Επιμελητές ανηλίκων: Με υποστελεχωμένες υπηρεσίες δεν αντιμετωπίζεται η παραβατικότητα

Δύο μόλις ημέρες μετά την ανα­κοί­νωση των μέτρων για αντι­με­τώ­πιση της παρα­βα­τι­κό­τη­τας των ανη­λί­κων, οι επι­με­λη­τές ανη­λί­κων κρούουν τον κώδωνα του κιν­δύ­νου επι­ση­μαί­νο­ντας ότι σε μία χρονική περίοδο που τέτοιες παρα­βά­σεις με φερό­με­νους ως πρω­τα­γω­νι­στές ανή­λι­κους αυξά­νο­νται, ο δικός τους ρόλος που είναι κομ­βι­κός υπο­βαθ­μί­ζε­ται και μετα­τρέ­πο­νται από ουσιώδη κρίκο στην «αλυσίδα» της αντι­με­τώ­πι­σης του προ­βλή­μα­τος σε απλούς… διεκ­πε­ραιω­τές.

«Ως Σύλ­λο­γος αρνού­μα­στε να θεω­ρή­σουμε τον ρόλο μας ως διεκπεραιωτικό-γραφειοκρατικό»

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι επι­με­λη­τές ανη­λί­κων ανα­δει­κνύ­ουν τα κενά και τις ελλεί­ψεις στην υπη­ρε­σία τους που καλεί­ται να δια­χει­ρι­στεί έναν τερά­στιο όγκο υπο­θέ­σεων που για τους ίδιους δεν είναι μόνο αριθμοί, αλλά κάθε υπόθεση είναι και ένα ανήλικο παιδί για το οποίο οφεί­λουν -και το πράτ­τουν – να το αντι­με­τω­πί­ζουν δια­φο­ρε­τικά με στόχο να προ­σφέ­ρουν και να βοη­θή­σουν το ίδιο, την οικο­γέ­νειά του, τη δικαιο­σύνη και εν τέλει την ίδια την κοι­νω­νία όπου έχει αντα­νά­κλαση το δικό τους έργο.

Λόγω μάλιστα του μεγάλου αριθμού των υπο­θέ­σεων που φτάνουν στη δικαιο­σύνη, θα χρεια­στεί το Δικα­στή­ριο Ανη­λί­κων να αυξήσει τις συνε­δριά­σεις του χωρίς ωστόσο αυτό να συνο­δεύ­ε­ται από αύξηση στις θέσεις των εισαγ­γε­λέων ανη­λί­κων, των δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων και βεβαίως των επι­με­λη­τών ανη­λί­κων.

Όλη αυτή την κατά­σταση που απο­τε­λεί πλέον μέρος της καθη­με­ρι­νό­τη­τας των επι­με­λη­τών ανη­λί­κων, των παιδιών που φτάνουν ενώπιον της δικαιο­σύ­νης και των οικο­γε­νειών τους περι­γρά­ψουν σε ανα­κοί­νωση τους οι επι­με­λη­τές, οι οποίοι όπως έχουν υπο­χρέ­ωση έχουν ενη­με­ρώ­σει ζητώ­ντας την αυτο­νό­ητη συν­δρομή του το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης.

Οι επι­με­λη­τές ανη­λί­κων δεν θέλουν να έχουν τον ρόλο διεκ­πε­ραιωτή.

«Τρι­το­κο­σμι­κές κατα­στά­σεις»

Συγκε­κρι­μένα ανα­φέ­ρουν τα εξής:

«Με αφορμή την δικά­σιμο του Τρι­με­λούς Δικα­στη­ρίου Ανη­λί­κων Αθηνών της Τρίτης 29 Απρι­λίου 2025 θα θέλαμε να σημειώ­σουμε τα εξής: την 28η Απρι­λίου 2025 και στο ήδη βεβα­ρη­μένο πινάκιο της 29ης προ­στέ­θηκε στην ουσία άλλο ένα πινάκιο, κυρίως κατη­γο­ρου­μέ­νων ανη­λί­κων των οποίων έληγε η προ­φυ­λά­κιση την Κυριακή 4 Μαΐου 2025!!, με ό,τι αυτό σημαί­νει για όλους τους παρά­γο­ντες της δίκης, κατη­γο­ρού­με­νους, μάρ­τυ­ρες και υπαλ­λή­λους.Θεω­ρούμε πρω­το­φανή και αδια­νό­ητα τα όσα συνέ­βη­σαν και απαι­τή­θη­καν αρμο­δίως για να μπο­ρέ­σει να διε­ξα­χθεί η δίκη ενόψει κυρίως της λήξης του εξα­μή­νου προ­φυ­λά­κι­σης και εννο­ούμε κυρίως την παρα­βί­αση κάθε δικο­νο­μι­κού κανόνα των ανή­λι­κων κατη­γο­ρου­μέ­νων για να μην ανα­φερ­θούμε στην ασύλ­λη­πτη ταλαι­πω­ρία των πολιτών σε τρι­το­κο­σμι­κές κατα­στά­σεις του χώρου συνε­δρί­α­σης του Δικα­στη­ρίου Ανη­λί­κων Αθηνών στο Εφετείο Αθηνών. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι δεν επε­τράπη σε γονείς ανή­λι­κων κατη­γο­ρού­με­νων να εισέλ­θουν στην αίθουσα όπου δικά­ζο­νταν τα παιδιά τους λόγω έλλει­ψης χώρου.

Δεν μπο­ρούμε να εξη­γή­σουμε τον προ­γραμ­μα­τι­σμό της Εισαγ­γε­λίας Ανη­λί­κων Αθηνών παρά μόνο να υπο­μνή­σουμε την τραγική υπο­στε­λέ­χωσή της. Εάν αυτά συμ­βαί­νουν στο παρόν καθε­στώς δύο εβδο­μα­διαίων συνε­δριά­σεων του Δικα­στη­ρίου Ανη­λί­κων, μπορεί να αντι­λη­φθεί κανείς τι θα συμβεί μετά την πρό­σφατη προ­σθήκη άλλης μία συνε­δρί­α­σης εβδο­μα­διαίως. Οι αρμό­διοι φορείς επι­κα­λού­νται την δια­βό­ητη «επι­τά­χυνση της δικαιο­σύ­νης» και το «βέλ­τι­στο συμ­φέ­ρον του παιδιού» ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τητα η τερά­στια έλλειψη προ­σω­πι­κού σε συν­δυα­σμό με την αύξηση του αριθμού των δικο­γρα­φιών που σχη­μα­τί­ζο­νται καθι­στούν την όλη κατά­σταση μη δια­χει­ρί­σιμη και σίγουρα απέχει πολύ από τις εγγυ­ή­σεις της «φιλικής δικαιο­σύ­νης»,

Αυτό επι­βε­βαιώ­νε­ται και από το γεγονός ότι πλέον απαι­τεί­ται η αυθη­με­ρόν σύνταξη «έκθεσης κοι­νω­νι­κής έρευνας», τη στιγμή που ο Α.Π. ανα­γνω­ρί­ζει ότι η έκθεση κοι­νω­νι­κής έρευνας απο­τε­λεί «ίδιον απο­δει­κτικό μέσο» [ΑΠ.948/2016] πράγμα που θα οδη­γή­σει σε υπο­βάθ­μιση της ανα­γκαίας «κοι­νω­νι­κής έρευνας», ο δια­δι­κα­στι­κός ευτε­λι­σμός της οποίας δεν απο­τε­λεί καμία δικο­νο­μική εγγύηση.

«Ασφυ­κτι­κές εργα­σια­κές κατα­στά­σεις»

Έχουμε ήδη επι­ση­μά­νει ότι με το υπάρχον προ­σω­πικό, αυτές οι μεθο­δεύ­σεις έχουν οδη­γή­σει σε ασφυ­κτι­κές εργα­σια­κές κατα­στά­σεις, υπο­βάθ­μιση του ρόλου των Επι­με­λη­τών Ανη­λί­κων σε ρόλο διεκ­πε­ραιωτή.

Ως Σύλ­λο­γος αρνού­μα­στε να θεω­ρή­σουμε τον ρόλο μας ως διεκπεραιωτικό-γραφειοκρατικό.

Και ενώ το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης προ­σέ­λαβε πεντα­κό­σιους υπαλ­λή­λους της Δικα­στι­κής Αστυ­νο­μίας, απα­ξί­ωσε να μερι­μνή­σει για την πρό­σληψη έστω και ενός επι­με­λητή ανη­λί­κων συνεπώς η επί­κληση του πολυ­δια­φη­μι­σμέ­νου «βέλ­τι­στου συμ­φέ­ρο­ντος του ανη­λί­κου» μόνο προ­σχη­μα­τική και επι­κοι­νω­νιακή είναι στις παρού­σες συν­θή­κες.

Την ίδια στιγμή οι Υπη­ρε­σίες μας δεν λαμ­βά­νουν ουδεμία από τις πρό­σθε­τες οικο­νο­μι­κές απο­λα­βές που λαμ­βά­νουν όλες οι υπα­γό­με­νες Υπη­ρε­σίες στο Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης κάτι που απο­τε­λεί άνιση μετα­χεί­ριση και δυσμενή διά­κριση για τον Κλάδο μας.

Ως Σύλ­λο­γος δια της παρού­σης θέλουμε να κατα­στή­σουμε σαφές ότι η οποια­δή­ποτε σιωπή σ’ όλη αυτή την κατά­σταση είναι η συνε­νοχή των αρμο­δίων».

Πηγή: in.gr