Νέα Αριστερά: “Αναφαίρετο δικαίωμα η πρόσβαση των αναπήρων στις παραλίες”

Από το Ανα­πη­ρι­τικό Δίκτυο της Νέας Αρι­στε­ράς  ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Σε μια χώρα με χιλιά­δες χιλιό­με­τρα ακτο­γραμ­μής, η πρό­σβαση των ανα­πή­ρων στη θάλασσα απο­τε­λεί εξαί­ρεση. Η υπο­κρι­τική ρητο­ρική περί «συμπε­ρί­λη­ψης» και «του­ρι­σμού για όλους» καταρ­ρέει μπροστά στην πραγ­μα­τι­κό­τητα του απο­κλει­σμού, των ανε­παρ­κών υπο­δο­μών και της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης του δημό­σιου χώρου.

Το Δίκτυο Ανα­πη­ρι­κής Πολι­τι­κής της Νέας Αρι­στε­ράς υπο­γραμ­μί­ζει την κρατική αδια­φο­ρία και την απουσία μιας ενιαίας, δημό­σιας, καθο­λι­κής στρα­τη­γι­κής για την προ­σβα­σι­μό­τητα στις παρα­λίες. Οι υπο­δο­μές για τους ανά­πη­ρους δεν είναι πολυ­τε­λείς προ­σθή­κες για τη βιτρίνα του του­ρι­σμού. Είναι εγγυ­η­μένο δικαί­ωμα που απορ­ρέει από τις έννοιες της ισό­τη­τας και της ελευ­θε­ρίας.

Σύμφωνα με τα πιο πρό­σφατα στοι­χεία (μελέτη Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου και Α.Π.Θ., επί­ση­μες ιστο­σε­λί­δες των εται­ρειών συστη­μά­των πρό­σβα­σης) από τις 2.573 κατα­γε­γραμ­μέ­νες παρα­λίες, μόλις οι 382 δια­θέ­τουν σύστημα αυτό­νο­μης πρό­σβα­σης στη θάλασσα. Από αυτές περίπου το 11% εξα­σφα­λί­ζουν την αλυσίδα προ­σβα­σι­μό­τη­τας: θέσεις στάθ­μευ­σης ΑμεΑ, διά­δρομο έως την ακτή, απο­δυ­τή­ρια, τουα­λέ­τες, σκιά, υπο­δο­μές για ντους.

Οι περισ­σό­τε­ρες υπο­δο­μές δεν χρη­μα­το­δο­τού­νται από τον κρατικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό μέσα στο πλαίσιο μιας εθνικής στρα­τη­γι­κής υπο­δο­μών, αλλά από προ­γράμ­ματα ΕΣΠΑ (τα οποία δια­χει­ρί­ζο­νται οι Περι­φέ­ρειες) ή ιδιω­τι­κές χορη­γίες.

Ως Νέα Αρι­στερά διεκ­δι­κούμε:

Καθο­λική πρό­σβαση στη θάλασσα ως ανα­φαί­ρετο, δημόσιο και κατο­χυ­ρω­μένο δικαί­ωμα.

Εθνικό σχέδιο προ­σβα­σι­μό­τη­τας στις παρα­λίες με κρατική χρη­μα­το­δό­τηση, όχι απο­σπα­σμα­τικά έργα.

Νομο­θε­τική υπο­χρέ­ωση για τους δήμους και τις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις να εξα­σφα­λί­ζουν συγκε­κρι­μένα πρότυπα καθο­λι­κής προ­σβα­σι­μό­τη­τας.

Εναλ­λα­κτι­κές, οικο­νο­μι­κές και άμεσα εφαρ­μό­σι­μες λύσεις για κάθε παραλία, παράλ­ληλα με την εγκα­τά­σταση σύγ­χρο­νων συστη­μά­των αυτό­νο­μης πρό­σβα­σης στη θάλασσα.

Εγκα­τά­σταση μηχα­νι­σμών με ηχητική σήμανση, πινα­κί­δες σε γραφή braille, οδηγοί όδευσης και πλωτά μέσα εισόδου στη θάλασσα για άτομα με οπτικές βλάβες.

Δημιουρ­γία ήσυχων ζωνών για τα νευ­ρο­δια­φο­ρε­τικά άτομα μακριά από ηχεία, έντονες δρα­στη­ριό­τη­τες και συνω­στι­σμό.

Συντή­ρηση των υπο­δο­μών με ευθύνη των δήμων και των περι­φε­ρειών και έλεγχο ορθής χρήσης.

Καμπά­νια ενη­μέ­ρω­σης της κοινής γνώμης για τη σημασία των προ­σβά­σι­μων υπο­δο­μών στη θάλασσα και την ανάγκη σεβα­σμού τους από όλους τους πολίτες.

Ανε­ξάρ­τητο έλεγχο στα κον­δύ­λια και διαφανή επιλογή προ­μη­θευ­τών, μακριά από «ημε­τέ­ρους» εργο­λά­βους.

Συμ­με­τοχή των ίδιων των ανα­πή­ρων στον σχε­δια­σμό, την εφαρ­μογή και την αξιο­λό­γηση κάθε παρέμ­βα­σης.

Δημιουρ­γία δια­δρα­στι­κού και ενη­με­ρω­μέ­νου χάρτη προ­σβά­σι­μων παρα­λιών με ευθύνη της πολι­τείας και της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης.

Οι παρα­λίες είναι δημόσιο αγαθό και πρέπει να είναι προ­σβά­σι­μες σε όλους τους πολίτες χωρίς απο­κλει­σμούς. Ο αγώνας για προ­σβά­σι­μες παρα­λίες είναι μέρος του αγώνα για ελεύ­θε­ρους δημό­σιους χώρους και κοι­νω­νική ισότητα!