Politico: Προοδευτική στροφή Μητσοτάκη με το νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων

Για προ­ο­δευ­τική στροφή του Κυριά­κου Μητσο­τάκη, με το νομο­σχέ­διο για τον γάμο των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών, κάνει λόγο το Politico σε νέο δημο­σί­ευμά του.

“Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης – ο πιο προ­βε­βλη­μέ­νος κεντρο­δε­ξιός πρω­θυ­πουρ­γός της ΕΕ – δεν είναι ο υπο­ψή­φιος που θα περί­μενε κανείς να φέρει ένα νομοσχέδιο-ορόσημο που νομι­μο­ποιεί τον γάμο μεταξύ ομο­φυ­λο­φί­λων, το οποίο έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί για ψήφιση την επόμενη εβδο­μάδα” ανα­φέ­ρει το δημο­σί­ευμα και προ­σθέ­τει:

“Πράγ­ματι, η μεταρ­ρύθ­μιση αυτή παίζει τόσο άσχημα με τον παρα­δο­σιακό πυρήνα του Μητσο­τάκη στο χρι­στια­νορ­θό­δοξο έθνος, ώστε θα βασι­στεί στην υπο­στή­ριξη των αρι­στε­ρών κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης για να περάσει τη νομο­θε­σία στις 15 Φεβρουα­ρίου. Περίπου το ένα τέταρτο των δικών του βου­λευ­τών δεν θα τον υπο­στη­ρί­ξουν.

Η εκκλη­σία είναι – όπως είναι ανα­με­νό­μενο – στα όπλα, με τον Αρχιε­πί­σκοπο Ιερώ­νυμο, τον πιο υψη­λό­βαθμο κληρικό της, να έχει πει ότι το θέμα πρέπει να πάει σε εθνικό δημο­ψή­φι­σμα. Μητρο­πο­λί­τες σε όλη τη χώρα διορ­γα­νώ­νουν συλ­λα­λη­τή­ρια την Κυριακή, ενώ ο Σερα­φείμ, ο μητρο­πο­λί­της Πει­ραιώς, χαρα­κτή­ρισε τον γάμο των ομο­φυ­λο­φί­λων αμαρτία και προει­δο­ποί­ησε τους βου­λευ­τές ότι “όσοι τον ψηφί­ζουν δεν μπορούν να παρα­μεί­νουν μέλη της εκκλη­σίας”.

Δεδο­μέ­νου ότι οι παρα­δο­σια­κές οικο­γε­νεια­κές αξίες θα ήταν κανο­νικά προ­νό­μιο του συντη­ρη­τι­κού κόμ­μα­τος του Μητσο­τάκη, της Νέας Δημο­κρα­τίας, γεν­νά­ται το ερώτημα για το τι σχε­διά­ζει, αλλά οι περισ­σό­τε­ροι ανα­λυ­τές εκτι­μούν ότι όχι μόνο θα βγει αλώ­βη­τος, αλλά και ενι­σχυ­μέ­νος από την προ­ο­δευ­τική του ώθηση. Έχοντας ήδη στη­ρί­ξει την επιρροή του στη Δεξιά, ο Μητσο­τά­κης είναι σε θέση να ελιχθεί προς το φιλε­λεύ­θερο κέντρο και να κάνει ακόμη μεγα­λύ­τερη ζημιά στην κατε­στραμ­μένη αρι­στερά της Ελλάδας, η οποία είναι επίσης βαθιά διχα­σμένη όσον αφορά τον γάμο μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου. Η ευθυ­γράμ­μιση της χώρας του με 20 άλλα ευρω­παϊκά κράτη καυ­τη­ριά­ζει τα δια­πι­στευ­τή­ριά του ως βασικού παίκτη στο κυρί­αρχο ρεύμα της ΕΕ, επι­τρέ­πο­ντάς του ενδε­χο­μέ­νως να επι­διώ­ξει μεγάλες θέσεις εργα­σίας στην ΕΕ μετά τη λήξη της θητείας του. Ο Μητσο­τά­κης παρου­σιά­ζει το νομο­σχέ­διό του, το οποίο θα ανα­γνω­ρί­ζει επίσης το δικαί­ωμα των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών να υιο­θε­τούν, ως μια καθαρά ηθική απόφαση, “ένα θέμα ισό­τη­τας”. Είπε ότι δεν είναι απο­δε­κτό σε μια δημο­κρα­τία “να έχουμε δύο κατη­γο­ρίες πολιτών και σίγουρα όχι να έχουμε παιδιά ενός κατώ­τε­ρου Θεού”.

Οι ανα­λυ­τές, ωστόσο, σημεί­ω­σαν ότι είναι πλέον τόσο απόρ­θη­τος στη δεξιά, μετά τη σαρω­τική νίκη του πέρυσι, που είναι ελεύ­θε­ρος να εισβά­λει στην επι­κρά­τεια των κεντρώων και των φιλε­λεύ­θε­ρων, όταν τον βολεύει.

“Το γεγονός ότι η Νέα Δημο­κρα­τία έχει κάποια στελέχη στην κυβέρ­νηση που υπο­στη­ρί­ζουν την υπερ­συ­ντη­ρη­τική ατζέντα, επι­τρέ­πει στο κόμμα να υιο­θε­τεί ad hoc κομ­μά­τια αυτής της [προ­ο­δευ­τι­κής] ατζέ­ντας, ανάλογα με το τι εξυ­πη­ρε­τεί το συμ­φέ­ρον της κάθε στιγμή“, δήλωσε ο πολι­τι­κός ανα­λυ­τής Πανα­γιώ­της Κου­στέ­νης, προ­σθέ­το­ντας ότι αν τελικά υπάρξει κάποιο πολι­τικό κόστος στις δημο­σκο­πή­σεις, αυτό θα είναι περιο­ρι­σμένο και θα απορ­ρο­φη­θεί.

Ευρω­παϊκό mainstream

Τα ελλη­νικά μέσα ενη­μέ­ρω­σης έχουν εικάσει ότι ο Μητσο­τά­κης θα μπο­ρούσε επίσης να παίξει σε ένα διεθνές ακρο­α­τή­ριο, ελπί­ζο­ντας να απο­κα­τα­στή­σει τη ζημιά που έχει υποστεί η φήμη της κυβέρ­νη­σής του από το σκάν­δαλο κατα­σκο­πείας και τις ανη­συ­χίες για τις ελευ­θε­ρίες των μέσων ενη­μέ­ρω­σης.

Εάν ελιχθεί προς την κατεύ­θυνση των Βρυ­ξελ­λών, ωστόσο, είναι απίθανο να γίνει για αρκετά χρόνια ή του­λά­χι­στον όχι πριν από τη λήξη της τετρα­ε­τούς θητείας του το 2027. Θα ήταν άλλωσε δύσκολο να βρει μια σπου­δαία θέση μετά τις ευρω­ε­κλο­γές του Ιουνίου, καθώς η πρό­ε­δρος της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής Ούρ­σουλα φον ντερ Λάιεν και η πρό­ε­δρος του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου Ρομπέρτα Μέτσολα, οι οποίες επι­θυ­μούν να παρα­μεί­νουν στο κορυ­φαίο τραπέζι, προ­έρ­χο­νται αμφό­τε­ρες από το Ευρω­παϊκό Λαϊκό Κόμμα, την ίδια πολι­τική οικο­γέ­νεια με τον Έλληνα πρω­θυ­πουργό.

Ο πιο επι­φα­νής δια­φω­νών στο κυβερ­νών κόμμα είναι ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος έχει απο­δο­κι­μά­σει την ιδέα ότι οι βου­λευ­τές να απέχουν από την ψηφο­φο­ρία.

Ο υπουρ­γός Επι­κρα­τείας Μάκης Βορίδης, ένας άλλος επα­να­στά­της υψηλού προφίλ, δήλωσε ότι προ­τί­θε­ται να απέχει από την ψηφο­φο­ρία, αλλά υπο­στή­ριξε ότι το νομο­σχέ­διο έχει “ζητή­ματα συνταγ­μα­τι­κό­τη­τας”. Ο Βορίδης είναι ίσως ο πρώτος υπουρ­γός στη σύγ­χρονη ιστορία της Ελλάδας που αντι­τί­θε­ται ανοιχτά σε σημα­ντική νομο­θε­σία της ίδιας του της κυβέρ­νη­σης, αλλά στη συνέ­χεια συνε­χί­ζει να συμ­με­τέ­χει σε αυτήν.

Διχα­σμένη αρι­στερά

Πράγ­ματι, δεν είναι μόνο η Δεξιά που είναι διχα­σμένη όσον αφορά τους γάμους των ομο­φυ­λο­φί­λων και τις υιο­θε­σίες.

Το αρι­στερό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ έχει επι­κε­φα­λής τον Στέφανο Κασε­λάκη, τον πρώτο ανοιχτά ομο­φυ­λό­φιλο αρχηγό κόμ­μα­τος στην Ελλάδα, ο οποίος πρό­σφατα παντρεύ­τηκε τον σύντροφό του στις Η.Π.Α. Ο Κασε­λά­κης ανα­κοί­νωσε ότι θα επι­βά­λει κομ­μα­τική γραμμή υπέρ της νομο­θε­σίας, αλλά ηγετικά στελέχη του κόμ­μα­τος δια­φώ­νη­σαν ανοιχτά με την απόφαση αυτή. Ένας από τους στε­νό­τε­ρους συμ­μά­χους του, ο Παύλος Πολάκης, δήλωσε ότι θα δυσκο­λευό­ταν να υπε­ρα­σπι­στεί το νομο­σχέ­διο μεταξύ των παρα­δο­σια­κών ψηφο­φό­ρων του στα βουνά της Κρήτης.

Η θέση του κεντρο­α­ρι­στε­ρού κόμ­μα­τος του ΠΑΣΟΚ παρα­μέ­νει ασαφής, ταλα­ντευό­μενο μεταξύ πολι­τι­κής σκο­πι­μό­τη­τας και αρχών. Ο επι­κε­φα­λής του, Νίκος Ανδρου­λά­κης, δήλωσε ότι η αντι­πο­λί­τευση δεν πρέπει να αξιο­ποι­η­θεί για την επίλυση των εσω­τε­ρι­κών διαι­ρέ­σεων του κυβερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος και ότι “δεν θα δέσει τα κορ­δό­νια του Μητσο­τάκη”.

Το Κομ­μου­νι­στικό Κόμμα ΚΚΕ δήλωσε ότι αντι­τί­θε­ται στη νομο­θε­σία, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι “ο γάμος μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου σημαί­νει κατάρ­γηση της πατρότητας-μητρότητας”.

Η Έλενα Όλγα Χρη­στίδη, ψυχο­λό­γος και επι­στη­μο­νική συνερ­γά­της της οργά­νω­σης εκστρα­τείας Orlando LGBT+, παρα­κο­λού­θησε τους πολι­τι­κούς ελιγ­μούς και τις συζη­τή­σεις με απο­γο­ή­τευση. “Είναι λυπηρό που ένα τόσο καίριο θέμα δεν υπο­στη­ρί­ζε­ται με άμεσα αντα­να­κλα­στικά”, δήλωσε η ίδια. “Μιλάμε για ένα βασικό ζήτημα ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των και ακόμη και με αυτή τη συντη­ρη­τική μορφή που υιο­θε­τεί­ται, με τον πρω­θυ­πουργό να το παρου­σιά­ζει χρη­σι­μο­ποιώ­ντας συντη­ρη­τικά συν­θή­ματα, τα κόμματα του λεγό­με­νου προ­ο­δευ­τι­κού τόξου δεν μπορούν απλώς να λένε ότι το υπο­στη­ρί­ζουν”.

Η Ελλάδα παρα­μέ­νει μεταξύ των χωρών της ΕΕ με πλειο­ψη­φία που εξα­κο­λου­θεί να είναι (οριακά) αντί­θετη στον γάμο μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου, μαζί με την Πολωνία και την Ουγ­γα­ρία, σύμφωνα με δημο­σκό­πηση του Pew Research Center. Υπό την προη­γού­μενη αρι­στερή κυβέρ­νηση του ΣΥΡΙΖΑ, η Ελλάδα ανα­γνώ­ρισε τις ενώσεις ομο­φύ­λων το 2015, αλλά στα­μά­τησε να υπο­στη­ρί­ζει τον πλήρη γάμο.

Η ΜΚΟ LGBT+ του Ορλάντο θεωρεί τη νομο­θε­σία ελλιπή, καθώς δεν επι­τρέ­πει την παρέν­θετη μητρό­τητα, ένα δικαί­ωμα που προ­ο­ρί­ζε­ται για τα ετε­ρό­φυλα ζευ­γά­ρια. Ανα­μέ­νε­ται ευρέως ότι η διά­κριση αυτή θα ακυ­ρω­θεί από τα ευρω­παϊκά δικα­στή­ρια.

Η κ. Χρη­στίδη δήλωσε ότι το επι­χεί­ρημα ότι “όλα θα λυθούν στο ευρω­παϊκό δικα­στή­ριο δεν είναι εντάξει σε μια δημο­κρα­τία. Αυτό θα πρέπει να απο­τε­λεί την εξαί­ρεση. Το κλίμα δεν είναι η ευχά­ρι­στη εορ­τα­στική διάθεση που συλ­λο­γικά περι­μέ­ναμε να έχουμε όταν επι­τέ­λους θα ερχόταν η μέρα. Μια αίσθηση μου­διά­σμα­τος επι­κρα­τεί δυστυ­χώς”.