Ζητήθηκε «εφ’ όλης της ύλης» ενημέρωση του δημοτικού συμβουλίου για το «Ηχος και Φως»

Την εισα­γωγή του θέματος της επέν­δυ­σης της εται­ρείας ειδικού σκοπού «Ηχος και Φως ΑΕ», στον ομώνυμο ανθό­κηπο της πλα­τείας Ρίμινι, ειση­γή­θη­καν στην δια περι­φο­ράς συνε­δρί­αση της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, τα μέλη της μειο­ψη­φίας κκ. Σάββας Δια­κο­στα­μα­τίου και Μιχαήλ Παλαιο­λό­γου.

Ζήτησαν ειδι­κό­τερα την εισα­γωγή θέματος -ενημέρωσης από τη δημο­τική αρχή για τις προ­θέ­σεις της, όσον αφορά το συγκε­κρι­μένο έργο-υπηρεσία, συζή­τηση και λήψη από­φα­σης από το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο του Δήμου Ρόδου για την εξέλιξή του, καθώς το θέμα είναι μεί­ζο­νος σημα­σίας για την πόλη της Ρόδου (ΔΕ Ρόδου), αλλά και για ολό­κληρο το Δήμο, αφού αυτό απα­σχο­λεί τις δημο­τι­κές αρχές του Δήμου Ρόδου και αφορά άμεσα την εικόνα του κέντρου της πόλης, την ανα­βάθ­μιση των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών προς τους πολίτες, την ανα­βάθ­μιση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος, τη δυνα­τό­τητα παροχής νέων ανα­γκαίων θέσεων εργα­σίας (ιδιαί­τερα την περίοδο που δια­νύ­ουμε) κ.α.

Η Οικο­νο­μική Επι­τροπή με ομόφωνη απόφασή της ενέ­κρινε στην επίμαχη συνε­δρί­αση την άσκηση ενώπιον του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς της από 30-09-2020 έφεσης του Δήμου Ρόδου κατά της ανώ­νυ­μης εται­ρείας ειδικού σκοπού με την επω­νυ­μία «ΗΧΟΣ ΚΑΙ ΦΩΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ» και της υπ’αρ. Π 631/2020 από­φα­σης του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (τμήμα 1ο Προ­ε­δρική Δια­δι­κα­σία) και τον ορισμό ως πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου για την κατά­θεση αυτής και την εκδί­καση της, του υπο­γρά­φο­ντος κ. Θεό­δω­ρου Παπα­γε­ωρ­γίου του Μιχαήλ, έμμι­σθου πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου και νομικού συμ­βού­λου του Δήμου Ρόδου, με λόγους εφέσεως τις ενστά­σεις και ισχυ­ρι­σμούς, όπως ακριβώς ανα­λυ­τικά πρόβαλε και τεκ­μη­ρί­ωσε ο Δήμος Ρόδου με τις από 10-06-2020 αρ. πρωτ. 02/25633/10-06-2020 Απόψεις Διοίκησης-Φάκελο του Δήμου Ρόδου.

Με την τελευ­ταία απόφαση, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», έγινε δεκτή η προ­σφυγή της εται­ρείας ειδικού σκοπού κατά του Δήμου Ρόδου μετά την άρνηση χορή­γη­σης ασφαλιστικής- φορο­λο­γι­κής ενη­με­ρό­τη­τας.

Ο Δήμος Ρόδου θεωρεί ότι προ­κει­μέ­νου το πρω­τό­δικο Δικα­στή­ριο να επι­λη­φθεί επί της ουσίας και να εκδώσει την απόφαση, απέρ­ριψε την ένσταση αναρ­μο­διό­τη­τάς του, που μεταξύ άλλων υπε­βλήθη, προ­βάλ­λο­ντας αρμο­διό­τητα του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς καθώς η ένδικη διαφορά γεν­νά­ται από διοι­κη­τική σύμβαση, με επί­κληση προη­γού­με­νης κρίσης παρα­πο­μπής του ίδιου Δικα­στη­ρίου στο Διοι­κη­τικό Εφετείο Πει­ραιώς σε δίκη του Δήμου Ρόδου με άλλο διάδικο-προσφεύγοντα.

Λίγες ημέρες μετά την έκδοση της παρα­πάνω από­φα­σης του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, ακο­λού­θησε η έκδοση της υπ. αρ. Α556/15-09-2020 από­φα­σης επίσης του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (Τμήμα 2ο Μονο­με­λές), που κρί­νο­ντας δεύτερη προ­σφυγή της αυτής εται­ρείας κατά του Δήμου Ρόδου για την ακύρωση βεβαιω­θέ­ντων χρη­μα­τι­κών κατα­λό­γων οικο­νο­μι­κών ανταλ­λαγ­μά­των και προ­σαυ­ξή­σεων ετών 2018-2019 επί της αυτής Διοι­κη­τι­κής Σύμ­βα­σης, έκανε αντι­θέ­τως δεκτή την ένσταση του Δήμου Ρόδου και παρέ­πεμψε την προ­σφυγή και την επ’ αυτής αίτηση ανα­στο­λής στο Διοι­κη­τικό Εφετείο Πει­ραιώς και στο γεγονός ότι η συγκε­κρι­μένη σύμβαση είναι διοι­κη­τική με επί­κληση και επ’ αυτού πολυά­ριθ­μης νομο­λο­γίας όχι μόνο του ΣτΕ αλλά και του ΑΕΔ.

Ο Δήμος Ρόδου εμμένει ότι παρά το αίτημα της προ­σφυ­γής να αρθεί η δέσμευση χορή­γη­σης απο­δει­κτι­κού ενη­με­ρό­τη­τας, η ένδικη διαφορά δεν είναι φορο­λο­γι­κής φύσης αλλά διαφορά από διοι­κη­τική σύμβαση.

Ο Δήμος Ρόδου δια­τεί­νε­ται επι­πλέον ότι το δικα­στή­ριο δεν εκτί­μησε τους ισχυ­ρι­σμούς του ότι “υπήρξε αυθαί­ρετη εμφι­λο­χώ­ρηση στη σύμβαση, πρό­σθε­των επω­φε­λών, απο­κλει­στικά για την εται­ρεία όρων και δυσμε­νών για τον Δήμο, κατόπιν παρά­νο­μων «δια­πραγ­μα­τεύ­σεων» σύμφωνα με τις απο­φά­σεις 234/2014 και 271/2014 της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής του Δήμου Ρόδου”.

Ισχυ­ρί­ζε­ται παρα­πέρα ότι υπήρξαν τρεις “παρά­νο­μες παρα­τά­σεις με ισά­ριθ­μες απο­φά­σεις του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου, σύμφωνα με τις οποίες, αντί η ανά­δο­χος εται­ρεία, να περα­τώ­σει τις εργα­σίες μέχρι 31-12-2018, και να αρχίσει η λει­τουρ­γία από πέρυσι, έλαβε χαρι­στικά τρεις συνε­χείς παρα­τά­σεις, μέχρι 30-04-2020, επι­διω­κό­με­νης έτσι, της τρο­πο­ποί­η­σης του χρο­νο­δια­γράμ­μα­τος της σύμ­βα­σης, τελείως παρα­νό­μως, καθόσον πλέον, παρά­ταση του χρο­νο­δια­γράμ­μα­τος εκτέ­λε­σης των εργα­σιών, δεν προ­βλέ­πε­ται ούτε στο νόμο, ούτε στη δια­κή­ρυξη, ούτε επίσης δια­βι­βά­σθη­καν στο Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο, όπου έπρεπε, συμ­βα­σιο­ποι­η­μέ­νες οι τρεις παρα­τά­σεις, σε σχέδιο τρο­πο­ποί­η­σης σύμ­βα­σης, για τον απαι­τού­μενο προ­λη­πτικό έλεγχο νομι­μό­τη­τας, επί ποινή άλλως ακυ­ρό­τη­τας”.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ακόμη ότι υπήρξε παρά­νομη επίσης υπαγωγή, από αναρ­μό­διο κατώ­τερο, καθ΄ύλην-κατά κλάδο όργανο, μέρους των ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών της σε ρύθμιση.

Ο Δήμος Ρόδου δια­τεί­νε­ται ότι υφί­στα­ται μια σειρά από παρα­τυ­πίες στις οποίες ανα­φέ­ρε­ται διε­ξο­δι­κώς στην έφεσή του.