Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών ο Κώστας Γεωργουσόπουλος

‘Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών ο κρι­τι­κός θεάτρου, μετα­φρα­στής και συγ­γρα­φέας Κώστας Γεωρ­γου­σό­που­λος, γνωστός και με το ψευ­δώ­νυμο Κ.Χ. Μύρης.

Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή με ανάρ­τησή του στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης ο αδερφός του, Βασίλης.

Ο Κώστας Γεωρ­γου­σό­που­λος γεν­νή­θηκε στη Λαμία το 1937. Σπού­δασε στη Φιλο­σο­φική Σχολή του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών, στο Τμήμα Ιστο­ρίας – Αρχαιο­λο­γίας, και θέατρο στη Δρα­μα­τική Σχολή του Ωδείου Αθηνών με δασκά­λους του τους Δημήτρη Ροντήρη και Γιάννη Σιδέρη.

Εργά­στηκε στην ιδιω­τική και δημόσια εκπαί­δευση ενώ το 1978 ανέλαβε, κατόπιν ανά­θε­σης του υπουρ­γείου Παι­δείας και Θρη­σκευ­μά­των, την επι­μέ­λεια του βιβλίου Δρα­μα­τική ποίηση, που απο­τέ­λεσε επί 25 χρόνια διδα­κτέα ύλη στα ελλη­νικά Γυμνά­σια.

Το 2008 τού απε­νε­μήθη το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογο­τε­χνίας για το σύνολο του έργου του και το 2006 το Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών, με πρω­το­βου­λία του Τμή­μα­τος Θεα­τρι­κών Σπουδών, τον ανα­γό­ρευσε επίτιμο διδά­κτορά του. Το 1986, για το έργο του «Τα μετά το θέατρο», απέ­σπασε το 1ο Κρατικό Βραβείο δοκι­μίου, ενώ για το έργο «Από τον Στρίντ­μπεργκ και τον Τσέχωφ στον Πιρα­ντέλλο και τον Μπέρ­τολτ Μπρεχτ» το 1999 βρα­βεύ­τηκε από την Ακα­δη­μία Αθηνών. Για το σύνολο του έργου του έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με το Χρυσό Μετάλ­λιο της Πόλεως των Αθηνών το 2000.

Στον στίβο της θεα­τρι­κής κρι­τι­κής μπήκε το 1971 από τις στήλες της εφη­με­ρί­δας «Το Βήμα», ως συνε­χι­στής του ‘Αγγελου Τερζάκη. Παρέ­μεινε στην εφη­με­ρίδα μέχρι που έκλεισε το καθη­με­ρινό φύλλο, το 1980, και στη συνέ­χεια ανέλαβε την κριτική θεάτρου στα «ΝΕΑ» από κοινού με τον Αλκι­βιάδη Μαρ­γα­ρίτη. Εκείνη την περίοδο θέτει ως προ­τε­ραιό­τητα της κρι­τι­κής το νεο­ελ­λη­νικό έργο ανα­δει­κνύ­ο­ντας παρα­στά­σεις με έργα των Καμπα­νέλλη, Ζιώγα, Σκούρτη, Ποντίκα, Μάτεσι, τον Δια­λεγ­μέ­νου κ.ά.

Κριτικά δοκίμια, επι­φυλ­λί­δες και σχόλιά του έχουν κυκλο­φο­ρή­σει στους εξής τόμους: Κλειδιά και κώδικες θεάτρου, Ι, Αρχαίο δράμα, 1982, ΙΙ, Ελλη­νικό Θέατρο, 1984, Οι πλάγιες ερω­τή­σεις του Πορ­φύ­ριου, 1984, Τα μετά το θέατρο, 1985, Προ­σω­πο­λα­τρία, 1992, Θίασος Ποι­κι­λιών, 1993, Νήμα της στάθμης, 1996, Παγκό­σμιο θέατρο, 1, Από τον Μέναν­δρο στον Ίψεν, 1998, Παγκό­σμιο θέατρο, 2, Από τον Στρίντ­μπεργκ και τον Τσέχωφ στον Πιρα­ντέλλο και τον Μπρεχτ, 1999, Παγκό­σμιο θέατρο, 3, Από τον Μίλλερ στον Μύλλερ, 2000.

Με το ψευ­δώ­νυμο Κ. Χ. Μύρης έχει εκδώσει την ποι­η­τική συλλογή «Αμή­χα­νον Τέχνημα», 1971, 1980 (μαζί με την «Παρά­βαση»), τα διη­γή­ματα «Η Καμπάνα – Οδάξ», 1985, και τη συλλογή τρα­γου­διών τα οποία έχουν μελο­ποι­ή­σει γνωστοί συν­θέ­τες (Χρονικό, Η μεγάλη αγρυ­πνία, Ιθα­γέ­νεια, Ανε­ξάρ­τητα τρα­γού­δια, 1980). Επίσης, με το ίδιο ψευ­δώ­νυμο υπο­γρά­φει το μετα­φρα­στικό έργο του, που έχει ως άξονα το αρχαίο δράμα.

Από το 1990 δίδασκε ως επι­στη­μο­νι­κός συνερ­γά­της στο Τμήμα Θεα­τρι­κών Σπουδών του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών. Είχε δια­τε­λέ­σει πρό­ε­δρος του Δ.Σ. στο Εθνικό Θέατρο και επί μία εικο­σα­ε­τία πρό­ε­δρος Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Επι­χο­ρη­γή­σεων Θεάτρου του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού. Από το 2003 ήταν πρό­ε­δρος του Κέντρου Μελέτης και Έρευνας του Ελλη­νι­κού Θεάτρου – Θεα­τρι­κού Μου­σείου.

Η δήλωση της υπουρ­γού Πολι­τι­σμού 

Πλη­ρο­φο­ρού­μενη την απώλεια του Κώστα Γεωρ­γου­σό­που­λου, η Υπουρ­γός Πολι­τι­σμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακό­λουθη δήλωση:

Με μεγάλη μου θλίψη πλη­ρο­φο­ρή­θηκα την απώλεια του Κώστα Γεωρ­γου­σό­που­λου,  ενός χαρι­σμα­τι­κού και  πολύ­πλευ­ρου  δημιουρ­γού που μας κατα­λεί­πει  πολύ­χρονη και πολύ­τιμη προ­σφορά στα Γράμ­ματα και την Τέχνη, ως φιλό­λο­γος, κρι­τι­κός θεάτρου, μετα­φρα­στής, επι­φυλ­λι­δο­γρά­φος, χρο­νο­γρά­φος, ποιητής και στι­χουρ­γός, ως Κ. Χ. Μύρης, αλλά και ενεργός δάσκα­λος. Οι θεα­τρι­κές του κρι­τι­κές που απλώ­νο­νται, σε πολλές δεκα­ε­τίες, εδρά­ζο­νταν στη βαθιά του γνώση της αρχαίας γραμ­μα­τείας και του παγκό­σμιου ρεπερ­το­ρίου. Χαρα­κτη­ρί­ζο­νταν από ευαι­σθη­σία έναντι του θεα­τρι­κού έργου, αλλά και της σκη­νο­θε­τι­κής του εκδοχής και της από­δο­σης των ηθο­ποιών. Με την τόλμη και το ανα­νε­ω­τικό του πνεύμα, ο κρι­τι­κός Κώστας Γεωρ­γου­σό­που­λος επη­ρέ­ασε καίρια τα θεα­τρικά μας πράγ­ματα, ενώ υπη­ρέ­τησε το Θέατρο και από θέσεις ευθύνης στο Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο και τη Δρα­μα­τική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και την Επι­τροπή Θεάτρου του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού.

Ο Κώστας Γεωρ­γου­σό­που­λος κατά­φερε να διο­χε­τεύ­σει τη βαθιά καλ­λιέρ­γειά του και την τριβή του στην υψηλή Τέχνη, στο μεγάλο κοινό. Από­δειξη, η πολύ­χρονη επι­φυλ­λι­δο­γρα­φία του στον Τύπο, που προ­σέγ­γιζε με ιδιαί­τερη, αλλά και εύληπτη, γραφή, ευαι­σθη­σία και οξύνοια, καίρια ζητή­ματα της πολι­τι­στι­κής, πολι­τι­κής και κοι­νω­νι­κής ζωής. Οι στίχοι του, που μελο­ποι­ή­θη­καν από την Ελένη Καρα­ΐν­δρου, τον Γιάννη Μαρ­κό­πουλο, τον Γιάννη Σπανό,  και που αγα­πή­θη­καν πολύ, απο­τε­λούν μόνιμη παρα­κα­τα­θήκη του ελλη­νι­κού τρα­γου­διού. Ως δάσκα­λος στη μέση και την ανώτατη εκπαί­δευση,  δημιούρ­γησε δική του Σχολή καθο­δη­γώ­ντας  με έμπνευση και  με σοφία γενιές και γενιές νέων ανθρώ­πων προ­σφέ­ρο­ντας τους  πολύ­τιμα εφόδια  για τη ζωή τους.

Ο Κώστας Γεωρ­γου­σό­που­λος, με μια ομάδα φωτι­σμέ­νων δημιουρ­γών, διέ­σω­σαν, με προ­σω­πικό κόστος, τα τεκ­μή­ρια της Ιστο­ρίας του Ελλη­νι­κού Θεάτρου. Σε μία από τις τελευ­ταίες μας συνο­μι­λίες μου εξέ­φρασε τη χαρά του, που αυτό το πολύ­τιμο υλικό απο­κτή­θηκε από το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού και θα απο­τε­λέ­σει το  βασικό πυρήνα της συγκρό­τη­σης του «Θεα­τρι­κού Μου­σείου», καθώς και της έκθεσης του αρχείου και της ιστο­ρι­κής βιβλιο­θή­κης. Ήταν ένας εμπνευ­σμέ­νος άνθρω­πος, που επι­δό­θηκε με αφο­σί­ωση και επι­τυ­χία σε ένα ευρύ­τατο φάσμα πνευ­μα­τι­κών δρα­στη­ριο­τή­των. Συν­δύ­ασε αρμο­νικά τη θεωρία με την πράξη, αφή­νο­ντας ένα βαθύ προ­σω­πικό απο­τύ­πωμα που θα συνε­χί­σει να έχει αμείωτη επιρροή στο Θέατρο.

Στην οικο­γέ­νειά του, τους φίλους του, τους πολλούς μαθητές του απευ­θύνω ειλι­κρι­νέ­στατα συλ­λυ­πη­τή­ρια.

Πηγή: kathimerini.gr