«Απροκάλυπτη προσπάθεια κομματικού ελέγχου της εκπαίδευσης από την κυβέρνηση»

Σκληρή κριτική στην κυβέρ­νηση άσκησε ο Τομε­άρ­χης Του­ρι­σμού της Νέας Δημο­κρα­τίας και Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, κ. Μάνος Κόν­σο­λας, στην ομιλία του στην Επι­τροπή Μορ­φω­τι­κών Υπο­θέ­σεων κατά τη διάρ­κεια της συζή­τη­σης του νομο­σχε­δίου του Υπουρ­γείου Παι­δείας για τις δομές υπο­στή­ρι­ξης εκπαι­δευ­τι­κού έργου.

Ο κ. Κόν­σο­λας κατη­γό­ρησε την κυβέρ­νηση ότι δεν ευτε­λί­ζει μόνο την κοι­νο­βου­λευ­τική δια­δι­κα­σία και τάξη, αλλά και την ίδια την έννοια της δια­βού­λευ­σης, αφού έδωσε στη δια­βού­λευση ένα νομο­σχέ­διο με 50 άρθρα και τελικά εμφά­νισε στη Βουλή, με τη δια­δι­κα­σία του κατε­πεί­γο­ντος, ένα νομο­σχέ­διο με 120 άρθρα.

«Ούτε λόγος για διάλογο με την εκπαι­δευ­τική κοι­νό­τητα αλλά ούτε και μία, έστω ψευ­δε­πί­γραφη, δια­δι­κα­σία δημό­σιας δια­βού­λευ­σης.

Δεν κλή­θη­καν στην επι­τροπή σημα­ντι­κοί εκπαι­δευ­τι­κοί φορείς και απο­κλεί­στηκε η ΕΣΑμεΑ. Αυτός είναι ο σεβα­σμός της κυβέρ­νη­σης στους φορείς.

Είναι ξεκά­θαρη η προ­σπά­θεια της κυβέρ­νη­σης να ελέγξει την εκπαι­δευ­τική διοί­κηση, τοπο­θε­τώ­ντας κομ­μα­τι­κούς εγκά­θε­τους.

Δεν αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι ο κομ­μα­τι­σμός στην εκπαί­δευση απο­τε­λεί ένα κατά­λοιπο που πρέπει να αφήσει πίσω της η χώρα.

Με ποια λογική απο­κλεί­ο­νται ικανά και επι­τυ­χη­μένα στελέχη της εκπαί­δευ­σης, μόνο και μόνο επειδή έχουν συμπλη­ρώ­σει δύο θητείες σε θέσεις διοί­κη­σης;

Η απά­ντηση είναι προ­φα­νής: για να τοπο­θε­τή­σει η κυβέρ­νηση κομ­μα­τι­κούς της φίλους.

Δεν αντι­λαμ­βά­νε­στε ότι με τέτοιου είδους δια­τά­ξεις δεν παρα­βιά­ζε­ται απλά την έννοια της λογικής, παρα­βιά­ζε­ται το ίδιο το Σύνταγμα; Η συγκε­κρι­μένη διάταξη έχει πρό­βλημα συνταγ­μα­τι­κό­τη­τας.

Ποια είναι η λογική της κατάρ­γη­σης του θεσμού των σχο­λι­κών συμ­βού­λων;

Υπάρχει αξιο­λό­γηση του έργου τους;

Έχει γίνει απο­τί­μηση της προ­σπά­θειας και του έργου των σχο­λι­κών συμ­βού­λων;

Υπάρχει τεκ­μη­ριω­μένη μελέτη;

Στην απόφαση αυτή συμ­με­τείχε το Ινστι­τούτο Εκπαι­δευ­τι­κής Πολι­τι­κής;

Είχε λόγο και θέση;

Φυσικά και όχι», τόνισε ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου.

Ο κ. Κόν­σο­λας έκανε ειδική αναφορά στην κατάρ­γηση, ουσια­στικά, κάθε έννοιας αξιο­λό­γη­σης επι­ση­μαί­νο­ντας:

«Ουσια­στικά, η κυβέρ­νηση, στήνει, μια παρωδία αξιο­λό­γη­σης γιατί δεν θέλει την ουσια­στική, αξιο­κρα­τική και δίκαιη αξιο­λό­γηση των στε­λε­χών της εκπαί­δευ­σης.

Απο­τε­λεί παγκό­σμια πρω­το­τυ­πία να αξιο­λο­γού­νται τα στελέχη της εκπαί­δευ­σης από τους υφι­στα­μέ­νους τους με ανώνυμα ερω­τη­μα­το­λό­για.

Με αυτό τον τρόπο, τα στελέχη της εκπαι­δευ­τι­κής διοί­κη­σης, ουσια­στικά, ακυ­ρώ­νο­νται και αδρα­νο­ποιού­νται, μπαί­νουν στη λογική συναλ­λα­γών και συμ­βι­βα­σμών με τους υφι­στα­μέ­νους τους.

Οι δια­τά­ξεις με τις οποίες αξιο­λο­γού­νται τα στελέχη από τους υφι­στα­μέ­νους τους με ανώνυμα ερω­τη­μα­το­λό­για, δεν είναι απλά διά­τρη­τες, αλλά εκτός λογικής.

Πουθενά δεν υπάρχει η υπο­χρέ­ωση ειδικής αιτιο­λό­γη­σης στην υψη­λό­τερη και τη χαμη­λό­τερη βαθ­μο­λο­γία. Αντι­θέ­τως, η υπο­χρέ­ωση αυτή υπάρχει στην αξιο­λό­γηση από τις προϊ­στά­με­νες αρχές.

Αυτό δεν παρέχει εγγυ­ή­σεις τήρησης της αρχής της ανα­λο­γι­κό­τη­τας και δεν εγγυά­ται την αμε­ρο­λη­ψία.

Την αμε­ρο­λη­ψία, επίσης, δεν την εγγυά­ται και η ανω­νυ­μία».

Ο Τομε­άρ­χης Του­ρι­σμού, ανα­φέρ­θηκε στην Τρο­πο­λο­γία του Υπουρ­γείου Του­ρι­σμού που κατα­τέ­θηκε εκπρό­θε­σμα στο νομο­σχέ­διο του Υπουρ­γείου Παι­δείας, η οποία στη­ρί­ζε­ται στο μεγα­λύ­τερο μέρος της στο ν.1077 του 1980, και μετα­θέ­τει τη λήψη απο­φά­σεων ακόμη και για την επιλογή εκπαι­δευ­τι­κού και διοι­κη­τι­κού προ­σω­πι­κού απο­κλει­στικά στο Υπουρ­γείο, χωρίς καν τη γνω­μο­δό­τηση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου των Σχολών Του­ρι­στι­κών Επαγ­γελ­μά­των (ΣΤΕ).   Στη­λί­τευσε την Κυβέρ­νηση ότι, με αυτόν τον τρόπο, ενι­σχύ­ε­ται πλήρως το Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού και παρα­γκω­νί­ζο­νται οι ΣΤΕ που λει­τουρ­γού­σαν ως παρά­γο­ντας δια­φά­νειας στη ρύθμιση τέτοιων ζητη­μά­των.

Ο Μάνος Κόν­σο­λας τόνισε ότι σύντομα η κυβέρ­νηση  ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα είναι παρελ­θόν και μαζί με αυτήν νόμοι, όπως αυτός, που θα καταρ­γη­θούν.