τε τί­πο­τα απο­λύ­τως προ­κει­μέ­νου είτε να αντι­με­τω­πί­σε­τε τυχόν αντεν­δεί­ξεις που ίσως πα­ρου­σια­στούν, είτε απλά να ευ­χα­ρι­στη­θεί­τε μια μέρα “άδεια” και όπως ακρι­βώς την θέ­λε­τε.

2. Η ανα­μο­νή του εμ­βο­λί­ου είναι μία αγ­χω­τι­κή δια­δι­κα­σία και μόνο η σκέψη από μόνη της, σας “τρώει” και σας αγ­χώ­νει, κι ας μην το κα­τα­λα­βαί­νε­τε. Μην υπο­τι­μά­τε την δύ­να­μη του μυα­λού. Πα­ρα­δε­χτεί­τε ότι είναι φυ­σιο­λο­γι­κό να έχετε αγ­χω­θεί και ότι είναι φυ­σιο­λο­γι­κό να θέ­λε­τε να θερ­μο­με­τρή­σε­τε τον εαυτό σας όταν νο­μί­ζε­τε ότι έχετε πυ­ρε­τό. (Μπο­ρεί και να έχετε. Είναι ΦΥ­ΣΙΟ­ΛΟ­ΓΙ­ΚΟ).

3. Κα­να­κέψ­τε τον εαυτό σας. Φάτε το φα­γη­τό που σας αρέ­σει πε­ρισ­σό­τε­ρο, δείτε την ται­νία που σας αρέ­σει, κάντε ό,τι σας αρέ­σει. Ή μην κά­νε­τε τί­πο­τα.

Εγώ είχα προ­γραμ­μα­τί­σει να κάνω σή­με­ρα μία εξέ­τα­ση αί­μα­τος (επει­δή θε­ώ­ρη­σα ότι τώρα ήρθε η ώρα να ξε­μπερ­δεύω με ο,τι­δή­πο­τε έχει σχέση με το θέμα “υγεία”). Ε λοι­πόν, εν­νο­εί­ται ότι μόλις έκανα το εμ­βό­λιο, το πρώτο που σκέ­φτη­κα ήταν ένα χά­μπουρ­γκερ από το αγα­πη­μέ­νο μου εστια­τό­ριο. Και κά­θι­σα σε ένα πα­γκά­κι στο κέ­ντρο της Ιε­ρου­σα­λήμ και το έφαγα . Και είχα ήδη πάρει από­φα­ση ότι η (ση­με­ρι­νή) εξέ­τα­ση αί­μα­τος μπο­ρεί να πε­ρι­μέ­νει.

Δυ­στυ­χώς, δεν μπο­ρού­σα να ανα­βά­λω τη­λε­δια­σκέ­ψεις και τη­λε­φω­νή­μα­τα. Θα προ­τι­μού­σα να κά­θο­μαι και να βλέπω τη­λε­ό­ρα­ση ή να ακούω ρα­διό­φω­νο. Μην κά­νε­τε το ίδιο λάθος με μένα. Φρο­ντί­στε να κά­νε­τε το από­λυ­το ΤΙ­ΠΟ­ΤΑ!

Εν κα­τα­κλεί­δι:

Την επο­μέ­νη του εμ­βο­λί­ου απο­φα­σί­στε ότι δεν πρό­κει­ται να κά­νε­τε τί­πο­τα.

Ακυ­ρώ­στε τα όλα.

Ας πάει μια μέρα χα­μέ­νη. Δε χά­λα­σε ο κό­σμος.

4. Ότι κά­να­τε την πρώτη δόση του εμ­βο­λί­ου, δεν ση­μαί­νει ότι είστε κα­λυμ­μέ­νοι. Μην αρ­χί­σε­τε να αγκα­λιά­ζε­τε όποιον κι όποιαν βρε­θεί στο διάβα σας. Κιν­δυ­νεύ­ε­τε ακόμα. Δεν ξε­μπερ­δέ­ψα­τε με τη μάσκα. Υπο­μο­νή μετά την δεύ­τε­ρη δόση – και μόνο μετά από το “οκ” του Υπουρ­γεί­ου Υγεί­ας. Να είστε, αυτό που λέμε “καλά παι­διά..”

Τώρα – με ρω­τά­τε για το λε­γό­με­νο “πρά­σι­νο δια­βα­τή­ριο” . Ή με άλλα λόγια, με ρω­τά­τε “Και τι θα κερ­δί­σω με το εμ­βό­λιο τε­λι­κά;”

Δεν ξέρω τι γί­νε­ται στην Ελ­λά­δα και στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Θα σας πω αυτό που ξέρω τι θα συμ­βεί εδώ στο Ισ­ρα­ήλ:

Ήδη προ­χθές συ­ζη­τή­θη­κε στην αρ­μό­δια κοι­νο­βου­λευ­τι­κή επι­τρο­πή η πρό­τα­ση νόμου που θα ορί­ζει με ποιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις θα μπο­ρέ­σει κάθε πο­λί­της ή κά­τοι­κος της χώρας να πάρει στα χέρια του ένα πι­στο­ποι­η­τι­κό που θα απο­δει­κνύ­ει ότι εμ­βο­λιά­σθη­κε. Αυτό θα το ονο­μά­σουν “πρά­σι­νο δια­βα­τή­ριο” και μάλ­λον θα είναι σαν μία ταυ­τό­τη­τα. Μπο­ρεί πα­ράλ­λη­λα να απο­δει­κνύ­ε­ται με ένα μή­νυ­μα στο κι­νη­τό του τη­λέ­φω­νο. Οι λε­πτο­μέ­ρειες δεν έχουν απο­σα­φη­νι­σθεί ακόμα.

Το “πρά­σι­νο δια­βα­τή­ριο” θα σου δίνει την δυ­να­τό­τη­τα να κυ­κλο­φο­ρείς ελεύ­θε­ρα, ανε­ξάρ­τη­τα από τους πε­ριο­ρι­σμούς που θα ισχύ­ουν για όσους δεν έχουν εμ­βο­λια­σθεί. Ξέρω, ακού­γε­ται πε­ρί­ερ­γο, αλλά αυτή θα είναι η νέα πραγ­μα­τι­κό­τη­τα όπως φαί­νε­ται: Κά­ποιες δη­μό­σιες εκ­δη­λώ­σεις και δρα­στη­ριό­τη­τες δεν θα είναι προ­σι­τές σε όλους, αλλά μόνο σε όσους έχουν θω­ρα­κι­σθεί επι­δη­μιο­λο­γι­κά.

Για πα­ρά­δειγ­μα: Σή­με­ρα στο Ισ­ρα­ήλ έχουν κα­θο­ρι­σθεί δύο “πρά­σι­νες ζώνες”, στις οποί­ες μπο­ρούν να με­τα­βούν μόνο όσοι έχουν βρε­θεί αρ­νη­τι­κοί σε τεστ κο­ρω­νοϊ­ού. Η μία είναι η ξε­νο­δο­χεια­κή ζώνη της Νε­κράς Θά­λασ­σας και η δεύ­τε­ρη είναι η του­ρι­στι­κή πόλη Εϊλάτ, στις ακτές της Ερυ­θράς Θά­λασ­σας. Για να με­τα­βεί κά­ποιος σε αυτές τις πε­ριο­χές (μιας και το να πε­τά­ξεις στο εξω­τε­ρι­κό για του­ρι­σμό έχει κα­τα­ντή­σει μία τα­λαι­πω­ρία..), θα πρέ­πει να κά­νεις ένα τεστ κο­ρω­νοϊ­ού 72 ώρες πριν να “μπεις” σε μία από τις “πρά­σι­νες ζώνες”. Εάν δεν έχεις κάνει το τεστ ή εάν έχεις βγει θε­τι­κός στον κο­ρω­νο­ϊό, εκτός του ό,τι η αστυ­νο­μία θα σε ελέγ­ξει πριν “ει­σέλ­θεις” στην “πρά­σι­νη ζώνη” , σε πε­ρι­μέ­νει και ένα ωραιό­τα­το πρό­στι­μο – χωρίς να απο­κλεί­ε­ται να σου επι­βλη­θούν ποι­νι­κές κυ­ρώ­σεις.

Αντι­θέ­τως, το “πρά­σι­νο δια­βα­τή­ριο” σε απαλ­λάσ­σει από όλη αυτήν την ιστο­ρία και με το που αρ­χί­σουν ξανά οι πτή­σεις υπό ΚΑ­ΝΟ­ΝΙ­ΚΕΣ συν­θή­κες (πχ στην Ελ­λά­δα, λέμε τώρα..) , απλά ετοι­μά­ζεις τις βα­λί­τσες σου, κλεί­νεις τη θέση σου και – καλό μας τα­ξί­δι.

Αλλά όλα αυτά δεν νο­μί­ζω ότι θα τα δούμε να συμ­βαί­νουν σύ­ντο­μα. Εάν όμως οι γρή­γο­ροι ρυθ­μοί εμ­βο­λια­σμού συ­νε­χί­σουν όπως τώρα, δεν απο­κλεί­ε­ται το ερ­χό­με­νο Πάσχα το Ισ­ρα­ήλ να θυ­μί­ζει σε πολλά από αυτό που ήταν παλιά.

Τώρα όμως είναι η αρχή!

Μέχρι τώρα λοι­πόν, όλα καλά – όλα αν­θη­ρά , Κάτω Οι Μά­σκες! και (πού θα πάει) Θα Νι­κή­σου­με!

Εγώ σας υπό­σχο­μαι ότι εάν πα­ρου­σια­στεί κάτι πε­ρί­ερ­γο τις επό­με­νες μέρες, θα σας ενη­με­ρώ­νω.

Μην δι­στά­ζε­τε να με ρω­τά­τε.

Ό,τι ξέρω, θα σας το πω.

Ό,τι δεν ξέρω, θα σας πω ότι δεν το ξέρω.

Και να ΜΗΝ μου αγχώ-νε-στε!».