Η τουρκική ηγεσία μεθοδικά επιδιώκει να γίνει αναπόφευκτος ο πόλεμος με την Ελλάδα

Αυτά που βιώ­νου­με σή­με­ρα (από το 2019 και μετά) με τις εξω­φρε­νι­κές δη­λώ­σεις & ομι­λί­ες όλων των κο­ρυ­φαί­ων στε­λε­χών της τουρ­κι­κής πο­λι­τι­κής ηγε­σί­ας, δεν έχουν έχουν προη­γού­με­νο. Κυ­βέρ­νη­ση και αντι­πο­λί­τευ­ση αντα­γω­νί­ζο­νται, ποιος θα είναι πιο επι­θε­τι­κός και πιο απει­λη­τι­κός κατά της χώρας μας.

Όλοι, κάθε μέρα και πε­ρισ­σό­τε­ρο, εξά­πτουν τον αν­θελ­λη­νι­κό φα­να­τι­σμό, κά­νο­ντας ψυ­χο­λο­γι­κή προ­πα­ρα­σκευή του τουρ­κι­κού λαού, ώστε η κή­ρυ­ξη πο­λέ­μου κατά της Ελ­λά­δας να συ­νο­δευ­θεί από λαϊκό μίσος και πάθος, για κα­τα­τρό­πω­ση του «εχθρού».

Στην προ­πα­ρα­σκευή αυτή ση­μα­ντι­κό ρόλο παί­ζουν και όλα τα τουρ­κι­κά μ.μ.ε (που εξ άλλου είναι από­λυ­τα ελεγ­χό­με­να – κα­θο­δη­γού­με­να). «Ευ­θυ­γραμ­μι­σμέ­να» με την πο­λι­τι­κή ηγε­σία, με κα­θη­με­ρι­νά πρω­το­σέ­λι­δα με επι­θε­τι­κούς – απει­λη­τι­κούς τί­τλους, έως και πο­λε­μι­κές «ιαχές» ( ! ), κα­τα­φέ­ρο­νται κατά της χώρας μας.

Ταυ­τό­χρο­να με όλ’ αυτά, τουρ­κι­κά αε­ρο­σκά­φη (επαν­δρω­μέ­να ή μη), κατά σμήνη, πα­ρα­βιά­ζουν τον ελ­λη­νι­κό ενα­έ­ριο χώρο κα­θη­με­ρι­νά και βέ­βαια ανα­χαι­τί­ζο­νται από αε­ρο­σκά­φη της Ελ­λά­δας.

Είναι τόσο βαρύ – σχε­δόν πο­λε­μι­κό – το κλίμα, που τε­χνη­τά και με­θο­δι­κά έχει επι­βά­λει η τουρ­κι­κή πο­λι­τι­κή ηγε­σία, που έφθα­σε η ώρα, να ρω­τούν οι δη­μο­σιο­γρά­φοι

«Πάμε για πό­λε­μο με την Ελ­λά­δα ;» Και η κυ­βέρ­νη­ση της Τουρ­κί­ας έμ­με­σα, αλλά με σα­φή­νεια, το αφή­νει να εν­νοη­θεί !

Τι κι αν αντι­κρού­ο­νται οι «ενορ­χη­στρω­μέ­νες» τουρ­κι­κές δη­λώ­σεις αμ­φι­σβή­τη­σης της ελ­λη­νι­κής κυ­ριαρ­χί­ας των νη­σιών μας, από το Στεϊτ Ντι­πάρ­τμεν, από την Ευρω- παϊκή Ένωση, από τους υπουρ­γούς Εξω­τε­ρι­κών : της Γαλ­λί­ας της Γερ­μα­νί­ας, της προ­ε­δρεύ­ου­σας στην Ε.Ε Τσε­χί­ας κ.λ.π ; «Δεν ιδρώ­νουν τ’ αυτιά» των τούρ­κων αξιω­μα­τού­χων !

Όλοι, με­θο­δι­κά επι­διώ­κουν, να γίνει ανα­πό­φευ­κτος ο πό­λε­μος κατά της χώρας μας !

Και δεν φαί­νε­ται, να υπάρ­χει στην Δύση κά­ποια δύ­να­μη, που να μπο­ρεί να στα­μα­τή­σει την εφαρ­μο­γή αυτού του σχε­δί­ου νε­ο­ο­θω­μα­νι­κής, ανα­θε­ω­ρη­τι­κής πο­λι­τι­κής.

Εξ άλλου η τουρ­κι­κή ηγε­σία γνω­ρί­ζει, πως η συμ­μα­χία – το ΝΑΤΟ – στο οποίο ανή­κουν, από κοι­νού, η Ελ­λά­δα και η Τουρ­κία, δεν πρό­κει­ται να πρά­ξει το πα­ρα­μι­κρό, για να εμπο­δί­σει μια τέ­τοια τουρ­κι­κή πο­λε­μι­κή επι­χεί­ρη­ση. Όχι μόνο γιατί έστει­λε μή­νυ­μα συγ­χα­ρη­τη­ρί­ων προς την γεί­το­να, που το 1922, πέ­τα­ξε στην θά­λασ­σα τον Ελ­λη­νι­σμό της Μι­κράς Ασίας, αλλά και γιατί το άρθρο 5, του Κα­τα­στα­τι­κού του ΝΑΤΟ «νί­πτει τας χεί­ρας του», σε πε­ρί­πτω­ση που μια χώρα δε­χθεί επί­θε­ση από σύμ­μα­χο χώρα…

Τέλος, σε ότι αφορά στην Ρωσία, με την οποία η Τουρ­κία δια­τη­ρεί προ­νο­μια­κή σχέση, όχι μόνο δεν θα εμπο­δί­σει την τουρ­κι­κή ηγε­σία, αλλά αντί­θε­τα θα την ενθαρ- ρύνει και θα την στη­ρί­ξει, για δυο λό­γους :

1ο γιατί, η Ρωσία έχει κα­τα­τά­ξει την Ελ­λά­δα με­τα­ξύ των χωρών, που θε­ω­ρεί εχθρούς της (λόγω απο­στο­λής πο­λε­μι­κού υλι­κού στην Ου­κρα­νία και λόγω οι­κο­νομ. κυ­ρώ­σε­ων) και 2ο γιατί, «ευ­λο­γεί» την ανα­θε­ώ­ρη­ση των συ­νό­ρων, όπως η ίδια πράτ­τει, από το 2014 με την προ­σάρ­τη­ση της Κρι­μαί­ας, αλλά και με την ει­σβο­λή στις ανα­το­λι­κές και νό­τιες πε­ρι­φέ­ρειες της Ου­κρα­νί­ας.

Δυ­στυ­χώς απο­δει­κνύ­ε­ται, πως με την προς ανα­το­λάς γει­το­νι­κή μας χώρα, δεν αρκεί η δι­πλω­μα­τία, για ν’ απο­τρα­πεί η πο­λε­μι­κή σύ­γκρου­ση. Πα­ράλ­λη­λα απαι­τού­νται :

η επι­τυ­χής ανά­πτυ­ξη στρα­τιω­τι­κής δύ­να­μης απο­τρο­πής, των ελ­λη­νι­κών ενό­πλων δυ­νά­με­ων, αλλά και των δυ­νά­με­ων των χωρών, που έχουν υπο­γρά­ψει συμ­φω­νία στρα­τιω­τι­κής συν­δρο­μής στην Ελ­λά­δα (Η.Π.Α, Γαλ­λία κ.λ.π),

εθνι­κή ομο­ψυ­χία, με προ­ε­τοι­μα­σία, λαού, πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων και στρα­τιω­τι­κού προ­σω­πι­κού και με συ­νει­δη­το­ποί­η­ση, πως η τουρ­κι­κή ηγε­σία επι­διώ­κει, να γίνει ανα­πό­φευ­κτος ο πό­λε­μος.

Δη­λα­δή, να υπάρ­χει προ­ε­τοι­μα­σία για το χει­ρό­τε­ρο ( ! ) και μα­κά­ρι να μην γίνει …

Ρόδος 7 / 9 / 2022

Κο­σμάς Σφυ­ρί­ου