Ανασχηματισμός ισορροπιών με το βλέμμα στις κάλπες

Ο ανα­σχη­μα­τι­σμός της κυβέρ­νη­σης και η εκπό­νηση ενός εκλο­γι­κού σχε­δια­σμού είναι δύο από τα βασικά μελή­ματα του Αλέξη Τσίπρα για το διά­στημα των επό­με­νων εβδο­μά­δων.

Τα χρο­νο­δια­γράμ­ματα για το κλεί­σιμο της αξιο­λό­γη­σης ως το τέλος του μηνός ανα­μέ­νε­ται ότι θα καθο­ρί­σουν εν πολλοίς και το πότε θα γίνουν οι κινή­σεις του Μεγάρου Μαξίμου, όπου η σκέψη βρί­σκε­ται ούτως ή άλλως στις κάλπες, ασχέτως του αν θα απο­φα­σι­στεί πρόωρη προ­σφυγή σε αυτές ή θα προ­κρι­θεί η επι­δί­ωξη της εξά­ντλη­σης της τετρα­ε­τίας.

Παρά ταύτα και ενώ ο ίδιος ο Πρω­θυ­πουρ­γός ή οι στενοί συνερ­γά­τες του επι­μέ­νουν – κατά τα προ­βλε­πό­μενα και ανα­με­νό­μενα – ότι δεν τίθεται ζήτημα πρόωρων εκλογών, η αγωνία των στε­λε­χών του ΣΥΡΙΖΑ για το προ­σε­χές διά­στημα είναι μεγάλη και εμφανής.

Η δια­πί­στωση αυτή εδρά­ζε­ται και σε ένα δεδο­μένο: αμέσως μετά το κλεί­σιμο της τρίτης αξιο­λό­γη­σης έπεται η τέταρτη, η οποία είναι η κρι­σι­μό­τερη. Και αυτό επειδή στο διά­στημα μετά το τέλος Ιανουα­ρίου θα πρέπει να ληφθούν απο­φά­σεις για τους όρους της «μετα­μνη­μο­νια­κής» επι­τή­ρη­σης (ή επο­πτείας, όπως προτιμά να υπο­γραμ­μί­ζει η κυβερ­νη­τική προ­πα­γάνδα). Υπό αυτό το πρίσμα, η αλλαγή στο κυβερ­νη­τικό σχήμα, όποτε και αν γίνει, θα έχει και εκλο­γικό χαρα­κτήρα, καθώς θεω­ρεί­ται βέβαιο ότι η νέα σύνθεση θα είναι εκείνη με την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ θα οδη­γη­θεί στις εκλογές.

Εν όψει αυτών, ο κ. Τσίπρας έχει ήδη αφήσει να εννοη­θεί προ­σφά­τως σε συνο­μι­λη­τές του ότι ο ανα­σχη­μα­τι­σμός και οι κάλπες βρί­σκο­νται στο μυαλό του, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Ο πρώτος ανα­μέ­νε­ται να είναι μια κίνηση «διορ­θω­τική», όπως ανα­φέ­ρουν κυβερ­νη­τικά στελέχη. Οπερ σημαί­νει ότι θα πρό­κει­ται κατά μείζονα λόγο για μια από­πειρα δια­τή­ρη­σης εσω­τε­ρι­κών ισορ­ρο­πιών.

Σύμφωνα με όσα εκτι­μούν πάντως στελέχη της κυβέρ­νη­σης, ο ανα­σχη­μα­τι­σμός, αφενός, δεν έχει επεί­γο­ντα χαρα­κτήρα και, αφε­τέ­ρου, δεν ανα­μέ­νε­ται να περι­λαμ­βά­νει κινή­σεις οι οποίες θα προ­κα­λέ­σουν προ­βλή­ματα ή καθυ­στε­ρή­σεις στη δια­δι­κα­σία της τέταρ­της αξιο­λό­γη­σης.

Υπό το πρίσμα αυτό, κυβερ­νη­τι­κές πηγές επι­μέ­νουν ότι δεν θα πρέπει να ανα­μέ­νο­νται ριζικές ανα­τρο­πές, αλλά μάλλον κινή­σεις οι οποίες θα ικα­νο­ποιούν ομάδες και στελέχη που σήμερα εμφα­νί­ζο­νται να δια­φο­ρο­ποιού­νται από κεντρι­κές επι­λο­γές ή επι­μέ­νουν να καλούν τον κ. Τσίπρα να κάνει μια «αρι­στερή στροφή», με το βλέμμα στραμ­μένο πάντοτε στις κάλπες.

Παράλ­ληλα, κυβερ­νη­τικά στελέχη δεν απο­κλεί­ουν μετα­κι­νή­σεις, με γνώμονα τις εσω­κομ­μα­τι­κές ισορ­ρο­πίες (π.χ., με μια υπουρ­γο­ποί­ηση του Ν. Φίλη) ή την επι­τά­χυνση κάποιων δια­δι­κα­σιών (π.χ., με ανα­βαθ­μί­σεις προ­σώ­πων όπως ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Οικο­νο­μίας και Ανά­πτυ­ξης Αλ. Χαρί­τσης ή ο υφυ­πουρ­γός Ανά­πτυ­ξης Στ. Πιτσιόρ­λας).

Ωσπου να εκδη­λω­θούν οι δια­θέ­σεις του κ. Τσίπρα ως προς τις αλλαγές στο κυβερ­νη­τικό σχήμα, θα κατα­βάλ­λε­ται συνεχής προ­σπά­θεια καλ­λιέρ­γειας εντυ­πώ­σεων. Στο επί­κε­ντρο θα βρί­σκε­ται η επί­πλα­στη προσ­δο­κία περί ελά­φρυν­σης ή ενί­σχυ­σης των αδυ­νά­μων και των στρω­μά­των τα οποία έχουν υποστεί τις συνέ­πειες της εξο­ντω­τι­κής φορο­λο­γι­κής πολι­τι­κής των τελευ­ταίων ετών, καθώς και ότι «έρχο­νται καλύ­τε­ρες ημέρες». Παρά ταύτα, το μεγάλο ζήτημα για την κυβέρ­νηση σε αυτή την επι­δί­ωξή της για το προ­σε­χές διά­στημα θα είναι η… πραγ­μα­τι­κό­τητα. Οι βίαιες περι­κο­πές βάσει του νόμου Κατρού­γκα­λου ήδη πλήτ­τουν νέους και παλαιό­τε­ρους συντα­ξιού­χους, οι παρα­κρα­τή­σεις φόρων αυξά­νο­νται, ενώ στο πλαίσιο της τέταρ­της αξιο­λό­γη­σης θα πρέπει να απο­φα­σι­στεί αν άλλα μέτρα και περι­κο­πές (μείωση αφο­ρο­λο­γή­του κ.λπ.) θα πρέπει να επι­σπευ­σθούν και πόσο.

Η επι­χεί­ρηση αυτή της κυβέρ­νη­σης ξεδι­πλώ­νε­ται όσο ο κ. Τσίπρας και οι συνερ­γά­τες του προ­σπα­θούν να εκμε­ταλ­λευ­θούν την απουσία νέας κυβέρ­νη­σης στο Βερο­λίνο καθώς και αυτήν του… Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε. Οπως επι­ση­μαί­νουν πολι­τι­κοί και οικο­νο­μι­κοί παρά­γο­ντες στην Αθήνα, όλες οι κινή­σεις της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης, με τις χορη­γή­σεις επι­δο­μά­των, τις προ­σλή­ψεις, τις καθυ­στε­ρή­σεις πλη­ρω­μών του Δημο­σίου κ.ά., θα ήταν πολύ δυσκο­λό­τερο να εξαγ­γελ­θούν και να υλο­ποι­η­θούν αν ο πρώην υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών της Γερ­μα­νίας είχε παρα­μεί­νει στη θέση του και δεν είχε κατα­λά­βει τη θέση του προ­έ­δρου της Μπού­ντε­σταγκ. Και είναι άγνωστο τι θα συμβεί όταν υπάρξει νέα κυβέρ­νηση στο Βερο­λίνο, καθώς και ποια στάση θα τηρήσει ο νέος υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών.

Δοκι­μά­ζο­νται τα όρια της σχέσης με τον Π. Καμμένο

Οι επό­με­νες εβδο­μά­δες ανα­μέ­νε­ται να κατα­δεί­ξουν και τα πραγ­μα­τικά όρια της σχέσης Τσίπρα – Καμ­μέ­νου. Εν αναμονή των εξε­λί­ξεων στο «Μακε­δο­νικό» και έπειτα από την έντονη πίεση που δέχθηκε λόγω της υπό­θε­σης πώλησης όπλων προς τη Σαου­δική Αραβία, ο υπουρ­γός Αμυνας είναι σαφές ότι δίνει έναν αγώνα πολι­τι­κής επι­βί­ω­σης και, όπως ανα­φέ­ρουν κυβερ­νη­τικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, «ψάχνει μια σανίδα για να πιαστεί». Η σανίδα αυτή παρου­σιά­στηκε από τη στιγμή κατά την οποία άνοιξε η συζή­τηση για την ονο­μα­σία της πΓΔΜ, όπου ο κ. Καμ­μέ­νος έσπευσε να κατα­λά­βει την ανα­με­νό­μενη αδιάλ­λα­κτη θέση.

Το κατά πόσον ο κ. Τσίπρας έχει τα περι­θώ­ρια ή τις δυνα­τό­τη­τες να αφήνει το πεδίο ελεύ­θερο στον υπουργό Αμυνας να παίζει αυτό το πολι­τικό παι­χνίδι θα φανε­ρω­θεί τις επό­με­νες εβδο­μά­δες και αφότου εκκι­νή­σει μια επίσημη δια­δι­κα­σία με στόχο την επίλυση του ονο­μα­το­λο­γι­κού. Από το σημείο εκείνο και έπειτα θα δοκι­μα­στούν όμως και οι υπό­λοι­πες πολι­τι­κές δυνά­μεις (ΝΔ και Κίνημα Αλλαγής), οι οποίες ελά­χι­στα περι­θώ­ρια έχουν ώστε να υιο­θε­τή­σουν μια αδιάλ­λα­κτη στάση και θα κληθούν να πάρουν θέση ανα­λό­γως και της πρό­τα­σης που θα βρεθεί στο τραπέζι.

Σύμφωνα πάντως με εκτι­μή­σεις και κυβερ­νη­τι­κών στε­λε­χών, ο κ. Τσίπρας είναι πιθανόν να δεχθεί πιέσεις σε περί­πτωση που ο κυβερ­νη­τι­κός του εταίρος εμμεί­νει στη θέση του. Κάτι τέτοιο θα δώσει μεν μια δυνα­τό­τητα στον Πρω­θυ­πουργό να απο­πει­ρα­θεί μια εμπλοκή και της αντι­πο­λί­τευ­σης, όμως σε κάθε περί­πτωση θα τον απο­δυ­να­μώ­σει και θα κατα­στή­σει την κυβέρ­νηση κοι­νο­βου­λευ­τικά μετέωρη.

ΤΟ ΒΗΜΑ