Αίτημα του Aντιπεριφερειάρχη: Νομοθετική ρύθμιση για το υπαίθριο εμπόριο

• Ο νόμος που ισχύει σήμερα είναι αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός

Νομο­θε­τική ρύθμιση για την απο­κα­τά­σταση εκα­το­ντά­δων παρα­γω­γών που ασκούν υπαί­θριο εμπόριο ζήτησε αρμο­δίως από το Υπουρ­γείο Ανά­πτυ­ξης ο αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης κ. Γιάννης Φλε­βά­ρης υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ο νόμος που ισχύει είναι αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός.

Πριν  την  έναρξη  του  Ν.  4264/2014 οι άδειες που αφο­ρού­σαν υπαί­θριο εμπόριο από παρα­γω­γούς (αλιείς, αγρότες, κλπ) εκδί­δο­ντο από την περι­φέ­ρεια, αφο­ρού­σαν όλη την επι­κρά­τεια και είχαν  χρονική  ισχύ  ενός  έτους.

Η  έκδοσή  τους  γινόταν  κατ΄ επιταγή  του  Π.Δ  254/2005 και δεν είχε κανένα κόστος για τους παρα­γω­γούς προ­κει­μέ­νου να μπορούν να πωλούν τα  προ­ϊ­ό­ντα  που παρή­γα­γαν.

Με το συγκε­κρι­μένο νόμο καταρ­γή­θηκε το πλα­νό­διο εμπόριο των παρα­γω­γών (νέες  άδειες). Σύμφωνα με τα σχετικά άρθρα 22-26 στην ουσία καταρ­γεί­ται το εμπόριο των παρα­γω­γών και οι νέες άδειες που μπορούν να εκδο­θούν είναι μόνο επαγ­γελ­μα­τι­κές (άρα εγγραφή  στον ΟΑΕΕ).

Η άδεια που θα εκδοθεί ισχύει μόνο εντός της οικείας περι­φέ­ρειας η δε πώληση των προ­ϊ­ό­ντων για τους δικαιού­χους θα μπορεί να γίνεται μόνο σε  δημο­τι­κές κοι­νό­τη­τες με πλη­θυ­σμό κάτω από 3.000 κατοί­κους.

Επίσης με διευ­κρι­νί­σεις του Υπουρ­γείου ισχύουν τα εξής:

Οι παλαιοί κάτοχοι παρα­γω­γι­κής άδειας οι οποίοι εξα­κο­λου­θούν να τις κατέ­χουν (άρθρο  39 παρ. 1 του ν4264/14) εξα­κο­λου­θούν να πωλούν τα προ­ϊ­ό­ντα τους οπου­δή­ποτε (χωρίς τον περιο­ρι­σμό του πλη­θυ­σμια­κού κρι­τη­ρίου των 3.000 κατοί­κων) καθώς και ότι οι άδειες ισχύουν για όλη τη χώρα σε αντί­θεση με τις νέες πράγμα έκδηλα  αντι­συ­νταγ­μα­τικό.

Στις δε διευ­κρι­νί­σεις ανα­φέ­ρει ακόμη ότι οι μη κάτοχοι άδειας μπορούν να πωλούν τα προ­ϊ­ό­ντα τους αλλά μόνο μέσα από το χωράφι τους (άρα  ο  παρα­γω­γός που κατά­γε­ται  πχ από την Κρη­τη­νία και δεν έχει άδεια παρα­γω­γού – διότι  αυτή  δεν  υφί­στα­ται  εκ  του  νόμου) πρα­κτικά πως  θα  τα  που­λή­σει; Ποιος   αγο­ρα­στής  θα  πάει  να  τον  βρεί στο  χωράφι  του;

Τέλος  τα  πρό­στιμα  που  προ­βλέ­πο­νται  στο  ν. 4264/14 (αρ. 31)  και  οι  ποι­νι­κές  κυρώ­σεις  (αρ. 32) σε  πολλές  περι­πτώ­σεις  είναι  εξο­ντω­τικά.

Ο κ. Φλε­βά­ρης τονίζει ότι πρέπει να βρεθεί ξεκά­θα­ρος τρόπος καθο­ρι­σμού του αριθμού των αδειών με σταθερά κρι­τή­ρια (π.χ. πλη­θυ­σμιακό) ή με συγκε­κρι­μένη δια­δι­κα­σία που δεν θα δημιουρ­γεί αμφι­βο­λίες και κενά ως προς τον αριθμό των αδειών.