Οι «Στιγμές Ιστορίας» ξετυλίχθηκαν σε μία εκδήλωση γεμάτη μνήμη, συγκίνηση και αναγνώριση της προσφοράς του Βάσου Μηναΐδη στον ελληνικό τουρισμό

• Στη βαθιά και πολυ­σχιδή προ­σφορά του επί­τι­μου προ­έ­δρου της ΠΟΞ και της ΕΞΡ Βάσου Μηναΐδη στον ελλη­νικό του­ρι­σμό και στη Δωδε­κά­νησο ανα­φέρ­θηκε το σύνολο των ομι­λη­τών στην παρου­σί­αση του βιβλίου με τη βιο­γρα­φία του • “Η σημα­ντι­κό­τερη στιγμή του βιβλίου είναι η ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου”, δήλωσε ο κ. Μηνα­ΐ­δης στην ομιλία του, ενώ στο κλεί­σιμο ανέφερε ότι “πρέπει να μάθουμε να διεκ­δι­κούμε σαν Δωδε­κα­νή­σιοι”

Σε μια βραδιά γεμάτη μνήμη, συγκί­νηση και ανα­γνώ­ριση έγινε η παρου­σί­αση της βιο­γρα­φίας του Βάσου Μηναΐδη, επί­τι­μου προ­έ­δρου της Ένωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου και της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ξενο­δό­χων, ενός ανθρώ­που που άφησε ανε­ξί­τηλο το απο­τύ­πωμά του στον ξενο­δο­χειακό και του­ρι­στικό κλάδο όχι μόνο της Ρόδου και της Δωδε­κα­νή­σου, αλλά της Ελλάδας. Το έργο, με τίτλο «Στιγμές Ιστο­ρίας», ξετυ­λί­γει τη ζωή του συγ­γρα­φέα από τα παιδικά του χρόνια στην Κάρπαθο και τη μαθη­τεία στη Ρόδο, μέχρι τις σπουδές στην Αθήνα και την πολυετή δια­δρομή του στον ελλη­νικό του­ρι­σμό. “Γεν­νή­θηκα Καρ­πά­θιος, μεγά­λωσα Ροδίτης και ζω Δωδε­κα­νή­σιος”, τονίζει υπε­ρή­φανα ο Β. Μηνα­ΐ­δης.

Στο κατά­με­στο από κόσμο συνε­δριακό κέντρο του ξενο­δο­χείου Apollo Blue στο Φαλη­ράκι η εκδή­λωση πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε παρου­σία σπου­δαίων προ­σω­πι­κο­τή­των στο πάνελ των ομι­λη­τών, όπως του πρώην Ευρω­παίου επι­τρό­που Μετα­νά­στευ­σης, Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων και Ιθα­γέ­νειας στην Ευρω­παϊκή Ένωση και υπουρ­γού και βου­λευτή Δημήτρη Αβρα­μό­που­λου, της δια­κε­κρι­μέ­νης ιστο­ρι­κού και ομό­τι­μης καθη­γή­τριας του ΕΚΠΑ Μαρίας Ευθυ­μίου και της διε­θνο­λό­γου, δρ. Ευρω­παϊ­κών Σπουδών και Διε­θνούς Πολι­τι­κής, συμ­βού­λου Foresight στην Ειδική Γραμ­μα­τεία της Προ­ε­δρίας της κυβέρ­νη­σης, Ελευ­θε­ρίας Φτα­κλάκη. Τον συντο­νι­σμό και την παρου­σί­αση είχε ο δημο­σιο­γρά­φος Νεκτά­ριος Καλο­γή­ρου, ο οποίος ανέφερε μεταξύ άλλων ότι 2,5 χρόνια κράτησε η συνεχής συνερ­γα­σία τους για τη συγ­γραφή του βιβλίου με τη μορφή αφή­γη­σης των στιγμών ιστο­ρίας του κ. Μηναΐδη. Δυόμισι χρόνια αφη­γή­σεων και συγ­γρα­φής για τη ζωή ενός ανθρώ­που που θεω­ρεί­ται ως μέντο­ρας της ελλη­νι­κής φιλο­ξε­νίας και ένας από τους θεμε­λιω­τές του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού.

Όλοι οι ομι­λη­τές τόνισαν ότι η ζωή και η προ­σφορά του Βάσου Μηναΐδη στο του­ρι­στικό θαύμα της Ρόδου, απο­τε­λούν φωτεινό παρά­δειγμα ήθους, εργα­τι­κό­τη­τας, πίστης και αφο­σί­ω­σης στον τόπο μας.

Παρό­ντες μεταξύ άλλων, όλοι οι βου­λευ­τές Δωδε­κα­νή­σου Γιάννης Παππάς, Μάνος Κόν­σο­λας, Μίκα Ιατρίδη, Βασίλης Υψη­λά­ντης και Γιώργος Νικη­τιά­δης, οι οποίοι απηύ­θυ­ναν σύντομο χαι­ρε­τι­σμό, ο δήμαρ­χος Ρόδου Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης, ο πρό­ε­δρος της ΠΟΞ Γιάννης Χατζής, ο πρό­ε­δρος της ΕΞΡ Γιάννης Παπα­βα­σι­λείου, οι οποίοι επίσης μίλησαν για την προ­σφορά του κ. Μηναΐδη, ο πρό­ε­δρος του ΕΒΕΔ Γ. Πάππου, ο Γρη­γό­ρης Τάσιος, πρό­ε­δρος των ξενο­δό­χων της Χαλ­κι­δι­κής κι επί δύο θητείες πρό­ε­δρος της ΠΟΞ, οι πρώην δήμαρ­χοι Ρόδου Αντώνης Καμπου­ρά­κης (διε­τέ­λεσε και πρό­ε­δρος της ΕΞΡ), Γιώργος Γιαν­νό­που­λος και Στάθης Κου­σουρ­νάς, ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Πολι­τι­σμού και πρό­ε­δρος της Ένωσης Του­ρι­στι­κών Γρα­φείων Δωδ/σου Χρήστος Μιχα­λά­κης, ο πρώην περι­φε­ρειάρ­χης Γιάννης Μαχαι­ρί­δης, ο πρώην νομάρ­χης Σ. Καρα­γιάν­νης, εκπρό­σω­ποι της Αυτο­διοί­κη­σης Α΄ και Β΄ βαθμού, παρά­γο­ντες γενι­κό­τερα του του­ρι­σμού, όπως ο Μάκης Φωκάς, πρώην αντι­πρό­ε­δρος ΠΟΞ, ο Σπύρος Γαλια­τσά­τος, ο οποίος διε­τέ­λεσε αντι­πρό­ε­δρος της ΠΟΞ, αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Ιονίων Νήσων, ο Γ. Ρέτσος, πρώην πρό­ε­δρος ΣΕΤΕ, ο Μανώλης Μαρ­κό­που­λος τ. πρό­ε­δρος της ΕΞΡ, ο Γιώργος Ματσί­γκος, πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Διευ­θυ­ντών Ξενο­δο­χείων Δωδε­κα­νή­σου, ο Μιλ­τιά­δης Λογο­θέ­της, πρώην επι­στη­μο­νι­κός σύμ­βου­λος ΕΞΡ, η Ράνια Κοσ­σιώρη, επίτιμη πρό­ξε­νος της Μ. Βρε­τα­νίας κλπ.

Το έργο κατα­γρά­φει γεγο­νότα από την ιταλική κατοχή, την απε­λευ­θέ­ρωση και την ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου, την πορεία του ροδια­κού και συνο­λικά του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού, την εξέλιξη των ξενο­δο­χείων και των υπη­ρε­σιών φιλο­ξε­νίας μέσα από τη ζωή του Βάσου Μηναΐδη. Στη βιο­γρα­φία παρου­σιά­ζο­νται μεγάλες προ­σω­πι­κό­τη­τες της ελλη­νι­κής πολι­τι­κής σκηνής, αλλά και ήρωες που μέχρι σήμερα παρα­μέ­νουν άγνω­στοι.

Γεγο­νότα από την ιταλική κατοχή, τον πόλεμο, την απε­λευ­θέ­ρωση και την ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου με την Ελλάδα, αλλά και πολύ­τι­μες μαρ­τυ­ρίες για την αντί­σταση των Δωδε­κα­νη­σίων, περι­λαμ­βά­νο­νται στο βιβλίο.

Η αφήγηση αγγίζει τα πρώτα ξενο­δο­χειακά βήματα στη Ρόδο, την απαρχή του συν­δι­κα­λι­σμού στον κλάδο τη δεκα­ε­τία του ’60, καθώς και το πολι­τικό και οικο­νο­μικό παρα­σκή­νιο που επη­ρέ­ασε την ανά­πτυξη του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος.

Άγνωστα γεγο­νότα, επώ­νυ­μοι και ανώ­νυ­μοι ήρωες, πολιτικό-οικονομικό προ­σκή­νιο και παρα­σκή­νιο απο­τυ­πώ­νο­νται στη βιο­γρα­φία «Στιγμές ιστο­ρίας»· με διη­γή­σεις πλημ­μυ­ρι­σμέ­νες από ιστο­ρίες ανθρώ­πων, όλες όπως τις έζησε και ειπω­μέ­νες με την ευθύ­τητα που τον δια­κρί­νει. Ο ίδιος, στο οπι­σθό­φυλλο του βιβλίου ανα­φέ­ρει: «…Γεν­νή­θηκα Καρ­πά­θιος, μεγά­λωσα Ροδίτης και ζω Δωδε­κα­νή­σιος. Έζησα την ιτα­λο­κρα­τού­μενη, τη γερ­μα­νο­κρα­τού­μενη και στη συνέ­χεια την απε­λευ­θε­ρω­μένη Κάρπαθο, την ελεύ­θερη Ρόδο, την ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου, τη μετά τον εμφύλιο πόλεμο Ελλάδα, την Αθήνα των ξεχα­σμέ­νων προ­σω­πι­κο­τή­των, την ανά­πτυξη του του­ρι­σμού και την μετα­τροπή της φιλο­ξε­νίας σε μέσο που γεφύ­ρωσε τη διαι­ρε­μένη Ευρώπη. Γνώρισα από κοντά ιστο­ρι­κούς πολι­τι­κούς σε ασύλ­λη­πτα ανθρώ­πι­νες στιγμές και απλούς ανθρώ­πους σε πράξεις που έγραψαν ιστορία. Για όλα αυτά τα γεγο­νότα, τον μόχθο, τις συγκυ­ρίες, τους αγώνες, τις επι­τυ­χίες και τις ανα­τρο­πές, για τα γνωστά και τα άγνωστα πρόσωπα, κρίνω ότι έφτασε η κατάλ­ληλη στιγμή για να μιλήσω και να τα πω όπως ακριβώς τα έζησα».

Η εκδή­λωση ξεκί­νησε με ένα video από πλούσιο φωτο­γρα­φικό υλικό από την πορεία του Βάσου Μηναΐδη και ξεχω­ρι­στές επαφές που είχε με πολύ σημα­ντι­κές προ­σω­πι­κό­τη­τες, αμέσως μετά το καλω­σό­ρι­σμα απηύ­θυνε ο Ν. Καλο­γή­ρου, ενώ απο­σπά­σματα από το βιβλίο διάβασε η Μαρία Μανιώτη.

“Η σημα­ντι­κό­τερη στιγμή του βιβλίου είναι η ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου”, δήλωσε ο κ. Μηνα­ΐ­δης στην ομιλία του, ενώ στο κλεί­σιμο ανέφερε ότι “πρέπει να μάθουμε να διεκ­δι­κούμε σαν Δωδε­κα­νή­σιοι”. Ο κ. Μηνα­ΐ­δης έκανε ανα­δρομή στο πως ξεκί­νησε να πρω­τα­γω­νι­στεί το εμπόριο στη Ρόδο, φέρ­νο­ντας πλούτο στο νησί και στη συνέ­χεια ο του­ρι­σμός που ανα­δεί­χθηκε πρω­το­πό­ρος για όλη την Ελλάδα. «Φθάσαμε τα Δωδ/σα να είναι από τους καλύ­τε­ρους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς», είπε, ενώ έκανε ιδιαί­τερη αναφορά και στον συν­δι­κα­λι­σμό, λέγο­ντας ότι οι ξενο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λοι είχαν πάντα τους καλύ­τε­ρους μισθούς στη Ρόδο από την υπό­λοιπη Ελλάδα και δεν έγινε ποτέ απεργία επί θητείας του. Για την Αυτο­διοί­κηση υπο­στή­ριξε ότι δεν έπρεπε να γίνει ένας Δήμος στη Ρόδο και χαρα­κτή­ρισε την απόφαση… «σοσια­λι­στικό λάθος»! Κλεί­νο­ντας και εισπράτ­το­ντας το θερμό χει­ρο­κρό­τημα του ακρο­α­τη­ρίου είπε ότι «πρέπει να μάθουμε να διεκ­δι­κούμε σαν Δωδ/σιοι. Πρέπει να διεκ­δι­κή­σουμε να γίνει Περι­φέ­ρεια Δωδε­κα­νή­σου, αλλά και να εντα­χθεί η Ρόδος στο μέτρο της επα­να­φο­ράς των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου».

Η καθη­γή­τρια Μαρία Ευθυ­μίου απο­κά­λυψε ότι μέχρι πριν από δύο χρόνια δεν γνώριζε τον κ. Μηναΐδη και όταν δέχθηκε το τηλε­φώ­νημα του δημο­σιο­γρά­φου και βιο­γρά­φου Ν. Καλο­γή­ρου, απο­δέ­χθηκε να είναι στους ομι­λη­τές για τρεις λόγους:

«Είμαι βέβαιη ότι αυτό το βιβλίο στο μέλλον θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για την ιστορία και το επι­χει­ρείν. Δεν τον γνώριζα τον Β. Μηναΐδη, αλλά με παρα­κί­νησε ως κάτι ενδια­φέ­ρον και συνε­τέ­λε­σαν τρεις λόγοι: Οι Έλληνες ήταν πάντα οι δυνα­τό­τε­ροι έμποροι και στη συνέ­χεια στην ανά­πτυξη του του­ρι­σμού. Ο συγ­γρα­φέας έπαιξε σημα­ντικό ρόλο με άλλους στο να στηθεί η του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία στη χώρα. Δεύ­τε­ρος λόγος η Κάρ­πα­θος: Είναι ένα ιδιαί­τερο νησί, δεν είναι ναυτικό, αλλά γεωργικό-κτηνοτροφικό και νησί κτιστών με μία ιδιό­τυπη μητριαρ­χία. Και ο Β. Μηνα­ΐ­δης μιλάει μέσα με θαυ­μα­σμό για τη μητέρα του. Τρίτος λόγος ότι τα Δωδ/σα για όποιον τα μελε­τάει έχουν ιδιαι­τε­ρό­τητα. Δεν έζησαν τα χρόνια 1912-1947 πολλά από αυτά που ζούσαν στην υπό­λοιπη Ελλάδα, κρίσιμα χρόνια, κατά τα οποία η Ιταλία ήθελε την παρου­σία της στην ανα­το­λική Μεσό­γειο και τα Δωδ/σα έζησαν τη Μου­σο­λι­νική κυριαρ­χία. Και δεν έζησαν τον πόλεμο όπως τον έζησαν σε άλλες περιο­χές της Ελλάδας, με την κατοχή, αλλά δεν έζησαν και τον εμφύλιο 1943-1945 και 1946-1949. Οι Δωδε­κα­νή­σιοι ήταν πιο φωτει­νοί Έλληνες όταν μπήκαν στον εθνικό κορμό και αυτό το ανα­φέ­ρει ο Β. Μηνα­ΐ­δης. Είναι σεμνός κι επι­θε­τι­κός όταν πρό­κει­ται να πετύχει τον στόχο του. Ως ένα παι­χνίδι πρό­κλη­σης πήρε τη ζωή, με χαρά ζωής, ενδια­φέ­ρον και δεν θα έπεφτε στον κίνδυνο του παρα­σί­του. Αγαπά την εργασία. Μετά την ναυ­τι­λία που είμαστε πρώτοι στον κόσμο, ο τομέας του του­ρι­σμού είναι πολύ επι­τυ­χη­μέ­νος στην χώρα μας. Ο Β. Μηνα­ΐ­δης βρέθηκε στον ξενο­δο­χειακό κόσμο από πίστη. Πίστευε ότι ο του­ρι­σμός θα φέρει νέες εποχές κι ενώνει ανθρώ­πους», ανέφερε μεταξύ άλλων η κα Ευθυ­μίου, «παντρεύ­ο­ντας» τα ιστο­ρικά στοι­χεία που παρέ­θεσε σε συν­δυ­σμό με τα επι­τεύγ­ματα του κ. Μηναΐδη σε μία εξαι­ρε­τική ομιλία.

Ο Δημή­τρης Αβρα­μό­που­λος που διε­τέ­λεσε και υπουρ­γός Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης στη δια­κυ­βέρ­νηση του Κώστα Καρα­μανλή, συνερ­γά­σθηκε στενά με τον Β. Μηναΐδη, ο οποίος τότε ήταν πρό­ε­δρος της ΠΟΞ και στην οποία συνερ­γα­σία έκανε ιδιαί­τερη αναφορά. «Ένα μεγάλο κομμάτι της σύγ­χρο­νης ελλη­νι­κής ιστο­ρίας κατα­γρά­φε­ται στο βιβλίο που θα μπο­ρούσε να γίνει και ντο­κι­μα­ντέρ. Η ιστορία έχει ορίσει τα όσα ζούμε σήμερα. Ο Β. Μηνα­ΐ­δης έχει το χάρισμα να νακα­τεύει την ιστορία με την εμπει­ρία. Γράφει με ψυχές και ονόματα που γίνο­νται ο καθρέ­φτης των μεγάλων γεγο­νό­των. Κορυ­φαία στιγμή που περι­γρά­φει είναι η ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου με τον εθνικό κορμό, πράξη Δικαίου αλλά και πράξη ταυ­τό­τη­τας. Κι ύστερα έρχο­νται οι δεκα­ε­τίες ανά­πτυ­ξης, οι πρώτες επεν­δύ­σεις, οι κοι­νω­νι­κές αλλαγές και τα νησιά μετα­τρέ­πο­νται με πρώτα τα Δωδ/σα και την Κέρκυρα (και μαζί η Αθήνα) σε πρω­το­πόρα, σε πρότυπα του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης. Ο Β. Μηνα­ΐ­δης ήταν πρό­ε­δρος της ΠΟΞ όταν ανέλαβα και συνερ­γα­σθή­καμε στενά για να δώσουμε στον του­ρι­σμό αυτό που του αξίζει. Το τρί­πτυχο που είχαμε σταθεί ήταν πολι­τι­σμός, οικο­νο­μία/ανά­πτυξη και περι­βάλ­λον. Ο Β. Μηνα­ΐ­δης δεν είναι ένας απλός επι­χει­ρη­μα­τίας αλλά ευπα­τρί­δης που συν­δύ­αζε πάντα τις αξίες με τον ρεα­λι­σμό», επε­σή­μανε μεταξύ άλλων, ενώ απευ­θυ­νό­με­νος στον κ. Μηναΐδη του είπε: «Έχεις αφήσει απο­τύ­πωμα ήθους και αξιο­πρέ­πειας».

Η Ελευ­θε­ρία Φτα­κλάκη ανα­φέρ­θηκε στους δεσμούς φιλίας που την συν­δέ­ουν με το ζεύγος Βάσο και Λη Μηναΐδη εδώ και τρεις δεκα­ε­τίες και φανερά συγκι­νη­μένη ευχα­ρί­στησε τον πρώτο για την τιμή που της έκανε να την συμπε­ρι­λά­βει στο πάνελ των ομι­λη­τών με εξέ­χου­σες προ­σω­πι­κό­τη­τες. «Ο Β. Μηνα­ΐ­δης είναι ένας άνθρω­πος με όραμα που υπη­ρέ­τησε με συνέ­πεια όχι μόνο το επι­χει­ρείν», όπως είπε και έκανε ιδιαί­τερη αναφορά μέσα από τη συνερ­γα­σία που είχαν ως διε­τε­λέ­σασα η ίδια αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Του­ρι­σμού στην ΠΝΑι, αλλά και από το τμήμα Διεθνών Σχέσεων του Δήμου Ρόδου. Ανα­φέρ­θηκε στην πορεία του και τη συνερ­γα­σία που είχε με την Τ.Α., τον ΠΡΟΤΟΥΡ, τη Συνε­ται­ρι­στική Τράπεζα Δωδε­κα­νή­σου κλπ. «Στήριζε πάντα την Αυτο­διοί­κηση και πάντα έλεγε ότι όποιος δήμαρ­χος εκλέ­γε­ται πρέπει να τον στη­ρί­ζουμε για το καλό του τόπου», επε­σή­μανε, ενώ ιδιαί­τερη αναφορά έκανε στη σύζυγό του Λη, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντάς την πρέ­σβειρα της Ρόδου, όπως την απο­κα­λεί και ο ίδιος στο βιβλίο του.

Στο βήμα ανέβηκε και η Λη Μηναΐδη, σύζυγος του Βάσου Μηναΐδη, βαθύ­τατα συγκι­νη­μένη, η οποία μίλησε για την κοινή τους πορεία επί δεκα­ε­τίες και όσα πέτυχε ο ίδιος στον ελλη­νικό του­ρι­σμό, μέσα από πολλή δουλειά, πίστη και αφο­σί­ωση.

Ο Γιάννης Χατζής, πρό­ε­δρος της ΠΟΞ ανέφερε μεταξύ άλλων ότι στο εν λόγω βιβλίο δεν κατα­θέ­τει μία μαρ­τυ­ρία ο συγ­γρα­φέας, αλλά μία συλ­λο­γική ιστορία. «Ευχα­ρι­στούμε για την καθο­δή­γηση που μας προ­σφέ­ρεις. Να είσαι πάντα φάρος για την έμπνευση όλων μας», τόνισε απευ­θυ­νό­με­νος στον κ. Μηναΐδη.

Ο Γιάννης Παπα­βα­σι­λείου, πρό­ε­δρος της ΕΞΡ επε­σή­μανε ότι ο Β. Μηνα­ΐ­δης είναι ο άνθρω­πος στον οποίο χρω­στάει πολλά. «Σημά­δεψε ανε­ξί­τηλα τον ροδιακό και τον ελλη­νικό του­ρι­σμό. Με στήριξε, υπήρξα πνευ­μα­τικό του παιδί. Η προ­σφορά του απο­τυ­πώ­νε­ται στο όραμά του. Άνθρω­πος με βαθιά καλ­λιέρ­γεια. Καλού­μαι να υπη­ρε­τήσω την ΕΞΡ, όταν ο ίδιος έβαλε πολύ ψηλά τον πήχη. Το παρά­δειγμά του θα μας καθο­δη­γεί πάντα», σημεί­ωσε σχετικά.

Ο βου­λευ­τής Γιώργος Νικη­τιά­δης, ο οποίος συνερ­γά­στηκε με τον Βάσο Μηναΐδη ως υφυ­πουρ­γός Του­ρι­σμού, εξήρε τη φυσιο­γνω­μία και το έργο του, τονί­ζο­ντας πως: «Υπήρξα ειλι­κρινά τυχερός που, στη θητεία μου, συνερ­γά­στηκα με ανθρώ­πους όπως ο Β. Μηνα­ΐ­δης. Και είμαι βέβαιος ότι σε αυτό θα συμ­φω­νή­σει τόσο ο Δ. Αβρα­μό­που­λος, που είναι σήμερα μαζί μας, όσο και ο Μ. Κόν­σο­λας, ο οποίος επίσης υπη­ρέ­τησε το ίδιο χαρ­το­φυ­λά­κιο. Ο Βάσος υπήρξε ένας σπάνιος συνο­δοι­πό­ρος του του­ρι­σμού, με διο­ρα­τι­κό­τητα, ήθος και αληθινή αγάπη για τον τόπο του». Στη συνέ­χεια, ο κ. Νικη­τιά­δης στάθηκε στη βαθιά πνευ­μα­τική πλευρά του τιμώ­με­νου, τονί­ζο­ντας πως η προ­σω­πι­κό­τητα του Βάσου Μηναΐδη συν­δύ­αζε σπάνια την πρα­κτική σκέψη του επι­χει­ρη­μα­τία με την ευαι­σθη­σία του ανθρώ­που που βασί­ζε­ται πάνω στην αγάπη του για την Ιστορία.

Χαι­ρε­τι­σμό απέ­στειλε ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου-πρόεδρος της ΕΝΠΕ, Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, ο οποίος απου­σί­αζε λόγω ανει­λημ­μέ­νων υπο­χρε­ώ­σεων, ανα­φέ­ρο­ντας μεταξύ άλλων ότι “η Ρόδος δεν θα ήταν ίδια χωρίς τη δική σου παρου­σία στον του­ρι­σμό”. Ανα­λυ­τικά το μήνυμα που απέ­στειλε:

«Αγαπητέ Βάσο, σε ευχα­ρι­στώ θερμά για την τιμη­τική πρό­σκληση στην παρου­σί­αση της βιο­γρα­φίας σου. Δυστυ­χώς, προ­σω­πι­κοί λόγοι δεν μου επι­τρέ­πουν να είμαι κοντά σου αυτή τη σημα­ντική μέρα. Η δική σου πορεία δεν είναι απλώς στιγμές ιστο­ρίας – είναι η ίδια η ιστορία του του­ρι­σμού και της φιλο­ξε­νίας της Ρόδου. Η παρου­σία σου στον χώρο της φιλο­ξε­νίας υπήρξε φάρος δημιουρ­γι­κό­τη­τας και ήθους, και η Ρόδος δεν θα ήταν η ίδια χωρίς τη δική σου συμβολή. Συγ­χα­ρη­τή­ρια για την κατα­γραφή μιας ζωής γεμάτης δράση και προ­σφορά, και εύχομαι η έκδοση αυτή να απο­τε­λέ­σει πηγή έμπνευ­σης για τις επό­με­νες γενιές».

Να σημειω­θεί τέλος ότι το σύνολο των εσόδων από τις πωλή­σεις του βιβλίου (εκδό­σεις «για τη φύση») θα δια­τε­θούν στη «Δωδε­κα­νη­σιακή Μέλισσα» και στον «Παγκαρ­πα­θιακό Σύλλογο Ρόδου».