Ομιλία του κ. Γ. Υψηλάντη στη Γενική Συνέλευση της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Νοτίου Αιγαίου

Αγα­πη­τές συ­να­δέλ­φισ­σες, αγα­πη­τοί συ­νά­δελ­φοι,Πήρα την από­φα­ση να κα­τα­θέ­σω με­μο­νω­μέ­νη υπο­ψη­φιό­τη­τα για το Δ.Σ. της Ένω­σής μας, αλλά και για τη Γ.Σ. της ΚΕΔΕ για ένα και μόνο λόγο.

Είναι και­ρός πια να αλ­λά­ξει η λο­γι­κή εκλο­γής των εκ­προ­σώ­πων μας στο συν­δι­κα­λι­στι­κό όρ­γα­νο των ΟΤΑ της Πε­ρι­φέ­ρειας μας, αλλά και στην ΚΕΔΕ. Δεν μπο­ρεί κρι­τή­ριο μας να είναι οι το­πι­κι­στι­κές ισορ­ρο­πί­ες και τα δια­κομ­μα­τι­κά πα­ζα­ρέ­μα­τα. Δεν μπο­ρεί κρι­τή­ριό μας να είναι οι προ­σω­πι­κές φι­λο­δο­ξί­ες κά­ποιων που θέ­λουν να βρί­σκο­νται πιο κοντά στα κέ­ντρα λήψης απο­φά­σε­ων, προ­κει­μέ­νου να τα χρη­σι­μο­ποιούν προς όφε­λος προ­σω­πι­κών στρα­τη­γι­κών ή των με­μο­νω­μέ­νων δήμων που εκ­προ­σω­πούν. Μπου­χτί­σα­με μ’ αυτά και εί­δα­με που οδή­γη­σαν την το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση. Δυ­στυ­χώς δεν φαί­νε­ται να τα έχου­με ξε­πε­ρά­σει.

Η το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση βρί­σκε­ται σή­με­ρα, σε μια από τις χει­ρό­τε­ρες πε­ριό­δους της ιστο­ρί­ας της. Είναι πα­γι­δευ­μέ­νη σ’ ένα ασφυ­κτι­κό θε­σμι­κό δίχτυ λει­τουρ­γί­ας που συν­θέ­τουν ο Καλ­λι­κρά­της και τα μνη­μό­νια. Σύ­ντο­μα για όσους δεν το έχουν αντι­λη­φθεί, κω­δι­κο­ποιεί­ται προς το χει­ρό­τε­ρο, με τον ήδη έτοι­μο για ψή­φι­ση Ενιαίο Κώ­δι­κα Αυ­το­διοί­κη­σης.

Υφί­στα­ται το ξή­λω­μα δομών λει­τουρ­γί­ας της, την απο­ψί­λω­ση της από προ­σω­πι­κό και κυ­ρί­ως την οι­κο­νο­μι­κή αφαί­μα­ξή της από τους ανα­γκαί­ους πό­ρους για την υλο­ποί­η­ση των πο­λι­τι­κών της.

Πα­ράλ­λη­λα, δη­μό­σια πε­ριου­σια­κά στοι­χεία που θα μπο­ρού­σε να αξιο­ποι­ή­σει για άντλη­ση πρό­σθε­των πόρων προς όφε­λος των δη­μο­τών και την το­πι­κή ανά­πτυ­ξη, ξε­που­λιού­νται από το ΤΑΙ­ΠΕΔ ένα­ντι πι­να­κί­ου φακής.

Την ίδια ώρα η κοι­νω­νία -οι δη­μό­τες μας δη­λα­δή-, χει­μά­ζε­ται από την πιο βαθιά οι­κο­νο­μι­κή και αν­θρω­πι­στι­κή κρίση που γνώ­ρι­σε ο τόπος. Οι ακραί­ες συ­νέ­πειες της, έχουν κάνει την εμ­φά­νι­σή τους ακόμα και στην κατά τα άλλα «πλού­σια» πε­ρι­φέ­ρεια του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Τα παι­διά μας παίρ­νουν μα­ζι­κά τις στρά­τες της ξε­νι­τιάς κι ο τόπος απο­στε­ρεί­ται από μια ολό­κλη­ρη γενιά που θα απο­τε­λού­σε την εγ­γύ­η­ση για το αύριο των νη­σιών μας.

Το κρι­τή­ριο επι­λο­γής λοι­πόν των εκ­προ­σώ­πων στο συν­δι­κα­λι­στι­κό μας όρ­γα­νο, δεν μπο­ρεί να είναι άλλο από την πο­λι­τι­κή που εκ­φρά­ζουν. Και κυ­ρί­ως τη θέ­λη­ση και τη διά­θε­ση τους να αγω­νι­σθούν για την υλο­ποί­η­ση αυτής της πο­λι­τι­κής.

Η το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση πρέ­πει ν’ αλ­λά­ξει ρότα. Δεν μπο­ρεί να συ­νε­χί­σει να είναι ο δια­κο­νιά­ρης έξω από τις πόρ­τες των υπουρ­γι­κών γρα­φεί­ων. Δεν μπο­ρεί να είναι το δε­κα­νί­κι υλο­ποί­η­σης της πο­λι­τι­κής της κυ­βέρ­νη­σης, που πε­ριέ­κο­ψε το ΠΔΕ και τη ΣΑΤΑ από το 1,2 δις του 2009 στα 180 εκα­τομ­μύ­ρια του 2014, της κυ­βέρ­νη­σης που πε­ριέ­κο­ψε τους ΚΑΠ κατά 60%. Δεν μπο­ρεί να είναι ο καλός δήθεν δια­χει­ρι­στής στα ψί­χου­λα που της άφη­σαν, όπως μας προ­έ­τρε­ψαν πολ­λοί εδώ μέσα.

Πρέ­πει να χα­ρά­ξει και να εξει­δι­κεύ­σει πο­λι­τι­κές, βά­ζο­ντας τις δικές της προ­τε­ραιό­τη­τες. Να πα­λέ­ψει και να συ­γκρου­σθεί γι’ αυτές.

Κι αυτές οι πο­λι­τι­κές συ­νο­ψί­ζο­νται στους πα­ρα­κά­τω άξο­νες:

*

Υπε­ρά­σπι­ση των κοι­νω­νι­κών πα­ρο­χών που απαι­τού­νται για την κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή και την από­κρου­ση του απο­κλει­σμού των αδύ­να­μων και ευαί­σθη­των ομά­δων συ­μπο­λι­τών μας, εξαι­τί­ας της αν­θρω­πι­στι­κής κρί­σης που βιώ­νου­με ως χώρα.

*

Υπε­ρά­σπι­ση της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας, των δη­μό­σιων αγα­θών και υπη­ρε­σιών από την εκ­ποί­η­σή τους σε ιδιω­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα. Αξιο­ποί­η­σή τους, με όρους δη­μό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος προς όφε­λος των δη­μο­τών και της ανά­πτυ­ξης του τόπου.,

*

Προ­στα­σία του φυ­σι­κού πλού­του και του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, που απο­τε­λούν το συ­γκρι­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα των νη­σιών μας.

*

Κα­τάρ­γη­ση του ασφυ­κτι­κού μνη­μο­νια­κού πλαι­σί­ου λει­τουρ­γί­ας των Δήμων και αντι­κα­τά­στα­σή του, μ’ έναν πραγ­μα­τι­κό και ου­σια­στι­κό Αυ­το­διοι­κη­τι­κό Κώ­δι­κα, που θα κα­το­χυ­ρώ­νει την προ­βλε­πό­με­νη από το σύ­νταγ­μα, αυ­το­τέ­λεια των Δήμων στη δια­χεί­ρι­ση των το­πι­κών υπο­θέ­σε­ων. Που επι­πλέ­ον θα βάζει τα θε­μέ­λια ισόρ­ρο­πης ανά­πτυ­ξης όλων των ΟΤΑ, αί­ρο­ντας εν­δο­πε­ρι­φε­ρεια­κές ανι­σό­τη­τες και δί­νο­ντας τα εφό­δια στους μι­κρούς δή­μους να ακο­λου­θή­σουν τον βη­μα­τι­σμό των με­γά­λων.

*

Κα­το­χύ­ρω­ση της οι­κο­νο­μι­κής αυ­το­τέ­λειας των Δήμων, με θε­σμο­θε­τη­μέ­νους πό­ρους κι όχι με επαι­τεία των Δη­μάρ­χων στην πόρτα κάθε Υπουρ­γού και τις γνω­στές ευ­νοιο­κρα­τι­κές πρα­κτι­κές των «δικών» μας σε βάρος των υπο­λοί­πων. Πολ­λοί εδώ μέσα, βο­λεύ­τη­καν στο πα­ρελ­θόν μ’ αυτές τις πρα­κτι­κές. Ήρθε όμως η ώρα που τις λού­στη­καν. Ελ­πί­ζω να πή­ρα­με τα μα­θή­μα­τά μας.

*

Κα­τάρ­γη­ση του Οι­κο­νο­μι­κού Πα­ρα­τη­ρη­τη­ρί­ου και των άνευ ου­σί­ας γρα­φειο­κρα­τι­κών ελέγ­χων.

*

Με­τα­τρο­πή του Τα­μεί­ου Πα­ρα­κα­τα­θη­κών και Δα­νεί­ων σε επεν­δυ­τι­κή τρά­πε­ζα της Αυ­το­διοί­κη­σης.

*

Κα­τάρ­τι­ση δια­κρι­τού επι­χει­ρη­σια­κού προ­γράμ­μα­τος για τους δή­μους στο νέο ΕΣΠΑ, για την απο­τρο­πή της αν­θρω­πι­στι­κής κρί­σης και την υλο­ποί­η­ση ολο­κλη­ρω­μέ­νων το­πι­κών ανα­πτυ­ξια­κών σχε­δί­ων.

*

Εμ­βά­θυν­ση της δη­μο­κρα­τί­ας και της συμ­με­το­χής των πο­λι­τών στη λει­τουρ­γία των Δήμων.

*

Υπε­ρά­σπι­ση των ερ­γα­σια­κών δι­καιω­μά­των του προ­σω­πι­κού των δήμων, από «αξιο­λο­γή­σεις», «κι­νη­τι­κό­τη­τες», «επα­νε­λέγ­χους συμ­βά­σε­ων» και από κάθε άλλο τερ­πί­τι, που μόνο στόχο έχει την ικα­νο­ποί­η­ση των απαι­τή­σε­ων της τρόι­κας για απο­λύ­σεις.

*

Συ­ντο­νι­σμός των δρά­σε­ων διεκ­δί­κη­σης με τις υπό­λοι­πες ΠΕΔ της χώρας, αλλά και κυ­ρί­ως με την ΚΕΔΕ.

*

Αξιο­ποί­η­ση της συμ­με­το­χής στα ευ­ρω­παϊ­κά δί­κτυα της αυ­το­διοί­κη­σης, για την άντλη­ση εμπει­ριών, τε­χνο­γνω­σί­ας και την οι­κο­δό­μη­ση αυ­το­διοι­κη­τι­κών συμ­μα­χιών σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο.

Συ­να­δέλ­φισ­σες και συ­νά­δελ­φοι, ζητώ τη ψήφο σας όχι ως έκ­φρα­ση εμπι­στο­σύ­νης ή συ­μπά­θειας στο πρό­σω­πό μου. Θα μπο­ρού­σε στη θέση μου να είναι ο οποιοσ­δή­πο­τε από εσάς.

Ζητώ τη ψήφο σας ως έκ­φρα­ση εμπι­στο­σύ­νης στην πο­λι­τι­κή που πρε­σβεύω για την αυ­το­διοί­κη­ση.

Ζητώ την ψήφο σας για μια Ρι­ζο­σπα­στι­κή Αυ­το­διοι­κη­τι­κή Πο­λι­τι­κή, που εκ­φρά­ζει τις πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες των δήμων μας και των κα­τοί­κων των νη­σιών μας.

Για μια Αυ­το­διοί­κη­ση, που αντι­στέ­κε­ται, ανα­τρέ­πει και δη­μιουρ­γεί!

Σας ευ­χα­ρι­στώ!