ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Τα κατάφεραν οι καλλιτέχνες και έδωσαν ζωή στο Ροδίνι

news room 3 λεπτά ανάγνωση
NATURE OF ART

Γράφει

ο Νεκτά­ριος Καλο­γή­ρου

Οι καλ­λι­τέ­χνες πέτυχαν το στόχο που έθεσαν και είναι γεγονός: Το Ροδίνι άλλαξε εικόνα. Ολο το πάρκο είναι πεντα­κά­θαρο και για μία εβδο­μάδα ήταν γεμάτο ζωή και τέχνη. Εργα δια­φό­ρων μορφών, όλα με το δικό τους, ξεχω­ρι­στό μήνυμα, προ­κά­λε­σαν το κοινό να επι­σκε­φθεί τα στενά του δρο­μά­κια και να χαρεί με τη ψυχή του όλα εκείνα που δημιουρ­γή­θη­καν από ανθρώ­πους με ευαι­σθη­σίες.

Συνο­λικά δημιουρ­γή­θη­καν 37 έργα, αρκετά από τα οποία θα παρα­μεί­νουν στο πάρκο, καθώς είναι δημιουρ­γη­μένα από φυσικά υλικά που είτε παρα­μέ­νουν άφθαρτα στο πέρασμα του χρόνου, είτε δια­λύ­ο­νται και γίνο­νται ένα σώμα με το περι­βάλ­λον. Αυτό σημαί­νει ότι το Ροδίνι θα εξα­κο­λου­θή­σει να φιλο­ξε­νεί ένα μέρος της περι­η­γη­τι­κής έκθεσης «nature of art at Rodini» δίνο­ντας έτσι την αφορμή για ακόμα περισ­σό­τε­ρες επι­σκέ­ψεις στους χώρους του.

Στο πλευρό των καλ­λι­τε­χνών στά­θη­καν σειρά τοπικών επι­χει­ρη­μα­τιών, καλύ­πτο­ντας τις ανάγκες τους στη διάρ­κεια της έκθεσης. Στο πλευρό τους στάθηκε και η «δημο­κρα­τική», που ως χορηγός επι­κοι­νω­νίας προ­έ­βαλε και θα συνε­χί­σει να προ­βάλ­λει το έργο τους.

Πριν από την έκθεση η «δημο­κρα­τική» δημο­σί­ευσε αρκετά από τα κείμενα με το μήνυμα που θέλησαν να μετα­δώ­σουν οι καλ­λι­τέ­χνες. Ακο­λου­θούν ακόμα επτά μηνύ­ματα από τους δημιουρ­γούς που συμ­με­τεί­χαν στο «nature of art at Rodini». Με τα κείμενα αυτά ολο­κλη­ρώ­νε­ται και το αφιέ­ρωμά μας στη μεγάλη αυτή δράση.

Βαρβάρα Μαλ­τέ­ζου:

«Μετα­μόρ­φωση»

Η πετα­λούδα της Ρόδου Panaxia Quadripunctaria, ως πομπο-δέκτης κουλ­τού­ρας και πολι­τι­σμού μέσα από το ταξίδι – δια­δρομή της στον χώρο και τον χρόνο συλ­λέ­γει, απο­τυ­πώ­νει, κατα­γρά­φει απορ­ροφά και απο­δί­δει εικόνες, γλωσ­σι­κούς κώδικες, τη μνήμη και την ιστορία. Τα ίχνη που έχουν χαρα­χτεί επάνω της απο­δει­κνύ­ουν την αδιό­ρατη δύναμη της αλλε­η­λε­πί­δρα­σης, της επι­κοι­νω­νίας και του πολι­τι­σμι­κού πλου­ρα­λι­σμού. Ένα νέο σχήμα, μια νέα οντό­τητα που εμπε­ριέ­χει σε ένα και­νού­ριο “όλον” τη αξία της συνύ­παρ­ξης και το στοί­χημα της επα­νέ­ντα­ξης στον βιότοπό της.

Ευάγ­γε­λος Σπανός:

«Binary tree»

‘Ενα ψηφιακό δέντρο (Ελιά) σε εξε­λι­κτική δια­δι­κα­σία δια­μόρ­φω­σης δια­τυ­πω­μένο με τον κώδικα, τη βάση του λογικού συστή­μα­τος που χρη­σι­μο­ποιεί­ται από τους ψηφια­κούς υπο­λο­γι­στές, το δυαδικό σύστημα. Πρό­κει­ται για μια και­νού­ρια αυτό­νομη παρου­σία, που περι­κλεί­ο­ντας στο εσω­τε­ρικό την πλη­ρο­φο­ρία της ιστο­ρίας και της ανά­μνη­σης του δέντρου, συν­διαλ­λέ­γε­ται με το φυσικό περι­βάλ­λον και διεκ­δι­κεί τον χώρο της στον ανα­λο­γικό κόσμο.

Μαρία Φιλίπ­που:

«Κύκλος των ήχων

της φύσης»

Μία εικόνα χίλιες λέξεις και μία ζωγρα­φιά χίλιοι ήχοι! Βλέ­πο­ντας τα σύννεφα σε έναν πίνακα ήδη σκε­φτό­μα­στε τα μπου­μπου­νητά και τις βρο­χο­στά­λες. Το δάσος μας βάζει στην περιέρ­γεια να φαντα­στούμε ποιά πουλιά θα ακου­στούν ανάμεσα στο θρόισμα των φύλλων. Οι εποχές που αλλά­ζουν δημιουρ­γούν την ηχητική μας παλέτα στο πάρκο του Ροδι­νιού, με όργανα και ήχους που θα εξε­ρευ­νή­σουμε ώστε να μιμη­θούν τη φύση.

Μαρία Φιλίπ­που:

«Η Φύση της Μόδας»

Κου­στού­μια προ­σαρ­μο­σμένα σε δέντρα από πλα­στι­κές σακού­λες

Το δέντρο, το ρούχο και η σακούλα. Τρία συστα­τικά για να μπερ­δευ­τεί η φύση με τη μόδα και την κατα­νά­λωση.

Το αναλ­λοί­ωτο με το ευτελές και την τέχνη.

Jon Watson:

«To shake the pagoda tree»

«Τρά­νταξε την παγόδα» ήταν μια έκφραση που χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε για να δειχθεί η διεκ­δί­κηση εύκολου ή γρή­γο­ρου χρή­μα­τος. Η έκφραση έχει τις ρίζες της στην Ινδία, όσο απο­τε­λούσε αποικία της Βρε­τα­νι­κής Αυτο­κρα­το­ρίας, εκεί όπου ο σερ Φλίτ­γουντ κατά­φερνε να «τρα­ντά­ζει την παγόδα» μέσα από παρά­νο­μες συμ­φω­νίες που επι­τύγ­χανε μεταξύ πολι­τι­κών και τοπικών αρχών.

Desmond O’leary:

«Χελώνες»

Κατά την παρά­δοση, η χελώνα απο­τε­λεί συμ­βο­λι­σμό της πορείας προς την ειρήνη. Επίσης είναι εκείνη που μας προ­σκα­λεί να καλ­λιερ­γή­σουμε την ηρεμία του πνεύ­μα­τος και την ισορ­ρο­πία με το φυσικό περι­βάλ­λον.

Ο Πλάτων λέει: «Μην απο­θαρ­ρύ­νεις εκείνον που, έστω και με αργή ταχύ­τητα, προ­ο­δεύει διαρκώς».

Tudor Thomas:

«Οι παχιές γάτες

κρατούν όλο το γάλα»

Το 2010 απο­φά­σισα να αλλάξω τη ζωή μου, κάνο­ντάς την πιο απλή και περισ­σό­τερο ισορ­ρο­πη­μένη. Αρχικά μετα­κό­μισα από το Λονδίνο στην Τουρκία και ακο­λού­θως στην Ελλάδα. «Οι παχιές γάτες κρατούν όλο το γάλα» συμ­βο­λί­ζει το τερά­στιο χάσμα που υπάρχει μεταξύ του πλούτου και της πλειο­νό­τη­τας της κοι­νω­νίας, που μάλιστα διαρκώς βυθί­ζε­ται σε βαθύ­τερη ένδια.

Στο μέλλον θα δεχθεί η κοι­νω­νία έναν πιο μόνιμο, φτωχό και απλό τρόπο ζωής ή μήπως η τεχνο­λο­γία θα ανα­βαθ­μί­σει τα επίπεδα δια­βί­ω­σής της; Εν τέλει, ποια από τις δύο κατευ­θύν­σεις είναι πιο πιθανό να επι­τύ­χει τον καλύ­τερο τρόπο ζωής;

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.