Το παράδοξο με τα υδατοδρόμια σε ιδιωτικά λιμάνια και μαρίνες

Μπορεί τα Προ­ε­δρικά Δια­τάγ­ματα για τη χωρο­θέ­τηση των μαρίνων Αλίμου και Χίου να προ­βλέ­πουν την ανά­πτυξη υδα­το­δρο­μίων, όμως, στην πράξη είναι αδύ­να­τον να επι­χει­ρή­σουν υδρο­πλάνα στις δύο αυτές λιμε­νι­κές εγκα­τα­στά­σεις, όπως και σε όσες έχουν παρα­χω­ρη­θεί σε ιδιώτες επεν­δυ­τές.

Σύμφωνα με το νόμο 4568/2018 του υπουρ­γού Υπο­δο­μών Χρ. Σπίρτζη, μόνο οι Oργανισμοί Λιμένων και τα λιμε­νικά ταμεία μπορούν να “τρέξουν” τη δια­δι­κα­σία αδειο­δό­τη­σης των υδα­το­δρο­μίων. Αντί­θετα, δηλαδή, με όσα προ­έ­βλεπε το προη­γού­μενο νομο­θε­τικό πλαίσιο βάσει του οποίου την αδειο­δό­τηση ενός υδα­το­δρο­μίου μπο­ρούσε να φέρει σε πέρας και ένας ιδιώτης.

Όπως εξηγούν στελέχη του του­ρι­σμού, ο νόμος Σπίρτζη ενι­σχύει τον εγχώριο γρα­φειο­κρα­τικό – νομο­θε­τικό λαβύ­ρινθο. Κι αυτό επειδή, πολύ απλά, για να κατα­σκευα­στεί υδα­το­δρό­μιο σε μαρίνα ή λιμάνι που έχει παρα­χω­ρη­θεί σε ιδιώτη- του οποίου η χωρο­θέ­τηση προ­βλέ­πε­ται από Προ­ε­δρικό Διάταγμα- θα πρέπει να αλλάξει ο νόμος!

Ως απο­τέ­λε­σμα, με το υφι­στά­μενο καθε­στώς η κατα­σκευή υδα­το­δρο­μίων είναι αδύνατη όχι μόνο στις μαρίνες που έχουν παρα­χω­ρη­θεί σε ιδιώτες, αλλά και στα δύο μεγαλύτερα-ιδιωτικοποιημένα λιμάνια της χώρας, του Πειραιά και της Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Πρό­κει­ται, όπως ανα­φέ­ρουν παρά­γο­ντες της αγοράς, για ένα ακόμη παρά­δοξο που μειώνει περαι­τέρω το βαθμό φιλι­κό­τη­τας της Ελλάδας ως επεν­δυ­τι­κού προ­ο­ρι­σμού.

Κι αυτό εάν ληφθεί υπόψη ότι ούτε σε μεγάλα ξενο­δο­χειακά συγκρο­τή­ματα, που επι­διώ­κουν να προ­σφέ­ρουν υπη­ρε­σίες υψηλής ποιό­τη­τας στους επι­σκέ­πτες τους, είναι δυνατή η δημιουρ­γία υδα­το­δρο­μίων, καθώς η άδεια ίδρυσης είναι υπόθεση κρατική, των Οργα­νι­σμών Λιμένων και των λιμε­νι­κών ταμείων.

Μηδε­νική πρόοδος

Όλα αυτά όταν το φετινό, είναι το πέμπτο κατά σειρά καλο­καίρι της κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ κατά το οποίο οι μετα­κι­νή­σεις με υδρο­πλάνο θα παρα­μεί­νουν μακέτα, με ειδι­κούς να τοπο­θε­τούν τον ετήσιο τζίρο της συγκε­κρι­μέ­νης αγοράς σε 300 εκατ. ευρώ.

Και ούτε το καλο­καίρι του 2020 δεν ανα­μέ­νε­ται τα αμφίβια αερο­πλάνα να εκτε­λούν δρο­μο­λό­για, καθώς η δια­δι­κα­σία της αδειο­δό­τη­σης και λει­τουρ­γίας ενός υδα­το­δρο­μίου απαιτεί γρα­φειο­κρα­τία… σοβιε­τι­κού τύπου.

Χρειά­ζε­ται δηλαδή, μεταξύ άλλων, η υλο­ποί­ηση δια­γω­νι­σμού για την έκδοση της άδειας ίδρυσης, που συμπε­ρι­λαμ­βά­νει τον δια­γω­νι­σμό για την εγκα­τά­σταση των υπο­δο­μών.

Επι­πρό­σθετα, θα πρέπει να εγκρι­θούν οι μελέτες για τους περι­βαλ­λο­ντι­κούς όρους, όπως και τα εγχει­ρί­δια λει­τουρ­γίας υδα­το­δρο­μίου, δια­δι­κα­σίες που ενδέ­χε­ται να διαρ­κέ­σουν πολλούς μήνες.

Χρειά­ζε­ται, ακόμη, να συστα­θεί επι­τροπή με μέλη υπαλ­λή­λους του υπουρ­γείου Υπο­δο­μών, Ναυ­τι­λίας και της Υπη­ρε­σίας Πολι­τι­κής Αερο­πο­ρίας, της οποίας αντι­κεί­μενο είναι η επι­θε­ώ­ρηση των εγκα­τα­στά­σεων (που έχουν ολο­κλη­ρω­θεί) και η δια­τύ­πωση παρα­τη­ρή­σεων.

Την ολο­κλή­ρωση των επι­θε­ω­ρή­σεων δια­δέ­χε­ται η έκδοση των απαι­τού­με­νων Προ­ε­δρι­κών Δια­ταγ­μά­των για τις άδειες ίδρυσης. Στη συνέ­χεια θα πρέπει να λάβει χώρα ο δια­γω­νι­σμός για τη χορή­γηση άδειας λει­τουρ­γίας, δια­δι­κα­σία που απαιτεί τη σύναψη και­νούρ­γιων προ­γραμ­μα­τι­κών συμ­βά­σεων των Λιμε­νι­κών Ταμείων με τις κατά τόπους περι­φέ­ρειες.

Το χει­ρό­τερο όμως, είναι ότι τη δια­δι­κα­σία αδειο­δό­τη­σης και λει­τουρ­γίας “τρέχουν”, εξ ολοκλήρου- με την υπο­στή­ριξη ιδιωτών τεχνι­κών συμβούλων- δια­φο­ρε­τι­κές υπη­ρε­σίες του Δημο­σίου, με απο­τέ­λε­σμα να μην τηρού­νται τα δεσμευ­τικά χρο­νο­δια­γράμ­ματα που προ­βλέ­πει ο νόμος. Δεν είναι τυχαίο ότι έως σήμερα έχουν αδειο­δο­τη­θεί μόλις τρία υδα­το­δρό­μια, σε Κέρκυρα, Παξούς και Πάτρα, με τα δύο τελευ­ταία να αδειο­δο­τού­νται την τελευ­ταία τετρα­ε­τία…

πηγή capital.gr

Του Δημήτρη Δελε­βέ­γκου