Τσίπρας: Η Τουρκία προσπαθεί με παράνομο τρόπο να επιβάλει τετελεσμένα στην Ανατολική Μεσόγειο

Απευ­θυ­νό­με­νος στην πο­λι­τι­κή και πο­λι­τεια­κή ηγε­σία της χώρας, ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός ανα­φέρ­θη­κε στους «γεν­ναί­ους αγώ­νες» της Τυ­νη­σί­ας για την εμ­βά­θυν­ση της δη­μο­κρα­τί­ας, την ενί­σχυ­ση των αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των και ταυ­τό­χρο­να την προ­στα­σία της κοι­νω­νί­ας «απέ­να­ντι σε άδικα μέτρα λι­τό­τη­τας».

«Το δια­κύ­βευ­μα για την Τυ­νη­σία μετά την επα­νά­στα­ση, αλλά και για την Τουρ­κία στις αρχές του 2000, ήταν να επα­νέλ­θε­τε στην οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη με απε­ξάρ­τη­ση από τους διε­θνείς οι­κο­νο­μι­κούς θε­σμούς, να προ­στα­τευ­θεί η κοι­νω­νία και να ενι­σχυ­θούν ου­σια­στι­κά η δη­μο­κρα­τία και τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα», είπε και πρό­σθε­σε ότι «τη­ρου­μέ­νων των ανα­λο­γιών και δε­δο­μέ­νων των στέ­ρε­ων δη­μο­κρα­τι­κών θε­σμών στην Ελ­λά­δα και τη συμ­με­το­χή της στην ΕΕ, και εμείς στην Ελ­λά­δα δώ­σα­με έναν αντί­στοι­χα ση­μα­ντι­κό αγώνα για την έξοδο από την κρίση και για την ανά­κτη­ση μέ­ρους της κυ­ριαρ­χί­ας μας από τους δα­νει­στές».

Επι­πλέ­ον, ανα­φέρ­θη­κε στα χρό­νια της δια­κυ­βέρ­νη­σης του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, όταν πέρα από τα οι­κο­νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα, η χώρα είχε να αντι­με­τω­πί­σει την προ­σφυ­γι­κή κρίση και την «κρίση απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης στην πε­ριο­χή».

Ο πρό­ε­δρος του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ τό­νι­σε ότι κατά τη διάρ­κεια της δια­κυ­βέρ­νη­σής του ήταν «ση­μα­ντι­κό να δοθεί ένα συ­νε­κτι­κό μή­νυ­μα σε διε­θνές επί­πε­δο, ότι η Ελ­λά­δα επέ­στρε­ψε όχι μόνο ως ισχυ­ρός οι­κο­νο­μι­κός παί­κτης στην πε­ριο­χή, αλλά και ως ισχυ­ρός γε­ω­πο­λι­τι­κός πα­ρά­γο­ντας και ως πρό­τυ­πο κοι­νω­νί­ας που αγω­νί­ζε­ται για συ­γκε­κρι­μέ­νες αξίες».

«Απο­φα­σί­σα­με από την αρχή ότι οι κοι­νω­νι­κές προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζα­με από την υψηλή ανερ­γία που άγ­γι­ζε το 28%, τις τε­ρά­στιες προ­σφυ­γι­κές ροές που οδή­γη­σαν 1,2 εκα­τομ­μύ­ρια αν­θρώ­πους στις ακτές μας, την απο­στα­θε­ρο­ποί­η­ση στα βό­ρεια σύ­νο­ρά μας στα Βαλ­κά­νια και πολ­λές φορές την δύ­σκο­λη σχέση μας με τη γεί­το­νά μας την Τουρ­κία, δεν έπρε­πε να μας οδη­γή­σουν σε μια φο­βι­κή, εθνι­κι­στι­κή και ρα­τσι­στι­κή πε­ρι­χα­ρά­κω­ση» είπε, και ανα­φέρ­θη­κε σε με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που εφάρ­μο­σε η τότε κυ­βέρ­νη­ση, για την «υπε­ρά­σπι­ση των πο­λι­τι­κών και κοι­νω­νι­κών δι­καιω­μά­των» με­τα­ξύ των οποί­ων η κα­το­χύ­ρω­ση του δι­καιώ­μα­τος ιθα­γέ­νειας στα παι­διά με­τα­να­στών που γεν­νή­θη­καν στην Ελ­λά­δα, η πρό­σβα­ση σε δω­ρε­άν πε­ρί­θαλ­ψη σε ανα­σφά­λι­στους και πρό­σφυ­γες που βρί­σκο­νταν στη χώρα και η κα­τα­σκευή του πρώ­του μου­σουλ­μα­νι­κού τε­μέ­νους στην Αθήνα.

«Αντι­με­τω­πί­σα­με τη με­γα­λύ­τε­ρη προ­σφυ­γι­κή και οι­κο­νο­μι­κή κρίση των τε­λευ­ταί­ων δε­κα­ε­τιών, εμ­βα­θύ­να­με στα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα για όλους, και όμως η ακρο­δε­ξιά απο­δυ­να­μώ­θη­κε, το νε­ο­να­ζι­στι­κό κόμμα δεν μπήκε στη Βουλή», επι­σή­μα­νε.

Σε ό,τι αφορά τις εξω­τε­ρι­κές σχέ­σεις, υπο­γράμ­μι­σε ότι η προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση επέ­μει­νε σε μια «φι­λει­ρη­νι­κή, ενερ­γη­τι­κή, πο­λυ­διά­στα­τη εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή». «Εί­πα­με ότι οφεί­λου­με να απο­τε­λέ­σου­με έναν πυ­λώ­να ει­ρή­νης, στα­θε­ρό­τη­τας και ασφά­λειας σε μια ολο­έ­να και πιο απο­στα­θε­ρο­ποι­η­μέ­νη πε­ριο­χή», ση­μεί­ω­σε, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας τις προ­σπά­θειες προ­σέγ­γι­σης με την Τουρ­κία και την «προ­ώ­θη­ση μιας θε­τι­κής ατζέ­ντας στις ευ­ρω­τουρ­κι­κές σχέ­σεις με εφαλ­τή­ριο τη συ­νερ­γα­σία στο προ­σφυ­γι­κό».

Επι­πλέ­ον, ανα­φέρ­θη­κε στις προ­σπά­θειες επί­λυ­σης του Κυ­πρια­κού και την στή­ρι­ξη της Ελ­λά­δας στον Πρό­ε­δρο Ερ­ντο­γάν και την εκλεγ­μέ­νη κυ­βέρ­νη­ση, κατά την «απο­τρό­παια από­πει­ρα πρα­ξι­κο­πή­μα­τος στην Τουρ­κία».

«Δυ­στυ­χώς, οι σχέ­σεις μας επι­δει­νώ­θη­καν στη συ­νέ­χεια, με την τουρ­κι­κή επι­θε­τι­κό­τη­τα να αυ­ξά­νε­ται ρα­γδαία τόσο στο Αι­γαίο όσο και στην κυ­πρια­κή ΑΟΖ. Δεν δι­στά­σα­με όμως να κρα­τή­σου­με τους διαύ­λους ανοι­χτούς ει­δι­κά αυτές τις δύ­σκο­λες στιγ­μές και κα­τα­φέ­ρα­με να απο­τρα­πούν τα χει­ρό­τε­ρα», ση­μεί­ω­σε ανα­φε­ρό­με­νος στην «πρώτη επί­σκε­ψη Προ­έ­δρου της Τουρ­κί­ας στην Ελ­λά­δα μετά από 65 χρό­νια» και στην επα­νεκ­κί­νη­ση του δια­λό­γου για «Μέτρα Οι­κο­δό­μη­σης Εμπι­στο­σύ­νης με­τα­ξύ των ΥΠΑΜ και ΥΠΕΞ από τις δύο πλευ­ρές».

Εξάλ­λου, ανα­φέρ­θη­κε και στον ρόλο της Ελ­λά­δας στα Βαλ­κά­νια, επι­ση­μαί­νο­ντας την επί­λυ­ση του ζη­τή­μα­τος της ονο­μα­σία με τη Βό­ρεια Μα­κε­δο­νία «παρά την αντί­θε­ση των εθνι­κι­στι­κών δυ­νά­με­ων στη χώρα».

Πα­ράλ­λη­λα, ανα­φέρ­θη­κε και στις συ­νερ­γα­σί­ες στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο «με την Αί­γυ­πτο, το Ισ­ρα­ήλ, τα Ηνω­μέ­να Αρα­βι­κά Εμι­ρά­τα, την Πα­λαι­στί­νη, τον Λί­βα­νο, την Ιορ­δα­νία, καθώς και τις ΗΠΑ και το Ισ­ρα­ήλ μαζί στο σχήμα 3+1», αλλά και στις ση­μα­ντι­κό­τε­ρες ξένες επεν­δύ­σεις, όπως η κι­νε­ζι­κή επέν­δυ­ση στον Πει­ραιά, η γαλ­λι­κή επέν­δυ­ση στο λι­μά­νι της Θεσ­σα­λο­νί­κης, η αμε­ρι­κα­νι­κή επέν­δυ­ση στα ναυ­πη­γεία της Σύρου κλπ.

«Με αυτόν τον τρόπο μπό­ρε­σε και η Ελ­λά­δα να βγει από την οι­κο­νο­μι­κή κρίση, να δια­χει­ρι­στεί την προ­σφυ­γι­κή κρίση όσο γι­νό­ταν πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κά και αν­θρώ­πι­να και να απο­τε­λέ­σει πυ­λώ­να ει­ρή­νης και στα­θε­ρό­τη­τας στην πε­ριο­χή», υπο­γράμ­μι­σε ο Αλ. Τσί­πρας.

Κλεί­νο­ντας, ο αρ­χη­γός της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης ανα­φέρ­θη­κε σε τρία ση­μεία κα­θο­ρι­στι­κής ση­μα­σί­ας για το μέλ­λον των σχέ­σε­ων στην πε­ριο­χή της Με­σο­γεί­ου: Πρώ­τον,τό­νι­σε την ανά­γκη του σε­βα­σμού του διε­θνές δι­καί­ου ει­δι­κά «αν ο στό­χος είναι η δια­χεί­ρι­ση του προ­σφυ­γι­κού ή η οριο­θέ­τη­ση των Απο­κλει­στι­κών Οι­κο­νο­μι­κών μας Ζωνών», ση­μειώ­νο­ντας το θέμα της «επα­νέ­ναρ­ξης των διε­ρευ­νη­τι­κών συ­νο­μι­λιών με την Τουρ­κία για την οριο­θέ­τη­ση της υφα­λο­κρη­πί­δας» το οποίο έθεσε, όπως είπε, «σε κάθε συ­νά­ντη­ση με τον Πρό­ε­δρο Ερ­ντο­γάν μετά τις αρχές του 2016 που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε ο τε­λευ­ταί­ος γύρος». «Η Κυ­πρια­κή Δη­μο­κρα­τία θέτει το ίδιο θέμα από το 2006. Πα­ρό­τι δεν υπήρ­ξε ου­σια­στι­κό εν­δια­φέ­ρον από την Τουρ­κία, σή­με­ρα η γεί­το­νάς μας το­νί­ζει ότι κι­νη­θή­κα­με χωρίς αυτήν στην πε­ριο­χή και προ­σπα­θεί με πα­ρά­νο­μο τρόπο να επι­βά­λει τε­τε­λε­σμέ­να στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο», πρό­σθε­σε, επι­ση­μαί­νο­ντας: «θα πρέ­πει οι γεί­το­νές μας να κα­τα­λά­βουν ότι οι σχέ­σεις μας δεν μπο­ρούν να οι­κο­δο­μη­θούν με αυτόν τον τρόπο, αλλά μόνο με αμοι­βαίο σε­βα­σμό και διά­λο­γο».

Δεύ­τε­ρον, υπο­γράμ­μι­σε πως είναι απα­ραί­τη­το «η ΕΕ και η νέα Επι­τρο­πή, να προ­ω­θή­σει μια συ­νε­κτι­κή και ολο­κλη­ρω­μέ­νη στρα­τη­γι­κή για τη Με­σό­γειο», από τη «δί­καιη και βιώ­σι­μη λύση του Κυ­πρια­κού» μέχρι «μια λύση δύο κρα­τών στο Πα­λαι­στι­νια­κό». Τρί­τον, έθεσε το ζή­τη­μα της νε­ο­λαί­ας, ση­μειώ­νο­ντας ότι «πρέ­πει να μι­λή­σου­με ει­δι­κά για τους νέους και πώς θα δη­μιουρ­γη­θούν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να ανα­κο­πεί το brain drain από την Ελ­λά­δα ή την Τυ­νη­σία ή άλλες χώρες».

Πηγή: ΑΠΕ- ΜΠΕ