Επιβολή προστίμων σε επιχειρηματίες για «αυθαίρετη εκμετάλλευση κοινόχρηστου χώρου αιγιαλού και παραλίας»

Την έντο­νη αντί­δρα­ση του ΕΒΕΔ προ­κά­λε­σε η επι­βο­λή προ­στί­μων σε επι­χει­ρη­μα­τί­ες της Πά­τμου για «αυ­θαί­ρε­τη εκ­με­τάλ­λευ­ση κοι­νό­χρη­στου χώρου αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας του Δη­μο­σί­ου», με κα­θαί­ρε­ση περ­γό­λων.

Ο πρό­ε­δρος του ΕΒΕΔ κ. Γ. Πάπ­που απέ­στει­λε προς την Πε­ρι­φε­ρεια­κή Δ/νση Δη­μό­σιας Πε­ριου­σί­ας Αι­γαί­ου, την ακό­λου­θη επι­στο­λή:

Από τον Σύλ­λο­γο Επι­τη­δευ­μα­τιών Πά­τμου «Η Ανά­πτυ­ξη», μας κοι­νο­ποι­ή­θη­κε ότι η Πε­ρι­φε­ρεια­κή Διεύ­θυν­ση Δη­μό­σιας Πε­ριου­σί­ας Αι­γαί­ου έχει απο­στεί­λει σε κα­τα­στή­μα­τα της Πά­τμου που πε­ρι­ήλ­θαν στην δι­καιο­δο­σία της μετά από από­φα­ση του Δη­μο­τι­κού Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου-Πά­τμου (ΔΗ.ΛΙ.ΤΑ.Π) πρό­στι­μα για Αυ­θαί­ρε­τη εκ­με­τάλ­λευ­ση κοι­νό­χρη­στου χώρου και αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας του Δη­μο­σί­ου με κα­θαί­ρε­ση των περ­γό­λων.

Οι ενέρ­γειες αυτές έχουν δη­μιουρ­γή­σει με­γά­λη ανα­στά­τω­ση στα εμπλε­κό­με­να μέλη του Επι­με­λη­τη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου στην Πάτμο και μά­λι­στα σε μία πε­ρί­ο­δο κρί­σι­μη καθώς έχει ξε­κι­νή­σει η νέα του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δος.

Το Επι­με­λη­τή­ριο Δω­δε­κα­νή­σου επι­ση­μαί­νει ότι πρέ­πει να δοθεί άμεσα λύση στο σο­βα­ρό αυτό πρό­βλη­μα που έχει προ­κύ­ψει και προ­τεί­νει:

Α- Προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθεί ο αθέ­μι­τος αντα­γω­νι­σμός με­τα­ξύ επι­χει­ρή­σε­ων της Πά­τμου λόγω δια­φο­ρε­τι­κών μι­σθω­μά­των από πε­ριο­χή σε πε­ριο­χή θα πρέ­πει σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του άρ­θρου 24 του Ν.2971/2001 να εφαρ­μο­στούν από την διοί­κη­ση οι δυο ου­σια­στι­κοί πε­ριο­ρι­σμοί δη­λα­δή ο ορι­σμός της χρο­νι­κής διάρ­κειας της πα­ρα­χώ­ρη­σης και το αντάλ­λαγ­μα.

Το αντάλ­λαγ­μα για την χρήση του χώρου κα­θο­ρί­ζε­ται από την διοι­κη­τι­κή αρχή και όχι κα­τό­πιν συμ­φω­νί­ας με τον εν­δια­φε­ρό­με­νο. Θα πρέ­πει λοι­πόν για τον κα­θο­ρι­σμό του ύψους του ανταλ­λάγ­μα­τος να λη­φθούν υπόψη από τη Διοί­κη­ση συ­γκρι­τι­κά οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία που δια­θέ­τει η αρ­μό­δια Δ.Ο.Υ. της πε­ριο­χής καθώς και ο οι­κεί­ος Δήμος, ώστε η από­φα­ση να είναι εναρ­μο­νι­σμέ­νη και επαρ­κώς αι­τιο­λο­γη­μέ­νη. Επί­σης το αντάλ­λαγ­μα χρή­σης που θα κα­θο­ρί­ζε­ται δεν θα πρέ­πει να είναι αυ­θαί­ρε­το, αλλά να αντα­πο­κρί­νε­ται στη μι­σθω­τι­κή αξία των χερ­σαί­ων χώρων της πε­ριο­χής και να τελεί σε λο­γι­κή συ­νάρ­τη­ση με το αντάλ­λαγ­μα χρή­σης της προη­γού­με­νης πε­ριό­δου λαμ­βά­νο­ντας υπόψη την αύ­ξη­ση ή μεί­ω­ση του τι­μά­ριθ­μου, τις επι­τρε­πό­με­νες αυ­ξή­σεις και την πρό­βλε­ψη ανα­προ­σαρ­μο­γής του. Επί­σης, πρέ­πει να λαμ­βά­νε­ται υπόψη και το ύψος του ανταλ­λάγ­μα­τος που κα­τα­βάλ­λουν γει­το­νι­κές επι­χει­ρή­σεις, όπως αυτό είναι σύγ­χρο­να ανα­προ­σαρ­μο­σμέ­νο.

Επει­δή στην Πάτμο υπάρ­χουν τρείς φο­ρείς διοί­κη­σης και εκ­με­τάλ­λευ­σης στο πα­ρα­λια­κό μέ­τω­πο θα πρέ­πει το Δη­μο­τι­κό τα­μείο Πά­τμου, η Διεύ­θυν­ση Δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας Αι­γαί­ου και ο Δήμος Πά­τμου για τα κα­τα­στή­μα­τα που βρί­σκο­νται σε πε­ριο­χή ελέγ­χου τους να ακο­λου­θούν τους πα­ρα­πά­νω πε­ρι­γρα­φό­με­νους κα­νό­νες για τον κα­θο­ρι­σμό του ανταλ­λάγ­μα­τος ώστε να μην δη­μιουρ­γού­νται συν­θή­κες αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού με­τα­ξύ των επι­χει­ρή­σε­ων.

Β- Όσον αφορά τα πρό­στι­μα που επι­βλή­θη­καν στις επι­χει­ρή­σεις για Αυ­θαί­ρε­τη εκ­με­τάλ­λευ­ση κοι­νό­χρη­στου χώρου και αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας του Δη­μο­σί­ου με κα­θαί­ρε­ση των περ­γό­λων πρέ­πει να λη­φθούν σο­βα­ρά υπόψη της διοί­κη­σης τα ακό­λου­θα.

Επει­δή στην Πάτμο, με την πα­λαιό­τε­ρη νο­μο­θε­σία, ο Δήμος με ει­δι­κή επι­τρο­πή όριζε τον χώρο κα­τό­πιν αι­τή­σε­ως του εν­δια­φε­ρό­με­νου σε ετή­σια βάση προ­κει­μέ­νου να μπο­ρεί το κα­τά­στη­μα να το­πο­θε­τή­σει τρα­πέ­ζια και κα­θί­σμα­τα για τους επι­σκέ­πτες και τους μό­νι­μους κα­τοί­κους με το ανά­λο­γο μί­σθω­μα και ενί­σχυ­ση των εσό­δων. Μέσα από αυτή την δια­δι­κα­σία και ει­δι­κό­τε­ρα με τον εορ­τα­σμό των 900 ετών της Ιεράς Μονής Ιω­άν­νου του Θε­ο­λό­γου εγκα­τα­στά­θη­καν με ευ­θύ­νη και έξοδα του ΥΠΕ­ΧΩ­ΔΕ ξύ­λι­νες πέρ­γο­λες με σκοπό την ομοιο­μορ­φία και το νη­σιώ­τι­κο χρώμα.

Επει­δή η ανα­τρο­πή αδι­καιο­λό­γη­τα συ­γκε­κρι­μέ­νης συ­μπε­ρι­φο­ράς της διοι­κή­σε­ως, η οποία ακο­λου­θή­θη­κε επί μα­κρόν δη­μιούρ­γη­σε στους επι­χει­ρη­μα­τί­ες της Πά­τμου στα­θε­ρή και δι­καιο­λο­γη­μέ­νη πε­ποί­θη­ση, ότι μη με­τα­βαλ­λό­με­νων των πραγ­μα­τι­κών δε­δο­μέ­νων, η διοί­κη­ση θα συ­νε­χί­σει να απο­φα­σί­ζει κατά τον ίδιο τρόπο.

Επει­δή η διοί­κη­ση, κατά το μέτρο που της επι­τρέ­πε­ται να απο­φα­σί­σει κατά δια­κρι­τι­κή ευ­χέ­ρεια, θα πρέ­πει να σταθ­μί­σει και αξιο­λο­γή­σει τυχόν νέα δε­δο­μέ­να, πρέ­πει να λάβει υπ’ όψιν (και) τα άξια προ­στα­σί­ας έν­νο­μα συμ­φέ­ρο­ντα των διοι­κού­με­νων.

Προς τούτο ανα­γκαίο ερ­μη­νευ­τι­κό ερ­γα­λείο, από­το­κο της αρχής του κρά­τους δι­καί­ου και χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά και της χρη­στής διοί­κη­σης, είναι η αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας ,η οποία επι­τάσ­σει την ύπαρ­ξη εύ­λο­γης σχέ­σης με­τα­ξύ της διοι­κη­τι­κής ενέρ­γειας και του επι­διω­κο­μέ­νου νό­μι­μου σκο­πού. Ότι δηλ. το λαμ­βα­νό­με­νο διοι­κη­τι­κό μέτρο είναι μεν κα­τάλ­λη­λο και ανα­γκαίο για την επί­τευ­ξη του ως άνω σκο­πού, ταυ­το­χρό­νως όμως πρέ­πει να συ­νε­πά­γε­ται τα λι­γό­τε­ρα δυ­να­τόν μειο­νε­κτή­μα­τα, να είναι το λι­γό­τε­ρο επα­χθές προς τον διοι­κού­με­νο.

Εν όψει λοι­πόν των ανω­τέ­ρω, όσων αφορά τα πρό­στι­μα για «Αυ­θαί­ρε­τη εκ­με­τάλ­λευ­ση κοι­νό­χρη­στου χώρου και αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας του Δη­μο­σί­ου» με κα­θαί­ρε­ση των περ­γό­λων που επι­βλή­θη­κε στις επι­χει­ρή­σεις θα πρέ­πει και σύμ­φω­να με την διά­τα­ξη της παρ. 1 του άρ­θρου 5 του Συ­ντάγ­μα­τος που προ­στα­τεύ­ει την ελευ­θε­ρία της οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας και απο­βλέ­πει με­τα­ξύ άλλων, στη δια­σφά­λι­ση της ελεύ­θε­ρης οι­κο­νο­μι­κής λει­τουρ­γί­ας των επι­χει­ρή­σε­ων, ώστε να μπο­ρούν αυτές να ερ­γά­ζο­νται κερ­δο­σκο­πι­κά στα πλαί­σια της αντα­γω­νι­στι­κής αγο­ράς, η διοί­κη­ση για χρο­νι­κό διά­στη­μα δύο ετών από σή­με­ρα κα­τό­πιν αι­τή­σε­ως του εν­δια­φε­ρό­με­νου με βε­βαί­ω­ση αρ­μό­διου μη­χα­νι­κού για την στα­τι­κή επάρ­κεια των υφι­στα­μέ­νων κα­τα­σκευών να μην εκ­δο­θούν άλλως να μην εκτε­λε­σθούν τα εκ­δο­θέ­ντα πρω­τό­κολ­λα κα­τε­δά­φι­σης έως της εκ­δό­σε­ως σχε­τι­κής άδειας ή νο­μι­μο­ποί­η­σής τους. Μετά την πά­ρο­δο της διε­τούς απο­κλει­στι­κής προ­θε­σμί­ας για την κα­θαί­ρε­ση των κα­τα­σκευών που υλο­ποι­ή­θη­καν χωρίς άδεια ή καθ’ υπέρ­βα­ση αυτής ή δεν νο­μι­μο­ποι­ή­θη­καν για τυχόν επι­βλη­θέ­ντα πρό­στι­μα στις επι­χει­ρή­σεις α) να χο­ρη­γεί­ται απο­δει­κτι­κό ενη­με­ρό­τη­τας, σύμ­φω­να με τα ορι­ζό­με­να στις δια­τά­ξεις του άρ­θρου 12 του Κ.Φ.Δ., όπως ισχύ­ει , β) να ανα­βάλ­λε­ται η εκτέ­λε­ση της ποι­νής του άρ­θρου 25 του ν. 1882/1990 όπως ισχύ­ει ή, εφό­σον άρ­χι­σε η εκτέ­λε­ση της, δια­κό­πτε­ται, γ) να ανα­στέλ­λε­ται η λήψη ανα­γκα­στι­κών μέ­τρων και η συ­νέ­χι­ση της δια­δι­κα­σί­ας της ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης επί κι­νη­τών ή ακι­νή­των , δ) να ανα­στέλ­λε­ται η εκτέ­λε­ση του μέ­τρου που προ­βλέ­πε­ται από το άρθρο 7 του ν. 2120/1993 (Α* 24), όπως ισχύ­ει.

Με βάση τα εκτε­θέ­ντα και δε­δο­μέ­νου του κοι­νω­νι­κού προ­βλή­μα­τος που δη­μιουρ­γή­θη­κε στις επι­χει­ρή­σεις και στις οι­κο­γέ­νειες τους θέ­το­ντας θέμα επι­βί­ω­σης των επι­χει­ρή­σε­ων ως οι­κο­νο­μι­κών μο­νά­δων, πα­ρα­κα­λού­με όπως βρε­θεί η εν­δε­δειγ­μέ­νη λύση ώστε οι επαγ­γελ­μα­τί­ες της Πά­τμου να συ­νε­χί­σουν να δρα­στη­ριο­ποιού­νται στον τόπο τους.

Με εκτί­μη­ση

Γιάν­νης Πάπ­που

Πρό­ε­δρος Επι­με­λη­τη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου